Caput XXIII. Testimonium christi de institutione ecclesiae . ad revelationem infallibil l ter servandam et proponendam usque ad finem mundl \
Art. unicus.
Agitur de institutione Ecclesiae, praesertim an Christus instituerit tnagisterium vivum et infallibils ad suam doctrinam tuendam et propagandam. Quid dixerit dc Ecclesiae constitutione, de eius proprietatibus et nobis, An denique testimonium Christi de Ecclesia sit intime connexum cum tota sua doctrina.
Hic quidcm non incipiendus est tractatus proprie theologicus de EccJesia, scd satis immoranduTn est historice* in hoc speciali testimonio Christi, ut postea melius appareat « irrefragabilis » valor magni et perpetui motivi credibilitatis quod sumitur, iuxta Concilium 'Vaticanum {Denz. 1 749), ex mirabili Ecdesiae vita suis notis manifesta. Haec enim mirabilis vita est simul miraculum morale et adimpletio huiusce /estimonii prophetici. Itaque perfieietur per modum uniu^tota demonstratio apologetica, christiana nempe ct catholica, et merito quidem. cum christianismus verus njhil aliud sit quam catholicismus.
Multi profecto auctores remittuunt huius specialis testimonii expositionem post tractatum de Revelatione ad initium tractatus theologici de Ecclesia. Sed ita non satis scrvatur unitas demonstrationis apologeticae, et minus apparet valor motivorum credibilitatis rehgioni intrinsecorum. Praeterea hodie, in ipso tractatu de Revelatione confutanda est theoria rationaHstanim, protestantium liberalium et modernistarum, iuxta quam Christus non annuntiavit Ecclcstam sed regnum Dei eschatologicum proxime tur turum ; si ita essett lestintonium Christi esset jahum, ct proinde non divinum.
§ L Status quaestionis, — Omnes concedunt, Iesum instituisse Ecclesiam implicite et mediate, quatenus doctrinam praedicavit, quam
1 Cf. BATtFFOL., L'Egiise naissante et le catholicisme , Paris, iooo, ch. T et II. — Dictionnaire ApoiogHique art. Eglise par Yvtss i>e la Briere.
2 In tractatu propric thcologico de Ecclesia theses probatur uon solum historice acd positive ex revelatione iam per f idem supematuralem susccpta. — Plures quidem auctores non immcrito dividunt tractatum dc Ecclcsia in partem apologeiicam et partem proprie theologicam, sed melins vidctur hanc partem apologetieam in tractatu de ReveJationt: poncie. proptcr rntiones expufiitas : sic enim melius servatur unitas demoiistratiotiis apologeticae, et etiam unitas tractatus theoiogici de Ecclesia.
_ Tcstimoniom Christi de institutione Ecclesiae l8*9 multi homines amplexi sunt. Sed quaeritur utrum Iose sorietat™, r»i; nem mtalUbiiiter servandam et proponendam usque ad finem mundi.
i« MuUi ratianalistae ,i pyoUstantes litxraks, ut Harnack HoefMins A <!aK.
pTrl olem alrl r5' S°lummodo quomodo De.m ut tenent n * Subiicere dabent' Ite Harnack et Sabatier
S TZ!Z T inU,nWa- M Si Christus -lum cnm.tia.sset d po^one ZTArl ^ r m regnam' «dem. et amorem fiiialcm instit^endTaHauam rreSSU T ' hMi* <™ «**ft.te
"mntbiJitatem h7 T h*~ ^ hi P™^tantes liberales reiiciunt s^m , ^ 6 S'CUt Ctiam infi>IMbmtatcm Scriptnrae. ac pro regnla fidci
:srarrirrm:sic 4*-.J Sis mundi It^' ^ LT'' G" TyreI11' n°n S0,um doceut Christum credidisse finem mund, mox venturum, sed propterea annuntiasse rlg«„m DH m„e eschatoloJul Z teturum post consummationem saccuii. adveniente Messia in U^^TZZ Fatentur tamen Icsum initium aliquod societatis instituisse, ex „a0 orta ' SrobTn 1UXta m0dernistes' no» « infambi.is, sed i t^lT^l^lZ- ; QUram0d° °rimaria Ct Ultima fidei sit cuius^ "sctn-
S 0«>P r l"Uminafa- Cf ' ™odernistar;m damnatas Vn Tc eto conanorl; reD ''"I ^6"" ^6' ^2"2056' : 6° ' Iu defi»-dveritatibl ! collaborant descens et docens Ecclcsia ;. ut docenti Ecclesiac nihil supersit nisi com
ZT^zlcr*tiar sancire- <Hic est d~tism,,s. «Js^sjr
»m « T ' ' men hriSti E<XleSiam vd«t! societatem Ler ter infanibdita^mT'" M*,Ta'°r" ChriStUm ^«*»«Se ■ anctoritatem supremam et infall.btlitatem, qaae revelatmncm tuto servarct ac propaearet ■ sed ten^t t z s:^dei rTmet inte,idunt qu°saam '«^^i^s^Sftr nae determmare. ut anarchia vitari rr ,r ■ .. ua,m irwi^hiur» ™^ v,tan P°sslt (Lvttonmt dicunt veram Ecclesiam esse
2 A,ARNtCK' £"eBC* *' CA«s/ia«M»M, trad. fr. roo7 n ,,-8i P. Sabatibr, to „ligions ta^ll^r^ I904,
^s )wl™s%L'£V'meile " '' Egl^ ch- »' = "«^ * «» ^ h., ,SM86. W U. DnNHiNCKR. 209r. 2t0
)licas.com
*CK> Testimonium Christi
4° Grasci schismxtici agnoscunt auctoritatem infallibilem quam in corpcre Episcoporum collegiaJiter agente ponunt, sed contendunt, primatum iurisdictionis Romani Pontificis non cssc iuris divini ; admittunt auctoritatcm septem priorum Conciliorum occumenicorum, Iuxta eos Ecclesiae regimen est aristocraticum.
3° CaUiolici tenent, Christum Ecclesiam ut societatem hierarchicam et monarchicam instituisse, auctoritatem supremam et infallibilitatem in rebus fidei et morutn com~ petere non solum collegio apostolorum et episcoporum, sed etiam huius collegii capiti nempe Pontifici Romano, Petri successori, qui vices Christi gerit in terra, Cf. C, Trid., Denz., 960, 1550 ; Conc. Vatic, Denz., 1821, sqq. Speciatim dicit Concilium Vat. quoad institutionem Ecclesiae ad revelationem infaMbiliter proponendam : * Ut autem officio veram fidem amplectendi in eaquc constanter perseverandi sarjsfacere possemus, Deus per Filium suum unigenitum Ecclesiam instituit, suaeque institutionis manifestis notis instruxit, ut ea tanquam custos et magistra verbi revelati. ab omnibus posset agnosci ». Denz. 1793.
Videmus igitur in Evangeliis quorum auctoritatem historicam iatn probavirrms : a) quodnam sit regnum Dei a Christo praedicatum ; b) an Chistus Ecclesiam hierarchicam et perpetuam instituerit ; c) an ei infalllbilitatem, ad proponendam Revelationem, in perpetuum conferre intenderit; d) an denique eam notis visibilibus instruxerit. Ad modum connrmationis videbimus insimul in Actibus Apost. et Epistoiis quomodo Apostoli hoc testimonium Christi intellexerit — Non qnidem quaerenda est in Evangelio delineatio completaet scientifica Ecclesiae, nam crevit Ecclesia sicut granum sinapis, sed inquirenda sunt fundamenta eius essentalia, a Christo explicite determinata.
§ II- Quodnam est Regnum Dei a Christo praedicatum ? Est regnum spirituale, sed non mere internttm, nec tantum eschatologicum seu futurum.
I* JEst Megnum spirituale, non, temporale* — Tempore Christi Iudaei prophetias messianicas materialiter intelligentes, expectabant praesertim regnum temporale et nationale. Propterea Herodes invidiose timet adventum Messiae ; 1 post multiplicationem panum Iudaei volunt facere Iesum regem, ille autem fugit in montem *. Pharisaeis quaerentibus ; quando veniet regnum Dei ? Iesus respondet ; « Non venit regnum Dei cum observatione ; neque dicent : ecce hic, aut, ecce illic. Ecce enim regnum Dei intra vos est» \ Item Christus dicit Pilato ; Regnum meum non est de hoc mundo-a *t
Agitur ergo de regno spirituaK, non temporali ; ad ingrediendum in illud requiritur poenitentia; ndes appropinquavit regnum Dei, poe~ nitemini et credite Evangelio » s, requiritur amor filialis erga Patrem caelestem ; hoc est maximum praeceptum \ Additur : « diliges proximum tumm, sicut teipsum»7, imo «diligite inimicos vestros ... ut sitis filii Patris vestri qui in coelis est » \ Nisi abundaverit iustitia . • vestra plus quam Scribarum et Pharisaeorum, non intrabiiis in regnum caelorum*. « Sic orabitis : Pater noster ... » f\
3*. — * Maro., Jr 15. — 15 Matth., XXH, 3; V, 3-1* — • Ma-th., XXIJ, 30. — * Matth., V, 44-4S. — 5 Matth., V, 20. •— « Matth., VI, G, http://www l Testimonium Christi dc institutione Ecclesiae I$I dterit eTlt fcJS!mii ZlT^t ' 5 auUm ™" ™~
\ cus et publicanuT ecclesiant audttrit, sit tibi sicut ethni-
I fjiX^^1 *™ n0tl est talUum frturum seu eschatolo-
1 cum observatione ■ neoue dlJft l, Jt : "?°n venit re8num Dei regmm Dei inZ voTe]^ E^tL •hlC' aut -ecce iIlic' Ecce enin»
I ' cnm observatione vln t iL ^ro ^t^u^T ** ™U> t ' gnum mere internnm i«+-T i. ■ regnum Deinon tamquam re-
I fed IvtffSL °? 3o vSrZ enim non^redunt,
I « in dlito Dei Zwo ™* fCUt ^163- Pha"saeis dixerat Iesus :
1 regnum Dei eTfi™?rtivl futUrU? {f- °^ Praec") = nam
;|: et fiJ. „rhnr f \ Progresstvum, stcut granum stnapts, quod lente crescit
M u^VZte&fV^ZF coeIi veniantet habiten* in
;i: ■ omniLTgSus tt £T rT ™ Universo orbein tetimonium f: et OccS veniet » 1"* consummatio » >. « Multi ab Oriente m bus dicit Iesu? rf^i1 ? n/ne Parabo,ae de homicidis vinitori-
I ' caelorum, nisi solus Pater V" mm° SClt' neque an- !:
I finem mundi ■ermremnm Del nnrflf erunt in coel° Post l Unde regnum of ^a fJri tn J eschatol°P0«m seu futurum .
f • abscondito Tan mabus SstS S ^ erat praeSens' modo
I nascente et annuntiaL^ ' ° Vlslblh m so°ietate ecclesiastica
' mundi fi'„em. Tx KS£re?wCth0-dU> /"^^- in COel° Post et modernistarum. PP fdSltaS thes,s Protestantium liberalium
Let perpLa^-8 H^Sf CoSHrot . h-„ch|cam
"oc est contra protestantes etiam conservatores.
, ; XXI, „. Maxxh., XXIV 30 ' ' '• - MAT™ ' VI"' "• - " MATtn., obrascatolicas.com
Testimonium Christi
Societas est adunatio hominum ad aliquid unum pernciendum ; hierarchia autem Upd dpxn idem sonat ac sacer principatus iure divino institutus, In Ecclesia non esset hierarchia sed democratismus, si in ea populus exerceret potestatem sive per se> sive per delegatos, ut volunt Calvinistae presbyteriani qui tenent, anctoritatem presbyteris a populo delegari ; item iuxta modernistas regimen Hcclesiae reformandum est, et cum moderna, ut aiunt, conscientia componendum, quae tota ad democratiam vergit *. — E contra Ecclesia catholica semctipsam declarat a Christo institutam, tamquam societatem hierarchicam et monarchicam, idest, sub unocapite supremam potestatem habente constitutam2,
Quoad historicitatem textuum quibus probatur haec institutio, protestantes conservatores admittunt, ut quid historica certum, Iesum ipsum dedisse Petro et Apostolis potestatem docendi, regendi et sanctihcandi ftdeles, sed putant, Christum nolulsse hanc potestatem successoribus Petri et Apostolorum in perpetuum conferre. Protestantes liberales contra tenent, textus evangelicos innuere hierarchiam perpetuam, sed exprimere solum fidem conscientiae christianae in fme saeculi primi, et non esse genuinas Christi declarationes. Ratio horum liberalium est, regnum Dei a Christo praedicatum esse mere internum aut mere eschatologicum, quod iam confutatum est. Insuper hi critici reiiciunt praesertim historicitatem declarationum Christi, quae lesurrectionem eius sequuntur, quia miraculum resurrectionis est impossibile aut incertum, quod infra refellendum est.
Exegetae catholici notant e contra : historicitas horum omnium textuum sive ante resurrectionem sive post, confirmatur ex hoc ipso quod sunt pauci et laconici, passim in Evangelio, occasione alterius rei ; certo non sunt artifieiose dispositi ad aliquam thesim probandam ex declarationibus Christo immerito adscriptis 3. Insuper iam ante resurrectionem suam Iesus promiserat potestatem, quam redivivus contulit.
i° Christus instltuit societatem hierarchicam et monarcJiicam,, conferendo Apostolis triplicem potestam docendi, regendi, sanctificandi fideles, etconferendo immediate Petro primatnm magisterii et iurisdictionis.
Notandus est progressus declarationum Christi ab initio mmisterii eius usque ad Ascensionem.
A. Elegit duodecim Apostolos quos nominatim vocavit, eos educavit et misi praedicare regnum Dei primo filiis Israel : « Hos duodecim misit lesus ... dicens... potius ite ad oves quae perieriint domus Israel : emmtes autem praedicate, dicentes : appropinquavit regum coelorum. Infirmos curate, mortuos suscitate: daemones eiicife ; gratis accepistis, gratis date » 4
1 Cf, Denz,. 2104, EncycJ. < Pascenrii — 2 Den-zin%er, Enckir, Tndcxsystematicus II. a Ecclesiae essentia ; ct n. 150, 060, 1500. 1821.
3 Cf. Dic.t. Apologitiqite : art EgHsc, col. [238 Yvhs DE la Brferk ; et Diti, ■Thtolrcatk.-art-: -gglise: "p*r"E:" Dubt/anch Y" col. 21 1 5 ; * l authenticite cle ces textes nous est suffisaininent garantie par la tradition chTcticnne constante et universeile. solennellemcnt aflirmec par le Concile riu Vatiean, scss. IV, c. j, et pronvee par de nombreux temoigiiagcs <Jans IVncycliquc S<Uis cognitumdc L&m XIII. uu 29 [uin 1896».
Te»timonium Chri.ti d« institutiene Ecclesiae lgj
^^SMSfcjflS SsJJS, Cesareae* Ier dixit m r»
non praevalebunt adveS ^filfr^' et P0rtae interi quoicum^ l^ens su^ ^^^JT^tt^, V nis ■ : nam CastTsSpetSTl^Jh ^ h°n°riS sed ^^^^«0supremam pote tatem ^n^TruL^8-! 06 6risi et d P°"icetur clesiae, quaesuper e™m S!aS Ecet <« quodcumque ligaverfl ^ sune r terr^^V f^T coeloru^-
Primatus autem SuriSrii ™B T ?m?*ta ^^dictionis. XXir rfmw-h , g steru explicite exprimitur apud Lucam
Son, ^JZ^^^^^ ^ Petr^„SoT confiyma fratres ZsT ' * MeS tm ' et (u <*W**4o conversus
Ukze At°Amt dixit l6SUS circa«edium vitae suae pubet in coelo» » His verffiT T™?lt ~ nf s super terram, erunt solnta solvendi, idest ^ZTlchsfJ ^T^ ?otestatem "gandi atque nam soli Petro SXisfa^est tamen.flcut dixerat Petro,
Petro unicum cS^tantib^ ^tontas ac aliis Apostolis cum tibus testimoniis enormantlbus, ut clanus apparebit ex sequenter in nomine meo ^fe „ d£%£ 5^2** T*"*' quem mittet Pa" quaecumoue <£fo vS^.^TT lK£ ^
P^^XX^egr ^ ^P— quam univlfrmld^^ SuflLM ^ndi fideIes iu eis * AccioitP WiSI : Haec cum ducisset, insafflavit et dixit
£9o9t c, II, p. 94-113, - l-.EgHso dans f Ji % f nai"safte et le catholicisme . 4 cd
- MATTMHtTXXVi™U8' MA;cIOA^iXrIV' 2V ?V' »6** -5 XVL I3. - cate Evangelium omni iStSi i T ^ If^ ^Sg^ ™ ^^^ft I»*
T obrascatolicas.com
Testimonium Christi
Petro autem confertnr potestas suprcma ipsi antea promissa, Dicit Simoni Petro Iesus : « Simon Ioannis, diligis me plus his» ... Pasce agnos meos. Dict ei iterum ; «Simon Ioannis, diligis me ? ,.. Pasce agnos meos Dicit ei tertio ; « Simon Ioannis, amas rae ? Pasce oves 7nea$» l. Haec verba soli Petro dicuntur, conferunt ei pimatum, nam verbo « pasce » (fjooxe jcotfiaive) designatur tum apud profanos tum apud auctores sacros potestas in societate. Haec autem potestas soli Petro datur ; ergo constituit primatum. Erque confertur m universam Ecclesiam, nam verba « pasce agnos, pasce oves » designant omnes Cliristi discipulos quacumque dignitatc sint praediti. Sic corroborantur verba antea ei dicta : « rogavi pro te ut non deficiat fides tua et tu aliquando conversus confirma fratres tuos ».
Sic manifestum est, Christum instituisse Ecclesiam ut societatem hierarchicam, conferendo Apostolis potestatem docendi, regendi et sanctificandi fideles, ac contulisse Petro primatum magisterii et iurisdictionis. Ita inteliexit Petrus, nam post Ascensionem auctoritatem supremam exercet in Ecclesia, ut patet ex Actibus Apostolorum 2. Item intellexit S. Paulus 3, qui docet, Ecclesiam esse aedificatam «super fundamentum Apostolorum » 1 et esse corpus Christi mysticum in quo perfecta hierarchia invenitur s.
2 Act., I, 65 in electionc Mathiae in Apostolatum ; Act., 11, 14, III, 6 in praedicatione Evangelii ; Act., IX, 32, in visitatione Ecclesiarum per totam Iudaeam, Galilaeam et Samariam ; AcL, X, 20, in conversione Gentium dum mittitur ad Cornelium a Spiritu Sancto ; Act.t XV, 7, 12, in Concilio Hierosolymitano, ncum magna conquisitio fleret, surgens Petrus dixit ad eos : Viri fratres, vos scitis quoniam ab antiquis diebus Deus in nobis clegit per os meum audire gentes verbum Evangelii, et credere ♦., Tacuit autem omnis multitudo » et Apbstoli commtmi decreto statucrunt Gentes non ligari lege mosaica.
5 Paulus primatum Petri agnovit, dum dicit Galat., I, 18 : * Post annos tres (a conversione mea) veni Ierosolyman viderc Petrum, et mansi apud eum dicbns quindecim ; alium Apostolorum vidi neminem, nisi lacobum fratrem Domini ». Ad Colat., 1J4 ii, scripsit qiiidejn xCum autem venisset Cephas Antiochiam, iii iaciem ei restiti, quia reprehensibilis erat *. sed in hoc Paulus non negavit auctoritatem Petri, timebat solum ne nimia eius indulgentia in iudaeos eorumque observantias legales avcrteret Gentiles a fide christiana.
- Ephes, II, 20-22 : « Ergo iam non estis hospites et advenae, sed estis cives sanctorum et domestici Dei, superaediflcati super fundamentum Apostolorum et Prophetarum, ipso summo augulari lapide Christo Jesu : in quo omnis aedificatio covstructa crescit in tcmplum sanctum in Domino : in quo et vos coaedificamini in habitjculmn Dci in Spiritu ».
s Ecciesia tanquam corpus mysticnm Christi saepius describitur a S. Paulo : Eph., if 22-23 • ,r Et omuia (Deus) subiecit sub pedibus eius (id est Christi), et ipsum dedit caput super omnem Ecclesiam, quae est corpus ipsius. et plenjtudo eius qui omnia in omnibus adimpletur ». — Ephes., IV, 16-26: * sumus invicem membra» — Eflws., V. 23, 3P 3 « vir caput est mulieris, sicut Christus caput est Ecclesiae, ipse salvator cor1 poris eius... quia membra sumus corporis cius, do carne eius et de ossibus eiusi». — Col., I, 16, 18, 24 ; II, to, 19. — I Cor., XII, in quo ostenditur quomodo Christus providit Fxclesiae de variis hominum statibus, et enumerantur varia Spiritus Sancti charisraata : v -12 uonmia membra corporis cum-sint -multa7 unum tamen corpus sunt ; ita et Christus » — ibid. 26-27 : '* ^ Si Quid putitur unum membrum, compatiuntur omnia membra : sivo gloriutur unum niembrum, congaudent omnia membra, Vos autem cstis corpus Chriati et membra dc membro » — Rom., XII, 4-8 : ■ Sicnt in uno corpore multa membva habemus ... ita multi unum corpus sumus in Christo, singuli autem alter
Tcslimonium Christi dc institutionc Ecck-siaq perpetumT18 instituit hanc ^oietatem Merarchicam ut bap«SsmeosnimHn ixU+ Ap°St0lis : « E«ntes docete omnes gentes, vobi f Iesus addit ^ ^ ^7*™ °mnia l^ccumque mLdavi ad consummahonetn saeculiK Et eritis mihi testes usque ad ultimum tenae. . Hoc autem munus docendi, regendi ! sanctificand^ ^fidelS offkiumPSlPerra,gerUnt ^05*011' efg° Per ^cessores quf Idem officium obtmebunt ; itaque servabitur unitas et integritas fidei usaue
5fc ? • 1US Saepe dedarat. ha»c potestatem Timotheo et Tito fuvff. Per ^POsitionem manuum^ret dicit de episcopis inst° desiam Z i « ******* = Spiritl,S Sanctus Posuit ePisco^ 4ere Ecclesiam Da, quam acquisivit sanguine suo » 4 ^ soresl^ansifnfv^ jWT*"" esse «t ad Petri succesr°hn F^5!;!' Dlxlt emm ^ «Tu es Petrus, et super hanc petram aedifi-
Sdam If f 4 lndefectlMls; autem subsistere potest absque mZBl T^P0'65'^' Et revera EPis^P admiserunt primatum Romani Pontificis quatenus successoris S. Petri: tribus priori-
S^TS^TT^ Romanae Ecclesiae scri^s et factis esse dubium ' ^***™ Ut de eius existentia non pLit
COnfTe Ecclesiae i»f<mmtaUm m perfetuum ad Revelattonem conservandam et froponendam.
inri?XHtaS ^1™11'8,.65.* n°n solum inerrantia facti, sed inerrantia
Zo'er ^or fn^ ^ aSSistentia et sPeciale auxiIinm d61 et momm' semPer tllt0 cavetur ; differt ab S™0n! qUae lmP?r^t positivam motionem ad infaliibiliter scri-
Sea otae4 reVeIatl0ne> quae imPort^ manifestationem veritttL inSHhd«!tanteS 6tiam co,lservat<>res, co ipso quod negant, Christum SjS^ffite P«Pe*««n.«im potestate docendUeiiciunt huius Mnilrn-cm l lbmtatem- ^uae eos in Evangelio non fundatur. orolft il T ° teneUt' Ecclesiam docentem non else infallibilem nisi nes L f seu confirmat communes conscientiae christianae opinatiobTopqhiae rscrenCrumV^"111 eV°lutionem Sensus reliSmsi- Pm"
stJl-JZ^J™ hanc infalUbilitatem contnlit colletjio Apostoio. um eovumque successortim.
mundummdS. ff &d Praedicand«m Evangelium in universum munaum, addidit: ht ecce ego vobtscum sum omnibus diebus, usque
UiftSe^tcs""6.'!3' habentes aut(!m donationes,- sccunduni gtatiam <|uae data est nobis,
com
Tcstimoninm Christi ad consummationem saeculi» Hic non lor,,*,,» =f r»™, ■_ . delibus, sed collegio Apostolorun? dque Slif se ™™ mundum praedicate Evangelium . . . » additur • ^ tlrn nTZ^T faHibf drnabitUr>>- IUXta h0S textus< Csterium EdSt^St: falhbile de se, non autem ex consensu fidelium D1™ ™ ™ tiones communes confirmaret, ut volunt -JJB^.6^^ les tenentur credere quod ab Ecclesia docetur tanquam de fide
- Item Chnstus hanc infallibilitatem collerfo ADostnlnr,^' vnV^" .eg° r°gab0 Patrem> e ^ aTum PaSumPda: 7 J!'vlt vobiscura « aetemum, Spiritum vTrUate itu vos docetet omma et suggeret vobis omnia, ^a~ue dixero v£ veritltS?- VenCr * -iUe Spiritus veritatis> docX vos omnlm
WfiT„I+J Haec Pj^ssio importat assistentiam specialem Spiritus ponendaqm * **** ^**8' et h°C ad Christi doctrinam p^
Hpn2 ./* AfostoM Promissa Christi inteUexerunt ; dicunt enim condendo decreta: «Visum est Spiritui sancto et nobis »* ^raedi cando : « Et nos sumus testes horum verborum et Sp Wtus sancFusf» anathematizando errores : « in captivitatem redieen t £ TmL™ • * n ' tum in obsequium Christi.', . iLt A$*i^^S£S?£. bis praeterquam quod evangelizavimus vobis, anathemrsk » » Scri bunt: Bcclesia Dei vivi, columna et firmamentul i ' , m ■ non simus parvuli fluctuantes, et cLZZzZr omnf vento^ojtrf KSw 1° Tlmotheedepositum custodi, devitans prefanls 4cum no vitates, et oppositiones falsi nominis scientiae » «NoS el Deo su mus. Qui novit Deum, audit nos; qui non est ex nZ U" hoc cognoschnus Spiritum v^ni^^^ ^ZrlT^nl^C tres, state et tenete traditiones quas didicistis sive ner tl™™ sive per epistolam nostram»», Iteln postea Ses Id £S3' tandas arguunt ex mag^sterio iofallibili Ecclesiae docentis Tdl Anoio
^l^S^X™ conciIia generalia
Hoc,habetur' iuxta CoIIegium Episcoporum Ecclesiae . „i r,rn-ioc_ est infalhbilitas», in ipsis S^tioiSSIS^ ^fS tro perpetuus pnmatus magisterii et iurisdictionis^ Pe~ , t _A. Tu es Petrus, et super hanc fetram aedificabo Ecclesiam meam, \
- -s^/.,xv,28 ~Aa.,v 1 hcl 4 c •s2?2,7- T l0ANxvrr«»rf., II, n. _ u Cf. Concit. Valic.. Denz., (822, ,832.! 840 IV' 5"°' ~ 11 http://www.
Testimonium Christi do institutione Eeelesiae citer confirmare fidem feffr,",m ? PetrUS P°SSet vere et effica"
, quae sunt de fide auT I tZrnZ™' * P°SSet enfedum definit biles sed solum ex IXaf de S° irreformascere Christi greg^v^vg^s ™ P°SS6t Vere pa"
• •pri-toXtfitorite ioff iMita^ e°.ips0 Quod pertirret -d Jossint coXS^ZZ \nMelttltm ^ SUCCeSSOr'busut divinae cathoHri^m, n^.q apologeticam probationem originis stus voluerit q "r,Cesse ^ scire critice et Wstorice an Chri- TirZSeZfSrTTj^ privilegiu™ infallibilitatis directe storica,- C^^^f^^f^^^ morali hieique infaHibititatem ^dr^vJ^Z ^Cra^ktMm
Hoc autmtrl ■! Mm proponendam, m perfietuum con- Cuper illuf esT iShnT5 tsupposita historicitate Ev^geliorum.
etiai^mSe^SS^l *i_«b» i«.tru»t. - Hoc geliorum, ex if SSSSTci^ "^"^ Ew • A. btatus quaestionis :
EccSSrS^f Visibilia <Juibus inter omuc« coetus religiosos ut h^s^mf0"^ Vf a dignoscitur. Ad hoc autem necesfe est £d£ JWnST c°nveniant verae Christ! .
luiss^uT E^Sf^SSf8 qui Christum nullo modo votoATs TSitSAStS^i verb^n Ver° Pr0testantes c— - a-ninistration_nXSt_^m ^ f 1. Praedicationem et rectam . sunt idipsum ^^^1^ ^ib^s^ ^ ^ sunt undique fideles, in <j ua semwr »h t.7_ umventr ecck$i«mt hoc est, eos qui e*t ab Apostolis, trad _tToTC V r V conservata est ea, quae
.com
Testimonium Christi sanctam, catholicam et apostolic^EcclSl Z " PI$°^ Et una™> docuit contra haereticos, cf. Den Z f m Jf- Et h°C semPer smatici et anglicani superioris «dS. & , rt u?™ ffraeci schi" aam Christi de iure has quatuo? Sas IX™ tenent< EccIequoad applkationem de facto ConSrW,^ 6' fd a nobis diffe™nt circa hoc ex Christi declfratLibus * 6St lgltUr ^uid habetur
& TJUStJSSi «svzsz tur nexibus sacialibus visib hbus scT 3, 6t membra dex, obedientia externa iisdem p^L^ T?™?™ eiusdem fi" cramentis. pastonbus, participatione iisdem sa-
Quoad notas visibiles :
in regimine et cuCS WhSft L E^-leSIa m fidei nS
Subordinatio enim 2j™ SdSS eidem^ " ^0^ et magisterio est quid v&ftft nclelmm eidem supremae mrisdictioni temIah?eraaS"am! ^«SSlSS^S^ ut s°cietastitutam, sequitur, eum voluisse ut bSJ =f sufremo conrunt : et speciatim ait Iesus de rZTc Unltatem "sbilem prae se fese «taohb^r... _ Iu^^^i^/Sr» di™ contra quae non sunt ex hoc ovili • etfflaL ^Al, « Et alas oves habeo, meam audient : <t tf unum oviU ,, m \me adducere, et vocem passionem hoc sol/mne STtiS ^ & Immediata ante eos in nomine tuo, quos S i Shi^L/ « Pater. sanctese™ Non pro eis autem rogo tantum sed S ^ -SWJ < wos ■ • ■ per verbum eorum in me rrtill^ q,n credituri «unt 40 » fe, ut et ipsi in nobis ZZlnTZ T stcutPat< « 4 quam signum visibile, nam statim addit ^ j°?ltatem vuJt tanw MWtstf. Et «ro daritXm ™, j i ' f- Cm*9/ »™ndus, quia tu unum, sicut et nos unum I „TIStl mihided' eis : ut sint umtas Ionge lateque spknde Tttog 1? *T H ™ misistU- Haee Christi missioneni -Ulcnaere aeb«. vi cognoscat mundus divinam
Testimonium Christi dc institutionc EccJcsiiic ig^ cwte ; unitate baptismi : « baptizantes eos in nomine Patris et Filii et Spintus Sacti » 1 : unitate cucharistiae : « koc facite in meam commemorationem» 2.
Et revera, ut legitur in AcLf IV, 32,, in Ecclesia nascente «multitudo credentium erat cor unum et anima una ».
S. Paulus hanc camdem doctrinam mirabijiter cxponit praesertim ad Ephes. IV, 3-17- ■ SoTliciti servare unitatem Spiritus in yincuJo pacis. Unum corpus, et pnns Spjritus sicut vocati estis in una spe vocationis vcstrae. Unus Dominus, una fides, unmn bapHsma... Et ipse {Christus) dedit quosdam quidem Apostolos, quosdam autem Prophetas, alios vero Eyangclistas. alios autem pastores et doctores ad consummationem sanctorum in opus misterii, in aediftcationem corporis Christi : donec occurramus omnes in imitatem fidei et agnitionis Filii Dci ... Crescamus in illo per omnia, quj est caput Christus : e.v quo toitm corpns compactum et connexum per omnem iuncluram sub~ ministrationis, secundum operationem in mensuram uniuscuiusque membri, augmentum corporis facit in aedificationem sui in charitate k Quapropter ad Corinthios scripstt Paulus : « Unusquisque vestrum dicit : Ego quidem sum Pauli ; ego autem Apollo ; ego vero Cephae : cgo autem Christi. Djvisus est Christus ? *3. « Panis, quem frangimus. nonne participatio corporis Domini est > Quoniam unus panis, unum corpw mutti sumns. onmes, qui de uno pane participcmtus **.
Quoad haereticos autem S. Paulus dicit, ad unitatem Ecclesiae servandam ; u haereticum hominem, post unara et secundam correptionem, devita » 5, ac aperte vchementerque impugnat pseudo apostolos verbum Dei adulterantcs 6 ; non enim unitas fieri potest nisi in veritate. — Item S. Ioanncs nunquam separat charitatem a veritate : « Omnis qui recedit, et non permanetin doctrina Christi, Deum non habet. Si quis venit ad vos, et hanc doctrinam non affert, nolite recipcre eum in domum,. nec Ave ei dixeritis » 7. Tales sunt exigentiae unitatis etiam pro illo qui semper aiebat : * Charissimi diligamus nos invicem, quia charitas ex Deo est»$.
2 9 Christns voZuit, Ecclesiam suani esse wani/esta et eo&imia sanetitate praeditam.
Sanctitas importat munditiam (ayiog, sine terra) et firmam unionem cum Deo. Societas dicitur visibilitev et eminenter sancta, quatenus habet in se principia et media efficacia ad producendam insignem sanctitatem, ac de facto exhibet sine intermissione eflectus praeclarae sanctitatis, scil. m pluribus suis membris virtutes superiores, et in quibusdam virtutes heroicas, quae manifeste superant naturales vires mo~ rales humanitatis. Hae virtutes sunt visibiles in suis effectibus, v. g, egregia pietas erga Deum, absoluta abnegatio, maxima charitas erea proximum,
Haec autem alta sanctitas debet convenire tamquam proprietas essenhahs Ecclesiae a Christo institutae, ratione-nnis ad quem ordinatur haec societas, sicut unitas convenit ei praesertim ratione eius formae constitutivae. Ghristus enim ordinavit Ecclesiam ad promoven- - dam sanctitatem eminentem et supernaturalem.
1 Matth XXVIII, 19. - * Luc, XXII, 19, - > I Cor.t I, 12-13. - 4 l Cor. X, 17. 7 wt t X°' Cf' H" PVy- 11 - " I£ C°r» ^3 ■■; OalaL, IIr 4 ; 1 Twi., VI,
.com
200 . ' Testimonium Christi
\n ^P-e?%mXit' ^S». f^te P^ionem « Pater sancte, serva eos m nomine tuo, quos dedisti mihi . . . Sanctifica eos in-veritate Et pro eis ego sanctifico meipsum, ut smt et ipsi sanctifkati in veriiate » 1
1Zj1J%£ ^!"18^"1 sm m sermone supra montem dixerat : «Nisi «bundavmt msHHa veslra plus quam Scribarum et Pharisaeorum, non mtmbitrs m regnum caelorum » » ; et exponens novam legem secundum ems perfectionem, eommendaverat in beatitudinibus et consilUs ffRi ^ — ™tutum humilitatis, castitatis, abnegatiohis, chariahs dileete mimrcorum. Ad hanc sanctitatem producendam institmt hucharisttam- «pams quem ego dabo, caro mea est pro mundi vita. . . ; qui manducat meam carnem et bibit meum sanguinem habet wZ" aete™am • • ■ in me manet et ego in illo » Item fromikt SUntum Sanctum : « rogabo Patrem, et alium Paraclitum dabit vobis ut maneat vobiscum m aeternum » *.
Insuper Iesus vult hanc eminentem sanctitatem esse visibilem r «Vosestts lux mundi Non potest civitas abscondi supra montemTo- ™*3T" accendunti luoernam, et ponunt eam sub modio, sed su£er
• k63* omnxbus- 1m in domosunt. Sic luceatluxvestra coram hommibus : ut videant opera vestra bona et cloriftcent
EtS"? vestrum> 1.ul in coelis «t» s- «Omnis arborbona fmctusbonos K,.' r, ^ X°\ et rposui vosut et fmctum afferatis et
^^TJ. Wm mUtere in tm' et1uid-o]o
^ITm^T Pr?mittit . Praedicatoribus fldeisigna extraordinaria S-l/ t on^ms dlvlnae Evangelii : .« Signa autem eos, qui cre-
SSSVSf5- SeqUentm : }l nomine meo daemonia eiicient ; linguis loquentur noV1s, serpentes tollent • et si mortiferunt quid biberint.lon f,l-D t : STf ae|-r0S, manus imP°nent et bene habebunt» » Quod verificatur per totam Ecclesiae historiam in apostolatu sanctorum fidei praeaicatorum. - f
S. Paulus.hauc notam Ecclesiac Christi sic expouit ; . Viri diligite uxores vestras sicut et Christus diltxit EccUsiam, et seipsum tradidit pro ea, »t iltam samtificarei muodans lavacro aquae in verbo vitae, ut exhiberet ipse sibi gloriosatn Ecchsiam mn habentem maculam, aut rugam, aut aliquid huiusmodi. sed ut sit sancta et immaculaia * • Haec sanctitas erit consummata in coelo ; in terra autem, etsi Ecclesia debeat esse visxbiliter sancta in sua doctrina, suis mediis et fructibus, ia ea tamen sunt peccatores, ut habetur e>c parabola zizaniorum : tum zizania tum bonum semen erit in agro ecclemt .simte utraque crescere usque ad messem,ii id est usoue ad consummationem -saecuh. Haec etmm praesentia peccatorum in Ecciesia est occasio insignium virtutum patentiae. misericordiae, «li reparationis : . bcnefacite his qui oderunt vos, et orate pro persequentibus et calumniantibus vos » lSt ■ -
, 3° ehristus voluit, suam Bcclesiam esse univevsalem, S0U cathoUcam, M est per omnes gentes diffusam.
Oatholicitas (%a$b\ov) significat in genere nniversalitatem vel to-
Tcstimonium Christi de institutione Ecdesiae ■ -. - tholicitas dffacto ^^««31= £ lis prout ^uTt^tS.S1"^ Pr0greSSiVa didtUr f0™aarborT S'- ^Et aif ^ n"*' U? est omnibus oIeribns et ^
Ylq p"j" °mnes ?mm vos unum estis in Christo Iesu» 17
Vl£\L t^VTSSlTel P^fliter saItem «10 tempore iml pietas esse testatur, dum de Apostolis dicit;- «In omnem terram exi^ clesia ™ ' P n> S : " Ubl f^rit Christus Iesus, ibi catholica est Ec-
II, 4i 8. is ^ 20 •„ ^"Vt^' 23"28' - Matth • XXI, 31. — " AcL, . 1 3 i6, etc, J ' 2°' "~ ^ m' ^ : ^ > I- ; III, i43 ; Bfik , II
.com
Tostimonium Christi vit sonus eorum . . . L In universo mundo (Evangelium) est et fructificat et crescit» 2.
Non vcro annuntiavit Christus pro sua Ecclesia universalitatem physicam et absolutam, sed moralem et relativam, dixit enim : «lux apparuit in mundum, et dilexerunt homines magis tenebras quam lucem : erant enim eorum mala opera » 3 ; praedixit persecutiones, nam multi nolent credere : « si mundus vos odit, scitote quia me priorem vobis odio habuit»4. In fine «rrmlti pseudoprophetae surgent et seducent multos . . . refrigescet caritas multorum » 3. Attamen « praedicabitur hoc Evangelium regni in universo orbe, in testimonium omnibm gentihu% et tunc veniet consummatio » s.
4° Cliristns voluit nt sna Eeclesia esset apostoliea, scil, ut esset semper eadem soeietas ac ea quam fnndaverttnt Apostoli.
Agitur de legitima, publica et nunquam interrupta pastomm ab Apostolis successime, in identitate professionis fidei, sacramentorum ei regiminis 7. Unde ut Apostolicitas sit non solum materialis pastorum successio sed formalis, uniri debet cum notis unitatis et catholicitatis, alioquin non esset identitas eiusdem societatis.
Haec continua et legitima successio est visibilis, praesertim quoad regim&n, sicut visibiiis est in societate civili continua et legitima successio secundum tale vel tale regimen policium. Huiusmodi successio in Ecclesia excludit interruptionem, quae fieri potest per haeresim aut schisma, scil. per separationem a suprema auctoritate Ecclesiae, — Haec igitur nota Ecclesiae sumitur praesertim ex parte eius causae efficientis instrumentalis (Apostoli), sicut praedictae notae ex parte trium aliarum causarum : formalis, finalis, materialis.
Apostolicitas sic concepta est proprietas essentialis Ecclesiae Christi, quia, ut supra dictum est, Christus instituit Ecclesiam ut societatem kierachicam et perpetuam, in qua auctoritas seu iurisdictio transmitti debet sine interruptione.
Expresse dixit Apostolis : Sicui misii me Pater, et ego mitto vos*. « Euntes ergo, docete omnes gentes ... ego vobiscum sum omnibus diebus usque ad consummationem saeculia0. Ait Petro «7V es Petrus, et super hanc petram aedificabo Ecclesiam meam, et portae inferi non praevalebunt adversus eam » i0. Unde ecclesia quae non aedificatur super hoc fundamentum, sed separatur a suprema auctoritate Petri et successorum eius, non est vcra Christi ecclesia.
- I Rom.. X, 18. — 3 Cohss., I, 6. — 3 Ioan., III 19. — * Ioan., XV, 18. — 5 Miitth., XXIV, ir. — fi MArni.. XXIV, 14 ; Ukkc, XIII, 2G. . ?.
7 Non sufficcrct ut volunt protestantes, Apostolicitas doctrinae, pcr praedicationem conformem doctrinae Apostolorum, nam hacc conformitas non semper satis visibilis est, curii pseudoprophetae et haerctici proponant suam praedicationem tanquam Evangelio confoimem. — Nec sufriceret successio secunduin potestatem ordinis, ut vokmt Anglicani, nam haec successio non est de se ct scmper visibilis, absque debita declaratione auctoritatis legitimae ■— Tnsuper icquiiitur continua successlo in tegitimo r^hnim ut eadem soeict.as servetur.
Testimonium Christi de institutione Eccles lae
3? l^" ■ De P^^ribus Mei ait ; Quomodo vlro frg«tomt «• mUantur a leg.tima auctoritate ? « Unde in Act., consrituLe £St»r lfp nf " Pe.ru.singulas ecclesias presbyteros; constituisse leguntur. Et Paulus scnbit ad Titum: «reliqui te Cretae ut . constituas per civitates presbyteros, sicut et ego Sosui tibS'
Tn caeTo ait ^ lo^ms EccSj^
£J?a f ™ U,S cmtatls habens jundamenia duodecim et in ipsis duodecim nomtna duodecim Afostolorum Agni » ' visibiles 2!£f QUTd n°taS E™1"*™- ~ Hae quatuor notae re^ SSs et c^ S^ CaUSaS ^clesi™- Unitas professionis fidei, Stas elinnTrT??1- Prae^ertlm eius formam constitutivam ca?holicitar elf lnchoatlvam consecutionem finis altissimi catholicitas denotat extensionem eius ad omnes eentes ad omnes ca°urm%ETerinSa!Vari V?Unt ; ^ica,s derque 'inadicat ei, causam efficientem lnstrumentalem, scil. Apostolos a Christo missos Si autem hae omnes notae visibiles et praesertim sanctitaT emt FrH«raGeSmenter ^ aKqU^ Ecdesia' et in ea sola, inv^mn ur haec notae ; visiMes m aliqua Ecclesia revera perpetuo existunt eo ioso
S,-r,,c r r^kh?nem Prwlarae prophetiae Ckristi 8 - Unde ™SK fgUend° 6X mirabiK ^ta Ecclesiae in decursu ht tZ) ~Zm oZ^TS0!™ SUUt' Ut mt Conc- Vatic- (Denz. vinae sufe Cj^S^T "P™* oredibiliiatis et divmae suae legatioms testnnonium irrefragabile ».
cohLret lund!Tm Chr,ati ^^r^»1" Ecclesian, optime
Dra^ertim elU'' Pf?d.,ca«one. - Haec connexio clara est praesertim cum doctrma Chnsti de regno Dei, de salute omnibus hommibus prom1Ssa, de Eucharistia, de rlmissione peccatorum e cllaec tknturTd siirhi0/^6 Ct0h,aerent CUm hiS QUae de ES* ?ari noket *Sr£f P°SSent :' Quomodo servari ac propah£ C i i , 81 non fuisset instituta ««rfo«te L omt SiTT' ?°C1CtaS reIi«iosa' sicut omnis s°eietas, stare ne- &t^Zt^Tl^\T%et supema- Insuper dogmata a Christo £552?' It^ . ° l dlfflC,lm' mysteriis pIenaide°q«e facile adnltetur ritusaTe —^'f T^- °mnibuS vitiis °Pposita' oblite^constat P t6r m suPerstiti°nes abire, ut experientia
Nec sufficeret, quidquid dicant Protestantes, Scriptura inspirata
historict prSTSu^ 5lUiU$re prophetixe praesupponftur cognitio coguitio ifistor ca n^Z" "5 ^4- V ^ •>»«« tao Ecclcsiae Hoc mitS ™ ud d scerncndnm mxmculum moralc mirabiiis vi-
' Ct ^se^oncm c IX. * vs"",e m»"»'!stat "ivinam originem caf holicismi.
obrascatolicas.com
Testimonium Christi absque magisieri o vivo et infallibili Ecclesiae. Oriuntur enim difficultates de inspiratione et de sensu Sacrae Scripturae, et ad eas solvendas requiritur regula ndei proxima, tuta ac completa, omnibus obvia, aptaque ad dirimendas controversias. Secus pro multis impossibiie foret cognoscere ea quae sunt credenda et facienda ad salutem consequendam.
Unde perfecte cohaeret hoc testimonium lesu cum tota eius praedicatione. Et haec sufficiunt quoad expositionem doctrinae Christi.
r http://www.
Chapter 24 of 34