Skip to the text

Psalmus XLIX. Moralis et propheticus

PSALMUS XLIX. MORALIS ET PROPHETICUS.

Vera sacrificia Dei laudes esse, et preces puro corde prolatas ; sic Noto Testamento "viam parat. Vide Psal L, 17, 18, 19 ; Isa. , i, 11, etc ; Jerem., vii, 21, etc. De titulo, atque Asaph. Vide Psal. lxxii.

VERSIO VULGATA.

  1. Psalmus Asaph.

Deus deorum Dominus locutus est : et vocavit terram,

A solis ortu usque ad occasum :

  1. ex Sion species decoris ejus. VERSIO S. HIERONYMI.

Psalmus (a) Asaph.

Fortis Deus Dominus locutus est, et vocavit terram ; ab ortu solis usque ad occasum ejus.

De Sion perfecto decore Deus apparuit. 2. Ex Sion species decoris ejus : Hier. De Sion perfecto decore Deus apparuit,

(a) Var. : Canticum.

  1. Deus manifeste veniet : Deus noster, et non silebit.

Ignis in conspectu ejus exardescet : et in circuitu ejus tempestas valida.

  1. Advocabit cœlum desursum : et terram discernere populum suum.

  2. Congregate illi sanctos ejus : qui ordinant testamentum ejus super sacrificia.

  3. Et annuntiabunt cœli justitiam ejus : quoniam Deus judex est.

  4. Audi, populus meus, et loquar : Israel, et testificabor tibi : Deus Deus tuus ego sum.

  5. Non in sacrificiis tuis arguam te : holocausta autem tua in conspectu meo sunt semper.

  6. Non accipiam de domo tua vitulos : neque de gregibus tuis hircos.

  7. Quoniam meæ sunt omnes ferae silvarum, jumenta in montibus et boves.

  8. Cognovi omnia volatilia cœli : et pulchritudo agri mecum est.

  9. Si esuriero, non dicam tibi : meus est enim orbis terræ, et plenitudo ejus.

  10. Numquid manducabo carnes taurorum ? aut sanguinem hircorum potabo ? Veniet Deus noster, et non tacebit ; ignis coram eo vorabit, et in circuitu ejus tempestas valida.

Vocabit cœlum desursum, et terram, ut judicet populum suum.

Congregate mihi sanctos (a) meos ; qui feriunt pactum meum in sacrificio.

Et annuntiabunt cœli justitiam ejus ; quia Deus judex est (b) . Semper.

Audi, popule meus, et loquar, Israel, testificabor in te (c) ; Deus Deus tuus ego sum.

Non propter victimas tuas arguam te, et holocautomata tua coram me sunt. Semper.

Non accipiam de domo tua vitulum (d) , neque de gregibus tuis hircos.

Mea sunt enim omnia animalia silvarum (e) ; pecudes in montibus millium.

Scio omnes aves montium, et universitas agri (f) mecum est.

Si esuriero, non dicam tibi ; meus est enim orbis, et plenitudo ejus.

Numquid comedam carnem taurorum, aut sanguinem hircorum bibam ? cujus distinctio sequenda. Porro his describitur majestas Dei, ex Sion ubi habitat explendescentis, et ipsos etiam sacrificantes judicantis.

  1. Exardescet : Hier. vorabit.

  2. Discernere : Hier. ut judicet.

  3. Illi sanctos ejus : Hier. mihi sanctos meos, ad sacerdotium consecratos. Qui ordinant testamentum... Hier. qui feriunt pactum meum, qui ritum sacrificandi ex fœdere meo observant.

  4. Non in sacrificiis : non queror deesse sacrificia, cum semper præsto sint, sed majus aliquid requiro.

  5. Volatilia cœli : Hier. montium. Pulchritudo agri : Hier. universitas agri ; alii : Bestiæ agrorum penes me sunt ; bestiæ, quæ agrorum ornamenta sunt, meæ sunt.

(a) Var. : [ Hebr. misericordes.] — (b) Est ipse. — (c) Et contestabor te. — (d) [ Hebr. taurum.] — (e) Silvæ. — (f) Mei.

  1. Immola Deo sacrificium laudis : et redde Altissimo vota tua.

  2. Et invoca me in die tribulationis : eruam te, et honorificabis me.

  3. Peccatori autem dixit Deus : Quare tu enarras justitias meas, et assumis testamentum meum per os tuum ?

  4. Tu vero odisti disciplinam : et projecisti sermones meos retrorsum :

  5. Si videbas furem, currebas cum eo : et cum adulteris portionem tuam ponebas.

  6. Os tuum abundavit malitia : et lingua tua concinnabat dolos.

  7. Sedens adversus fratrem tuum loquebaris : et adversus filium matris tuæ ponebas scandalum.

  8. Hæc fecisti, et tacui. Existimasti inique quod ero tui similis : arguam te, et statuam contra faciem tuam.

  9. Intelligite hæc qui obliviscimini Deum : nequando rapiat, et non sit qui eripiat.

  10. Sacrificium laudis honorificabit me : et illic iter, quo ostendam illi salutare Dei. Immola Deo laudem, et redde Altissimo vota tua.

Et invoca me in die tribulationis ; liberabo te, et glorificabis me.

Impio autem dixit Deus : Quid tibi est cum enarratione præceptorum meorum, ut (a) assumas pactum meum in ore tuo ?

Qui odisti disciplinam, et projecisti verba mea post te.

Si videbas furem, consentiebas ei, et cum adulteris erat (b) pars tua.

Os tuum dimisisti (c) ad malitiam, et lingua tua concinnavit dolum.

Sedens adversus fratrem tuum loquebaris, et adversus (d) filium matris tuæ fabricabaris opprobrium.

Hæc fecisti, et tacui ; existimasti me futurum similem tui ; arguam te, et proponam te (e) ante oculos tuos.

Intelligite hoc, qui obliviscimini Deum ; ne forte capiam (f), et non sit qui liberet.

Qui immolat confessionem, glorificat me, et qui ordinat viam, ostendam ei salutare Dei. 14. Sacrificium laudis : Hier. laudem.

  1. Quare tu enarras... Hier. Quid tibi est cum enarratione, etc. Non est enim speciosa laus in ore peccatoris. Eccli., xv, 9.

  2. Portionem tuam ponebas : Hebr. pars tua : supple, erat : eorum convictor assiduus.

  3. Sedens : destinato animo. Adversus fratrem tuum loquebaris : sic : Sederunt principes, et adversum me loquebantur. Psal. cxviii, 23.

  4. Existimasti inique : inique deest Hebr. Arguam te, et statuam... Hier. proponam te ante oculos tuos : teipsum exhibebo tibi, ne tibi placeas.

  5. Sacrificium laudis : Hebr. sacrificans laudem. Et illic iter : Hier. et qui ordinat viam, ostendam illi salutare Dei, ponenti viam. Heb. recta via gradiente, ostendam salutem veram.

(a) Var. : Et ut. — (b) Deest erat. — (c) Dimisisti. — (d) In. — (e) Deest te. — (f) Rapiam.

Chapter 55 of 153