Caput XIV
Ephesinæ synodi praxis qua doctrina nitatur : episcoporum auctoritas in apostolis instituta : iis omnibus fidei depositum in commune traditum, et communi cura custodiendum : apostolici in Hierosolymis concita auctoritas in secutis conciliis : hæc ex Cœlestini epistola Ephesi lecta, qua confutantur ii, qui docendi auctoritatem à Papa in episcopos manare contendunt.
Post gesta relata, nostramque sententiam ex illis affirmatam, juvat etiam exponere sancti Cœlestini papæ doctrinam egregiam, unde ista manarint ; nempe ea epistola, quam ad sacram synodum legati attulerunt, hæc ante omnia præferebat : « Spiritus sancti testatur præsentiam congregatio sacerdotum. » Ac paulo post : « Sanctum namque est pro debita sibi veneratione concilium, in quo utique nunc apostolorum frequentissimæ illius, quam legimus congregationis, aspicienda reverentia est- Nunquam defuit his Magister, quem receperant prædicandum : adfuit his semper Dominus et Magister ; sed nec docentes a suo Doctore deserti sunt unquam. Docebat ille qui miserat ; docebat qui dixerat quid docerent ; docebat qui in apostolis suis se confirmabat audiri.1 » Hæc [31] de apostolis, ac primo illo apostolico concilio dicta : mox ad omnes episcopos, atque ad secutas synodos conferuntur. « Hæc, inquit, ad omnes in commune Domini sacerdotes mandatae prædicationis cura pervenit : hæreditario in hanc sollicitudinem jure constringimur, quicumque per diversa terrarum eorum vice nomen Domini prædicamus. Dum illis dicitur : Ite, docete omnes gentes ,2 advertere debet vestra Fraternitas, quia accepimus generale mandatum : omnes etiam nos id agere voluit, qui illis sic omnibus commune mandavit officium : necesse est ut competenter nostros sequamur auctores ; subeamus omnes eorum labores, quibus omnes successimus in honore. » Hæc denique sic concludit : « Agendum est labore communi ut credita, et per apostolorum traditionem detenta, servemus.3 »
Ex hac sancti Cœlestini doctrina multa deducimus ; primum illud : episcopos in apostolis doctores constitutos ab ipso Christo, non utique à Petro aut Petri successoribus. Nec indignum putat tanto loco positus Pontifex admiscere se reliquis episcopis : « Omnes, inquit, apostolorum vice nomen Domini prædicamus :... omnes illis successimus in honore. » Quo magis constet docendi auctoritatem, tam in ipsum Caelestinum quam in cæteros episcopos à Christo esse transfusam. Hinc omnibus traditum sacræ doctrinæ depositum , cujus custodia penes omnes sit, communique adeo cura et consensione constituendam fidem : neque defuturum Ecclesiarum magistris Christi veri magistri præsidium . Hæc Cœlestinus in commune statuit de se et omnibus episcopis apostolorum successoribus : tum illud consectaneum, ut quæstione de legalibus collecti apostoli simul protulerint eamdem Spiritus sancti suamque sententiam, ita porro futurum in aliis summis controversiis, apostolorumque concilium in episcoporum conciliis revicturum. Quæ profecto docent, non in Petri solius aut successorum Petri sententia, sed in omnium consensione conciliorum vim et quæstionis finem esse repositam.
Neque propterea Cœlestinus primatum infringit suum, dum se annumerat reliquis apostolorum successoribus. Ut enim reliqui episcopi reliquis apostolis, ita ipse Petro Principi successor à [32] Christo datus, ubique omne præit Petri auctoritate, ut in eadem synodo prædicatum gestumque legimus.
Sic in sancta synodo generali tertio, ac primis illis sæculis, et contra hæreticos evincimus ubique præeuntem, atque omnium ducem Sedis apostolicæ potestatem ; quodque est maximum, Petri nomine, atque adeo à Christo institutam : nec minus catholicis ostendimus in eo collectam ultimam et irrefragabilem ecclesiastici judicii vim, cum ad Petri, id est, ad Papæ auctoritatem episcoporum quoque toto orbe terrarum, apostolorum vice, accedit auctoritas atque consensio ; quod unum Ecclesia gallicana postulat.
Footnotes
Chapter 239 of 396