Psalmus XLI. Consolationis
PSALMUS XLI. CONSOLATIONIS.
A Saule pulsus et exul, tabernaculum, sacra, et festivitates desiderat ; qua spe ægrum animum, et calamitatibus fessum erigit, vers. 6, 7.
VERSIO VULGATA.
In finem, intellectus filiis Core.
Quemadmodum desiderat cervus ad fontes aquarum ; ita desiderat anima mea ad te, Deus.
Sitivit anima mea ad Deum VERSIO S. HIERONYMI.
Victori, intellectus filiis Core (a) .
Sicut areola præparata ad irrigationes aquarum ; sic anima mea præparata (b) ad te, Deus.
Sitivit anima mea ad Deum for- 1. Filiis Core : filii Isaar, filii Caath, filii Levi, illius scilicet qui adversus Moysen insurrexerat, ut patet Numer., xvi, 1, etc, et I Paral., vi, 37, 38. Hujus ergo posteri patria perosi exempla, præcipuis officiis inter Levitas fratres suos fungebantur, custodes vestibulorum testimonii, I Paral., ix, 19, templi janitores, ibid., xxvi, 1, 12. Ad hæc cantores præcipui, quibus egregii psalmi cantandi dati sunt ; ut hic et xliii usque ad xlix, Lxxxiii et lxxxiv, de summis rebus editi, ac præsertim de sacrorum ministerio, ut hic et lxxxiii.
Cervus : ita Hebr. et Chald., quo impetu cervus longo venatu sitibundus, currit ad aquas, eo impetu anima mea ad te fertur.
Deum fortem : Hebr. Deum, Deum vivum. Faciem Dei : arcam, in qua Deus
(a) Var. : Victori doctissimo [ Hebr. erudito] filiorum Core. — (b) [ Hebr. desiderat.]
fortem, vivum ; quando veniam et apparebo ante faciem Dei.
Fuerunt mihi lacrymæ meæ panes die ac nocte ; dum dicitur mihi quotidie : Ubi est Deus tuus ?
Hæc recordatus sum, et effudi in me animam meam ; quoniam transibo in locum tabernaculi admirabilis usque ad domum Dei :
In voce exultationis, et confessionis, sonus epulantis.
- Quare tristis es, anima mea : et quare conturbas me ?
Spera in Deo, quoniam adhuc confitebor illi, salutare vultus mei, 7. Et Deus meus.
Ad meipsum anima mea conturbata est ; propterea memor ero tui de terra, Jordanis, et Hermoniim a monte modico.
- Abyssus abyssum invocat, in voce cataractarum tuarum.
Omnia excelsa tua, et fluctus tui super me transierunt.
- In die mandavit Dominus misericordiam suam, et nocte canticum ejus.
Apud me oratio Deo vitæ meæ : fortem (a), vivum ; quando veniam et apparebo [ h) ante faciem Dei ?
Fuerunt mei (c) lacrymæ meæ panes per diem et noctem : cum diceretur mihi tota die : Ubi est Deus tuus ?
Horum recordatus sum, et effudi in me animam meam : quia veniam ad umbraculum : tacebo usque ad domum Dei in voce laudis et confessionis, multitudinis festa celebrantis.
Quare incurvans, anima mea, et conturbas me ? Expecta Deum, quia adhuc confitebor ei salutaribus vultus ejus.
Deus meus, in meipso anima mea incurvatur : propterea recordabor tui de terra Jordanis, et Hermoniim de montem inimo.
Abyssus abyssum vocat [ A), in voce (e) cataractarum tuarum ; omnes gurgites tui et fluctus tui super me transierunt.
Per diem mandavit Dominus misericordiam suam, et (f) nocte canticum ejus mecum ; oratio Deo vitæ meæ. suam præsentiam declarabat ; quam autem eam David desideraret, et cur, vide Præf. cap. i, n. 7.
Transibo : Hebr. in numerum me movebo cum eis usque ad domum Dei, exultabundi sacra per choreas adibant. Sonus epulantis : Hier. multitudinis festa celebrantis ; Hebr. turbæ tripudiantis Exultat Propheta recordatus populi, ad festivitates, quibus ipse interesse solebat, alacriter procedentis.
Confitebor illi, salutare vultus mei : sic dicam : Tu es salus mea ; at Hebr. vultus ejus, quod est : Laudabo vultum ejus salutarem, id est, faventem.
Et Deus meus.. Hier. per exclamationem, ô Deus ! De terra Jordanis et Hermoniim : loca commemorat in quibus agebat exul circa Jordanis fontes et montem Hermon. Monte modico : Hebr. monte Misaar, nomen proprium.
Abyssus : te fluctus ac tempestates ciente, aliæ ex aliis me calamitates obruerunt ; metaphora consueta : vide Psal. xxxi, 6, etc. In voce cataractarum : ruptis cataractis, obicibusque omnibus, aquis undecumque erumpentibus, ac
renuentibus. Omnia excelsa : Hier. omnes gurgites.
- Mandavit : jussu suo misit : sic Psal. xliii, 5 : Qui mandas salutes Jacob. In
(a) Var. : [ Al. fontem] viventem. — (b) Et parebo. — (c) Mihi. — (d) Invocat. — (e) In [ Hebr. ad] vocem. — (f) Et in.
- Dicam Deo : Susceptor meus es.
Quare oblitus es mei ? et quare contristatus incedo, dum affligit me inimicus ?
- Dum confringuntur ossa mea, exprobraverunt mihi qui tribulant me inimici mei.
Dum dicunt mihi per singulos dies : Ubi est Deus tuus ?
- Quare tristis es, anima mea ? et quare conturbas me ?
Spera in Deo, quoniam adhuc confitebor illi ; salutare vultus mei, et Deus meus. Dicam Deo : Petra mea (a) , quare oblitus es mei ? quare tristis incedo, affligente inimico ?
Dum me interficerent (b) in ossibus meis, exprobraverunt mihi hostes mei : dicentes (c) tota die : Ubi est Deus tuus ?
Quare incurvans, anima mea, et conturbas me ?
Expecta Dominum (d) , quoniam adhuc confitebor ei, salutibus (e) vultus mei et Deo meo. die... misericordiam... et nocte canticum : tota die beneficia ejus accipio, nocte commemoro.
(a) Var. : [Hebr. EI Salei, quod interpretatur Deus petra mea, et est unum de nominibus Dei.] — (b) Interfecerint. — (c) Ad me. — (d) Deum. — (e) Salutaribus.
Chapter 48 of 153