Skip to the text

Caput IX

Sapientiæ domus : convivium : documenta : adversus meretricios amores.

  1. Sapientia ædificavit sibi domum, excidit columnas septem.

  2. Immolavit victimas suas, miscuit vinum, et proposuit mensam suam.

  3. Misit ancillas suas ut vocarent ad arcem, et ad mœnia civitatis :

  4. Si quis est parvulus, veniat ad me. Et insipientibus locuta est :

  5. Venite : comedite panem meum, et bibite vinum quod miscui vobis.

  6. Relinquite infantiam, et vivite, et ambulate per vias prudentiæ.

  7. Qui erudit derisorem, ipse injuriam sibi facit : et qui arguit impium, sibi maculam generat.

  8. Noli arguere derisorem, ne oderit te. Argue sapientem, et diliget te.

  9. Da sapienti occasionem, et addetur ei sapientia. Doce justum, et festinabit accipere.

  10. Principium sapientiæ, timor Domini : et scientia sanctorum, prudentia.

11 . Per me enim multiplicabuntur dies tui, et addentur tibi anni vitæ.

  1. Sapientia ædificavit sibi domum : videtur sanctam ac vere magnificam sapientiæ invitantis domum, meretricis opponere sumptuosis ac luxuriosis ædibus : convivium, convivio : victimas, victimis. Supra, vii, 14 et seqq. Excidit columnas septem : in illa meretricia domo odores, mollitiemque inveneris, nil firmi, nil solidi ; at hic statim columnas septem Domus illa Ecclesia est : homo ipse est sapientiæ sedes.

  2. Miscuit vinum, et proposuit mensam suam : in qua eloquia pro cibis opponuntur : ubi etiam Eucharistiae adumbrat mysterium.

  3. Si quis est parvulus, veniat ad me. Sinite parvulos... ad me venire, Matth., xix, 14, ut ad veram sapientiam adolescant : et quisquis non receperit regnum Dei, velut parvulus, non intrabit in illud, Marc., x, 15.

  4. Relinquite infantiam : ne parvuli sitis sensibus, I Cor., xiv, 20. Et vivite : vera enim vita, sapientia.

  5. Qui erudit derisorem : quia insipientes invitaverat, existimare poterant omnes homines esse idoneos ad capessenda præcepta sapientiæ : quod contra est, cum derisores arceat : derisores autem vocat impios, quibus ipsa doctrina ludibrio est.

  6. Da sapienti occasionem : deest Hebr., habent Septuag. : Festinabit accipere ; addet Hebr. doctrinam.

  7. Scientia sanctorum, vera prudentia est, quippe quæ verum ad scopum tendat : imprudentia stultorum errans , infra, xiv, 8, nullo certo vitæ fine constituto. [475]

  8. Si sapiens fueris, tibimetipsi eris : si autem illusor, solus portabis malum.

  9. Mulier stulta, et clamosa, plenaque illecebris, et nihil omnino sciens,

  10. Sedit in foribus domus suæ super sellam in excelso urbis loco,

  11. Ut vocaret transeuntes per viam, et pergentes itinere suo :

  12. Qui est parvulus, declinet ad me. Et vecordi locuta est :

  13. Aquæ furtivæ dulciores sunt, et panis absconditus suavior.

  14. Et ignoravit quod ibi sint gigantes, et in profundis inferni convivæ ejus.

  15. Mulier stulta, et clamosa : quod supra vertit garrulam, vii, 10. Plena illecebris : Hebr. insipiens. Tertio et quarto mulierem blandientem opponit sapientiæ : adeo voluptas inimica virtuti est. Plerique e Patribus per amores meretricios intelligunt hæreticorum fallaces illecebras, furtiva colloquia et laqueos, quibus animæ capiuntur et pereunt.

  16. Sedit in foribus : otiosa, inutilis : sic otium perducit ad libidinem.

  17. Ut vocaret transeuntes per viam, et pergentes itinere suo : incautos et aliud agentes.

  18. Qui est parvulus, juvenculus et ætatis flore ebrius, veniat ad me : Sapientia invocabat parvulos, ut doceret : supra, 4, hæc, ut perdat, allicit.

  19. Aquæ furtivæ dulciores sunt. Nam peccatum, occasione accepta per mandatum, seduxit me, Rom., vii, 11, et quanto minus licet, tanto magis libet, Aug. ad Simplic. lib. II.

  20. Et ignoravit quod ibi sint gigantes : ibi mortui : manes : sive mors, sepulcrum, ut supra, ii, 18 ; vii, 27, eamdem vocem supra, ii, 13, Vulg. mortem interpretatur. Hactenus sermo adbortatorius.

Chapter 10 of 133