Capitulum 15

Quomodo monachus semper debeat esse intentus ad custodiendam puritatem proprii cordis.

SIC igitur contemplationi æternorum oportet insistere monachum, velut si quis festinet contingere perspicacissimis oculorum adspectibus cum directione teli tendentibus, immania virtutum præmia parvis quibusdam indiciis in sublimi demonstrata seu designata, sciens in eorum contemplatione et contactu consistere immensam gloriæ palmam remunerationisque præmia. Idcirco aciem oculorum avertens ab aliis, necesse est ut eam dirigat illuc ubi plenitudinem remunerationis ac præmii conspicit esse repositam, amissurus etiam palmam peritiæ et remunerationem virtutis, si quantumcumque modice acies suæ inspectionis deviarit.