Psalmus LXVIII. Propheticus
PSALMUS LXVIII. PROPHETICUS.
Christus patiens in figura. Davidis ab omnibus derelicti. Congruit tempori Absalomi, cum de Sion loquatur vers. 36. Sub persona Israelitarum in Davidem rebellium, Judæorum Christi persecutorum pœna describitur. Vide Psal. xxi. Chaldœus populo captivo accommodat, et congruunt ultimi versus.
VERSIO VULGATA.
In finem, pro iis qui commutabuntur David.
Salvum me fac, Deus : quoniam intraverunt aquæ usque ad animam meam.
Infixus sum in limo profundi : et non est substantia.
Veni in altitudinem maris, et tempestas demersit me.
- Laboravi clamans, raucæ factæ sunt fauces meæ : defecerunt oculi VERSIO S. HIERONYMI.
Victori, pro liliis David.
Salva me, Deus ; quoniam venerunt aquæ usque ad animam meam (a).
Infixus sum in limo profundi, et non possum consistere.
Veni in profundum aquarum, et flumen (b) operuit me.
Laboravi clamans, exasperata ! est guttur meum ; defecerunt 3. Non est substantia : Hier. non possum consistere, nihil est firmi. Altitudinem maris : Hier. profundum aquarum.
(a) Var. : Deest meam. — (b) [ Hebr. fluvius.]
mei, dum spero in Deum meum.
- Multiplicati sunt super capillos capitis mei, qui oderunt me gratis.
Confortati sunt qui persecuti sunt me inimici mei injuste : quæ non rapui, tunc exsolvebam.
Deus, tu scis insipientiam meam : et delicta mea a te non sunt abscondita.
Non erubescant in me qui expectant te, Domine, Domine virtutum.
Non confundantur super me qui quærunt te, Deus Israel.
Quoniam propter te sustinui opprobrium : operuit confusio faciem meam.
Extraneus factus sum fratribus meis, et peregrinus filiis matris meæ.
Quoniam zelus domus tuæ comedit me : et opprobria exprobrantium tibi ceciderunt super me.
Et operui in jejunio animam meam : et factum est in opprobrium mihi.
Et posui vestimentum meum cilicium : et factus sum illis in parabolam. oculi mei, expectantes Deum meum.
Multiplicati sunt super capillos capitis mei, qui oderunt me gratis :
Confortati sunt qui persequebantur me inimici mei injuste : quæ non rapueram, tunc reddebam.
Deus, tu scis stultitiam meam, et peccata mea a te non sunt abscondita.
Non confundantur in me qui expectant (e) te, Domine Deus exercituum.
Non confundantur in me qui quærunt te, Deus Israel.
Quia propter te portavi opprobrium ; operuit confusio faciem meam.
Alienus factus sum fratribus meis, et peregrinus filiis matris meæ.
Quia zelus domus tuæ comedit me ; et opprobrium exprobrantium tibi cecidit super me.
Et flevi in jejunio animam meam ; et factum est in opprobrium mihi.
Et posui vestimentum meum saccum ; et factus sum eis in parabolam. 5. Quæ non rapui ... Ex persona Christi : ita mecum agitur, ac si rapta ab altero, ab altero eoque innoxio repetas ; neque enim, impiorum exemplo, Deo rapui honorem debitum ; at pro eis solvo quicumque rapuerunt : sicut scriptum est : Propter scelus populi mei percussi eum, Isa. liii, 8.
Insipientiam meam, et delicta mea ... quæ in me suscepi : quia posuit in eo Dominus iniquitates omnium nostrum, Isa. liii, 6.
Zelus domus tuæ. De Christo expellente vendentes in templo exponit Joannes, cap. ii, 17. Opprobria exprobrantium tibi in me redundabant, cum dicerent : Si rex Israel est, discendat de cruce, confidit in Deo : liberet nunc, si vult, eum, etc, Matth. xxvii, 42, 43. Quare Hunc Davidis locum de Christo Paulus intelligit, Rom. xv, 3.
Operui ; Hebr. flevi in jejunio animæ meæ, cum jejunarem, fletus miscui jejuniis.
In parabolam : in proverbium, in fabulam.
(a) Var. : In me expectantes.
Adversum me loquebantur qui sedebant in porta : et in me psallebant qui bibebant vinum.
Ego vero orationem meam ad te, Domine : tempus beneplaciti, Deus.
In multitudine misericordiæ tuæ exaudi me, in veritate salutis tuæ.
Eripe me de luto, ut non infigar : libera me ab iis qui oderunt me, et de profundis aquarum.
Non me demergat tempestas aquæ, neque absorbeat me profundum : neque urgeat super me puteus os suum.
Exaudi me, Domine, quoniam benigna est misericordia tua : secundum multitudinem miserationum tuarum, respice in me.
Et ne avertas faciem tuam h puero tuo : quoniam tribulor, velociter exaudi me.
Intende animæ meæ, et libera eam : propter inimicos meos eripe me.
Tu scis improperium meum, et confusionem meam, et reverentiam meam.
In conspectu tuo sunt omnes qui tribulant me : improperium expectavit cor meum, et miseriam.
Et sustinui qui simul contristaretur, et non fuit : et qui consolaretur, et non inveni. Contra me loquebantur qui sedebant in porta, et cantabant bibentes vinum (a).
Mea autem oratio ad te, Domine : tempus reconciliationis (b) est.
Deus, in multitudine misericordiæ tuæ, exaudi me in veritate salutis tuæ.
Erue me de luto, ut non infigar ; libera me ab his qui oderunt me, et de profundis aquis (c) .
Ne operiat me fluvius (d) aquæ, et (e) ne absorbeat me profundum : et non coronet super me puteus os suum.
Exaudi me, Domine, quoniam bona est misericordia tua ; secundum multitudinem miserationum tuarum, respice ad me.
Et ne abscondas faciem tuam a servo tuo : quoniam tribulor, cito (f) exaudi me.
Accede ad animam meam, redime eam ; propter inimicos meos libera me.
Tu scis opprobrium meum, et confusionem meam, et ignominiam meam ; coram te sunt omnes hostes mei.
Opprobrio contritum est cor meum, et desperatus sum :
Et expectavi qui contristaretur, et non fuit ; et qui consolaretur, et non inveni. 13. Qui sedebant in porta : senatus, judices, viri graves. Qui bibebant vinum : juvenes, illusores : sic omnes mihi iniqui ; nec tantum furiosi, sed etiam qui sapientes videbantur.
Ego vero... Hier. mea autem oratio, etc. Tempus beneplaciti : Hier. reconciliationis : Quoniam quidem erat in Christo mundum reconcilians sibi, non imputans ipsis delicta ipsorum, II Cor. v, 19. Deus : junge sequenti.
Reverentiam : Hier. ignominiam, et ita passim.
Improperium : Hier. opprobrio contritum est cor meum, etc.
(a) Var. : [ Hebr. siceram.] — (b) [ Hebr. placiti.] — (c) Aquarum. — (d) Fluctus. — (e) Deest et. — (f) [ Hebr. festina.]
Et dederunt in escam meam fel : et in siti mea potaverunt me aceto.
Fiat mensa eorum coram ipsis in laqueum, et in retributiones, et in scandalum.
Obscurentur oculi eorum ne videant : et dorsum eorum semper incurva.
Effunde super eos iram tuam : et furor iræ tuæ comprehendat eos.
Fiat habitatio eorum deserta : et in tabernaculis eorum non sit qui inhabitet.
Quoniam quem tu percussisti, persecuti sunt : et super dolorem vulnerum meorum addiderunt.
Appone iniquitatem super iniquitatem eorum : et non intrent in justitiam tuam.
Deleantur de libro viventium : et cum justis non scribantur.
Ego sum pauper et dolens : salus tua, Deus, suscepit me.
Laudabo nomen Dei cum cantico : et magnificabo eum in laude.
Et placebit Deo super vitulum Et dederunt in escam meam fel, et in siti mea potaverunt me aceto.
Sit mensa eorum coram eis in laqueum, et in retributiones ad consuendum.
Contenebrentur oculi eorum ne videant ; et dorsum (a) eorum semper incurva.
Effunde super eos indignationem tuam ; et ira furoris tui comprehendat eos.
Fiat commoratio eorum deserta ; in tabernaculis eorum non sit qui habitet.
Quoniam quem tu percussisti, persecuti sunt ; et ut affligerent vulneratos tuos narrabant (b) .
Da iniquitatem super iniquitatem eorum ; et non veniant in justitia tua.
Deleantur de libro viventium, et cum justis non scribantur.
Ego autem pauper et dolens : salus tua, Deus, suscepit me.
Laudabo nomen Dei in cantico, et magnificabo eum in confessione.
Et placebit Domino super vitu- 22. Dederunt in escam meam fel... in Christo impletum, Matth., xxvii, 48 ; Joan., xix, 29.
Mensa eorum.... : in laqueum : ut contingit avibus, quæ victum quærentes capiuntur. Et in retributiones : Hebr. et paces eorum in offendiculum, ubi prospera sperant, ibi impingunt. De Judæis intelligit Paulus, Rom., xi, 9, 10. Nec minus eis conveniunt quæ sequuntur.
Fiat habitatio eorum deserta. De Juda proditore exponitur, Act., i, 20. Congruit etiam Judæis eversa Jerosolyma, quod Christus prædixerat : Ecce relinquetur vobis domui vestra deserta, Luc., xiii, 33.
Super dolorem.. : vulneribus vulnera, et insuper opprobria addunt.
Appone iniquitatem super iniquitatem... deserendo, et permittendo, non operando ; ut theologi norunt.
De libro viventium : de ipsa vita ; tanquam Deus vivos omnes in libro descriptas habeat, deleatque eos quos morti destinat. Altiore sensu, viventes, ipsi justi intelliguntur, et seqq. congruunt.
Placebit Deo super vitulum... Laus Deo acceptior quam victimæ, Psal. XLIX, 8, 23 ; l, 18, et alibi passim.
(a) Var. : [ Hebr. lumbos.] — (b) Narrabunt.
novellum : cornua producentem et ungulas :
Videant pauperes, et lætentur : quærite Deum, et vivet anima vestra.
Quoniam exaudivit pauperes Dominus : et vinctos suos non despexit.
Laudent illum cœli et terra, mare, et omnia reptilia in eis.
Quoniam Deus salvam faciet Sion : et ædificabuntur civitates Juda.
Et inhabitabunt ibi, et hæreditate acquirent eam.
- Et semen servorum ejus possidebit eam, et qui diligunt nomen ejus, habitabunt in ea. Ium novellum (a) , cornua efferentem et ungulas.
Videntes mansueti lætabuntur : qui quæritis Deum, vivet anima vestra (b) .
Quoniam exaudivit pauperes Dominus, et vinctos suos non despexit.
Laudent eum cœli et terra ; mare et omnia quæ moventur (c) in eis.
Quia Deus salvabit Sion, et ædificabit civitates Juda, et habitabunt ibi, et possidebunt eam.
Et semen servorum ejus possidebit eam, et qui diligunt nomen ejus, habitabunt in ea. 33. Videant pauperes, et lætentur : Christi enim erga pauperes benevolentia singularis : convenit cum Psal. xxi, 27 ; lxxi, 4. Quærite Deum... Hier. qui quæritis Deum, vivet, etc. Eodem sensu hæc et sequentia ad redemptionem per Christum, sub figura solutæ captivitatis, videntur pertinere.
- Sion : spirituali sensu, Ecclesiam. Civitates Juda ; singulares Ecclesias.
(a) Var. : [ Hebr. bovem, taurum.] — (b) [ Hebr. cor vestrum.] — (c) Maria et omne quod movetur.
Chapter 73 of 153