Capitulum 26

De sene qui nunquam accepit escam solus in cella sua.

VIDIMUS alium senem in solitudine commorantem, qui testabatur se nunquam comedisse solum in cella; imo si nullus Fratrum ad cellam suam venisset per quinque dies continuos, refectionem suam jugiter distulit, donec sabbato aut dominica die procedens ad ecclesiam propter congregationem devotam, reperit aliquem peregrinorum, quem inde secum ad cellam suam perducens, refectionem corporis sumpsit Fratre illo consorte, non tam desiderio necessariæ sibi refectionis, quam gratia humanitatis causaque Fratris. Itaque, sicut Ægyptii monachi solvunt quotidiana jejunia propter Fratrum adventum, ita recedentibus Fratribus recompensant abstinentia acriori refectionem propter Fratres illos assumptam: perceptionem cibi parvissimi durius exigentes et recuperantes graviori corporis castigatione, et non sola diminutione panis, sed etiam somni.