CLVIII. Vanden sevenden principalen poente

Ende hier na volcht dat sevende poent, ende dat leste, dat es vaste gheenicht ende ghestadicht te sine in Gode ende in alle doechde.

Ghi selt weten dat onghebeelde minne eenvoldicht ende leedicht den gheest van allen dinghen. Si verheft den mensche boven hemselven ende boven alle sine werke. Onghebeelde minne enecht den mensche met Gode, ende si stadicht den gheest in rasten ende in ghebruken¹. Ende hier omme wille wi bevenden ende ghevoelen dat God onse binnenste beseten heeft, ende wi heme weder, so moeten wi in onsen inkeere onghebeeldt sijn, ende onse minne te Gode moet alsoe swaer sijn, dat si dore lide alle ghescapenheit², ende niewerings raste en soeke noch en vende dan in Gode alleene. Dan wert onse bloete verstaen doergaen met eenvoldegher waerheit, alse de locht met der sonnen; ende alle onse binnenste werden doergaen met der minnen Gods, alse dat iser met den viere. Ende alsoe venden wi dat rike Gods in ons, ende ute dien rike werden wi beroert toe der gerechticheit ende tote allen doechden. Want minne en mach niet ledich sijn, maer de gheest ons Heren beweecht herte ende senne, ende alle de crachte der sielen, ende drijft ons uut in alre ufeninghen van doechden, ende maect van ons een gheesteleec tabernakel, ende doet ons dat regeren in alre wijs, alsoe alse ic hier vore gheseecht hebbe. Ende hi trect ons weder in³, ende doet ons Gods eere meinen in allen dinghen; ende also werden wi Gode eene weerde offerande met alle onsen werken; ende hier mede werden wi doechtsam, ende ghestadicht in alre ufeninghen van doechden. Maer daer wi⁴ in der eenvoldicheit rusten ende ghebruken⁵, ende al goet in onse overweseleeke minne besitten, daer sijn wi altoes weseleec inblivende, enech, ende ghestadicht, boven alle dinc⁶. Ende dit bevenden wi altoes met eenvoldeghen inganghe in onghebeelde weseleeke minne⁷: daer ghevoelen wi raste ende ghebruken sonder inde.

Siet, aldus selen wi loepen ende begripen, ende al begripende loepen, ende al loepende begripen. Ende dit es ghe- rechte heilicheit, ende een ewech leven, dat God moete ons allen gheven. Amen.

dit es dat boek van den gheesteleken tabernakele.

Hi begheert, dore Christus leven,
Dat ghi vore hem onsen Heere,
Wilt van minnen bidden seere,
Dat hi vervolghe dese leere,
Ende sijns selfs vertie in lane so meere,
Na der hoechster minnen keere,
Ende altoes Gode love ende eere.

einde van het tweede deel.

Footnotes

1. Sur. et spiritum in quiete et fruitione stubilem ac fixum efficit. ↩

2. Sur. tantique ponderis nostra sit charitas sive amor erga Deum, ut per creata omnia penetret. ↩

3. Sur. Rursumque intro nos trahens, enz. ↩

4. Sur. Ubi vero. ↩

5. Sur. in simplicitate quiescimus ac fruimur. ↩

6. Sur. ibi semper essentialiter intus manemus, uniti ac fixi seu stabiliti super omnia. ↩

7. Sur. Et id sentimus semper ac experimur, dum in formis ac imaginibus vacuum essentialem amorem simpliciter intro igredimur. ↩