Capitulum 19

De eo quod dicit: Adveniat regnum tuum.

SECUNDA petitione mens cupit purissima advenire regnum Patris sui cœlestis, quo Christus quotidie regnat in sanctis.¹ Quod fit quando excluso de cordibus nostris diaboli imperio per exstinctionem fœtentium vitiorum, Deus cœperit dominari in nobis per bonam virtutum fragrantiam, regnaveritque in mente nostra castitas fornicatione expulsa, tranquillitas furore devicto, humilitas elatione calcata. Vel certe, ut adveniat regnum illud quod generaliter est promissum omnibus Dei filiis ac perfectis, tempore præordinato, in quo eis dicetur a Christo:² Venite, benedicti Patris mei, percipite paratum vobis regnum a constitutione mundi. Quod mens exspectans intentis adspectibus ac fixis desideriis, ait: Adveniat regnum tuum.³ Confidit namque testimonio conscientiæ suæ, quod consors erit regni illius, quum apparuerit. Nemo quippe criminosorum audebit hæc dicere vel optare, quia nec aliquis cupit videre tribunal judicis,