Caput XIX. De methodo ac divtsione ■ huiusce partis apologeticae
Art. unicus
I. Duae mcthodi propositate : progressiva et regrcssiva. II. De valore methodi tegressivae. III, Unio utriusque methodi.
f \ melho<ii Propositae : progressiva et regressiva.
inter hodiernas rehgiones, scil. Christianismum, Islamismum BudcUiismum, maxime eminet, ut omnes fatentur, Christianismus. Unde, si quaedan revelatio sit, in ipso prius quaerenda est. — Sed Christiamsmus tna veluti stadia historice complectitur : religionem primaevam, religionem mosaicam, et religionem christianam proprie dictam. Unde ig".°Scen?am divinam originem Christianismi, uti possumus dupiici metnodo, vel frogressiva vel regressiva, incipiendo#nempe vel a consideratione rehgioms primaevae, vel e contra ab examine Christianismi ut nunc proponitur ab Ecclesia catholica. -
A. Usque ad XIX saeculum, plerique auctores utebantur methodo progresstva, probando successive et separatim originem divinam i' reiigioms pnmaevae, 2 religionis mosaicae, miraculis Moysis et prophe^tarum contirmatae, 3f denique religionis Christi et Ecclesiae catholicae.
^atolicas.com
De Existentia Revelationis
Ita etiam recenter procedit Ottiger. — Sed iuxta hanc methodum trao tatus in immensum crescit, vel innumerae difficultates, ab adversariis propositae contra V. Testamentum, insufficienter solvuntur. Melius hae quaestiones criticae a commentatoribus S. Scripturae examinantur,
B. Unde saeculo XIX multi apologetae, non immerito, methodo regressiva utuntur : incipiunt ab examine religionis Christi, quia nobis magisnota est; itaque testimonia primitiva et documenta Veteris Testamenti illustrantur lumine Novi Testamenti, per adimpletionem prophetiarum.
. Sad . M xecentiores inier . se dividuntur a) Plures, ut Brugere, intendunt probare originem divinam religionis Christi independenter a consideratione vitae Ecclesiae catholicae ut nunc est ; unde prius instituunt demonstrationem christianam de divinitate Christianismi, et postea demonstrationem catholicam de legatione divina Ecclesiae Romanae.
b) Alii autem, ut P, Lacordaire S Card. Dechamps 2f recentius Didiot 3f prius considerant ipsam Ecclesiam vivam et in eius notis inveniunt, ut dicit Conc. Vatic, « Magnum et perpetuum motivum credibilitatis et divinae suae legationis testimonium irrefragabile. Quo fit, ut ipsa* veluti , signum levatumin naiiones (Is. XI, 12) et ad se invitet, qui nondum credidenmt et filios suos certiores faciat, firmissimo niti fundamento fidem, quam profitentur» (Denz., 1794). Postea hi apologetae ex testimonio Ecclesiae firmiori Iuce illustrant omnes reliquas partes historicas Apologeticae, scil. circa Iesu Christi vitam, doctrinam, miracula et circa messianicas prophetias. Denique accipiunt a testimonio Christi principalem probationem originis divinae religionis mosaicae et religionis primaevae. Haec est proprie methodus regressiva, quae vocari potest analytica et ascendens, quia incipit a facto complexo vitae Ecclesiae, et ascendit ad principia huiusce vitae ; dum e contra opposita methodus est synthetica et descendens.
§ II. De V«Iore methodi r«gre»sivae,
Haec methodus A, quoad plura convenit, B, dummodo non exclusive proponatur.
A, Quoad plura convenit. — 1" Facilior est prout a notioribus nunc exisUntibus firocedit. Itaque magis movet animas ad fidem, et maxime utilis est iri praedicatione apologetica, ut patet in Conferentiis P. Lacordaire.
2* \ Brevior est et quodammodo firmior, prout solutio quaestionum historicarum et criticarum de originibus Christianismi valde corrbboratur per traditionem Ecclesiae \
1 P, Lacordaire O. R, Conjirenccs, t. I, p. 201 et seqq., edit, in 80. s Card. Dbchamps, La dtmonstration dc la toi ou Entretiens sur la demonstration ctitholique de la revilaiion chtUienne. (Euvres complfites, t. I), l
3 Didiot, Logique surnalurelle objcctive, n. 317.
4 Cf . P. Gardxil, O. P<; La Rdforme de la tkiohgie calholique [Idie d' ttne mUode rdgtessive)- Revue -Thomijte, Mars 1903, p. 18 : .? La lumicre iournie par le dbcument isold dc la Tradilion n'cst ricn inoins qu'addquate pour ^clairer tont cc qui se remuait de pensees dans la conscience des origines chr£tiennes. Que de choscs ont influenc^ Je dcvoloppenient postcneur, qui n>nt jamais etc cnregistrfes ? et parmj ccs dernieres, combien nous sont parvunucs dans un ctat qui lcs rende aceeptable pour 1' historien
De mothodo hujusce partis Apologeticao >a;
^wi!0d/US /rocedendi quodammodo conformis est methodo gene- ™L t VZl x dTental?; etlam q^ad eius partem apologeticam, Ecclesiae P H ^ directione «* doctrinae
4° Corrigii immoderatam dhtinctionem inter demonstrationem christtanam et demonstrationem catholicam. Haec enim distinctio est ad hommem contra protestantes : sed per sc loquendo demonstratio christiana
CSSe- Jrt*?' quin arSuat ex mirab«i vita religionis chri- ^"f"*11^11^ est q«am vita ipsius Ecclesiae catholicae suis natis manifestata Perfec 10 enim Christianismi non debet manifestari, Chr^ Vf p™testantef - ^dipendenter a perfectione verae Ecclesiae LP reS. aP°l0Setae . catholici praedictam distinctionem exag-
2 'c^Lt? tS1VC consideraverunt. in demonstratione christianl, motiva cred^bihtatis rehgiom extrinseca (miracula et prophetias) : promde protestantes praesertim liberales dkerunt : haec Apologetica cathohca est mmis extrinseca, peccat per « exrrinsecismum». Sic ni-
^Lne« eaCC tn\ Procedente«. * apologetae, dum volunt quibusdam exigentns protestantxum mehus satisfacere, aliis eorumdem desideriis mmus respondent.
tfln£ frlTTV^ ^fPZ.Concilio Vaticano, prout Co^cilium tractando de Revelatione et de JFtde ait in textu iam citato : « Ot autem offin m ^P16,^611^ in eaqueconstanter perseverandi satisfacere possemus, Deus perFihum suum unigenitum Ecclesiam instituit, suaeque mstituhoms manifestis notts instruxit, ut ea tanquam custos et ma-
&VerFre,ati a° °mniDUS Posset «Sn«ci. Ad solam enim^athohcam Ecciesiam ea pertinent omnia, quae ad evidentem fldei christianae credibihtatem tam multa et mira divinitus sunt disposita. Ouin etwm Hcclesaa, per se ipsa, ob suam nempe admirabilem propagationem, exitmam sanctitatem, et inexhaustam in omnibus bonis fecundxtatem ob catholicam unitatem, mvictamque stabilitatem magnum quoddam et perpetuum est motivum credibilitatis et divinae suae Iegationis testimonium lrrefragabile ».
Postea Concilium, sess. IV, instituit aliam Constitutionem dogmaticam : de Ecclesia Christi, in qua agit de constitutione intima Eccle- C«L % ?■ Pr.lmatu. Pontiflcis. - Unde secundum ordinem
UMic. \ a,ticani, mehus videtur conficere unam demonstrationem chri- ?tiano-cathohcam in qua tota Apologetica absolvitur. Postea remanet tractus propne theologicus de constitutione intima Ecclesiae, in quo arguendum est ex fide, et non solum ex ratione sub directione fidei ut m Apologetica.
,-r, a6" ?eni5ue non novws sed traditionalis est hic modus procedendi in Apoiogetica, cum distinctio inter demonstationem christianam et ' t
S*^™ • a L? a°cu^entation bistorique et critique peut bien nous donner des essais dznTlTZr ! ^Fnssante a ressusciter ]e M totaJ . . . Elle pcit dirc : ce qui cst oour moi jT ' ^ ' V n' > est *** ~ «Hre vrai ~ mais n^isU pas i piL RarC fr SeS I>osjtion'i • Meli°r '# condUio posUdentis
DeExistentia Reveiationis demonstrationem catholicam apparuerit solum, post protestantismum. Antiqui apologetae semper indicarunt in defensione divmitatis Christianismi motivum credibilitatis ex vita Ecclesiae desumptum1.
f~ N?n excltisive proponenda e«t haec methodus regressiva. — I Nam Lonc. \ akc. affirmat valorem miraculorum et propheiiarum Moysis et Christi, antequam de notis Ecclesiae loquatur ; nec dicit mirabilem vitam Ecclesiae esse principale credibilitatis motivum ?. — Insuper Bautain debuit subscribere huic propositioni : Probatio ex mimculis lesu Christi desumpta, sensibilis et percellens pro testibus ocularibus, vim suam etfulgorem nequaquam amisit quoad generationes subsequentes! Invenimus hanc probationem omni cum certitudine in authenticitate Novi Testamenti, in traditione orali et scripta omnium Christianorum » Denz,, 1624.
2° LeoXIIIin EncycL « Providentissimus » n. 19, ostendit auctoritatem integram S. Scripturae non validissime cognosci absque vivo magistero Ecclesiae j quae « per se ipsa ... : magnum quoddam et perpetuum est motivum credibilitatis » (Con. Vatic.) . Sed addit : Quomam vero divmum et infallibile magisterium Ecclesiae, in auctoriate etiam sacrae Scripturae consistit, huius propterea fides salUm humana asserenda in primis vindicandaque est » Unde prius arguendum est apologetice ex auctoritate historica Evangeliorum,
30 Denique magis naturale est exponere historicum testimonium Chrisii de sua divina legatione, de mysteriis credendis, de praeceptis servandis, de institutione Ecclesiae, antequam considerentur moiiva credibiliiatis, quae hoc testimonium confirmant, et speciatim Ecclesiae vita, cum suis notis. Confirmatio enim convenienter proponitur pos testimonium confirmandurn.
§ III, Unio utriusque methodi. — Melius videtur unire regressivam methodum cum progressiva, sicut unitur in pluribus scientiis methodus analytica seu ascendes cum synthetica seu descendente ; ita in cognitione vulgari simul proceditur, ex factis. experientiae et ex principiis ab omnibus notis, ad ea quae sunt dimcilius cognoscibilia. — ■ Unde prius exponendum est historice iestimonium Chnsii de sua divina missione, quod notius est quam testimonium Moysis et prophetarum, et f undamentalius ac vividius quam Conciliorum declarationes, — postea tradenda sunt motiva credibititatis nobis notiora, scil. ea quae permanent in nurabiii vita et doctrina Ecclesiae, sic disponitur hbmo non- • dum credens ad considerationem praeteritorum miraoulorum et; prophe- Uarum, <-:
Propterea haec secunda pars Apologeticae sic recte dividitur: Introductio, de Auctoritate historica Bvangeliorum. 1» sectio : Testimonium Christi de sua divina legatione, de credendis ' % mysteriis et praeceptis, de institutione Ecclesiae.
^R mrGROOT, OTPrdd KcOksid; q"/"! ;"' a.' IV citat" de hac Ve" S.'" Irenaeum "{A4vir- SW U<wcs*s). Ong,nem {Cantm Cehnm. Pra«f. n. ^), S. Angustinum (Dc ntililutc cve- <UnA%\ S. Thomam C. Ocntes. 1. I, c. 6. I. IV, c. 35), Snvonarola {Triumbhm Crucis), et mter mcxlernos, Lacordain? et Dcchamp&.
- CJ Vacant. EiwtBt su, le Conc. VttL, t. 11. p. if>i , , , (L' Apologetiqne et le Conc. du Vat.).
De methodo hiijuaee partis Apologeticae f ao 3 iSEEE SHbUmitate ^
( B. comparatur. verus Christianismus oum «His retigianibus Conclusio : de necessitate a^oteUi religione^ catkolicam.
E Sr • brascatolicas.com
Chapter 20 of 34