CLVII. Vanden ·ij· Cherubynnen

Onse Here sprac tote Moysesse aldus: ‘Ghi selt smeden ·ij· guldene cherubynne in elke side des propiciatoriums; een cherub in de eene side, ende die ander in de andere side, alsoe dat si met haren uutghespreidden vloghelen ieghewelke side¹ bedecken dat oraculum, dats de guldene tafele die boven de arke lach, daer ic hier vore ave seide. Dese ·ij· cherubynne selen hen underlinghe aensien met ghekeerden ansichten in dat propiciatorium, dat es noch de guldene tafele, die ic vore ghenoemt hebbe.’

Dese ·ij· cherubynne dat waren ·ij· inghele van goude, daer wi ·ij· dinghe mede verstaen die den minnenden gheeste eyghen sijn, in sijnre hoechster edelheit, daer hi der ewegher minnen Gods gheheel es ende al, in eenre ledicheit sijns selfs². Dat ierste dat wi in al selke verhavene gheeste venden, dat es een ewech staren ochte scouwen, sonder falieren³, in enen godleken eenvoldeghen lichte. Dat ander es een ewech ghebrukeleec neighen in eene godleeke onghebeelde bloetheit⁴. Dit sijn ·ij· guldene cherubynne; want si sijn beide vol der wijsheit ende der minnen Gods, ende si sijn beide in elke side, want men canse niet ghesceeden in haren werken. Maer al sijn si in den inganghe een, si bliven altoes in hen selven ·ij·. Ende hier omme steet die ene in de eene side, ende die ander in de andere side, vore die stat des ghebrukens ende der ghenadicheit Gods⁵; ende si hebben hare vloghele uutghespreidt, dat es, dat si vlieghen in de hoechcde, scouwende ende gebrukende: ende alsoe bedecken si dat oraculum, dat es de stat daer men ontfect verborghen inspreken ochte antwerde van Gode. Voert meer, eenvoldich staren in godleeken lichte, ende ghebrukeleec neighen in eenvoldeghen trecke⁶, dese selen hen altoes ondersien⁷, want elc leeft in dat ander. Ende si selen hare anschine, dat sijn hare minleeke neighinghen, altoes hebben in dat propiciatorium, dat es in ghebrukeleke minne; ende die eenvoldeghe ghebrukeleeke minne sal bedecken ende overgaen, in den insiene, altoes de werkeleeke minne⁸; maer si en salse niet beroeven haers wercs⁹, maer si doetse altoes weder keeren tote nuwen werken: ende alsoe werden alle doechde volbracht. Ende so de mensche meer ghebrukens heeft boven hemselven¹⁰, so hi doechtsamer es in hemselven.

Ende tusschen dese ·ij· cherubynne, dat es tusschen onse eenvoldeghe staren ende onse ghebrukeleec neighen, so es de woeninghe Gods in ons: ende daer ute vloeit ons wijs- heit ende ghenade, ende daer leeren wi de ghebode Gods ende de rade¹¹. Dat inwoenen Gods in ons behoedt ons van allen quade; ende alse wi des inwoenens ware nemen, ende daer bi bliven, ende heme ghehoersam sijn in uutganghe ende in inkeere¹², gheliker wijs dat ik u nu gheseecht hebbe, so volbringhen wi alle doechde na den liefsten wille Gods.

Ende dit es dat seste poent dat ic ghemerct hadde in der figuren. Hier mede was de tabernakel volmaect, ende de arke met al dien dat daer toe behoerde, na den ghebode ons Heren. Ende alsoe gheliker wijs hier mede wert oec onse leven volmaect, van buten ende van binnen, in alre wijs, na dat God van ons begheert

Footnotes

1. C. in yeghewelke side. ↩

2. Sur. ubi aeternae Dei charitatis totus est, et à propria vacat actione. ↩

3. Sur. absque defectu. ↩

4. Sur. Aterum, est, perennis ac fruitiva in divinam ac formae nesciam nuditatem inclinatio. ↩

5. Sur. coram fruitionis vel propiciationis divinae loco. ↩

6. Sur. et fruitiva in simplicem tractum inclinatio. ↩

7. Sur. semper mutuo se respicient. ↩

8. Sur. et simplex fruitivus amor intro adspiciendo sive in introspectione activum amorem semper operiet et excedet. ↩

9. Sur. non tamen actione sua illum privabit. ↩

10. Sur. Et quanto quis supra seipsum uberiori fruitione potitur. ↩

11. Sur. discimusque illic praecepta et consilia Dei. ↩

12. Sur. cumque eam nos observamus, et apud cum perseverantes tam excundo quam intro nos recipiendo, illi obtemperamus. ↩