CLIV. Vanden guldenen Eemere

Voert meer selen wi Gode bereiden enen guldenen eemer, dat es eene wiseloese minne¹, ende die sele wi voeren boven ons in die wuestine, daer ons dat hemelsche broet rechent², ende daer selen wi vervullen onsen eemer met hemelschen broede ende met ewegher spisen. Ende desen eemer, met den broede, sele wi behouden in onse inwendeghe arke, dat es in die minleeke eninghe die tusschen ons ende Gode es: ende dan hebben wi een ghewarich ghetughe dat God woent in ons, ende wi in Gode.