Caput XII
Utile corripi : prodest pietas : impiis celer interitus, 7 ; bona mulier : ex sermonibus quisque cognoscitur : pauper : operans : iners, 9, 11, 34 ; immitis : sibi placens ; ira tegenda : temeraria promissa : 16, 17, testis verax : mendaces : amicus verus.
Qui diligit disciplinam, diligit scientiam : qui autem odit increpa-
Qui diligit disciplinam ; Hebr. emendationem, correctionem et ita passim. [480]
tiones, insipiens est.
Qui bonus est, hauriet gratiam a Domino : qui autem confidit in cogitationibus suis, impie agit.
Non roborabitur homo ex impietate : et radix justorum non commovebitur.
Mulier diligens, corona est viro suo : et putredo in ossibus ejus, quæ confusione res dignas gerit.
Cogitationes justo um judicia : et consilia impiorum fraudulenta :
Verba impiorum insidiantur sanguini : os justorum liberabit eos.
Verte impios, et non erunt : domus autem justorum permanebit.
Doctrina sua noscetur vir : qui autem vanus et excors est, patebit contemptui.
Melior est pauper et sufficiens sibi, quam gloriosus et indigens pane.
Novit justus jumentorum suorum animas : viscera autem impiorum crudelia.
Qui operatur terram suam, satiabitur panibus : qui autem sectatur otium, stultissimus est.
Qui suavis est in vini demorationibus, in suis munitionibus relinquit contumeliam.
Desiderium impii munimen tum est pessimorum : radix autem justorum proficiet.
Propter peccata labiorum, ruina proximat malo : effugiet autem justus de angustia.
De fructu oris sui unusquisque replebitur bonis, et juxta opera manuum suarum retribuetur ei.
Via stulti recta in oculis ejus : qui autem sapiens est, audit consilia.
Fatuus statim indicat iram suam : qui autem dissimulat injuriam, callidus est.
Qui auferri confidit in cogitationibus suis : recte reddit Hebræum : virum cogitationum damnabit, Deus scilicet : quod tamen alii supplent, virum cogitationum, malarum scilicet.
Mulier diligens : fortis, virtute prædita. Quæ confusione res dignas gerit : probrosas et indecoras.
Cogitationes justorum judicia : nil nisi æqua et justa cogitant.
Verte impios : fac vertantur vel leviter ; ut averterint oculos : et non erunt : ictu oculi : momento concident : sic David : Vidi impium exaltatum... transivi, et ecce non erat, Psalm. xxxvi, 35 ; Septuag., quocumque se vertet impius, concidet.
Melior est pauper et sufficiens sibi : Hebr. servus sibi, sibi ipsi serviens, sive consulens.
Novit justus jumentorum suorum animas : etiam pecora sua curat ; quasi diceret : Injustus autem, nec homines : unde subdit : Viscera impiorum crudelia. Audiant pastores et principes.
Qui suavis est in vini demorationibus : in assiduis compotationibus In munitionibus suis : utcumque se muniat, patebit contumeliæ. Deest Hebr., habent Septuag.
Desiderium impii munimentum est pessimorum. Votum impii est protegere malos. Radix justorum proficiet : ultio, non malis artibus ; Hebr., dabit : supple fructum, quod idem est.
Propter peccata labiorum : verbis pravis malus capitur ; at justus his se expedit : innocentia sua tutus.
Fatuus statim induat : insipientis est non posse vel premere iram, ac verbis parcere. Qui dissimulat injuriam, callidus est : cautus est ; invenit damni sarciendi locum. [481]
Qui quod novit loquitur, index justitiæ est : qui autem mentitur, testis est fraudulentus.
Est qui promittit, et quasi gladio pungitur conscientiæ : lingua autem sapientium sanitas est.
Labium veritatis firmum erit in perpetuum : qui autem testis est repentinus, concinnat linguam mendacii.
Dolus in corde cogitantium mala : qui autem pacis ineunt consilia, sequitur eos gaudium.
Non contristabit justum quidquid ei acciderit : impii autem replebuntur malo.
Abominatio est Domino labia mendacia : qui autem fideliter
agunt, placent ei.
Homo versutus celat scientiam : et cor insipientium provocat stultitiam.
Manus fortium dominabitur : quæ autem remissa est, tributis serviet.
Mæror in corde viri humiliabit illum, et sermone bono lætificabitur.
Qui negligit damnum propter amicum, justus est : iter autem impiorum decipiet eos.
Non inveniet fraudulentus lucrum : et substantia hominis erit auri pretium.
In semita justitiæ, vita : iter autem devium ducit ad mortem.
Qui quod novit loquitur : testem veracem a falso secernit : quod explicat infra, 19, et clarius xiv, 5.
Est qui promittit, et quasi gladio pungitur conscientiæ : dum promissorum immemor, a conscientia reprehenditur : vel, est qui levitate animi indecora et incongrua pollicetur : ac postea pœnitentia ductus, dicta revocare vellet, ut Herodes in illa. psaltria, Matth., xiv. At Hebr. est qui effutit quasi punctiones gladii : est cujus verba sunt instar gladii, detractor scilicet, at justi verba mitia sanant vulnera, nedum inferant.
Labium veritatis firmum... testis verax sibi constat. Qui testis est repentinus : improvidus, improvisus, nec rei gnarus. At Hebr. ad momentum lingua mendacii : statim inscitiam aut nequitiam prodit.
Dolus, res tristis, in corde cogitantium mala : pacis consiliarios sequitur gaudium : ex animi sinceritate et conscientiæ integritate proveniens.
Non constristabit : Hebr. non accidet justo quidquam adversum (aut iniquum).
Homo versutus : prudens, callidus, celat scientiam : non omnia quæ novit, statim expromit. Et cor insipientium provocat stultitiam : clamat, prædicat, id est, suam prodit stultitiam. Sensus Vulg. insipiens stulte ipse loquendo, stultos sermones elicit.
Manus fortium : Hebr. sollicitorum, vigilantium, supra, x, 4. Manus remissa : alii, dolosa, fraudulenta, ut infra, vers. 27.
Mæror in corde viri : mæstum erige dictis bonis.
Qui negligit damnum : alii, abundat proximo suo justus : in eum est liberalis : alii, præ proximo suo : justi viri domus, cæteris locupletior.
Non inveniet fraudulentus lucrum : vel ignavus, supra, vers. 24. Et substantia hominis erit auri pretium : quemque suæ sustentant opes. Quidam ex Hebræo vertunt, substantia hominis pretiosa seduli, hoc est, substantia seduli diligentisque pretiosa est, vel nihil diligentia pretiosius.
Iter... devium : sive ut ex Hebr. verti potest : non iter, ducit ad mortem : Alii totum, ut ex Hebr. sic vertunt : in semita justitiæ, vita : et via semitæ ejus, non mors : eadem sententia bis repetita. [482]
Chapter 13 of 133