Skip to the text

CXLIX. Vander gouden croenen der Arken

Voert meer de vrie eninghe1, die God maect met ons ende wi met Gode, die venden wi doergaen ende overvloit met sijnre minnen2, gheliker wijs dat de arke in der figuren overdect was, binnen ende buten, met puren goude. Hier boven hadde de arke in der figuren ene croene, ochte ·j· boert van finen goude, also wijt alse die arke was. Hier mede versta wi in dat overste onser eninghen een minleec omhelsen Gods ende ons3, daer onse minne ende alle onse werke mede ghecroent sijn. Ende dit es dat hoechste daer onse ghemetene salicheit in gheleecht4, ende des en ghevoelt niemen dan die eninghe met Gode in sinen gheeste beseten heeft.

Footnotes

  1. Al onze handschriften hebben vrie. Daerentegen heeft Surius Porrò triplicem illam unionem. ↩

  2. Sur. ejusdem ipsius Dei amore inundatam ac penetratam sentimus. ↩

  3. Sur. per quam (coronam) nos amorosum Dei ac nostrî complexum accipimus in supremo unionis nostrae. ↩

  4. Sur. in quo salus nostra finita consistat. ↩

Chapter 150 of 159