Capitulum 12

Quod ad sonitum pulsantis ostium, opus omne omittant, studio occurrendi velociter.

ITAQUE in cellulis suis sedentes, operi ac meditationi studium pariter impendentes, quum audierint sonum pulsantis ostium ad cellulas diversorum, convocantis eos ad orationem, vel ad aliquod opus, certatim egrediuntur, ita ut scriptor complere non audeat litteram inchoatam; sed in eodem puncto quo sonum pulsantis audierit summa velocitate exsurgens, in tantum exspectare non audet ut cœptam perficiat litteram, sed imperfectas apicis lineas derelinquens, magis festinet toto zelo ac studio virtutem obedientiæ exsequi, quam operis complementa aut lucra sectetur. Obedientiam eam non solum præferunt operi manuum, seu lectioni, et silentio ac cellæ quieti, sed et universis virtutibus: ut huic judicent omnia postponenda, et universa damna subire contenti sint, dummodo bonum obedientiæ in nullo violasse reperiantur.