Mater Dei narrat sponse dignitatem suam et beneficia, que recipiunt ab ea vniuersi. Dicit eciam modum et suffragia, per que anima cuiusdam principis defuncti, pro quo ipsa sponsa orabat, liberari posset de horribili purgatorio; optimum documentum.

Ego sum celi regina, ego mater misericordie, ego iustorum gaudium et aditus peccatorum ad Deum. Nulla eciam est pena in purgatorii igne, que propter me non remissior erit et leuior ad ferendum, quam aliter esset. Nullus est adeo maledictus, qui, quamdiu viuit, careat misericordia mea, quia propter me leuius temptatur a demonibus, quam aliter temptaretur. Nullus ita alienatus est a Deo, nisi omnino fuerit maledictus, qui, si me inuocauerit, non reuertatur ad Deum et habebit misericordiam. Ego enim, quia sum misericors et a filio meo misericordiam consecuta, ostendere tibi volo, quomodo ille amicus tuus defunctus, de quo tu doles, saluari potest de septem plagis, quas tibi filius meus dixit. Primo saluabitur ab igne, quem patitur pro luxuria, si aliquis vellet secundum tres ordines Ecclesie, coniugatorum scilicet, viduarum et virginum, vnam feminam tradere nuptui pro anima eius, aliam religioni, terciam, que posset stare in viduitate, quia in luxuria grauiter eciam in matrimonio proprium thorum excedendo peccauit.

Secundo, quia in gula tripliciter peccauit, primo laute et vltra mensuram comedendo et bibendo, secundo propter superbiam et ostentacionem plura fercula preparando, tercio nimis diu in mensa sedendo et opus Dei pretermittendo, et ideo, qui voluerit, colligere in honore Dei, qui est trinus et vnus, propter hanc triplicem gulam tres pauperes per vnum annum integrum, et ministret eis talia fercula et eque bona, qualia ipse personaliter comedit, qui colligit eos, nec prius comedat ipse, quam illos tres viderit comedere, vt per hanc modicam expectacionem deleatur illa longa mora, quam amicus tuus habuit sedendo in mensa. Insuper ministret illis tribus vestes sufficienter et lectisternia, prout eis expetere et expedire viderit.

Tercio pro superbia, quam habuit multipliciter, debet, qui voluerit, colligere septem pauperes in qualibet septimana per vnum annum, quali die voluerit, et lauet pedes ipsorum humiliter cogitando sic secum in corde, dum lauat eos: 'Domine Ihesu Christe, qui captus es a Iudeis, miserere ei!'; secundo: 'Domine Ihesu Christe, qui ligatus es ad columpnam, miserere ei!'; tercio: 'Domine Ihesu Christe, qui iudicatus es innocens a nocentibus, miserere ei!'; quarto: 'Domine Ihesu Christe, qui propriis vestibus exutus es et indutus vestibus derisionis, miserere ei!; quinto: 'Domine Ihesu Christe, qui ita grauiter flagellatus es, vt coste tue viderentur et non esset in te sanitas, miserere ei!'; sexto: 'Domine Ihesu Christe, qui colaphizatus es et consputus, miserere ei!'; septimo: 'Domine Ihesu Christe, qui in stipite extensus es, cuius manus, pedes et caput fuit cruentatum spina, oculi fuerunt pleni lacrimis, os et aures plene sanguine, miserere ei!'.

Lotis autem pauperibus reficiat eos, vt melius poterit et expedire eis viderit, et roget eos humiliter, vt orent pro anima illius. Quarto peccauit in accidia tripliciter. Primo fuit accidiosus in eundo ad ecclesiam, secundo in querendo indulgencias, tercio in visitando loca sanctorum. Pro primo igitur, qui voluerit, vadat ad ecclesiam semel in mense per vnum annum et faciat dici vnam missam pro defunctis pro anima eius. Pro secundo vadat, quociens commode poterit et voluerit, specialiter pro anima eius ad loca, vbi dantur indulgencie et vbi deuociores eos audit, qui dant illas. Pro tercio mittat oblacionem suam per aliquem fidelem et iustum ad precipuos sanctos in regno isto Suecie, vbi conuentus populi ex deuocione et causa indulgenciarum fieri solet, vtputa sancti Erici, beati Sigfridi et similium.

Et eum, qui portet oblacionem, fideliter remuneret pro labore. Quinto, quia peccauit in inani gloria et leticia, colligat, qui voluerit, omnes pauperes, qui sunt in curia eius vel vicinio eius, in quolibet mense semel per vnum annum et statuat eos in vna domo et faciat ante eos dici vnam missam pro defunctis. Quam cum inceperit sacerdos, roget et moneat eos, vt orent pro anima eius. Dicta autem missa reficiantur omnes pauperes taliter, quod recedant de conuiuio leti, vt defunctus letetur precibus eorum et pauperes letentur de refeccione. Sexto, quia vsque ad nouissimum quadrantem soluet debita et morabitur in pena, scire debes, quod circa finem suum et in fine voluntatem habuit (licet non ita feruentem, vt deberet) soluendi debita sua. Propter quam voluntatem in statu saluandorum est.

Ex quo perpendere potest homo, quanta est misericordia filii mei, qui pro tam modico dat requiem. Et nisi illam voluntatem habuisset, ipse sine fine dampnatus fuisset. Ideo debent parentes sui, qui in bonis suis successerunt, habere voluntatem soluendi et soluere debita sua, quibuscumque nouerint debere. Et quibus soluunt debitum suum, rogent eos humiliter, vt indulgeant anime eius, si dampnum ex longa expectacione incurrerint. Alioquin dicti parentes defuncti peccatum illius portabunt, si non soluerint. Deinde cuilibet monasterio in regno mittat oblacionem, qualem voluerit, et faciat dici vnam missam in conuentu publice, et antequam incipiatur missa, rogetur pro anima eius, vt placatus sit ei Deus.

Postea dicatur vna missa pro defunctis in qualibet ecclesia parrochiali, in qua bona sua habuit. Quam sacerdos presenti omni populo cantet, et antequam incipit cantare, dicat populo: 'Ista missa celebranda est pro anima illius. Rogo vos per nomen Christi, vt, si aliquid contra vos verbo vel facto vel mandato deliquerit, indulgete ei.' Et sic accedat ad altare. Pro septimo, scilicet quod iudex fuit et iudicium suum commisit vicariis iniquis, propter quod est in manibus demonum. Verumptamen, quia contra voluntatem eius erat, vt inique agerent, licet minus curabat et attendebat, quam deberet, liberari potest, si habebit auxilium. Sed per quale auxilium? Vtique per sanctissimum corpus filii mei, quod cottidie immolatur in altari.

Panis enim ille, qui in altari ponitur, ante verba illa 'Hoc est corpus meum' panis est sed post verba dicta vertitur in corpus filii mei, quod de me sine macula sumpsit, quod crucifixum est. Tunc Pater honoratur et adoratur in Spiritu ex membris Filii, Filius exultat in potencia et maiestate Patris; mater eius, que ego sum, honoratur ab omni exercitu celesti, que eum genui; omnes angeli conuertunt se ad eum et adorant, anime iustorum gracias referunt, quod per eum redempte sunt. O quam horrendum est miseris, qui talem et tam dignissimum Dominum indignis tractant manibus! Hoc ergo corpus, quod pro caritate mortuum est, potest eum liberare. Ideo dicatur vna missa de qualibet sollempnitate filii mei, scilicet vna de natiuitate, vna de circumcisione, vna de epyphania, vna de corpore Christi, vna de passione, et vna de pascha; alia de ascensione et vna de pentecosten; item vna missa de qualibet sollempnitate, que in honore meo celebratur; item nouem misse in honore nouem ordinum angelorum.

Que misse angelorum cum celebrantur, nouem pauperes colligantur, quibus victus et vestitus ministretur, vt angeli, quibus ad custodiam datus fuit et quos multipliciter offendit, per hanc modicam oblacionem placari possint et animam eius Deo suo offerre valeant. Deinde vna missa generaliter pro omnibus defunctis dicatur, vt ipsi per eam requiem optineant et ipsa cum eis digna requie habeatur." Hic fuit nobilis et misericors. Hic mortuus apparuit domine Birgitte dicens: "Nichil me tantum eleuat a tribulacionibus meis sicut oracio iustorum et sacramentum altaris. Verum quia iudex fui et iudicia mea commisi hiis, qui minus diligebant iusticiam, ideo adhuc detineor in exilio. Sed cicius liberarer, si hii, qui mei deberent esse et fuerunt, essent ad meam salutem miciores." Item de eodem in isto libro XXI. capitulo.