Skip to the text

Caput XXVIII

Impii pavor : justi securitas : multi principes, 2 ; pauper vexans pauperem : animadvertens omnia, 5 ; pauper, dives, 6, 11 ; usuræ, 8 ; malus viæ dux, 10 ; quid eveniat regnantibus impiis, 12, 15 ; confessio scelerum, 13 ; viri timorati : duri, 14 ; ambulans simpliciter, 18 ; festinatæ divitiæ, 20 ; correptio, adulatio, 23 ; gloriosus, 25, 26 ; beneficus, impius, 28.

  1. Fugit impius, nemine persequente : justus autem, quasi leo confidens, absque terrore erit.

  2. Propter peccata terræ multi principes ejus : et propter hominis sapientiam, et horum scientiam quæ dicuntur, vita ducis longior erit.

  3. Vir pauper calumnians pauperes, similis est imbri vehementi, in quo paratur fames.

  4. Qui derelinquunt legem, laudant impium : qui custodiunt, succenduntur contra eum.

  5. Viri mali non cogitant judicium : qui autem inquirunt Dominum, animadvertunt omnia.

  6. Melior est pauper ambulans in simplicitate sua, quam dives in pravis itineribus.

  7. Qui custodit legem, filius sapiens est : qui autem comessatores pascit, confundit patrem suum.

  8. Qui coacervat divitias usuris et fœnore, liberali in pauperes congregat eas.

  9. Qui declinat aures suas ne audiat legem, oratio ejus erit execrabilis.

  10. Qui decipit justos in via mala, in interitu suo corruet : et simplices possidebunt bona ejus.

  11. Sapiens sibi videtur vir dives : pauper autem prudens scrutabitur eum.

  12. In exultatione justorum multa gloria est : regnantibus impiis ruinæ hominum.

  13. Qui abscondit scelera sua, non dirigetur : qui autem confessus

  14. Absque terrore erit : deest Hebr.

2. Propter peccata terræ, multi principes ejus : multi, brevi tempore sibi succedentes. Et propter hominis sapientiam : Hebr. et in homine intelligente et sciente sic prolongabitur, id est, propter sapientiam, temperantemque vitam, et animi æquabilitatem producetur vita principis.

  1. Vir pauper calumnians : vexans ; cum juvare invicem tenuioris fortunæ homines soleant, si se mutuo spolient, ingens evenit calamitas : vel pauper quo indigentior, eo civitati gravior, postquam ex alieno locupletatus, superbire coepit.

  2. Animadvertunt omnia : Hebr., Septuag. intelligunt.

  3. Qui coacervat usuris et fœnore : μετὰ τόκων καὶ πλεονασμῶν. Frustra distinguunt hic genera usurarum : utrumque enim refertur ut turpe et etiam vetitum. Vide Ezech., xviii, 8. Liberali in pauperes : sæpe monitum, male parta compendia piis bonisque cedere : infra 10.

  4. Oratio ejus erit execrabilis : preces.

  5. Qui decipit : Septuag. planius : Qui seducit rectos in viam malam : qui recta sectantes pravis consiliis impingit in malum. In interitu suo corruet : Hebr. in fovea sua.

  6. Pauper autem prudens scrutabitur eum : ejus arcana perspiciet : sagacior erit.

  7. Non dirigetur : non aget prospere. [512]

fuerit, et reliquerit ea, misericordiam consequetur.

  1. Beatus homo, qui semper est pavidus : qui vero mentis est duras, corruet in malum.

  2. Leo rugiens, et ursus esuriens, princeps impius super populum pauperem.

  3. Dux indigens prudentia, multos opprimet per calumniam : qui autem odit avaritiam, longi fient dies ejus.

  4. Hominem, qui calumniatur animæ sanguinem, si usque ad lacum fugerit, nemo sustinet.

  5. Qui ambulat simpliciter, salvus erit : qui perversis graditur viis, concidet semel.

  6. Qui operatur terram suam, satiabitur panibus : qui autem sectatur otium, replebitur egestate.

  7. Vir fidelis multum laudabitur : qui autem festinat ditari, non erit innocens.

  8. Qui cognoscit in judicio faciem, non bene facit : iste et pro buccella panis deserit veritatem.

  9. Vir qui festinat ditari, et aliis invidet, ignorat quod egestas superveniet ei.

  10. Qui corripit hominem, gratiam postea inveniet apud eum magis quam ille, qui per linguæ blandimenta decipit.

  11. Qui subtrahit aliquid a patre suo, et a matre : et dicit hoc non esse peccatum, particeps homicidæ est.

  12. Qui se jactat et dilatat, jurgia concitat : qui vero sperat in Domino, sanabitur.

  13. Qui confidit in corde suo, stultus est : qui autem graditur sapienter, ipse salvabitur.

  14. Qui dat pauperi, non indigebit : qui despicit deprecantem, sustinebit penuriam.

  15. Cum surrexerint impii, abscondentur homines : cum illi perierint, multiplicabuntur justi.

  16. Qui semper est pavidus : pro delicto suo : ut ex antecedenti patet : sic Job etiam innocens : Verebar omnia opera mea, sciens quod non parceres delinquenti, Job, ix, 28.

  17. Qui calumniatur animæ sanguinem : qui vitæ hominis insidiatur, ei etiam in præceps ruenti nemo succurret.

  18. Iste et pro buccella : conscientia semel pretio prostituta, pro nihilo venumdatur.

  19. Sanabitur : Hebr. pinguescet.

  20. Sustinebit penuriam : ita etiam Septuag. ; at Hebr. sustinebit multa et gravia maledicta.

Chapter 29 of 133