Caput XXVIII. Miracvus christi confirma tur eius testimonium

3' 06 Miraculor»ra ««tbuation, i„ Ecclesia eathMica. et in „ sola.

De «iracuus a Iesu Chr.sto ante SUAm mortem pATrat,S.

T. Status quaestionis. — IT na«ifira+i<s ^ - , ~ £11. Haec miraola sunt historice rerta rv m,JaC"loram m Evangeliis narratorum. vmam Christl missiooem certiSW confimwnt ™" suPe™at'»a>i<->- - V. Di-

^ A ' -a^S^^-^i «ge quamvis pteraqae facta

K miracula Sunt a pric-ri imnossibfl^ m i ' (fuoniam> iuxta eos.

^tur^tatem^^^^S^™ Vel h^tatem vei

Katl0rialista Paulus tt i8<?t) nf JJ t curavit caecum a nativitate 2d Lh,^- 1Ctum ,est' aiebat : Iesus • item quinque panibus quS L mlllfa?^!- °P6' lut° miscuerat ;

Plo suo induxft hom nr ZTpTnerhabXr T*™1 Pl°Ut exem' darent ; super mare ambutit^ „7 t'-Ut eoS 11011 k«rtibus rior est. - Has ridiru^, t f , * 4Upra yPam' °-uae man Sttpetranas. reiecTt^tf ( f^Sf ™ ^eritati cL

■ narrationes etiam evai^cSiSter ^SLffKS ' de mirae«'is

Per imaginationem aucta et adorr^ r,,rn esse' velut facta

■ queant, nisi aliquod tempus sT^dShYT "^1 f°rmari ne" temporaneis fuisse scrinta seri [ ™™ ?■« ! ' Evan«eha ™* a conciter annis post Christimortem ^ et ^™**- ™~

Harnack, ut sunra ^^wrl tTf f ? * ,e fincm Primi saeculi. —

.com

Confirmatio testimonii Iesw Christi evangelicoram, quac contendimt mentali suggestione, hypnotismo explicare, et tenent narrationes de aliis miraculis processu quodam idealisationis paulatim constitutas fuisse, prout factum naturale, plus minxisve extraordinarium, a fide per trasfigurationem ultra conditiones historicas elatum est *. Ita etiam modernistae z. Protestantes vero conservatores defendunt tradjtionalem thesim de miraculis Christi 3.

Conc, Vatic. dennivit : «si quis dixerit, miracula nulla iieri posse, proindeque omnes de iis narrationes, etiam in sacra Scriptura contentas, inter fabulas vel mytkos ablegandas esse ; A, S. n (Denz, 1813), lam, initio huiusce libri secundi, defendimus historicam auctoritatem Evangeliorum in genere, nunc oportet considerare miraculorum evangelicorum historicitatem, supernaturalitatem et vim probativam.

§ II. Classificatio miraculorum Christi.

Praeter signa extraordinaria, quae Christi nativitatem, baptismum et mortem comitata sunt, Evangelia referunt multa miracula ab ipso Christo ad connrmationem missionis suae divinae patrata. PIus quam quadraginta in Evangeliis speciatim narrantur, et multo plura modo generali recensentur, v. g. Luc, VI, 19 : «virtus de iilo exibat, et sanabat omnes ».

S. Thomas, III* q. 44, dividit miracula Christi, prout ostenderunt potentiam eius circa omnia creaturarum genera.

i° Circa spirituales substantias. Plures obsessos a daemonibus liberavit. S. Petrus ait, in Act., X, 38: « pertransivit benefaciendo et sanando omnes oppressos a diabolo ». Octo referuntur miracula hukismodi in Evangeliis : in synagoga Capharnaum daemoniacus sanatur * ; in regione Gerasenorum duo liberantur et daemones eiecti in pbrcos introeunt 5 lunaticus curatur 8 ; itemque liberantur homo surdus et mutus 7, caecus-mutus B, filia mulieris Chananaeae a, mulier quae habebat spiritum infirmitatis iC. De Maria Magdalena dicitur : «de qua eiecerat septem daemoUia » 11 . Denique legitur in Evangelio : «Obtulerunt ei multos daemonia habentes et eiiciebat spiritus verbo » i2. — E contra

4 Ita Rbnan, Vie de Jdsus, chap. XVI, — A, Rbville, J4sus de Naz., t> II, p. 6r-=85. — Stapfer, /. -Ch pendant son ministire, p. 125-149 — 0. Holtzmann,. Leben Iesu, p. 58-59. — Julicher, Einteitung in das N> Test, 3" ed., p. 291, 292. — Schmtedel, in Encyclopedia biblica (Gheyne). A. Harnack, Vessnce du Chrisianisme, tr. fr. 1907, p. 42 ; «On peutt rae sembk-t-il, etablir les cUvisions suivantes ; 1° Recits de imracles provenaut de l'exageration dJevenemcnts naturcls particulierement impressifs ; 20 Rdcits provenant de discours ou de parabolcs, ou de la projection dans le monde exterieur de faits intcrieurs ; 3° Recits provenant de l'interet que l'on attacchait a reahsation de donnees de 1'Ancien Testamont ; 40 Guerisons surpernantes/ operees par ia puissance spintuellc de Jesus ; 5* Rccits de provenance indcterminable ». Guoad cnticam theoriae A. Harnack, cf. Hermann Van Laak S. J., Hamach et le Miracle, tr. fr., Pans, Bloud, 1911,

3 Ita de PressehsE, Jdsus Christ, 4» ed., 373. -1 Godet, Comm. SHif S. Luc W v 6. Jean. — Bovon, TteologU du N. T.f t. I, p. 296-309. — Sanday, Dici. Hastings : J, C, t. II, p. 624-62S. 9 l Marc,, .1, 23:2.8 ;_Luc., _iy..33-37*

Matth,, VIII, 28-34; Marc.. V, 1-20; Luc, VIII. 26-39. — « Matth.., XVII, ,4Ti Marc-* i3-a8 ; Luc, IX, 37-14- — 7 Matth., IX. 32-34 \ LtJC, XI, 14-15. - • Matth XII, 22-23. — * Matth, XV, 21-28 ;Marc, Vllk 24-30, Luc, XIII. l l6- — Makc, XVI, 9; Luc, VIIif 2. — 12 Matth., VIIJ, 16; Luc, VI, 17-18.

http://www.

Miracula Christi angeli in deserto Christo ministrant et unus ex eis in horto Gethesemam llh apparet, confortans enm 4,

2° Circa corpora caelestia duo referentur miracuia : stella in Christi nativitate apparuit • et tenebrae factae sunt in eius morte per universam terram, ab hora sexta usque ad nonam3.

3° Circa homines. Narrantur tres resurrectiones : filii viduae Naim tiliae lain, et Lazari, qui iam quatuor diebus sepultus erat 4 — Multae recensentur curationes, videlicet decem leprosorum \ trium para- Jyticorum , saltem septem caecorum quorum unus erat caecus a nativitate , muliens quae fluxum sanguinis patiebatur 8, S. Petri socrus9 ffln cuiusdam reguli , manus aridae 11 , hydropici Et modo generali dicitur non semel : « Et multitudo copiosa piebis ab omni Iudaea et lerusalem et mantima et Tyri et Sidonis, qui venerant, ut audirent eum et sanarentur a languoribus suis»*3.

40 Circa creaturas irrationales, referunt conversio subita aquae in yinum m Cana Galilaeae piscationes miraculosae i5, stateris inventio m ore piscis , duae multiplicationes panum tempestatis sedatio 18 ambulatio super aquas 19 , subita fici exsiccatio 20.

5° Chnstus dedit Apostolis suis potestaiem faciendi miracula21 et post pnmam missionem reversi sunt septuaginta duo discipuli, cum gandio dicentes : «Domme, etiam daemonia subiiciuntur nobis in nomine tuo » Panter post Pentecostem Apostoli plura fecenmt miracula quae in Achbus narrantur 23 . "

§ III. Miracula Christi «unt historice certa.

In curso S Scripturae defenditur historicitas praedictorum miraculorum smgillatim " ; ad hanc autem thesim apologeticam brevius et efficacius est ea collective considerare, manifestando praesertim connexionem horum miraculorum cum aliis factis, quorum historicitas supra probata est et a plerisque rationalistis admittitur

Ad rem sic argumentandum est, cum pluribus auctoribus 25 * i° 1 estes, qm haec miracula referunt, sunt iidem ac illi qui alia facia narrant, ac proinde aequaliter flde digni sunt. Imo hi testes pro

^ M*r^AT^ ^ 1" 'TLuc - xTXn, 43- - 2 Matth,, II, 2. » luc, XXIII, 4<f. Matth IX. 18-26; Luc, VII, n-r7; Ioan., XI, i-45, -5 Ma^ Vlh, -4 -

Jtoiint ^ dflnwmWc' f- 11 ! L*b Miracles dc J6SuS 6tUdi^S iso-

icas.com

Confirmatio testimonii lesu Christi

«V^^T "^^™ ~ * Chri^to rece- fe«mf, seKtbtlta, Nec sunt incredibilia, tanquam extraordina-

*£?JSg&. negCtUr ^^11 P-WW = d -iorenTaS- 3° £feWfa aim agmtfo «on nam praecipua Christi mirafeban ,,C "fvnJ PUl° TInter ^68' Plures **>rtia et auctoritate pollebant, ut Nicodemus, Iairus, Centurio. Zachaeus, Lazarus Scribae et Phansaei, Sacerdotes et Sanhedritae. Nec omnes erant proni ad haec miracula adimttenda, nam Scribae et Pharisaei omnibus medHs nos

Smt,ad, e0mm exist^tiam denegandam P°S"

tpsts Utnstt tmmtcts1. Praeciarum exemplum habetur in narratione curat.on,s caec, nati apud loan. IX: a) Miraculo patrato statTm

S slntctebunlp,riuSM0f;rban^ dil*enter 1uaerunt : q»Sdo aperU sunt tibi ocuh ? *) Adducunt eum ad Pharisaeos cminrimo fu seL7nntirprrdo vidir-' sed noiunt s quia hic U fili^ n?,lr VfCant 61US Parentes' 1ui asserunt : s«™s saefvn^nt Jt l f ' f qma caecus natus est «0 tomm Phari-

'udlcls : ' 9 ' CaCCUS 6t rUrSUS eum frterrogant tanquam

Ei dicunt : . Da gloriam Deo. Nos scimus quia hic homo (qui dicitur fesus) Dccn^o^d oiXDtCrg0eiSi,,e: -«mscio.^iaca.cusc r ss^.

modo v,dco. Dlxerlmt Orgo illi : Quid fecit tibi ? quomodo apcruit tibi orulos > L spomh t e,s : Di,i vobis iam et audisti, Quid iten.m vuItis ? n„m°y t £ autem oesmmus uode s,t. Respoudit ilte homo, et dixit eis.- iu hoc euim mirabile Jt

ZnZ :™T*n,l° ^ me°S ^ S0imus «— Pcccatores Deu non aud,t; sed q„,s Dei cnltor est et voluntatem eius fncit, I unc exandit .V Z-

T,tnz:st auHitum qt quis apctuit cawi ™« ^ - Deo noV;.

terat facere qmdquam. Kespondemnt et dixerunt ei : In peccatis uatus es otus oi tu doccs nos ? Et eiecerunt euu, foras ».

In hac inquisitione iuridica, factum miraculosum ita clare constat qnePtrrperbn^ negare neqt LHLt que lesus per modum conclusionis dixit : « In iudicium eso in hunr mundum vem ut qui non vident videant, et qui vident ^aeci fiani Ft ftat^n^ cum ipso erant e*

hSt S nec^.m M ? ^ IeSUS : Si Caeci essctis. ^on irW maeU VCr° 1CitiS ! quia videmus- Peccatum vemulPar|terlegitur' aP«d Ioann., XII, g-10, post resurrectionem Lazari multi Iudaei- « venerunt non propter Icsum tantum, sed ut Lazarum vKlerent, quenT suscitavit a mortuis. Cogitaverunt autem prin™ http://www.obrascat

Miracula Christi 309 sacerdotum ut ct Lazarum interficerent : quia multi proptcr illum abibant ex ludaeis, et credebant in Iesum ». — Similiter habetur in Act., IV, 16, post miracuhim a S. Petro patratum, principes et sacerdotes unthil poterant conlradicere ... et conferebant ad invicem dicentes : Ouid facicmus hominibus istis ? quoniam quidem notum signum factum est per eos, omnibus habitantibus Ierusalem ; mani/estum estt et non possumus negare. Sed ne amplius divulgetur in populum, comminemur eis ne ultra loquantur in nomine hoc ulli hominum

5° Notanda est simplicitas harum narraiionum evangeticarumt quac totaliter in hoc differunt ab evangeliis apocryphis Unde, his omnibus consideratis, reiici nequeunt hae narrationes, quin ipsa sinceritas Evangelistarum negetur.

6° lusuper facta miraculosa intime connexa sunt cum aliis factis in Evangeliis narraiis, ita ut negari non possint, quin tota Christi historia reiiciatur. Etenim a) saepe legitur : « multi crediderunt in nomiiiC eius videntes signa eius, quac faciebat » z. Sic explicantur multorum conversio, vg. Nicodemi 3, strenua fides apostolorum ; post miraculum Canae « crediderunt in eum discipuli eius»4, et post sedatam tempestatem, intra se dixerunt : « Quis; putas, est iste quia et ventus et mare obediunt ei»?5 b) Pariter plures sermones Chris ti habiti sunt occasione alicuius miraculi, vg. paralyticum sanando Iesus suam missionem et filiationem divinam exponit ludaeis 0 ; item cum multiplitatione panum connectitur totus sermo de pane vitae 7 c) Denique occasione horum miraculorum et praesertim resurrectionis Lazari, Pontifices ei Pharisaei consilium inierunt dicentes : « Ouid facimus, quia hic homo multa signa facit ? ... Unus autem ex ipsi Caiphas nomine cum esset Pontifex anni illius, dixit eis : Vos nescitis quidquam. Nec cogitatis quia expedit vobis ut unus moriatur homo pro populo, et non tota gens pereat ,.. Ab illo ergo die cogitaverunt ut interficerent eum»ft. — Ita, igitur, cum miraculis Christi intime connexae sunt eius vita, praedicatio, passio et mors, ut, sublatis miraculis, narratio evangelica non ex parte sed omnino destrueretur *, Hoc fatentur quidam rationalistae, et, quia

1 Cf. Lepjn, £vangilc$ canoniqms el evangiles apoc^p/tes i> Revue Pratique d'Apologctique », 15 dec. iQOj, p. 241-256. — Ut notant plures apologetae « Tout dirferent est lc merveilleu* des evaDgiles apocryphes. J^sus y prodtgue les miracles pour ^tonncr, crTrayer, sc venger. II cst un spectre surnatnrel, sans entrailles. Sa thaumaturgie est materielle, mecanique, iTnmorale ; ce sont les tours d' un magicien. Partout ou il p^tsse, il est commc unc force magnGtique ; la naturc s'affole, deraisonne, par reftct do son voisinage. Chacuna de $es parolcs est suivie d'effets miracuieux pour le bien comnic plnrlc mnl». Cf. £vangilc de Thomas, 4-5, V ^vanplc du pseitdo-Maltfiieit, c. Vj, TixcliotidorX, /Zvangelia apocrypha, 2 cd., p. 93.. i6| ....

2 Vg, Ioan.. II, 23 ; XJ, ,)5, XII, ,|2, XX, 20. Aci,t V, 1%. — 3 Toan., II J, z. — lOAN., H, TI. — 5 MARC, IV, 40. — 6 lOAN., V. — ? TOAN., VI. — 8 loAN,, XI, 47 53 l

3 Quoad rcsitrreclimtew LazaH notat Calmks, Pv. seL S. Jean., p. 341. > Jnsqu' ici Je conflit cntre Jesus et les Juils a suivi tine marche asccndantc ; lc miracle de Bethanie cst lc dcrnier termc de ccttc graduation; ia mort du Sauveur en cst hrconsequencc immcdiat^ ... Or les critiqucs accordent qne, d?ins le r6cit de la Passion, ie quatri6me Ev:in^ilc a une valenr historique egale a celle dcs Synfjptiques. 1 faut donc re- ^onnavrre Jei realit^du fait qui cn est hi cause prochninc ,. . t.a jjrccision et Fabondancu dcs detaiJs hjstoriqucs (dqa mentionncs? ecartc r idtSc d' une nJI^gorie. II cst vrai qne,

.com

Confirmatio tcstimomi lesu Christi

Epist. ad Galat., ad R07e dSKi adm'ttfctur = Praesertim ex nack et Jiilicher annc > « aut , Cormth., quae iuxta Harformaliter afftrmanTexjstenSn5 tn^P ^ ^i. ^tq-ui hae EP^toIae Christi patratorum ; sTautemTvS^T ab ^ostolis * ™™ine traverunt, a fortiori Chrkt.Ti^ 1 in n?mne Christi miracula pa-

-ute sgnorum et ^^^^^- m*« A%$L% SfZSZ SZtnt a1 mJmcuU Cf»isii » «- set Iudaefe: d^m ™a™Um vil ^' e£°m°do S' Petrus **** virlutibus et ^^Vs "J Tnha^X ^haXum a Deo in vobis. vestri, sicut et vof scitis ! ™ ' q CC,t Deus per illum * medio eoi^vfet pStim^S^'0 ^ ^jW™ daei autem coaevf quT in^awI f d aperte decl«avissent. I„- «t Cclsus*, mira ^ristf ~^2K2? \ttt «riptores, explicare tentarunt P negaverunt, sed magicis artibus quorum historicitas a ratipXrs^nStu^ " ^1"3 relata j ^^^^^^^ uarrata

? ' P°st tnphcem mvestigationem de j

P ^«i fcSSX {LSSTSi* : 5ymb0lise 111 r&^«- " 1 la queJIo le miracle st racraM ■ i ' ?VM:l'E on esfc ^appe de la sobrieM av^ 1 dans les ant&edents Cett i. conr JT" dC '^05™ « * trouve q* 1 gorrque. Dailleurs plusieurs Irafts dans h °£ ? dans alle I

Miracula Christl w * ■

■f v • sanatione caeci nati ; — itcm post Lazari resurrectionem, quae coram multis Iudaeis evenit ; ex eis multi crediderunt, alii abicrunt ad Pharisaeos, istique evidentia coacti collegerunt concilium et dixerunt : « Quid facimus, quia hic homo multa signa facit ? Si dimittimus eum sic, omnes credent in eum, et venient Romani, et tollent nostrum locum et gentem »o. Item in Act., IV, 16 post miraculum a S. Petro patratum.

2° Antea, post prima Christi miracula, quae maiiifeste vires naturae sensibilis excedebant, scribae dixerant : « Quoniam Beelzebub kabet, et quia in principe daemoniorum eiicit daemonia », Et Iesus eis responderat : « Quomodo potest satanas satanam eiicere ? Et si regnuni in se dividatur, non potest regnum illud stare ... Et si satanas consurrexerit in semetipsum dispertitus est, et non poterit stare, sed finem habet ... Amen dico vobis, quoniam omnia dimittentur nliis hominum peccata et blasphemiae quibus blasphemaverint : qui autem blasfihemaverii %n Spintum sanctum non habebit remissionem in aeternum »2. S. Marcus explicat quict sit hoc peccatum contra Spiritum Sanctum dum addit : «quoniam dicebant : Spiritum imrhundum habet », et hoc dixerant visis miraculis, quibus clare manifestabatur iterventio Spiritus Sancti.

3° Ipsa facta extraordinaria, in Evangeliis relata tanquam miracula, attentis eorum natura et physicis circumstantiis , manifeste susupernaturalia sunt. Ita istantanea caeci nati sanatio, luto et sputo solum adhibitis, leprosi solo tactu perfecta curatio, sanationes ih distans solo verbo effectae, conversio subita aquae in vinum, multiplicatio panum, a fortiori resurrectio mortui iam foetidi. Haec facta, sine absurditate, naturalia dici nequent, ut supra 1, I, c. XIX, in thesi de discernibilitate miraculi longe ostendimus, pracsertim pro resurrectione, multiplicatione panum, sanatione caeci nati, quae omnes vires non solum naturae sensibilis, sed spiritum creatorum certo superant. Insuper inter circumstantias physicas miraculi, considerandum est, Christum solo verbo haec miracula in instanti patrasse ; eius certissimo imperio statim respondit ventus ; et, ut refert Quadratus, hae sanationes ita fuerunt stabiles, ut aegroti sic curati aut mortui ad vitam revocati longam postea vitam duxerint 3,

4° Circumstantiis moralibus et jructibus horum signorum confirmatur eorum divina origo. — ■ Septem generaliter enumerantur circumstantiae morales actus humani : quis, quid, ubi, quibus auxiliis, cur, quomodo, quando. Principalis, ut supra dictum est 4, est nnis, qui prior apparet in intentione et declaratione thaumaturgi, posterior vero in executione scil. in fructibus moralibus miraculi, — a) Cur ? Christus

Cf. ap. EusEBitiM, Hist. Bctf..t L IV, c. 3 *Servatoris nostri opera semper conspicita orant, quippe quae veia essent ; ii scil. qui morbis liberati atit, qiti ex morte ad vitam rcvocati fuerant... Nec solum quamdin in terris moratus cst Servator noster, verum otiara post cius discessum diu superstites fuenmt, adeo ut nonnulli eorum etiam ad nostra usquc tempora pervenerint ».

.com

Confinmttio testimenii lesvr Christi scmper dixit, se agere propter gloriam Dei et salutem animarum, et hoc manifeste apparet ex fructibus miraculorum, scil. discipulorum cmendatione, multorum Iudaeorum ac Gentilium conversione, vitiorum correctione, humanitatis regeneratione. Ipse Christus aiebat de falsis prophetis : «a fructibus eorum cognoscetis eos ... Omnis arbor bona fructus bonos facit ; mala autem arbor malos fructus facit ». Fructus Christianismi manifestc conformes sunt rectae rationi et nobilioribus aspirationibus nostrae naturae. — b) Quid ? In ipsa natura horum miraculorum nihil apparet ridiculum, indecens, violentum, sine ratione, e contra omne est bonum, honestum, beneficum, Deo dignum. — c) Quis ? lesus, qui facit haec miracula, docet doctrinam Deo honorificam, rectae rationi conformem, bonos mores inducentem ; ipse sanctissimus apparet, omnibus virtutibus heroicis praeditus, — d) Quomodo ? In suo modo agendi nihil inconveniens deprehenditur, nulla ostentatio, sed humjlitates et modestia, imo saepe dixit iis quos sanavit : nemini dixeris 1 ; non vult enim vanam animi inflammationem concitare, sic non vult « signum de caelo ostendere » Pharisaeis et Sadducaeis *. — e) Qmbus auxiliis ? Christus faciebat miracula imperando, post orationem, cum maiestate simul et humilitate. — j) Ubi? Non inter vanos et indignos homines ; sic nolui facere miraculum ante Herodem ad curiositatem explendam. — g) Quando ? Quando erat convenientia et non aliter, sic .ostendebat miracula non esse multiplicanda propter necessistates temporales huiusce vitae. V.g. loan., VI, 26, cum post multiplicationem panum, convenisset turba Capharnaum, quaerens Iesum, ■ respondit eis Iesus : « Amen, amen dico vobis : quaeritis me# non quia vidistis signa ; sed quia manducastis ex panibus et saturati estis ». — Ex his omnibus circumstantiis evidentissime confirmatur Christum fuisse ministrum non diaboli sed Dei.

50 Nova confirmatio habetur ex inanitate aut impossibilitate hypothesiumt ad quas recurrunt rationalistae ad haec miraciila neganda. — Ut diximus in statu questionis, explicatio naturalistica a D. Paulus proposita, ipsis rationalistis ridicula visa est ; mythismus a D. Strauss inventus pariter reiectus est ab omnibus criticis, qui evidentia historica coacti admittunt, Evangelia scripta fuisse multo prius quam volebat Strauss. Nunc autem rationalistae contendunt, miracula Christi suggestione et hypnotismo expJicari posse.

Supra ostendimus, tractando de hypnotismo 3, ad quid sese extendere nequeat vis suggestionis. Nunc autem sufncit dicere : i° Suggestione sanatur solum in qui nervorum commotione turbantur * ; Christus autem sanavit etiam leprosus, surdos-mutos, caecos natost imo mortuos suscitavit, tempestatem sedavit, panes multiplicavit^ etc. ad quae phaenomena hypnotismus non sese extendit, — 20 Quando, efficax est; suggestio non subito sed paulatim opcratur, ut aegri cer-

1 Max i H . f VI II, 4 ; XVI-] r-Q i M arc. , V - 43- ; VI l.~ 36 r VI 1 1 ; S6 ete.

• Grasset, V hypnotismr, •>. mH-jqo * Rien nt pronvc quc I' hypnotherapie soil Oiipable oV modJrlcr ks lcaions organiqticg http://www.

Miracala Christi tam pcrsuastonem de sanitate obtinenda habcant 1 ; e contra Christus subito, solo verbo aut tactu sanavit, et in multis casibus fiduciam non exegit ab ipsis infimus*. - 3° Insuper suggestio non opcratur in distans lesus autem quandoque miracula in distans fecit, absque ulla praeparatione, vg, dum sanavit fiiium centurionis et nliam chananaeae *

Mypotheses jgitur rationalistarum nequeunt explicarc historka uinsti miracula, quorum supernaturalitas remanet certa5

S V. M,racula Christi in confirmationem divinae eius mbsionU racta sunt.

hoc Pl«nes declaratum est a Iesus : v.g. quando Ioan-' nes Baptista duos de su,s discipulis misit ad eum, ut eis diceret an lpse esset Messias, respondit Iesus : «Euntes renuntiate Ioanni quae sun,, !?„h , V,\ 1StlS V Caed Vident' ckudi ambu,ant, leprosi mnndantur, surd, audmnt, mortm resurgtmt, pauperes evangelizantur. Et beatus est qui non fuerit scandalizatus in me Haec signa annuntiata erant ab Isaia tanquam messianica \ — Paritcr, dum lesus ambulabat in templo, in porticu Salomonis, circumdederunt eum ludaei et dixerunt iea'm QR°USqU^-f nirnaTm no5tram t0»is ? si tu es Christus, dic nobis pa- Iam. Respondit eis Iesus" : «Loquor vobis, et non creditis. Oflo. quae ego jacto m nomme Pairis mei, haec teslimmxum ptrhibtnl de me .' binon faao opera Patris mei, nolite credere mihi ; si autem facio, et r* n\ - VU?tlS Credere' °Perib"s credite, ut cognoscatis et credatis qina Pater in me est et ego in Patre ». Et quoniam argumentum

Tll ?8&blle: ludaei'J ut addit Evangelista, ,< quaerebant ergo eum apprehaidere ; et exivit de manibus, eorum ». e

B. In parhculari Iesus pluries cormexionem miraculi cum missione confirmanda explicite declaravit, priusquam miraculum patraret v. g. ante resurrectionem Lazari, « Iesus elevatis sursum oculis dixit : Fatrer, gratias ago tibi, quoniam audisti me. Ego autem sciebam, quia semper me audis, sed propter populum, qui circumstat, dixi, ut credant

TL a T • r.Et reveraut saePe d^ m EvangeUo visis miracuhs, multi crediderunt 10.

n*aCLJmr IeSUS decla-Ta-v^- hanc probationem legationis suae divinae esse firmisstmam et mani/estissimam dum dixi de suis inimicis " • N7,r,n? 7enissem et. eis Iocutus non fuissem : peccatum non haberent! wunc autem excusationem non habcnt de peccato suo. Oui me odit et Patrem meum odit Si opera non fecissenfin eis quae nemo aliu fe f'p» non haberent Nunc autem ct viderunt, et oderunt et me rZrf!^ Ut adimPleatur se™0 i« lege eorum scriptus cst qUia odio habucrunt me gratis ». Sic, ut ait Conc. Vat., diviiia

arti ,~^^ Zut^™ V°le SenS0riel,e natui^Jle' ni Paraucune voie

, FowcJ« °P> 0i*M cl Fillion, op. cit.. V II iOAN, , .\V, 22 SC|. 15 ps,f XXIV. 19.

icas.com

314 Confirmatio testimonii lesu Ckristi religionis christianae origo rite firobatur certissimis signjs omnium intelligentiae accommodatis,' 'Nihil clarins dari potest, nisi ipsa Christi ressurectio, de qua nunc agendnm est

... Obiectio : Ipse Christus vim probativam miraculorum suorum parvipependisse videtur, Scribas et Pharrsaeos quaerentes sigmim de coelo - increpat, (Matth. XII, 38) dum ad Apostolum Thpmam eos beatos dicit, « qui non vidernnt et crediderunt ». {loan. XX, "24) «Aliquando . Ipse: prohibuit, ne roiracula divulgarentur (Matth. IX, 30 ; XII, 16;* Marc. I, 44 etc). . ;.' ....

'g i Resfi ; Ghristu s increpat Pharisaeo s, qui post signa praeeedehtia semper nova signa quaerunt, malitiam suam simulatione ignprantiae occultantes ; dum de cetero maximum signutn suae resurectibnis pro mittit : vel increpat Thomam, qui post tot et tanta Signa testimoriio Apostolorum credere noluit, sed adhuc amplius oculis videre et maniteus pajpare exegit, Aliquaiido: Christus'^ divulgationem miraculorum prudenter impedivit ad iram Pharisaeprum. atirjdgendanr, ad commo- ? .

; ^illfi-.^i -V..-".-. "v > • : -!-Art, . ,2;"; <^-h/i: -V-v?-* i-t.'^1^ ■; - • i. statuf. quaesiionis. §11. :A_omeutum hm^v^felitetis motivilCri-; | II t"

<u '__._■ • „_'• _ :. _________ __ •'■-*' txr ' •'• 1 : -j J " J __1 ! "__ ..' ' ' >J ". ___ ___ ' ■' l- ' _ j _, « .- '■"' r" "'-'• •

M^or^alistae ad.yfofl hu^sv facti :e^ runi. ; Systeh_atal: quae ij?si E^ccessiye rei^cf^e; dep^e jruiit> ; fi& . minus distiri^iuittir quaiuor theoriae, scil. 'jrawl,i$\ ' 'if^K^iiorijs; ': hM^iuai& nUet:pisionis spiritualis, ft/ • ■ .- 2tl " .-V ' / " A ;

i° Curn deistis sa_cli XVIII" Reimarus renqvavit explicatioiiei-» a iudaeis sacer- - dbtibus iBvent_v_i_. deiude a Celso propugnatam, ittxta quam ApystQli de^efitores fnepint, ,. dicendo Christum resurroxisse. Sed alii ratioiialistae hbnc tkeoHam )t§\tdi$ reiecfeSrunt quia non explicat^ quomodo religio, mendacio fundata, mundum renovdverit, nec quoicodo Apostoli, prius timidi ct inconstantes, usque ad martyrium hanc frauderu propugnaverint, r* , ', % .. . . '

1 BoSsuET/Z/is., univ.,11, P., c. 29 : « Des gu^risons sans nombre. d_fe resiirrecjWoils de morts, et celle de lesuy-Christ ra.me attestee par ceux qui 1-avaien, ' vue et squtenue jusqu'a la mort, c*cst-a dire, tout ce qu'on pouvait souhaiter pour assurer la verite dJun fait ; puisque Dieu m.mc, je ne craindrai pis de lc dire, ne pouvait rien faire de plus clair pour dtablir la certitudc du fait, que de le r.duire au t^moignage dos scns, ni une epreuve plus forte pour etablir la sinc_rtt£ des temoins, que celle d'unc cruelle mort », http://www.

vMiracula Christi .

2*. Quidam rationalistae tamen ut Wcizs&cker et MarHnsau \ ex hac prima theoria , aliquid servavemut diccntes t Apostoli declaraverunt solum modo generalis se Dominum vidisse, prout firmiter in eius immortalitatem credebant ; postea vero eorum discipuli haec verba ampljficaverunt et paulatim Christum vere surrexisse crcdiderunt. Ifaec autem theoria mnplijicaiionis seu evolutionis sicut rjrior a multis reiecta; est, fere proptec easdem rationes : si enim Apostoli declaraverunt, se^ Iesum vidisse dum revera eum non viderant, sed solum in eius inimortalitatem crcdebant, deceptores fuerntit ; nec igitur explicantiir eorum zelus, mundi renovatio ; et pterit argumentatio : S #au!i • de futura corporuni resurrectione, cuius pignus e_t resufrectio Christi corporea.

■TpO A f\ -rtT- -i c o f\ ftn^ a*--_ 4.-.4-. ■ --_ ,., r^. -L_-, 'A"r. -■-. _--_! -._.-« .. 1 • _ _. J ' . - • J_ _t ■ ". Jt _ w igitur Scripturas, ibiqile inverierunt ^ praedictidnes resurrectionis Messiae > ideoque resurrectionem ardehter desiderantes, hallncinatidnibus decepti suht.

k reanimatioucm cadaverxs » tanqiiatn' iiiipossibilemv et ddcuit, .Carist-um jaliquo sehsui {luamdam materiam virtnalem retinet. ■Hhc.intRhrlit r^hF.iliai-ft \nnVn\ d^pmh^ c.athAUrfi !

tratiohibus

Bousset,: }. G. Jfrazer ad m^hos orl^ (Osiris, Dionysip, Za^us, ^o_u>, Mti^ ^ltem quo4,^tin0t/

-ctionis Apostolbs ipsos al? , i,4eis" r^^^ i_^ti^irc^^ t

WK1ZSA.CKKR, Das Abostolische Zeitalter* p, 5; MARTrNiSAU, Tke Sftat hf authority, p, 363 sq„ ., .... .:..:" ,-. .:.-•'■*,.,:-.

3 A. RfeviLLK. Jis. de Naz„ t. II, p. 453-47«. — ■ .Mi_ yer, Die Auferstehung Christi, Tubingue, roojj. "... _ . * ,

' 4 Schknckel, Charaktetbild J$su, p. 231 sq. ; Staifkr, La mort et la IthurtecUon de J-C, 21* ed.t p. 231-322. .•_:'-' ' .

5 rta Si'AFfkr, op. ciitt p, 255 et 261 : « Paul ne voit aucune diffcrcnce (bien au ■contraire, il les assimile completement) entre les apparitions aux douze et celle dont il a ete f avoris6. . . Or dans conviction, J^sus-Christ Iui _tait r,cllement apr>aru. . Mais ce n*etait pas le corps materiel de J^sus de Nazareth qui s'etait montre a lui ; Dieu avait revdl. J.sus-Christ uen lui ». II lo dit de la . maniCre la plus explicite et sans qu'il soit possibie de donner un autre sens au tcrme dont il se sert, Gal., I, 15 ».

316 • Confumatio testimonii Iesu Christi i_zrrrtErr ~tim — — — ■ ««— Pa.

ralis nec demonstratum nec mih I ' 1 mere supematusensim ex aliis derivavit Fm« : ' qU0^ cons«entia christiana fuit non tam de factoTosoTesurrP.rnJf ^™1™? Ch™« ab initio tali apud Deum . DenZP 1£ £ vita Christi immor- A. Loisy '. Inter exesretas Zth^ 1 «venmntnr m operibus scripseruV d^SfjStS^ ttSPSsSE? tionahs defenditur etiam a r>rr>tAc+™*K irid»genot . inesis tradi-

<*) Post multa miracuJs haiten* P!> ;. • Jt

,mt.™ . . ' ,0"ltens ffurtsitets, qui adhuc quaerebant ' \Tafriiw tnbus diebus et tnbus noctibim»* t-w wrae witae

^*5 *smeibmm salism quaier pr&

J A. Loisy, Lss Evantftes svnopt. — Le auatr rcetlc d'un corps r&dlemVnt'^ P/>53 : -L'^ la r&>urrection ?;

5 Cf. FiLtiON; Ja. cit x It 1 ■ acqutses depuis».

http://www.

Resurrectio Christi sCr^ ^lW. et multa pati » ^ioribus ,t scribis Ot principibus sacerdotorum * oocldi et tertia die resurgerc. - item statin post tranSfisuL,o-

P a"iZ;m wV PhaICm ingrCSSUm ^y"™3 P™ q-^bet tri(tm pracd ctamum leg.tur m synopticis : .terti» die resurget .. Denique post uJtimam coenam lesus ldem aonuntiat

Tm° dBm ««* in ««cc. praetereontes blasphemabant dicentcs : . Vah aui deoe uceT^ETooi; ^ intrib,1SdiebuS ^™' -ivumiactemetipsum JSLt ^ n,°rtem Principes •"»»*«" « pharisaei convenerunt ad

Post 65 : " °mine S,,muS °uia scductor dixit *°huc vivens :

for veni^V"" vm.' '"^ ^80 C"St°0i SCpUlCrUm USa,i° io diera *««-». - ent novissimus error peior priore»0.

banftd miraculum fesurrectionis Christi praecique invocabant ad ventatem suae praedicationis confirmandam l«n> eli!itUr U* Sit resorrecti0"is ^«^. in primo sermone ad popu-

2Z£ 7 C"iuS omnes nos — ■ Uoxt-a igltnrDei vT ; proni,sslone Spiritus sancti a patre' efiudit q«™ vos v,det.s. et audlt.s. Ortissime sciat ergo omnis domus Israei, qnia et Dominum eum et Ghnstum fecit Deus, hanc lesnm, quom vos crucifixistis . ». Similiter S. I'aulm coram Atheniensibus i» medio Areopagi. postquam locutus est de Deo creatore ZT- «Dens nunc annnntiat hominibus ut omnes ubique poenitentiam ag3nt, eo quod statu.t.d.emmquo.udicaturus est om in aequitato, in viro in qno statuit. fidem praebcns ommbus, eum « ,«ort»is.«. Itom S. Panlns I Cor., XV refert resurrecfonem Christi qui «visus est, mquit, Cepl.ae, et post hoc undecim, deipde plu- Squam qmngentis fratribns simul, eX quibus multi manent.... deinde visus est tacobo, deinde Apostolis, novissime autem omnium... visus est et mihi»»» et bis deciarat : ,, St autsm Christus non nsumxit, vana esl fides vestr • »

Non vult dicere S. Paulus, alia miracula esse motiva credibilitatis insufficientia sed mtendrt d.cere et eXpresse affirmat : <Si Christu* non resurrexit, inanis cst „«, praed.cat.o nostra... Invenimur autem et jaki Ustes DM.»id est falsa est praedicabo „0Stra quae hoc facto ab omnibus Apstolis allegato innitifur. Insuper «si Chr.stuS non resurrexit, vana est fides vestra : «U» e„f„ estis in peuatis vestris»». M est, s. Chnstus non resurrexit, ergo fktes ia Ch.ish.rn rcsuscitatum, quae iustifica- ^oms est rad.x (itom., IV, ^Jfalsa «t. et non p„rgat peccata; - imo iuxta Chrysosf . rheoPh.I, Ecnmen.um'*, mors.Christi inefficax fuit ad remissionem peccatorum,

„. ' M«™- XVT. « ; Maac. VIII, 3< ; I...C, IX. 22. _ i Matth XVII 22 ■ Marc. IX, 30. _ s MAT1„ xx> Mar(. XVIII ,,' _-Vm*«'

Confirmatio testimomi Iesu Christi ai Christus in morte mansit, ab eaque vicfus esL <li ™™ vincere mortem, ergo nrc oeccit.J . • w resurrect.one sua nequivit

■JSSei^^ apparent ™»a^ vicit mortem resurgendo no^rt ,,fm,,f P '^' P°teSt : si Christus »<* et quod redemptKSra " e^ a nfn * auod Vicit Peccatum in cruce, expJicatum est^n V T et n e££ aTtt Quia' ut ,onSe minem Mcttf„w iw tef r' ad *° m . sICut per unum hosurrectionemPPe contra maSestatu C ut ^LT^ Ut 7iCtUS ; uer re" gnoscimus quare dicere ^2 1, 5 dommator, itaque cohabebitis, sld ZnSu, ^X^JWS :T?™ mundo P^suram sti est maximum crcdibiliJt^ ~ums • ~ Unde resurrectio Chridentiam divinam, SlSSdSL^jZJn1^' estVf CUndurn Provicatum et daemonem <■ S,gnum VIctor'ae Christi contra pec-

Imo, ut ostendit S. Paulus ibid. relate arf f,.f,.„ . ■ mturae res„rrectio„is : , Kunc ct L SlgnUm Ct pigni;s no<itrae

Et sicut in Adam om„;s aSZZ ! * P, mem ^1™^0 "<ort„or„m. visSima autem i^TZt^TZ'^ O ^ °- »«»«... »- autem mortaie SSZJZ^ZZtZf ^ Absorpta ost mors m victoria llh; „=t • °' qm smP*"s es( :

tuus 1 StimuIus autem ™ ^ ™<oria tua ? ubi est. mors, stinmme v.ctoriam pcr Oominum uosInT^ 5 ^bT^' ^ "** totius humanitatis, non soium Quoad ™Z 'd * ' S SalVat0r nifestabitur animae gloria. a«™am. sed etiam qUOad corpus, i„ quo ma.

ipsuttt emtt extincta easet r quod si W f*,*.^ a -o/te nboravit, prim^m ^^^^^^^^ ™**> «™ alioS . 1 Ita CorneJius a Lapidft haw inill ! ? ffJ ad re8unwt'onem ». citat, cf. p. c. ii8, cll. 867f ^ ""^«tationem exponit. et praedictos auctores

http://www.

Resurrcciio Ch risti

SKS£"' EX "0C Plura apologetice quoad esset sine^al^^^ quia ss^shuiusce "Srau?s*cSt

Christi ^B^^Ce,fUtudl,M,,,, habuerunt de faSo^SfaSfe mSumeCcSbTliS^ ^v^^^iffi^r"^1"»

rnq2enda est Sto^iW?^ Si8nUm divinae eius lorum g lg° hist0rica ht»«sce certitudinis Aposto-

§ III. Christus vere mortuu» est.

fnrr^18 '"^ et ahis ch™tianismi inimicis, mors Christi tanouam S VXlra °T6m controversiam positium perpetuo fuit ffiT dae,s et ethmcis tanta erat de hoc facto certitudo ut quai^is realem

^^l^^^0^''' nUmqUam Prod-er™r^ m " SchLrmaS^ h7« w^f ^™11 X1X- «tionalistae Paulus ot5? t C; Herf«r afEimaie non timuerunt, Christum in ad se Teversnm Hmortuum' Sed Solum in ^liquium inddisse postea m^rtuum fuisse H^tt ^ ostendisse. et tandem in ignoto loco

^r^^t^M^ rat5onaiistis re,icitur

ChrisT^mi = •0V,7tSt1amentl aUCtores ; omnes ehristiani ab ipsis SfeS^t ™£ Ud habuerunt ut mdubium imo ut humanige-

Si^rffi^nt USam' atqM plUrimi haC firmissilna nde inni"i. 20 Plures luerunt testes oculati jpsius mortis, quorum testimosumus. K In.fid, "™t;r'!l^ ^.tav^t a mortuis, cuius M testes lito, quac p« eu^ ^ dSdft^l^f d'fl$ Ct n0Stis' »rfi™avit nome» vcstl um ,. item^p, 1 V " o-3? mtegwim sanitatem ,stam in conspectu omniuin

'»; «Cetto theorie de com

Confirmatin testimonii lesu Christi nmm servatur : ceiituno, cum pluribus militibus, Ioannes, Mater lesu ac piae mulieres. Pilatus non permisit corpus lesu sepeliri, nisi postquam a centurione cognovit, Christuum iam mortuum esse \ Imo mihtes m1Ssi sunt, ut crura cnicifixorum frangerent, «ad Iesum autem cum vemssent, ut viderunt eum iam mortuum non fregerunt cius crura sed unus mihtum lancea Iatus eius aperuit, et continuo exivit' sanguis et aqua »*. Deinde loseph ab Arimathaea et Nicodemus «acceperunt corpus Iesu, et ligaverunt illud linteis cum aromatibus, sicut mos est Iudaeis sepehre »3 Insuper, ut fatetur ipse Renan 4, solitudissimum argumentum mortis Christi est odium ludaeorum ; cum enim eius mortem tam ardenter desiderassent, suam victimam non reliquerunt vivam. 1

Obiectio : Mors Christi dubia redditur admiratione Pilati - « Pilatus mirabatur si iam obiisset ». (Marc. XV, 44)* Resp. : Illa admiratio est sxgillum authenticitatis, quia cruciarii aliquando per inteerum diem et amplms vivebant. Pilatus probabiliter omnia antea a Christo passa non satis attendit, aut eum semideum hahens aliquid extraordinarium m eius favorem facturum esse exspectabat

3° Materialiter impossibiie est, lesum post crucifixionem vitam servasse. Crudelissums enim flagellis caesus fuerat, corona spinea pungentissima laceratus, ad crucem ferendam ad Calvarium coactus ■ ipsi deniquecruci affixus, trium horarum spatio in agonia positus horribihssimis cruciatibus confectus. Si vero mortuus non fuisset ' lancea militis, qui latus eius aperuit, eum occidisset. Imo corpus eius depositum est sepulchro linteis involutum ac centum aromatum libris conditum, quae solae Iesum suffocassent, nisi fuisset mortuus, Deinde sepulchrum a ludaeis visitatum fuit, magno lapide .ad ostium posito nel quis m illud ingredi possit ; custodibus ad ostium monumenti deputatis, ne Apastoli corpus furarentur. Haec omnia profecto manife- Sor\lu^eISeUnt' Um Christum' cum e cruce fuit ^positus, revera 4° Denique moraliter - impossibik estt lesum, cuius sinceritas maxima perfectio et zelus indubii manent, in quodam loco ignoto post crucjfixionem vixisse, Apostolos suos decepisse circa resurrectionem suam, aut permisisse eos decipi et hunc crrorem praedicari tanquam certissimum veritatis fidei argumentum \ Plerique rationalistae hoc esse impossibile fatentur. Non igitur potest esse dubium de vera morte Uinsti m cruce.

§ IV. Hiatorice certum est, Christum reaurrexisse, et sufficienter suam resurrectionem manifestaase.

Videamus testimonium S. Pauli, quod legebatur'in suis Epistolis antequam scnpta fuissent Evangelia, deinde testimonium Evangelistarum ; et examinabimus postea obiectiones rationalistarum i° Testimoviium 8. PaulL S. Paulus, in I Coh fXV circa ar*- 57-5«, refert diversas apparitiones Christi resurgentis, quas antea

'i http://www.obraj

Resurrectio Ch-isti

^rca 52 aut 53 ipsc Corinthiis tradiderat : «Tradidi enim vobis in nri mis (quod et accepi , quoniam Christus mortuus est pro peSt^ ^ str s secundum Scripturas : et quia sepultus est et quia^ returrexit

S, ^ r ,USqUC adhuC' c'uidanl autem dormierunt Deinae tannLm ll r' ApOStoHs omnibus : Novissime autem omnTm tanquam abortivo, msus esl et mihi > 1 ■ ' c0.fS™PauluS non in!cndit' um«es apparitiones referre, sed eas nraPa^r^ Af°St0liS faCtae s™t, alias vero non excludit Ul«ma appant o ea est qua prope Damascum ipse conversus est auaCr aut qu.nque annis post Christi mortem ; Prefertur in lct \£ ftj ■ q n i KI\ I4* XXVIr4- Haec visio non fuit mere SDiritualis

I SSr £Vmm 56 VidiSSe IeSum novissi™- q«od ess^t Sm nar^ tn -. rT1 10116 Tere ?PirituaIinam postea Christus aliis apparuit spintuahter vg. Anamiae cf. Act., IX; i0. - Nec dici votel mort.m11"1 l0qUi 801,1111 de imm°rtalitate animae Christj X^ Pti mortem agere non cessaret ; affirmat enim exDresse in h^ raS iterum et iterum resurrectionem corpor^ ChrSfi ^ quai^DroDonrtP nt

Sarebft «nS ,5PH^ s ,resurrectl0^m commemorat «. Ut statim ap- Evangeiis^f dlscordant^ i«ter textus S. Pauli et testimonium r^L,TemT°'ti'Um Evangelistarum Pleraeque apparitiones rllPlUnbf r'0^ aHnvicem independentibus .TSSST stVf ft' tl U '• Sl0an- ^am S- Matthaeus et S; Ioannes ipsi testes fuerunt plur.um apparitionum ; S. Marc. tradit praedicarionem et resSecrioneraPI^^ ^?, ^ circa ^onemcS L nS ! v • U °re Chusae Procuratoris Herodis, nam eam nommat mter mulieres euntes ad sepulcrum et oarticu ariter cognoscrt ea quae pertinent ad aulam Herodis « Particulariter surrerSU,La,ltem -qUatU°r EvanSe»^ae circa factum ipsum Resurrectionis, omnes emm asserunt, sepulcrum inventum esse vacuum et Chnstum apparuisse undecim Apostolis vacuum A. Omnes affirmant : sepulcrum inventmn est vacuum Iuxta omnes,

Haec visio ^k^^^.^™ genSm ^ ennmcrat. Apostolos. (Cf I c« IX t.5 Zf) resurrectionis Christi, Sicut et ceteros chra^vacuum^S^^^^ Christi no« 1^«=»* ^P"'"

raSSe- BroDter^ann? n„nr 8 .I?S-tea commfim<>™ut ; proinde hoc factum igno-

«tSffla^* SepUlcl,n Vacui teno^tiao ^Pologeticae evoIntionisSpogurnentumd^opuS^.^o™^^1,"^ ChriSti non direote ^ iterum Solum enSmera^ ilt^t^Z ' TcolSlr"? n P' f Pparitionum' e 1uib"* S>onum : . morhms ,<t , eaUesiasticae. De cetero saccessiono uxpres-

.com

Confirmatio testimonii Iesu Chnsti

Ioseph ab Arimathaea petiit a Pilato corpus Iesus involvit illud in smdone munda posuit illud in monumento suo novo quod excidera?

, pw^n-^ione ruati, FHansaei mumerunt seDulcrum «iVnanf-c t„ Pidem cum cii«;tnH;hiic 2 a*„,,- . «yuicrum, signantes laf,!~? ^-ui" custoaiDus . Atqui mxta quatuor Evan/relistas nriirn H,'a post sabbatum, quando mulieres et discipuli venS ad nTrr,,^ Iapis revolutus fuerat a monumento, et non tavSS corn^TW^' refe^t3,^,^6115 T1*** ^" e^f v!S„m% PUlCr°^emanebant linteamina et sudarinm separato in-

Ver° ChriStUS Vere in "'onumento sepultus est orout m Evangelns narratur, neque postea in eo inventus est ex ikde v*\£ con Wur EvangelistarumPreIatio de eius corporali ' «tionl ' sunt, eum nobis donmentibus ... Et divulgatum est verbum istud aoud lucW nstae , est calumnia mamfesta : * si donnierunt milites ait A^m^+i™ * ^ potuerunt > Si nihil viderunt. qucnodo teStes s „ „> LL^ d t »uH T " ab^issen, cora,n iudice aocusati fuissent ; e contra « ^ p tlice r c ™™ Dom.ni Praedicaven,nt, nunquam damnati s„„t L^JS^

, Sq3 MATW" XXVIU' ' Sq" ; MARC" XVr" 1 ! I.~.. XXIV, , sq. ; Toann., XX. dotum abLnr^uffer •;,( „": ZE&T ^

et jmpunitatis loseph a pavte iudieornm v!i nT7 . custodiae sepukraiis eo talem m»tntionem **** ?^ertio in surrectionem Christi praedicautibus KT.2E T ^,0^ InSUper -M»»tolU rcsive inimicus ccrto 10^^^»^ ^ "^15- «P^ ^^eph sive amicus

Adversarii provocant ad n lieseriptum Caesaris » a 1^78 A NM™*h r^ . transmissum et a. jo^o oalam farrnm i« , I ^azareth in Occidentem

Cristo, MiJano-Komji e<u2 Sfv»*« ■ P a t tII, , i,f' l'' Ricciotti. '*ta <ti Gesit http://www.obrc

Resurrectio Christi

Nec dici potcst, corpus Chmti a petra per terrae motivm scissa absorpttim esse ; nam simul absorpta fuissent linteamina et sudarium,

Non magis valet hypothesis ab A, Ix>isy ' inventa, iuxta quam corpus Christi in fossam communem proiectum fuisset. Haec enim hypothesis nullo gaudet fundamento, et est aperte contraria teslimonio omnium Evangelistarum ; Pau3us et S. Petrus loquuntur ctiam de sepultura Christi tanquam de sepultura honorifica *.

B. Omnes Evangelistae cum S. Paulo conseniiuni, Iesum apparuisse undecim Apostolis. Duodecim numerantur aparitiories, Christus videlicet apparait Mariae Magdalenae prope sepulcrum flenti (Marc. et Ioan.) 3 ; mulieribus a sepulcro redeuntibus (Matth.) 4 ; Simoni Petro (Luc. et Paul.) 5 : duobus discipulis euntibus ad Emmaus (Luc.) 9 ; Apostolis omnibus, excepto Thoma, in caenaculo coadunatis (Marc.| Luc, Ioan) 7 ; eisdem, praesente Thoma, quem iussit digitiim in fixuram clavorum et manum in latus mittere (Ioan., Paul.) 8 ; quinque Apostolis et duobus discipuiis ad mare Tiberiadis (loan.) y ; undecim Apostolis qui abierant in Galileam (Matth.) ; plusquam quingentis fratribus simul (PauL) lacobo (Paul.) 12 ; undecim Apostolis in Ieru^ salem et in Bethaniam, die Ascensionis (Marc, Luc, Act.) 13 ; denique S. Paulo prbpe Damascum (Act. Paul.) Imo in Act. legitur : « Quibus (Apostolis) et praebuit se ipsum vivum post passionem suam in multis argumentis, per Mes quadraginta apparens eis et loquens de regno Dei » i5,

Sic omnes Evangelistae et S. Paulus asscrunt, lesum post resurrectionem suam apparuisse undecim Apostolis.

Obiisiunt piures rationalistae : Matthaeus et Marcm supponcre videntur Christurn discipulis non apparuisse nisi in Galilea". Lueas et laanves vero asserunt, eum discipulis visum fuisse in ct sub lerusalem. Ex hoc infertur hierosolymitanas apparitiores non esse historicas i7.

Resp. : M&tthacus et Marcus intendunt praesertim referre apparitiones galilaeas, quae frequentiorcs fuerunt et in quibus complota fuit Apostolorum institutio. Sed non negant apparitiones hieiosolymitanas, inio S. Matthaeus narrat cjuomodo Christus apparuit pii^ mulieribus lsf et Marcus refert apparitiones Mariae Magdalenae »fj duobus discipulis euntibus in castcllum Emmaus30. Apostolis in coenacoio coadunatis , ApostoHs die Ascensionis 22 . De hac re cf. commentatores Evangel.88.

• Loisy, f.es Evangil&s synnptiqttes, t, I, p. 22 ^ ; t, II, 701 sq. Cf. I Cor., XV, -1 ; T<om.t VI, 4 ; Coloss., II, 12 ; Act., II, 24-32.

a Marc, XVI, 0; IoANtf., XX, rx-r; — * Mattii., XXVIII, 910. — » Luc, XXIV. 34 ; I Cor„ XV, s. — 0 I.uc, XXIV, 15-35. — 7 Mabc, XVI, 14 ; L,uc., XXIV, 36-43; Ioan., XX, 19-23. — 8 Ioann. , XX, 24 sq. ; I Cor., XV, 5. — 91oan„ XXI 1-24, —** Matttj., XXV III, t6sq. — li l Cor., XV, 6. ^** I Cok, XV, 6. — i» Marc, XVI, 10; Lua, XXrv, 50-52; Act, I, r-12. — « Act., IX, ^ sq. ; I Cor., XI, S. — i5 Aet., I, 3li Scc. Mattm., XXVHI, 7 ct Marc, XVI,a 7. ngelus dixit mulieribus sepulcro .astantib.us : « Kuntes dicite discipulis cius qnia surrexit ; et ccce praecedit vos in Ga- - lileam ; jbi cinn vidcbitis >.

ft Matth., XXVTTl, omo. — « Mahc, XVT, 9. —20 Mahc, XVJ, 12. — 3i Marc, XVI, 14.

n Marc. XVI, iq. Plures quidom ncgant Hutlienticit&tem finis hniuscu napil.i.s.

.com

Cooftrmatio testimonii Icsu Christi

Instant Rationalistae : niultae sunt contradictiones inter Evangelistas ; v. g. quoad app^ritiones angelorum, Luc. et Ioan. loquuntur de duobtis angelis, Mftttti. et Marc. de-uno ; — sec. Luc. angeli steterunt secus pias mulieres, inxta Matthu angelus sebebal super lapifkm, Ttcm non conveniunt semper auctores qnoad ordincm appiritionum, fiesp. : Evangelistae conscntiunt de substantia narrationis, de facto Resurrectionis et de praecipuis circnmstantiis, sed circa quasdam accidentales circumstantias n-m laciliter conciliantur, nam nou omnta factorum adiuncta narrant. NTon concedimus essc inter eos veras contradictiones, sed etiam si adessent quoad haec minima^ non destrueretur historicitas f aeti . , Frequenter enim, dum plures testes narrant idem factum coraplexum, conveniunt de substantia facti et dissentiunt de minimis circumstantiis ; eorum tamen tesiimonium communiter admittitur, Imo hae apparentes diss>nmtiae manifestant sinceFitatem Evangelistarum, si eaim decipere vohiissent has dissonanrias vitassent.

Atia obi. : Christus annuntiavit : « Erit Filius hominis in corde teirae tribus dieuus et tribus noctibus ■ *, Atqui de facto duas tantum noctes et unum diem mansit in sepnlcro, . -

Resp. : Haec praedictio, facta Pharisaeis, semel tantum sub hac formnla invenitur in Evangeliis, scil. apud Matth., XIIt 40; dum e contra, ut legitur in Synopticis, lesus ter annuntiat diacxpnlis suis : Urtia die resurSet*. — Expressio tribus diebns et tribus noctibus faciliter cxplicatur psr simiiitudincm cum signo Ionae prophctae a Iesu allegato. Legitur enim apud lon., II, 1 : et erat lonas in ventre piscis tribus diebus et tribus noctibus. Undo lesus dixit : -sicut enim fuit fonas in ventre eeti tribus diebus «t tribus noctibus, sic e-it Fihus hominis in corde tcrrae tribus diebus et tribus noctfbus >. Ut explicat S. Thomas post S, Aug., «in Scriptura *Kquaudo sumitur pars pro toto. Sic ergo dicendum est, quod Christu per synecdochen fuit tribus diebus et tribus uoctibus in sepulero, quia sexta feria pro toaa die et etiam pro praecedenti nocte sumilur ; de die vcro secunda non est dubium ; tertia vero nox pro nocte et die sequenti» 3. Est modus loquendi propter similitudincm inter figuram <»t realitatem.

Marc. a versiculo 9. Sed eam non efficaciter improbant. Majoritas criticorum hanc authenticitatenx admittit. , ...

ss Vide' Ladeuze, JU Resunettim du Ckrist, p, 43-47- — Brassac de hac re ait . * Beaucoup de critiques rationalistes (Stapfer, A. ReviHc) estiment qu' il y eut h \ on- &loe deux traditions sur les apparitions, 1* une «aliUenw, 1'autre hierosolynntame, mdependantes 1' une de l'autre, difnciles a mettre d'accordf qu'ea S. Jean elle se rejoignent, et que S. Paul est anterieur a toute tradition ... — L'existence de plusxeurs ^aditicns, distinctes opposees et formces progressivement n'est pas etabhe : S. Jean, qui reproduit tme veritablc tradition apostolique, place, comme S. Luc, les premi<>res ap- T>iritions en Judee, et rapporte 4galent les apparitions de Oahl6e. S. Paul enumere ies aprjaritions dans leur ordre chronologiqne et les donne comme la preuve de la r^surrection d^ I^sus, I Cny., XV, 3-8. Or dit-il, Christ *st ressusoitc U Iroisthnejom *t il a 4U vu par Pierre et ensuite par Iss douze fl senible bicn que la preimfcre apparition datc du jour meme dc Ia resurrection et qu'elle a en lieu par suite a J6nisalem : deux jours ne suffisaient pas aux apotres pour gagner la Galijee ». — 1 St- Matth s attachc de prefdrcnce aux apparitions nalileenncs, comme ll . s es, attache sp.^cielemcnt au ministerc de N, S. en Galilee. II rapporte lui meme les appantions dont furent favorisces a Terus^lcm les saintes femmes. D'aMcurs ce qu 'il ajoute : Le$ vnze aMrent sur la monta?ne qw Jtsus Imr avait fixee, XXTIT, 16, doit faire allusion a un ordre donne par Jesus a Jt-rusakm apres ses apparitions : on ne voit pas qu avant sa passion i) leur eut fixe un tel rendey-vous . ■ p. 54^ _____ ,

1 Matth., XU, 40. — 2 Matth.. XVI, 2i; XViT, ; XX, 10: XXVII, 65. - Marc, Vllf, 3r ; 30; x; M- - ^'C ™> **■ ^VIU, 33- I Cor.. XV, 4< 3 S. Thom., in Matth., XTl.

http://www.

Resurrectio Christi 325

30 ApoBtoU non fverunt hallutcinati. — Nunc consideranda est natura harum apparitionum.

Strauss et Renan, ut dictum est, reiicientes theoriam iuxta quam Apostoli fuissent deceptores, docuerunt, eos deceptos fuisse hallucinatione. Apostoli, inquit Renan1, non poterant credere, lesum a suis inimicis devictum esse ; scrutati sunt igitur Scripturas, ibique invenerunt praedictiones resurrectionis Messiae, ideoque resurrectionem vehementer desiderantes, hallucinatione decepti sunt. Fere eodem modo hodie loquitur rationalista Meyer 2.

Haec theoria, quae procedit ex negatione a priori miraculi, est omnino contraria testimoniis historicis et his quae docentur a psychologia de hallucinatione.

A. Bistorice certum est, Apostolos et Mstipuhs non exspectasse re~ surrectionem. Etenim Nicodemus et losephus ab Arimathaea in perpetuo posuerunt corpus Iesu in sepulcro, et advolverunt lapidem ad ostium monumenti. Et cum transisset sabbatum, Maria Magdalena et piae mulieres emerunt aromata, ut ungerent corpus Iesu ; non expectabant igitur resurrectionem. Imo Maria Magdalena, videns sepulcrum vacuum, dixit : «Tulerunt Domini de monumento, et nescimus ubi posuerunt eum » ; postea non subito agndscit Iesum sibi loquentem ; « existimat quia hortulanus esset ». — Quando piae mulieres annuntiaverunt resurrectionem Apostolis, «visa sunt ante illos, sicut deliramentum verba ista : et non crediderunt iliis »3. Discipuli euntes ad castelium nomine Emmaus omnes spem amiserant. S, Thomas ait aliis Apostolis : « nisi videro in mambus eius fixuram clavorum, et mittam digitum meum in locum clavorum, et mittam manum rneam in latus eius, non credam ». Manifestum est ex omnibus his testimoniis fide dignis, Apostolos resurrectionem non exspectasse. Imo Christus dixit eis : « 0 stulti et tardi corde ad credendum » . — «Exprobravit illis incredulitatem eorum et duritiam cordis » 5

B. Spectatis circwntantiis psychologice constatf Apostolos non fuisse haUucinatos. a) Nemo enim decipitur hallucinationibus nisi sit dispositus exaltatione imaginationis, vehementi desiderio aut timore ; njhil autem simile in Apostolis, « nondum enim, ait S. Ioannes a, sciebant Scripturam, quia oportebat eum (lesum) a mortuis resurgere », erant tristes, desperantes. — b) Multi vigilantes eodem modo halluctnari non potuerunt simul secundum omnes sensus, ita ut existimarent se videre, audire, tangere, quae nunquam acciderunt. — c) Hallucinaiio diuturna est vera dementia, cuius nulla vestigia in Apostolis apparent ; quomodo igitur potuissent imaginari, se per quadraginta dies (et postea non amplius) videre resuscitatum a mortuis, audare eius instructiones, accipere ab eo praecepta, comedere cum eo, tangere eum, tandem eum oculis suis videre ascendentem in coelos ? — d) Hallucinatio, cessante excitatione nervorum et imaginationis, corngitur per rejlexionem, e contra Apostoli usque ad martyrium convicti permanse-

1 Kenak, Vie de Jtstts, c. 26, — Les Apotres, c. I. \ Meyek, Die Aufersiehnng Chrisli. 190 5.

.com

Confirmatio testimonii lesu Chri$ti

^«^"««Hporaliter vidisse. - e) Insuper, quomodo praeest vacuum eXrjhcatur tluomodo seputcrum inventum

S! =?r '' 7 ,?uldam rati^^istae, Kein, Schenkel, ut supra d,ctum est theonam hallucinationis tanquam insufficientem rciicZt et tenent, Iesum mere spiritualiter Apostolis apparuisse • neeant « rea '

DeTZ? "contTiSt f iUX,ta 605 "** C^Sti, pos^ mTtl cum ueo urnta, confortavit Apostolos eisque sese manifestavit r™aJ;f • n0Va the0na Procedit e* gratuita negatione possibilitatis resurrectioms corporeae, et non potest admitti quin neeetur sinrer tas Evangelistarum et Apostolorum. Ut refert S.' Lucas, ^cSoli ^prjmo"

SdM?T ™ > conterriti' existimabant « ^itum it/u , . Ci ' Vldete manum meas et pedes, quia ego inse sum • dettTth ^vt-' qUil SpilUuS Cm et ossa «™ hJefsZ^ii au 1 tS f - Et ^ ^ dixiSSet' °Stendit eis manus et P«ks. Adhuc autem illis non credenttbus, et mirantibus prae gaudio dixit ■ Habe taluc ahquid quod manducetur ? At illi ootulerunt ei paSm pfstis oedit Pil UmRmelllSnEt CUmmanducasset comm eis, sumens rehq^ufa run Vt W» Apostol^ praesertim S. Thomas, non solum Videl mTtio ^drlIt IgerUllt °?rpUS D°mini- ~ Insupersi 11011 misset reanimat,o cadavens, sepulcrum non fuisset vacuum. - Denique rueret tota argumentatio S. Pauli de futura resurrectione eorpXm X

P gnus est mxta ipsum, corporea Christi resurrectio. - Ipse S Pau!

lus prope Damascum vidit Iesum corporalUer, nam dicit T tnovisime t^lsT^Zrr T miW ■*> haec P-P0^. ut supra innTmul esset fa sa, si ageretur de appantione mere spirituali , nam postea Chrimodo lon,^^11 sPiritualiter v- «■ Ananiae=. S. Paulus Ln ique aho spirituS dC SU1S visi0nibus spirituahbus, et indicat, eas fuisse ostenditf^^K^" SChriStUS PSl' qUaetlam eUid'"iia " se — • l~ot s r t r!S;treCt'°nem suam «"P""^ manitestavit, scil. testiroonic ticl 1 T ' T ^ CSSet ^ V"mt * »«-". non Ph^tast,cum, ve, rai. m S!cut es$et jaer Kt hQc • V

^LZT:'ut r t Lucu,tet vidctc S cJT*

nstcndcndo cis vcrarn cffiglem. quam o<,„lis intnerentur. - 3. Ostendit eis quod esse > ,** ~ corpus, quod priUS habuerat, oStcndcndo eis U^rn jZZT^Z

Resurrectio Christi ut legimus in Luc ... ult, dixit «is: » Vidutu manus mcas, et pcdes meos, quia ego ipse sum

« Alio moclo ostcndit eis vcvitalem suac rcsniTcctionis, cx parte animttc iterato corpori unitate. Et hoc ostendit per opera triplicis vitae : i° quidem pey opus vitfle muritivae, in hoc quod cum discipulis manducavit, et bibit. — -2° Per opcra vitae i<susilivtie in hoc, quod discipulis ad interrogata respondcbat et praesentes salutabat ; in quo ostendcbat se ot videre et audiro. — $° Per opera vitae intsllectivae in hoc, quod eis ioquebatur et de Scriptnris disserebat. Et ne quid deesset ad perfcctionem manifestationis, ostendit etiam se habere di'inam uaturam per miracuhim quod fecit iii piscibus capiendis ; ct ulterius per hoc quod cis videntibus ascendit iu caelum

• Gloriftm etiam suae resnrreetionis ostendit discipulis per hoc quod ad eos ianuis ctausis intra.vit... Similiter ctiam ad proprictatem gloriae pertinebat quod «suhito ab uculis eorum evanuit» ut dicitur Luc, ult., quia per hoc ostendebatur quod in potcstate eius ontt vidcri ct non vidcri, quod pertinct ad conditionem corporis gloriosi. (Cf. t Cor,, XV, 42, 44) n — Concludit S. Thoma, ibid. ad l : «Licet singula argumentorimi (seu signorum) non sufficercnt ad manifestandam perfecte CJrristi resturectionem ; tamen omnia simnl accepta psrferJe Ckristi rrsurrectionem manifestant, maxime propter Scripturae testimonium, t-t Angelorum dicta, et etiam ipsius Christi assertionem miraculis confumatam, Angeli autem apparentes non asserbant, se homines esse, sicut assemit Christns \ cre se hominem esse ».

Obitctio : PJura sunt in evangelica uarratioue quae osteudere vide^tur apparitiones mere soirituales, nam corpus Christi non est eiusdem naturae ac prius, intrafc coenaculum ianuis clausis, subito ad oculis Apostolorum evanuit, imo discipulis Fmraaus ^in aiia effigie ostensus est p Marc. ult.

. Jtesp. : Non fueruut apparittones mere spirituales, nam Apostoli pedes et manus lesu resuscitati tetigerunt1, Facta. in obiectione allegata ostendunt, corpus eius, post resurrcctionem, tanquam glorincatum, <lotibus specialibus gaudere, non autem eius rcalitatem aut identitatem infirmant. — Quoad appatitionem in alia effigie S. Thomas notat : « Christus quibusdam ad credendum dispositis post resurrectionem apparuit in sua effigie, illis autem in alia efngie apparuit, qui iam videbantur circa fidem tepescere, unde dicebant, Luc. ult. ; nos autem sperabamus quia ipse esset redcmpturus Israel ; Unde Greg. dicit quod talem se exhibuit eis in corpore, qualis apud illos erat in meute : quia enim adhuc iu eorum cordibus peregrinus erat a fide, ire se longius finxit scil. ac si csset peregrinus * 2.

Item <tad gloriam resurgentis manifestandam Christus noluit continue conversari ■cum discipulis, sicut prtus fecerat, ue videretur ad talem vitam resurrexisse, qualcm prius habuerat»3. Propter eamdem rationem non cmnibus immediate sese manifestavit, nam quae pertincnt ad vitam gloriosam non cognoscuntur communi lege naturae, seu communi notitia, sed cx .speciali munere gratiae4.

5° Conftrmutur vealitas apparitionum mirahili immutatume Apostolortim et convermone 8. jPattli. Prius enim Apostoii erant in imiltis incerti, timidi, quasi despenmtes post resurrectionem et Spiritus Sancti effusionem appar,ent in rebus .divinis sapientes, firmi, impavidi, in omnibus persecutionibus constantes. Pe-

Confirmatio testimonii Iesu Christi trus qui durante passione propter mctum, Dominum denegaverat dicit coram Synedntis : «Non possumus quae vidimus et audivimus

2S-?& ^ r °p0rtet Deo maSis <Juam hominibus.V Apo! stoh «ibant gaudentcs a conspectu concilii, quoniam digni habiti sunt pro nomme Iesu contumeliam pati Pariter explicatur subita "t p" rseverans conversjo S. Pauli, si Dominus vere ei apparuit, ut fpsc v™? hM° C°nVerSi° et Strenua fides Apostolorum explicari nequit. Ex fructibus cognoscitur arbor. F

Obitctio : Iuxta S. Thomam, Apostoli crediicnm resurrectionem ChrUti, «t alibi docet ltem no» posse esse simul pr0 eodem visum et creditum, ncc scitum et creditum. I-.rgo A.post0li non potuerunt testificari Christi resurrectionem de visu

Jissp..: cum S. Doctore : Apostoli non vidernnt Christum resurgero, sicut viderant res..rrect10nem Lasari. nam , Christns resurgens rediit ad vitam comm.miter homi- ■rnbus notam, sed ad vitam quandam immortalem, et De0 conformem... Et ideoipsa Chr.st. rcsurrect.o non debuit immediate ad hominihus videri, sed eis ab Angelis nun- - - Attamen „ Apostoli potuernnt UsHficari Christi rcsurrectfcmcm etiam de qma Chn8t«m P°st resorrectionem viventem ocalata fidc viderunt. quem mortuum scverart. bed sicut ad visionem beatam pervenitur per auditum fidei ; ita ad vismnem Chnst, rcsurgentis pervcnerunt hmnines per ea, quac prius ab Angelis aud.erunt»\

Quid signiiicat haec fides ocvlata ?

Hoc explicatur distinctjone data a S. Thoma: .Christus resurrectionem suam dupl.c.tur man.fcstav.t. scilicet testimonio (Angeiorum, et S. Scripturae» et argumento

S'S1° Utra<1He manifestati0 in suo «* sufficiens.o. Id est signa sensisufficebant ad prcducendam certitudinem eiusdem ordinis. quae vocatur certi- .tudo phys.ca: . Palpate et vidote...». lestimonia Angelomm, ipsius Christi ct Scripturarum suffidebant cum gratia interna ad certitudinem altioris ordinis, scil. ad certJtudmem supernaturalem fidei. - . Sic Apostoli ad visionem Christi resurgentis pervenerunt per ea, quae.prius ab Argelis audierant , ; et remansit fides de resurrectrone nam resnrrectio Christo non est solum miraculum, ex signis, v. g. ex cicatricibus, natural.ter cognosc.b.le, sed.est simul mysUriwn /idci.in resnrrectione enim non omnia fuerunt pro Apostolis sensibilia, plura remanserunt abscondita, v. g. eam fuisse non solum simplicem reaniraationem cadaveris sed autoresurrectionem ipsius PiHi Dei cum mysterns Rederaptionis et futurae gloriae connexam. Haec transcendunt sensus et rat.onem creduntur propter auctoritatem Dei rcvelantis. Unde S. rhomas dicit de Apostolo fhoma': . aliud vidit et aliud crtdidit : vidit vulncra et creditit Deum . Sic fidcs d.c.tur oculata, dum aliquod raysterium quoad aliquid extornum iit visibile Ita d.c. potost, Apostolos habuisse fidem oculata... de ipso facto revelationis divinae per Chnstom, prppter miracula Christi ; «t tamen ipsa revelatio, ut est actio Dei increata essent.al.ler supernaturalis. est mysteriura absconditum, concreditum cum aliis mysteriis,

Z Tl tr rd CredUUr' S'CUt 'UX ?St Jd 'U0 01 *m videt«- («• »f». voi. I, c. XIV, a, 3), *

Idea msuMctionis non ex tynueUsmo wHgkmdm p^marvm e.rorta est*. ' Adver- 1 AcL, IV, to ^ * AcL, V, 2c>.

http:

Resurrectio Christi sarii provocant.ad ideam mortis et rtditus ad vitam numinis solaiis vel vegetativi in itliis reliRioniUs, derivatam ab. ortu matutino solis et a vegetatione moriente in hieme et renascente in vere. Ouod confirn.aretnr temporis deacriptione : « mane, orto sole . Marc. XVI, 2) atque ,die tertia , (I Cor. XV, 4), qui est numerus sacer in diversis rehgionibus orientalibus, dcterminans victoriam boni principii luds et potentiac fhictincantis super principium malum, quod -tiam intioissct in V. T. sub inriuxu mythologico. (Gunkel),

Contra hanc theoriam nrmiter stant facta historica resurrectionis Christi a testibus lide dignis relata in N. T.(.in quo nihil iavoritur vagum, nulla abstractio, nulla allu- »io ad annum renasccntem aut victoriam super Chaos et Draconem, sed omnia sunt concreta de homine historico cum descriptione accurara temporis et loci aliarumque circumstai*tiarum. Sed ulterius ante influxum Christianisffii ne sensus verae resurrectfonis quidem in aliis rdigionibus mvemtur ; tantum continuatio vitae heroum in altero mundo vei in alia persona. Tam ionge abest, quod idea vcrae resurrectionis familiaris fuisset ethinicis, ut Atheniens.j!, mysteriorum gnaxi, S. Pauium proponertem resurrectionem Christi pt pignus resurrectionis earnalis omrium hominum diriserint, aut de eis vcrbis dubitavcrint. (Act. XVII, 32) tnsuper varia elementa in istis «resurrectionibus » ut interventio muiieris (Mater Terra), quae primum locum in istis nairationibus occupat, jx>tentiae generativae, amoris sexualis et cultus inipuri ipsis connexi, comparationem cum narratione evangelica ridiculam rcddit1."

Quartum ad confirmationem e temporis descriptione in mythologiis : * teitia dio » (cni etiam « quarta die ™ et «tria temporn et dimidia» ab adversariis annumerantur). certum est, istam descriptionem numquam veram resurrectionem corporalem spectare. De cetero ex Hvangeliis patet, Apostolos nulio modo pro tertia dte resurrectionem Chri sti exspectasse 24 i » La carriere de ces demi-dieux «ces morts et ressuscites» ne comporte, en effct m passion, ni resurrection, au sens recu de ccs mots. Brisee par un accident traKiuue et mvolontaire, elie est suivi ,d' un re.Jrcssement durable : !a sJarrete Tanaloffie des qu on veut en presser 1' un ou l^autre terme, tout se d^robe. Oshis retrouve vie tt royaute mais dans 1'autrc monde. A Pionysos Zagreus, assassine et devortS, une G% ;;Pallas sa"ve le coe"r * l^Pporte a 2eus : celm-ci i'ayate, cpouse

Sem61e, fille de Udmos, qm lui donne un second Dionysos ». Adonis retrouve chaque annes, apres sa reclusion luvernale dans 1' Hades, une periode reguliere de vie et d amour tenestre. Le triste Attis, fidelc par fcrce, aura desormais sa place sur le char et dans ie culte, d« la Grande Oeesse Mere ». L. be ^.randmaison, l, c.., p. «1 seq.

Jsi. Bjckermann (1924) secundum methodum morphologicam in narratione evangehca motiva aphanismi et thcophaniae heroum e litteratura populari discemens, aestimat prunos mmistros non proprie de Christi resurrectione, scd de Eius aphania, de. assmnptione antmae et corporis a Deo in gloriam, sibi persuasos habuisse, afferens exempia iienoch. Komulum, Ganymedem. Fidcs resurrectionis a mortc a Pauio expressa c^untmtCn0r mfiitratio cx mvsteri,s ^^lenisticis, in quibus dii mortui ct resurgentes

Contra hanc inventionem stat vera mors redemptoria Christi, in EvangeJiis pa^ tcuter testata, quae ut dogma fmidamentale Christianismi in primissimis temporibus uon tantnm a S. 1 aulo, s*d ab omnibus fidelibns sine ulla difficultate accepta fuit.

En resume, la raention dn ,*trojsieme jour * r"a rion k faire avec ces lointaines mythologies EIlc figurait dans les predictions du Chiist, conforraes elle mgmcs a la cvoyance, sflremcnt r^pandue alors en Israel, selon laqueile Dieu ecoute et seCourt ties •**Ll f^emc joum, les justes qui se confient en tui, mais ni Jes propheties du I i ^ Ar^aVa,Cnt Ct° comPrises i,ar «« tlisciples; ni la croyanccs a Taide divine au t«rt ^JT'? ™Pli?™il un ^P8 de T^PS ^ d6termine. C oBt le fait, qu a Ju mTmJ'^ primitive que Paul, entrant dans 1' Eglisc, recut

Jui memc et transm,f a ses fideks L. de Grandmaison S. I., /. c, p. 500 olicas.com

3 3° Cortfirmatio testimonii lesu Christi

Sic igitur manifestatio resurrectionis Christi fuit perfectissima in omni ordine : fuit obiectum certitudinis naturalis propter eius signa evidentia, et obiectum certitudinis supernaturalis propter testimonia Angelorum, Christi, et Scripturamm in quibus praenuntiata erat. Confirmata est postea novis miraculis * — Pro nobis est historice certa, ceHUudine morali, et supernaturalite? certa propter infallibile testimonium Ecclesiae. Cf. decretum Lamentabili, contra modernistas, Denzinger 2036 2,

DE CONTINUATIONE MIRACULORUM IN ECCLESIA CATHOLICA, ET IN EA SOLA.

§ rt Piomissio lesu Christi, — § IL In Ecclesia catholico-romana continuanmt sempcr ot etiam nunc continuant miracula. — § III. In aliis eccltsiis deest hoo Dei sigiilnm, — § IV. Itaquc conhrmatur origo divina Ecclesiac catholico-rornanac.

§ I. Ieus Christus promisit, miracuU futur esse in sua Ecclesia — Id ex pluribus Christi declarationibus ostenditur : a) dum dixit discipulis suis : « Pater in me manens^ ipse facit opera. Non creditis quia ego in Patre et Pater in me est ? Alioquin propter opera ipsa credite. Amen amen dico vobis, qui credii in me, opera quae ego facio, et ipse faciet, etmaiora korum faciei : quia ego ad patrem vado Quasi diceret, ait S. Tbomas : 4 dum ero magis glorificatus, decet me maiora facere, et etiam dare vobis virtutes maiora fatiendi, Unde, antequam Iesus esset glorificatus, Spiritus non fuit datus discipulis in ea plenitudine in qua datus est postmodum. — b) Iesus, postquam Apostolis dixisset : « Euntes in mundum universum praedicate Evangelium... » continuo subdidit : <t In nomine meo daemonia eiicient, tinguis loquenlur novi. serpentes tollent, et si mortiferum quid biberint, non eis nocebit ; super aegros manus imponent, et bene habebunt...

2 Ladeuzk, op. cit, ]3. 58 : « Mcnee simplement <Tapres la mefchode historique, la critique aboutit toujours & ddfendre notre foi, et ce avec des armes appropries & notre temps et quo radversaire nc peut refuter, L'examen des textes evanget,iqties ne nous fait pas apercevoir, au-dcia de ces textes, a une epoque plus rapprochec des faits, une croyauce differente dc la notre dont celle-ci ne serait que 1' evolutiou. Au contraire, par St, Paul, nous atteignons le temoignage lo plus anoien qu" il soit possible d'atteindre, et ce temoignage est conforme a notre ioi, Comnie il porte sur un objet peroeptible par lcs temoins, V historien ne neut que s' incliner devant hu. Pour ne pas le faire, iJ doif recouir a des considerations, qui nc sont plns dJordre historjque. — Ce n'est pas la^, critique histortque qui est destructive de la foi, mais la critique qui s' inspiie d'une fausse philosophie et qui par Ik renie elle-memc ses principes,.. C'est cette critique pliilosophique dont le Saint OTficc a nettenient condamnc les propositions dans son decret. Lamentabiii sfttia txitu; prop. 36 : » La R&urrection dti Sauveur 'nest pas prcprcment un faii d^ordra historicjue mais un fait de 1'ordre purement surnatureL qui n'est ui demontr4, ni d emotitrablc, mais que la conscience chreticnnc a peu a peu deduit d'autres faits,

http://www

Continuatio Miraculorum in Ecclesia fK - illi autem profecti praedicaverunt ubique, Domino cooperante, ct sermonem confirmante sequentibus signis»'.

§ II. ln Ecclesia catholtco-romana continuarunt semper et etiam nunc continuant miracula. — Id manifeste liquet ex monumentis historicis, quibus fides denegari nequit, quin omnis certitudo historica pereat, Sic primo saeculo id constat praesertim ex Actibus Apostolorum, idemque ex Epistolis S. Pauli : v. g, legitur in Act. : « Per manus autem Apostolorum fiebant signa et prodigia multa in plebe,., Ita ut in plateas eiicerent infirmos et ponerent in lectulis ac grabatis, ut veniente Petro, saltem umbra illius obumbraret quemquam illorum, et liberarentur ab infirmitatibus suis... Afferebant aegros et vexatos a spiritibus immundis : qui curabantur omnes »2. Item « Stephanus... faciebat prodigia et signa magna in populo»3. S. Paulus ]oquitur de miraculis a seipso patratis *, et inter omnia charismata connumerat gratiam miraculorum 5. — Saeculo secundo prodigia non pauca traduntur a patribus apostolicis, qui doctrinam Apostolorum oretenus perceperunt. — Tertio saeculo miracula a scriptoribus fide dignis recensentur, qui ut testes oculati, se ea narrare affirmant, ut S. Irenaeus, S. Iustinus, S. Cyprianus, Origenes, Tertullianus, etc. — Quarto et quinto saeculo historici probatae fidei ea testantur, doctores sanctitate et doctrina celeberrimi, quos jnter Eusebius et S, Hieronymus, ac dein S. Ambrosius et S. Augustinus etc. Ac nullum saeculum est, quo Ecclesia catholica non fulgeat viris sanctitatis et miraculorum gloria illustribus, Sufficit volumina evolvere Ruinart ac BoU Izndiorum, aljorumque historicorum, qui ex actis authenticis ea collegerunt. Hodiernis temporibus Sacra Riluum congregatio, ad canonizationem sanctorum, miraculorum veritatem adeo siibtiliter et severe inquirit, ut, cum ea approbat, tanquam facta certissima habenda sint Benedict. XIV, de Canoniz. Sanctorum, praesertim, 1. IV) * Hodie multa patrantur miracula in sanctuario Notre Dame de Lourdes, m quo instituta est commissio medicorum, ad eorum examen, quohbet anno, ibi fiunt plura miracula certissima7.

vit b. — r,rAi Mt V* g' ?UOd refert P' Dau0enton fM vie du .B /. Ff , Regis, Paris, t7foj- ^Komam venerat conspicuus Anglus protestans. Praelatus quidam romanus <]ui cum eodcim amicitiam ipierat, iili tabulas quae plurium miraculorum probationes continetKiPt, legendas praebuit, Has ipse quum summa animi voluptate legisset Praelato reddidit dicens ; u Voila certainement la plus sflre maniere de prouver les miracles ±i tous ceu.x que i'on recoit dans V Eglise Romaine 6taicnt etabiis sur dcs preuves aussi cvidentes et aussi authentiques que ccux ci le sont, nous n'aurious aucunc pein^ a y souscnre, et par la vous vous sauveriez de toutes lcs railleries que nous laison dr vob pretendus imracles, Eh bien, repondit le Prelat, s&ckes que d* tous tes miracUs qui WW faraissent si avhtis et si bien af>puyes, aucun n'a M tadmis par la CwgrigaUoit inpv.l i F arCe qU llS n'°Dt pas P*™ Sltffis^mm^t prouves *. Protestans, eiusmodi ^xsptctato responso percitus, faaaus est, nonnisi caecam praeventionem posse obsi- Rnrn- ™mzKt:om Sanctorum, neque unquam arbitratum se esse, cautelam Ecclesiac

™T C° US<1Ue Pro^rtidi in examinc, quod ipsa instituit circa miracula ». Apud Ptirone , p . 3 1 , r

"uirl^ n' .Hbrtrin- Hi^^ critiqm dts cuewmevt, de Lonrdes. Apparitivnes et %Mnms, laris, p, l20: „ ToutM )cs Elffectjons nerv,liscs rcilnies, cn y compreobrascatolicas.com

Confirmatio teatimonii Icsu Christi

§ III. In aliis ecclesiis deest hoc Dei sigillum.

Nulla in protestantismo miracula conspiciuntur, neque spes miraculorum aliqua. Luther ait : «A nobis qui negamus liberum arbitrium, miracula exigi, non debent « \ Caivinus ad regem Galliae scripsit : «Quod miracula a nobis postulant improbe faciunt »s. Dicebat suam doctrinam non indigere miraculis eo quod novum evangelium non praedicaret, cui necesse esset facere fidem signis, sed evangelium lesu ChristL

Pariter vera miracula pro Photianismo nulla reperiuntur ; etenim quae nonnunquam pro ecclesia separata et contra Ruthenorum unionem cum Petri sede patrata feruntur, ea facta non sunt hiusmodi, ut causam supernaturalem postulent, Martinov, rerum Russicarum expertus, miracula ista modo minime supernaturali pro certo affirmat \

§ IV. Praedictis miraculis confirmatur origo divina Ecclesiae catholico-Romanae.

Eadem enim signa, ut mortuorum suscitatio, aegrotorum curatio, uant les plus graves, ne fournissent pas mdme la trcizi&me partie des guerisons... (cf. Appendiee p. 376 *4 77 *. il y en a 180 environ s«r un cnsemble de 2600 en chiffres ronds). La tubercolose, sous toutcs ses formes, pr£sente, a elle seulc, un contingent bien plus 41eve. La tuberculose pulmonaire, la tubercolose osseuse, la tuberculose inrestinale, les tumeurs blanches, lc lupus, le mal de Pott, la coxalgie, etc. out donne lieu a 571 guerisons, parrri celes qui ont pu etre relevfs... En outre... ou trouve 394 cas pour les maladies de Fappareil digcstif et de ses annexes, 68 pour les maladies de l'appareil circnlatoirc, dont 34 pour celles du coeur, 09 pour les maladies de Tappareil respiratoirc (bronehites, pleur&ies) ... 383 pour du celles du cerveau, 05 pour les affeetion dcs os... 15 pour les cancers, 27 pour les plaies... ; signalons aussi specialement 34 aveugles, qui ont eu le bonheur de voir, et 28 sourdes-muets, qui ont reeouvre' la facnltd de parler et d'cntendre. C. Appendice n. o. ».

CF. praesertim ibid.j p. 207-232. Guerison de Pierre de liuddcr, fracturc de jambc guerie instantandment ; Avant la gudrison « Pierre pouvait tourner son talon en avant et ses orteils eu arriere ... il faisait sortir par la plaie les dcux extremit^s de Tos casse>, p. 212-213, — Guerison de Marin Lemarchand, lupus tuberculcux' giieri subitement, p. 278-291. — Guerison de Gabriel Gargam. paralyse' depuis la ceiqture jusq'aux pieds, ne pouvant s'alimenter qu'avec un soude. ayant deja la gangrenc aux pieds, subitcment gueri, p. 33°- i5 8.

Dr. Le Bec, Preuves midicales du Miracle, 1917» P- 3»- Kxamen de la gu6rison de Pierrt de Rnddcr, fractnre de jambe gueric instantanement : » la piece osseuse, qui a repare !a pcrte de substancc de 1'os, peut etre estimee en poids k 5 grammes. Cette grossc quantit^ de sels phosphatiques s'est depos^e subiternent. II est dc toute ^videnc que cctte quantite ne se trouvait pas dans le corps a 1' 6tat disponible au moment du Miracle. Faut-ildire qu 'une force naturelle iriconnue a pu instantancment cxtrairt du sang beaucoup plus de phosphate qu' il nJen conticnt ? — Oti pourrait-elle prendre cettc quantite qui u'existe pas ? Faut-il dire qu'ellc a forme ces sels ? Cest avouer la Puissance surnaturclle, na pourrait-on pas dire cr^atrice, que les incroyants rcpoussent et que les chietiens connaissent iort bien » ! Cf. ibid., p. 6; : < II est donc manifeste que le facteur T&mps a fail defaiU. et qu'on ne peut songer i une querison physiologique naturelle . — P. 110 : « Dcs forces naturelles (inconmves) agissant sur une tninettr, nc pourront pas pJus la d^truire qu'elles ne detruisent la maticre. Ellcs ne iMurront que transformer cette substance vivante... Or dans la guerison surnaturelle du ctmcer, ce que l'on con^tate, ce nc$l pas une transformaiian, c'est nne disparition absolue, ce qui est tout different, Cela ne peist se produire que par 1'action d' «ne forcc differente des for- -ces natureltes, car - »7 n'y a r- .7«' ttre ■ forcc surtiaiurclle, qui puisse posseder le pouuair de rdaliser la supprexaian intsgrak dc la matUrs *.

i Dc scrvo tirbitriv.

• IitiL il. pracf.

http://www.

Continuatio Miraculorum in Ecclesia

■quae fuerunt in Ecclesia primaeva, perseverant etiam in praesens in Ecclesia catholico-Romana, et in ea sola, ut ex monumentis authenticis et omni fide ciignis compertum est. Quocirca cum primaeva Ecdesia, saltem usque ad tertium vel quartum saeculum, fuerit vera, ut ipsi protestantes concedunt, etiam vera debet esse pracsens Ecclesia catholico-Romana.

Deus desiit nunquam in vera religione miracula edere. Id constat ex historia tum patriarchali, tum iudaica, tum et multo magis ex historia christiana. Iam nunc quemadmodum miracula, quae in hoc triplici Ecclesiae statu facta sunt, demonstrant eius veritatem et divinitatem ; sic oppositorum ratione, illorum absentia a protestantismo, a photianismo, a iudaismo post Christum demonstrat eorum falsitatem.

Quare plurina miracula prioribus Ecclesiae saecuiis fuerunt patrata, saeculis vero posterioribus pauciora ?

S. Thomas respondet : «mirabilis mundi conversio ad fidem christianam indicium certissimum est praeteritorum signorum, ut ea ulterius iterari necesse non sit, quum in suo effectu appareant evidenter... Quamvis non cesset Deus, etiam nostris temporibus, ad confirmationem fidei, per sanctos suos miracula operari *». Primis quidem Ecclesiae saeculis opus erat religionem christianam fundare, paganismum destruere, Apostoios omnibus humanis mediis destitutos adiuvare, christianos adversus feritatem persecutorum aut seductionem haereticorum magicorum defendere ; ideoque oportebat ut miracula a Deo ederentur quae Ecclesiam ostenderentd ivinam. Ita etiam nunc ad evangelizationem infidelium ; aut in quibusdam sanctuariis regionum christianarum ad confortationem fidelium, contra naturasmum hodiernum, ad manifestationem veritatis fidei et virtutis supernaturalis Dei, Iesu Christi, Beatae Mariae Virginis. Et visis his miraculis, multi increduli, multique protestantes, ad Ecclesiam catholicam conversi sunt.