Psalmus LXI. Consolatorius

PSALMUS LXI. CONSOLATORIUS.

Tempore Absalomi, ut videtur, desertus ac deceptus ab omnibus, seque et populum divini auxilii spe sustentat. De titulo vide in Psal. xxxviii.

VERSIO VULGATA.

In finem, 1. Pro Idithun, Psalmus David.

2. Nonne Deo subjecta erit anima mea ? ab ipso enim salutare meum.

3. Nam et ipse Deus meus, et salutaris meus : susceptor meus, non movebor amplius.

4. Quousque irruitis in hominem ? interficitis universi vos, tanquam parieti inclinato et maceriæ depulsa ? ? VERSIO S. HIERONYMI.

Victori, pro (a) Idithun, canticum David.

Attamen apud Deum silebit anima mea : ex eo salus mea.

Attamen ipse est scutum meum et salus mea ; fortitudo mea, non commovebor amplius.

Usquequo insidiamini contra virum, interficitis omnes quasi murus inclinatus, et maceria corruens. 2. Nonne Deo... Hebr. certe Deo silebit anima mea : imperante Deo, ne mutiet quidem ; tanta erit obedientia.

3. Nam et ipse : certe utique, ut supra.

4. Quousque irruitis in hominem ?... tanquam parieti inclinato ? ita irruitis in me, tanquam essem murus, jam impulsus in ruinam, ac facile ruiturus ; at non ita

(a) Var. : Per.

5. Verumtamen pretium meum cogitaverunt repellere, cucurri in siti : ore suo benedicebant, et corde suo maledicebant.

6. Verumtamen Deo subjecta esto, anima mea : quoniam ab ipso patientia mea.

7. Quia ipse Deus meus, et salvator meus : adjutor meus, non emigrabo.

8. In Deo salutare meum, et gloria mea : Deus auxilii mei, et spes mea in Deo est.

9. Sperate in eo, omnis congregatio populi : effundite coram illo corda vestra : Deus adjutor noster in æternum.

10. Verumtamen vani filii hominum, mendaces filii hominum in stateris : ut decipiant ipsi de vanitate in idipsum.

1 1 . Nolite sperare in iniquitate, et rapinas nolite concupiscere : divitiæ si affluant, nolite cor apponere. Partem enim ejus cogitaverunt expellere, placuerunt sibi in mendacio : ore suo singuli (a) benedicunt, et corde suo (b) maledicunt. Semper.

Verumtamen Deo refice (c), anima mea ; ab ipso enim præstolatio mea.

Sed ipse est fortitudo (d) mea et salus mea ; susceptor meus, non timebo (e) .

In Deo salutare meum, et gloria juea ; robur fortitudinis meæ, et salus mea in Deo.

Sperate in eo omni tempore, populi ; effundite coram eo cor vestrum ; Deus spes nostra est. Semper.

Verumtamen vanitas filii Adam, mendacium filii viri in stateris dolosis ; fraudulenter agunt simul (f).

Nolite confidere in calumnia, et in rapina, ne frustremini ; divitiæ si affluxerint, ne apponatis cor. est, Deus enim me sustentat. Hic ordo verborum, sed interjectum illud : Interficitis universi vos : omnes me ad internecionem quæritis ; toto enim corde universus israel sequebatur Absalom. II Reg., xv, 13.

5. Verumtamen : utique, ut supra. Pretium meum : Hier. partem ejus, de se enim in tertia persona loquitur, ut vers. 3. Sensus est : Pretium meum, partem meam quæ mihi est pretiosissima, Deum scilicet, a me alienare se posse putant, sed frustra sunt. Cucurri in siti. Ita fugi, ut servus sitibundus, actus a venatoribus, at planius Hier. : Placuerunt sibi in mendacio : unde subdit : ore suo benedicebant, etc.

6. Deo subjecta esto : Hier. Deo refice, eodem sensu, ut patet vers. 2.

7. Non emigrabo . · nihil ne commovebit : Hebr. non mutabo : in ejus fide et amore persistam.

8. Omnis congregatio populi. Addit Hier. omni tempore.

9. Vani filii hominum : Hebr. filii hominis. Mendaces filii hominum : Hebr. filii viri, tam plebeii quam nobiles : vide Psal. xlviii. 2, 3. In stateris : Hebr. in bilance attolluntur ipsi præ vanitate simul, statim atque bilancibus sunt impositi, vanitate sunt ipsa. leviores ; vel quod eodem recidit, omnes simul sua vanitate leves, in bilance statim attolluntur, nullo pondere, nulla vi.

H. In iniquitate... Hier. in calumnia et rapina. Nolite in ejusmodi fidere, ne frustremini (spe vestra : ) Divitiæ si affluant : Hebr. robur si affluat, etc. eodem sensu, cum ex divitiis robur existat.

(a) Var. : Deest singuli. — (b) [ Hebr. Intrinsecus.] — (c) Tace. — (d) Ipse enim fortitudo. — (e) Non movebor — (f) [ Hebr. impositis stateris vanitas ipsi simul.]

12. Semel locutus est Deus, duo hæc audivi quia potestas Dei est, 13. et tibi, Domine, misericordia : quia tu reddes unicuique juxta opera sua. Unum locutus est Deus, duo hæc audivi ; quia imperium Dei est.

Et tibi, Domine, misericordia, quia tu reddes unicuique secundum opus suum. 12. Semel locutus est... quod ait semel, firmitatem dictorum ostendit : Comm. Hier. semel : Hier. unum. Duo hæc audivi : ex uno et irretractabili decreto Dei, hæc duo intellexi : hæc summa decretorum, ut omnia potestate administret ; vim illam potentissimam et indeclinabilem, adhibita misericordia, temperet.

13. Quia tu reddes unicuique : quod est summæ potestatis officium.