Capitulum 16

De regulis diversarum correptionum.

SI quis igitur casu aliquo fregerit gillonem fictilem, quem ipsi baucalem appellant, non aliter diluet negligentiam suam quam per pœnitentiam publicam; cunctisque Fratribus in synaxi collectis tamdiu in terra prostratus veniam postulabit, donec orationum solennitas compleatur, impetrabitque veniam quum abbas eum jusserit surgere. Eodem modo satisfaciet quicumque ad opus aliquod evocatus, aut ad solitam congregationem, tarde advenerit, aut psalmum cantando modice titubaverit: similiter si responderit superflue, aut durius, sive superbius; si negligenter obsequia injuncta compleverit; si vel modice murmuraverit; si statuta officia segnius fuerit exsecutus, lectionem operi vel obedientiæ præferendo; si congregatione soluta non festinaverit statim ad cellam suam reverti; si cum aliquo vel ad modicum tempus substiterit; si vel ad punctum temporis aliquoversum secesserit; si tenuerit manum alterius; si fabulari præsumpserit quantumcumque modice cum alio quam suo cohabitatore; si cum illo oraverit qui est ab oratione suspensus; si aliquem parentum aut amicorum suorum viderit seu allocutus fuerit sine senioris sui præsentia sive licentia; si ab aliquo epistolam accipere vel alicui scribere præsumpserit sine licentia sui abbatis. Hucusque et in his similibus factis, infligitur punitio spiritualis. Residua vero quæ apud nos indifferenter admittuntur, et a nobis reprehensibilius tolerantur, non præfata increpatione spirituali ac levi, sed verberibus emendantur aut expulsione purgantur, ut sunt: aperta convitia, manifesti contemptus, contradictiones tumidæ, libera et effrenata processio, familiaritas feminarum, ira, rixa, simultas et jurgium, proprietas, avaritia, affectus atque possessio superfluorum quæ a ceteris Fratribus non habentur, extraordinaria et furtiva refectio, et istis similia.