Articulus 34
Laus divinæ et increatæ veritatis, unitatis ac simplicitatis.
HIC est verus Deus et vita æterna. I Joann. V, 20.
Tibi soli, Deus omnipotens, competit deitas vera, quæ est ipsa divina essentia; et hæc est simplicissima unitas ac summa una simplicitas, in qua nulla materia, nulla passiva potentia aut limitans differentia. Tu omnium veritatum veritas exemplaris, fontalis atque causalis. A te veritas rei et veritas propositionalis. Tu causa et fons triplicis veritatis, utputa vitæ, doctrinæ et justitiæ. Sicut ab uno vultu diversæ imagines in pluribus speculis lucent ac derivantur, ita ab una tua increata veritate multæ ac variæ veritates in creaturis causantur, splendent ac repræsentantur. Et sicut in speculo uno relucent similitudines quamplurium facierum, sic in tua veritate æterna, una ac simplici, idealiter exemplariterque relucent veritates omnium rerum. A tua unitate omnis multitudo profluxit, quoniam omnis multitudo necessario est ab uno. Sicut multitudo totius exercitus ad unum militiæ principem ordinatur, sic universitas rerum ad te omnium Creatorem ac Regem reducitur ac refertur. Tua simplicitas est simplicitas perfectionis, exclusiva totius compositionis, quoniam sine necessitate non est ponenda pluralitas.
Fac nos tuæ veritatis sincerissimos amatores, omnis mendacii contemptores, veritatem vitæ, doctrinæ atque justitiæ jugiter amplectentes. Etenim os quod mentitur, occidit animam;1 et tu perdes omnes qui loquuntur mendacium.2 Fac nos omnes in te unum per caritatem; fac nos concorditer coordinatos per finalem ad te reductionem. Mentes nostras in te simplificare, reducere ac stabilire digneris; atque ab omni vana distractione eas retrahere non moreris. Ab omni duplicitate, calliditate et simulatione eas purifica; omni sinceritate et columbina simplicitate ipsas adorna. Tibi laus, honor ac reverentia, servitus sancta, incessabilis obedientia a cunctis semper exhibeantur rationalibus creaturis, imo et materialiter ab universis creatis naturis.
Footnotes
Chapter 35 of 42