CLIII. Vander bediedenessen der ·ij· steinene tafelen

Voert meer, Moyses luudt also vele alse een die ghenomen es ute den wateren. Wille wi heme gheliken, so moeten wi verhaven sijn boven alle menichfuldicheit ende onghestadicheit der werelt, die ic den watere ghelike. Ende dan sele wi Gode ·ij· steinene tafelen bereiden, in dien dat wi onse memorie ontbloeten van senleeken beelden, ende onse verstennesse van gheesteleeken beelden¹. Dit sijn ·ij· bereede tafelen, die wi draghen op den berch van Synai. Want Synai luudt alsoe vele alse een uutganc sijnre becoringhen²: ende alse wi ontbloet sijn van allen beelden, so sijn wi onthoecht allen becoringhen. Ende in die hoecheit venden wi ghescreven, in dat binnenste van onsen tafelen, dat clare waert dat God selve es; ende in dat butenste onser tafelen leeren wi de wet, ende de ghebode, ende alle gherechticheit: ende dese ·ij· tafelen moete wi behouden binnen in onse arke, daer wi met Gode verenicht sijn, so hebben wi een ghewarich ghetughe dat de wet Gods leeft in ons.