Caput XX. De auctoritate historica quatuor evangeliorum;

Art. i. Status quaestionis, Methodus, Sententiae adversariorum Art. 2. De genuinitate ac integritate Evangeliorum. Art. 3, De eomm historicitate,

Art. I. Status QUAESTIONIS. Fontes in quibus continentur existentia, vita atque doctrina Chn

Testimonia Etknica :

Ista testimonia pauciora sunt. Immerito autem adversarii ex si Ientio relatiyo horum fontium contra historicam ChrSf SSentiam objcmnt. Palestina emm pro arcta relatione a Romanis et GrS nimis remota fmt : nec etiam apud Romanos historia cLnleta mo ex multis tamquam JSMCESH S^SLSTl^S? stianos ln sua provincia agendum esset. quomoao contra Oin-

.Adfirmabant autem (Christiani) hanc fuisse summam v0I culpae suae vel erro d^recumT- **" Stat° ante -™-<icLrZi Z ! V dicere secum mvrcem seque sacramento non in scelns aiiquod obstringere, sed J furta V n^r^rs.™^' ne fidemfa,iwent' «* s

I>e Auctoritate historica Evangeliorum

. «Abolendo rumori Nero subd'd't flagitia invisos v„lgus Chrestianos (alii ^LTT^5 ^™ «« por

. Christus, Tiberio imperitante per m P T^t* **** n0mi™ «K

«rat ; repressao.e in prae^ns cxitia 'atUm "^^0 ludaeam. originem eius mali. sed per nrZT^, „ ^0"11^- noQ m<""> Ppudcda conflunnt ceiebrantnrqne UttJZ^' atr0cia aut

' .pdicio eomm multitudo ingens haud ^„^0 crin, ^' ^ fatebant"r. «»d.

«urtn cannm interirent, ant crndbu, affixi ant flll Um tergis contecti i» usum noctUrni inminis urerentur Horfo fli"nman*'. atoue defocieset dies . circense Iudicrum edebat, habitu a»W n ° '0"SU0S 61 ^ectacnlo Nero obtulerat, et quamqUam adversus ^^ZT.ZZTJT ^ ^ - -Htate Pubhca, sed in saevitiam ^^^^^"^

Suetonius cima, - eandem peraecutionem ac Tacitus referens ait ^

• cae ChriStian'. n-i^ «tionis novae et ma.efl.

Alio loco dicit :

(cJ,SaT5VmPU,SOre "^0'' aSsidue /-«'tuantes (Ciandius) oma expm , modo procedendi in iudicio contra Christi^f ^,^» «- .»5 de Chnstus et Christiani fortuito umLS^ ^118 statuit-

Pton (ed. Cureton, London 1855) memoS f T' Sytl ^ filium daeorum, qui propter ems oceisio^ A ^egem siPieatem IUexiho atque dispersione ^ajf SS^um ^101, ^pxtalis, morte,

■• dit, vivit. Ignoratur autem cuiusnam Tii " Ie. Pe/ Ieges quas condi- Je quo ex fonte talem notS Cs^T, fuerit auet* epistu-

.' «se post. a. 70 et ante ultima deepwf ' at^eTTquo tempore prae- Testimonia IuAaica ■ eCemUa scripserit. P controversiis iriter Iudaeoi JJWS? Snetoni.™ ^Zi™^ * -lacite in brascatolicas.com

Dc Existeutia Revelatioais tate acc.p.ont; mirttesque ludaeo,. multoa item gentilesad Se pellexit. Hic erat.Chri-

1 2 M 7 '"^ 5 ^ h0minUm n0Str0rUm ^ delat"-' suppHcio add x.sset eum tamen amare „<>*,. desierunt qui primum amaverant. Apparuit' enim e.s tert.o d.e rcd.v.vus, divinis vatibus et haec et miiie aiia de eo miranda effatis. XVni.t 1). d'n0m,nSta ChriStian0rnm lurat «^ue ad hunc diora. (Antiq,

Disputatur autem de authenticitate « testimoni Flaviani » et eenuimtatis aut interpolationis defensores tum inter catholicos tum inter acathohcos aeque mveniuntur1.

Scripta Talmudica :

E "collectionibus et additionibus «Traditionum» (Mishna et com- ET^T CTU$) ^rTalmud' P°st traditionem securam oraaH tf™ V< VI1 ScriT,tis fixum- Multa iu contenta ad tempora Christi redeunt, et ad ipsum quae pertinent, postea in

Toleiotk Jeschu ^separatim collecta sunt. Quae curContramctoS <Z lumruosa, phantastica, sarcastica sint, ita ut a Iudaeis ipsis proUstt eruditis spernantur, valorem historicum non praebent sed saltem Chnsti existentiam historicam ostendunt '. Testimonia Christiana :

Praeter canonem librorum sacrorum Novi Testamenti iam a saeculo II multa relate ad Christum scripta sunt : Quaedam in forma analoga Novr Testamenti ut Evangelia, Acta, Litterae, Apo^aEs ex devot-one aut tendentia pluries haeretica exorta, quae aSocr^ha nuncupantur Aha m forma documenti ecclesiastici ut constitetiones Sr^tn^daS^ ^ P^o-epigrafha vocantur. Demum plura sic appellata « Dicta Chnsti »; quae inveniuntur apud Patres vel in condicibus particulanbus Novi Testamentt: agrapha, vel in papiris Logta, quae in generali a libris canonicis, apocry>hU etc. dependent Cum autem commumter aut valore historico pro Christi vita destituta smt, aut de eorum indipendentia a Hbris Novi Testamenti vel a tradifione a qua scnpta Novi Testamenti exorta sunt, saltem dubitan possit unum alterumve speciale effatum probabilis valoris vix ut argun???tum separatum pro historia Christi adhiberi potes't

Principales fontes, ex quibus cognoscuntur doctrina ' et historia Chnsti sunt bbri Novi testamenti, inter quos praecipui sunt 2 . Evangeha. Et ad existentiam revelationis christianae probandam suf- ' ficit Evangehorum histoncam auctoritatem vindicare. Insuper adversarii ' non amphus negant hodie historicitatem principalium S Pauli EpU stolarum : I ad Thess., ad Galat., Corinth. Rom„ Pilipp. ; et plures

*H«l£L G„RICCI0TT[' FhmwGitmppt. tradotto e commentato, Vol I Auoi n „te- '

«t Dc authcnlicitJ V^T?j2?$&^g ^St^St qui-didtur Chnstus ^lbium seri m nni; exTS ~ iS! ^i™ % , °pnt8auCUn droit & fieurer Parm' les sources de sa vie «, L. Db Gra^^

De Auctoritate lustorica Evangoliorum , ^ inter rationalistas. ut Harnark M luiir-h^ ~ , , scriptas fuisse ab anno 49^59 vel si^S ' agnoscunt has ^pistolas an ^ riSa^ est : I» «« sint gJSm aulhenrici i M^STfr' Scieildum quibus tribuuntur ■ 2« a„ „w • ' -, ^P*1 ab lls auctoribus ribus ; 3« an siZ Ms torice Zr^n^ !?" BOn a posterioan evaielistae J^^XHSr ^0^'

Kbi probSip^S, 7el ^ alicttius torum eiusdem aut posteri^ tPm^ • S', ld test™°™s scripscil, ex ipso JibrrLumotiwv r^T \ argumentis intrinsecis, a) Lgun^nta eSlla rZ+u^? «"J?0* .««t ex rebus narratis de autLntLtaS^S^ri?^? ^TfT praebere Possuut idoneos,et eorum (tejt^-33tt^^ dtatal MsSe non pltfTatm hb^rT^5^ qUana0QUe taIem auctorem perth?et ad pSSmJS^S^^ q-Ula hic modus «ribendi determinandum positive lnct^m £ mtemae non suffi«unt ad ahcuius libri, nlTZtS^L!^--m lempus C0I»Positionis -t splum confi «S^ffi^ZSSg^ praeiudicia et passLes iSUnt mt<™> ^ tum essentiale alicuius lihH V ' ,P ° Sertlm, ad determinandum obiecnismi est concep o Dei UT PnM^ mXta "T- essentia Christiasentia Evangeli ^est n^^vfr tr,s omnlum hominum ; iuxta Loisy, esmundi uSm advenCc ^SL^ Deicaeles« ™a curn^ fine nerali praec^ceX Jomr,^! Varbltn,0 exPIicatu^. « hac idea ge- Prhnitivo EvSb' QuTdic ,nt,^^Il0ram-i ita Loisy ^cludit a sec. Ioannem df instUutione ^SL- Evan^elus Wticis et in Ev. nuntiabat proxbumt'™^' qma' luxta iP8Um- Cristus antuere. Insuper meSoSTntZn 'nn. ^ lntendebat Ecdesiam instiauctoris, ad detenninandnn?^ T ?tlS cognoscltur «mentalitas» Unde non mSSSSS^ M" ad, "W""» Hbri. utuntur, ad contradictorit S c- ' qUl quas? ^u^ehac methodo ut certum quod es? sXm WCtUS1°net Pervenlant > saeFus assumunt cognitionem maxtoe Sntifif er probab,le ! imo ^lunt pervenire ad m maxrae scientificam per viam quae ducit solum ad pro-

Introd.

t. I, c. ,5981750. — /Ipol., art. Critique bi- ■> hws (f« JV. T., .90.5. — Intcr t. II, 1Q04. — H. HOpfl -. B Gut http://www.obrascatolicas.com

Existentia Revelationis l^Tea^^rt^ apparet ut *.

^s^in^.^ts^s s&?r Scripturae ongo, integritas, auctoritas di Ucl? ^ emer^ rUS.CU1USpiam Iibri cst, in quaestionibus rei WstS ^Sf C°ntra PersPicuum hbrorum, historiae testimonfa vakre priSk «g° 6t conserva«o dwsissime et conquirenda et excutLn^ n£f" eaque e.sse ouam st«plerumqne non esse tanti utanrll™' - rationes «twnas tionem, possint vocari .' Jtad iptum ouod exll?^ C°nfirmasubhmioris, eo demum re-idet i, t»?Lq ■ extollunt genus criticae tamque opinioncm iSeJJSd? sXtur^n Studium, Praeiudica- Pium X, Encycl, «Pasce„a7de exS ™^ ^ T^0- «• etiaffi 2086, 2100 '. ' 6 exegesi m°demistarum. Denz. 2076,

§ D[. Sententiae adversariorum.

supernatntale non esse aut eoatoZi ,™r„S? ?' P"on ten«". tntlin in Evangeliis „„„,, 'X ^i iSZ'/Z'Sdf 'f "S»P«™.

Sic variis systematibu" jffiSteS TvS* SUbiectivismi. conati sunt 1 : '«sioncuatem Lvangehorum enervare

^ ^JHE0RIA kraudis, quam susritavit Tf c o • 1768) : Christus fuit mere homo 1™ !, R^«-rus (rfg^ iudaicum a iugo Romanorum Ib^^t^W?8' & P0Puluul -run, qui sua morte ^^aS^^^ mbus ... Nimirum ... admittenda est ffiSf!^ narrat.one. crevisse gradatim acccssio. tione fidei eidemque rcspoudcns 1 \ddunt v 'r^h ^0"'"1 ,SaCIOra'n' nat* •* «X mamfesta.ut illius fere historia describi ?' • 'S evolutioni* "estigia adeo esse dub.tanter, „t suis ipsis oculis riSSS ^ i Jti^™0 ^«ribunt tam ad hbros sacros anipjincaodos admminTmam m P s,ngU'°S' 1ui «nguiis aetatibus •

De AuctoritAte historica Evaogeliorum nomine . rationalismfr, : o^l InvMat^ (T76i-r85i sub tionis excedunt eJiminanw ll^ P! • , ' quae caP-citatem raqua facta iS^^^S^S^St^ f^^^^ ditione exaggerantur Aan^TI^J l et Vlrl egreg" tra-

Orientales. f se H. E ^ kS^lnt^0^^^ aPud naturalia in Evangehis _d_S , S ■ UUcleum hist°rfcum facta cula Christi tenden a ^Z^i . • T"a su?ernatu>-alia nt miralesus non mSS? t^Z? ? Evangeliis explicat. Sic v. g.

suo exemplo aff ^Pffi SirH11'05 -qU°f nabebat' distribuit ^ non super mare sed potnas ad marP 3 .^1^ ; ambldatio Christi resuscUati lethargico ^olaS ^tfS^™ Eva^e,ia

. jdeae .xeUg^^STSSK tcW^ lerSonifioationes histoncae coniunctae) naulatirr , „P, • •* aIlCmus Pers°nae mortem efformatos Hae np^t^f 5° ClrClter ^1108 Post Chrisi minibus scriptae miSent n7 1 -eS SUD ementitis Apostolorum noricnm pertinerent pa?Ca dif^ 3 ?nerarentur- Ad Christum histoad ChrTstum iSS^^^^'? Evan8eliis relata : cetera tum, reducuntur. lmag»natione Chnstlanismi pnmitivi efformacomSn?^ i^^t^ «VStemata. hodie

Ch, B^^S-S*8 6 Tubingensiseui^ auctor fuit F.

proposuit sSa tenL^ hegeliar*e stianismum esse necTssario * a pnori Putavit' Chri"

riarum, secnndum ^legem he ^elian^ tendent™ contraaltiori concihantur Sm nrim^ " theSlS antlthesis in synthesi Petri et Pauh d£^&J^^_^^^ invenireVur in ' discussio esset de re mPr„ • rP' • ad GaIat- 14- Licet haec Pauh, qui universtlen; rw dlscIPlman- Baur concludit doctrinam fuisse' aocCae Petrf quS soluZ n praed!cabat' omnin« oppositam Iudaismi intendebat ProlnH! ■ propagationem et reformationem Mafteum, nim Petrinismo l^w^"?^^ Evangelium secundum dum Lucam in quo apparef SifnW^-^, Ev^inm secun- Evangehum seamdu^Eu^^^ : denique tamma conciliafionis scu StWi, af . u mTT°annem. quae sunf tencessariumad pSt^JS^fft-Ut mveniatur tempus ne- Novi TestamenTtemp^eSS^n^ 6St Unka ratio), scripta non concordant, ut non aSthent^ Ponunt"ret guae tali evolutioni cundum Matthacum non f ' n rencluntur. Sic Evangelinm se-

0n ante a- J30 ; Evangchum secundum Lucam http://www.obrascatolicas.com

De Existentia Revelationis non ante a. 150 ; Evangelium secundum Marcum et Actus Anostolo rum, quae quemdam spiritum neutralem et conc liXum prae se adhrUC pOSteriori aetate redacta sunt ^ den quf EvaSeLm s) Scola liberalis conciliationem inter sentent anT tSn nalem et radicalismum temptavit. Sic Th. Zahn, B wS pnmam tendunt ; D. Schenkel, W. Beyschlag, K H WeSackef Th Keim, J. Wellhausen magis ad secundum actdunt dum f T HoS"

SMBWSj-SSS rePraeSentat' ^ — - A^on Valore historko IV Evangelii denegato, inter synoptica Evaneehum secundum Marcum ut primum ponitur, (ut Bkuer am inaufu

Froto-Marci supponunt. Evangelium secundum Matthaeum et Lucam quantum ad commun a ab illo denendent ■ m,m( 2 7™a Lucam Domini, qui in Marco non inveniunC Tc dicS utfaEKrf stunt, secundum von Harnack, ab Apostolo Matthaeo versus a <o My£°pt -C1 VH0re historico P°llent' exceptis priTis ^prtibus c. tam ,oper .d.arn Dei-P.tris i„ coelo et charitatem Sin™ c t,H*"IC Schol?f in Gallia annumerantur A. Reville E Rens A saimedecLtEseiPs"m E^ouH^ sanum declarat ; quantum ad personam Christi eiusque miracula • autem ad easdem quasi conclusiones pertingit Tuxa Sarl

Ev. far» scnptum est an. 65-70 a Petridiscipulo -Ev LucS^ iLne lg °t0; EV> j0aDniS an- 8°-110' a °™d^ presbytero . hZnJ^ r!iEf IAAISMc°t ««^towgious, quem propugnavit I Weiss

De Auctcritate historica Evangeiiomm l2?

Sraneis^reTecta" ^hSnT •ntantUm ^ Praedi<*°*e eius a contem- R°.^?i ^Iil ' Chnstus Slbl persuasit, mortem suam adventum siX^ ll 6 P°SSe' atque ea mediante se "^are in gloriam me^ coeH nT' £ mdf "v tanqUam Messiam reversurum essf in "mbTbus Regnum Tetrnum^ T W°S 1 f 4 inaug-andum iXr Jrnbos

• L SS Sst ' ?PHUf tm SchWeitZer id6a eschatologka nrSif',?1114 secundum communem exspectationem S sua

5?K&ffi atM 6 abiecius. ^e deberet : in nne autem su^biit 2d S Z!m Z rlT™ declaravlt< ^que de causa mortem Loisy d°Ctrina SUmmatim ab A.

«,;n£Ufart° Evan.§ell° omnis valor historicus denegatur • omnia in sjmoptrcis cum idea eschatologica discordantia, ut institutio Satis fhrtwf0 ■ g6nerationibus futuris reiiciuntur tL^q^ ZenSl

%Stm\e\ ^ ChTist0 historico attribut«. historicis Fvir? 0l08f' V patet" in discernendis elementis ^f rn^rt, , n^eh°rUm mod0 valde «bitrario pmcedit, et insuper i^S£SS"Z erabipkam secundum quamtemPus »HE m^df sed tem^^T , RegI1Um aeternum felicitatis in firie huius Xic DerHne^P^ h*stoncxim ?atis *™m ante saeculum futurum, rifSuTa&rS, hnHC mnndu,m- Attamen haec shola tam arbit^' aPua aclversanos hodiernos adhuc praedominat *.

Testam^r^0,0-0!, HIST0RIAE comparativae religionum : Libri Novi tantumTn 1 LtT^.f pdmitiVae' quae tamen non

^6™™"1 et contemporSa^nr6^ RlS S St CultuAS m^stici' Intlu^™. ^A^i pPpe. &naUK ■ beydel f1^82 seq. , A. Edmunds (1002 seq ) G A van Hen morn?(r6EBa£f AUi aIium infIuxum admltiunt .V" lt Swi StlSl !f r -mUm mV0Cat : R- Reitsenstein, Ermetismum

+W- Bousset (1907 , Gnosticismum. Tali modo etiliri s%Pc aH de bSdST, S ^ Spirit^' de Gratia" de Sacramentls fnflfw ae,BaPtlsmate et Eucharistia. Etiam A. Loisy (1010) maffnum

PauirX^tS1118^ reIigi°nibUS miStCricis in cLgffisSXT rh,,^!81611^^ histofica Christi iam antea negata et reducta ad mvthum quemdam solarem (Ch. F. Dupuis, I7f2-i8o9) ve! astrakm^.

srmorum voluit Scctatorilms rf.^^mi5at'0'l«m romanam, i„ finc autem vr-

<»Pt»s ut Sedit L «^S^X,^ '«onterr, Oliveti rcfugit et postua retellcm tenent ut tZ , ™ !m V? I""'^ socah.^ae Christum prototvpum fnit proletar™ %nb o Ch 0,0 , n ''^1"?3 n,°r''C afflirt"m «cfigio ab eo fundata antem Chritt * neque^odallr, ', COmm.»msn'i ««• Scrundum «Jio»

.d -oin io,"r r,r^^:n,o5us ,u,rsc<l yuaptiam »« dcctriua http://www.obrascatolicas.com

De Existentia Revelationis

F. Volney, 1757-1820), nunc interum reducitur ad mythum lesu (Iosue), continuo in antiquo populo Israel conservatum (L M. Robertson, igoo, 1902, 1910) : ad cultum mysticum alicuius Iesu praechristiani in et extra populum iudaicum existentem, e quo propagatio rapida religionis christianae explicetur (W. B. Smith, 1906, 191 1) ; ad mythum numinis babylonici Gilgamesch (P. Jensen, 1906, 1910) ad diversos simul (U. Drews 1909, 1928) ad ideam generalem paulatim cvolutam «entis dmni*\ quod habet realitatem tantum in mente credentium (P. L, Couchoud, 1924).

Haec Schola nostris diebus multis fautoribus gaudet 1 Levissime ex opinione praeiudicata dependentiae substantialis Evangeliorum et totius N. T. ab aliis religionibus discernit, ubi quaedam similitudo invenitur. Similitudines autem, quae adsunt, facile explicantur ex ideis communibus omnibus hominibus, fundatis in unitate naturae humanae, ex facto naturali, quod ideae et themata eadem iisdem verbis exprimuntur, ex analogia status rerum, inconcusse remanente differentia substantiali inter Christianismum et alias religiones. Immo nonnunquam hi adversarii Christianismum anteriorem dependere fa- -ciunt a religione posteriori, ut in casu Mandeismi nunc luculenter conceditur. Documenta antiquissima Buddhismi in forma nobis accessibili etiam Christianismo posteriora sunt, ita ut influxus Christianismi in eis p.jssibilis est, dum contrarium probari nequit *.

k) SCHOLA MORPHOLOGICA SEU HISTORIAE FORMARUM (Formgeschichtliche Schule) : Evangelia Christum eiusque vitam non immediate attingunt, sed sunt scripta a quodam redactore, qui quadam ratione et ordine artificioso traditionem oralem ab auctore collectivo, scil. a Christianismo primitivo exortas, magis. vel minus perfecte collegit Haec katachesis ecclesiastica eommunitatis christianae e vita immanenti atque ex exigentiis illae communitatis propriis creata et evoluta est. Sic v, g. narrationes de baptismae Christi ad iustificationem ritus baptismalis Christianorum inventae sunt *; judicium discipulorum circa Legem Veterem ad Christianorum modum vtvendi in relatione ad synagogam inculcandum ; narratio vocationis Apostolorum ad auctoritatem apostolicam attestandam. Fautores igitur huius

1 Nuperrime A. Kosenberg (1930 seq.) propugnator religionis nationalis stirpicae Vetus Testamentum tamquam opus mere iurfaicum (Judonbibel) reitciens, No\ um Testamentum a. permultis falsis clementis Palestinae, Asiae Minoris, Syriae/> Africae emendandnm essc putat, cmae tlementa impediunt, ne magna Christi persciia rccognoscatur, Magna Christi Agnra, qut typus stirpis nordicae et aricae praesumitur; tamen iieque FiJius Dei, nequc Salvator hiit, statim post eius mortem legendis christianis, narrationibus superstitiosis, mysteriis sensuahbus involura cst, ut sunt nativitas virginalis, resurrectio Christi corporalis, descenstis ad inferos, asrensio in coelum, pMes- * siones daemorium, niiracula, Chresto-mythus (Jescnda quaedam Asiac Minoris de aJi- \ qr.o Chrcsto, scrvorum Hheratore, quae in Palesiina cum idea messiartica se coniunxit), quibus Romac clementa pcrversa etrusca coalucrunt. AJii eiusdem propensionis Christum ut _ Tudaeum_ piane .reiecerunt, . ut. Mathilda LudendorfL.f 1.93 3) quae ei - aff ectns ignaviae, odli, ulciscndi cupiditatis cetcruinque ofaiicit. Cf. Ambinblait dts Eish&jjichen OHinatiais Berlhi, AmfJiche Bcilagc : Sludien vwm Mythusdcs XX, Jarhhunderfs 1935 3 ; TtpiJn^e 1935.

? Cf. M. KiBAUn, Le BowMhunut ct V Euaugih; 111 AVy. Afrrt,, XLU, iq^, pp. 68- H7t pp. 150- 157, http://www

De Auctoritate historica Evangeliorum methodi ut K. L. Smidt (1919, 1923), M. Dibelius (iqi9, 1926, 1033, 1935), R- Bultmann (1921, 1925, 1926, 1930), M, Albertz (1921), G. Bertram (1922, 1928) de hae « paleonthologia evangelica » inquirere mtendunt ad determinandas leges secundum quas communiter in tradttione orali, variae formae Iitteraturae popularis procedunt, quibus formis« mfi-a-litteranis » deinde partes Evangeliorum comparantur, cum quibus etiam characterem et valorem comraune possidere aestiraantur Sic pervenitur ad classincationem in apophthegmata, paradigmata novellas, paraeneses, narrationes rairaculosas, legendas, sententias' parabolas etc. Denique relationes harum multiformium partium Evangehoritm cura vita primitiva EccJesiae, ut praedicatione, cultu apologetica certensque, quae traditionem evangelicam inspiraverint, ostendantur*

Existentia Christi historica communiter a praedictis fautoribus admittitur ; quae tamen sint elementa pauca vere historica in narrationibus evangelicis secundura istos in praxi vix discerni possunt. Sectatores huius methodi hodie tum in Schola eschatologica, tum histonco-comparativa plures inveniuntur.

Hae sunt principales scholae rationalistarum modernorum qui de Evangelns tractaverunt Modo valde arbitrario omnes procedunt ut patet, prorade perpetuo variantur. Concordant solum in principio generah supra confutato, a quo dependet tota eorum critica et exegesis, scil a negatione ordinis supernaturalis et interventionis miraculosae Dei in mundum,

Supposita autera confutatione hujusce falsi principii, agendura et de genuimtate et mtegritate Evangeliorum, recolligendo principales conclusiones criticorum catholicorum 1 .

§ III. Declarationes Eccleaiae, — 5. Officium, in decret. « Lamentabilm 3 luln 1907, daranavit plures modernistarum propositiones circa hanc quaestionem, cf . Denz. 2012- 2018 : « Evangelia usque ad dennitum constitutumque canonem continuis additionibus et correctionibus aucta fuerunt ; m ipsis proinde doctrinae Christi non remansit nisi tenue et mcertum vestigium ». — « Narrationes Ioannis non snnt propne histonca, sed mystica Evangelii contemplatio ... ». — « Quartum Evangelmm miracula exaggeravit ». — « Ionnes sibi vindicat quidem rationem testis de Christo ; re tamem vera non est nisi eximius testis vitae christianae seu vitae Christi in Ecclesia, exeunte primo saeculo» Denz, 2018,

Commissio Pontificia de re biblica, 19 Iunii 1911 et 26 Tunii 1912 declaravit genuinitatem, tempus compositionis* et kistoncUaiem Evanl

1 Cf. P. Battifol, Orpktus U 1'Evangite, 1910 expositio et critica plurium harum, tneonarurn, cl. cap. Les Rvangilcs. L'authenticitc des Discours de J<Ssus. P. U. X. Lagranob O. P., Le S&m du Christitmisme d'apres 1'ersgese allsmahde. 191?. In hoc Jibro exammantur hae diveraae theoriae recentiorum rationalistarum et comparantur cum principiis. exegeticne catholicae. - ----- —

Cnmmisiio biblica, 26 Jun. 191 2 respondit wgaHw ad utramque questionem su- DS^quentem ; * Utrum quoad ordhtcm chrom>logicitm Evangcliorum, ab ea sententia rccodcire fas yit, quac, anfiquissimo aequc j«c constanti traditionis testimonio rolwrata, posi Matihaeum. q«i omnium primus Mvangeliura suum bairio ssrmm}?. conscripsrt, Marcum ordino sccundum et f.ucam tcrtium scri]>sis^ testatur ; aut huic wmtentiafc scatolicas.com

De Existentia Revelationis geliomm synopticorum, id est Ev sec Mattha»,,™ Lucam. — QUoad qmesUowm Z',,^^ atthaeumsec. Marcum et sec nter tria prYora CcofflSo bid™ ^ mUtUis, «^ioiubS libere disputare et ad hvpoth^ef « • afiirmat: licet exegetis vel etiam dependoitiM^^ffi^v^T^^^ siv6 oralis denttbus appellare. Sed negative SnrfV Ta uCntl Seu a Praece" «Utrum eaquae superius statute sfmt f t hanC ^aestionem : nullo fulti traditionis testimom"fl nlr v l ?™ Censeri deb^nt qui plectuntur hypothesim vuC X™» W?™ facile aW pos tionem Evangelii graed MaEi T nunc.uPatai", quae compotissimum depehdentit ab EvanSo Ma5 ,f Ucae ex e™ «sermonum Domini» contenml eSicZ t * a ,C?actto« sicdta pugnare valeant ? » expiicare , ac prpinde eam libere pro nco argumento txJStmer^l^ f"^* hist°"

firmari non obstante different£ w, let areumenbs intrinsecis conticis. (Denz. 2rro) dlfferentla hulusee Evangelii ab Evaugeliis syno£-

Pe Genuinitate ac Integritate Evangel.orum.

^^l^r^^^T P^ar quatuor Evanscil. a duobus apostolis, MaSaeo etToaZ T"? prae Se ferunt. rum dtscipulis, Marco, S. J^wS^-STl?» tlSX^

5 I, Argumenta extrinseca — Arfv^Jrii ' j PauJl soao. culo tertio, consensum d ^ gemiinitafe Fv'™ lconcedunt. *am a saecolhgenda sunt igitur testinS historira S™?™ **? ™"n«n ; manent testimonia Patrum Tpostol cornnf " SeCUndi saeculi- Rerum auctorutn imo I-^S^S^J^^^™ «cclesiasticospecialia SriSHS, ^J?LI%1?n ! »» d^nta praebuexunt. Neque l^S^ ?°M^Evfflgelioram ansam desiderabantur primole^pore Zc alu? W^1"?, SCriptum vaIde los eorumque discipulos cognoverant et 13 S1.vivebant. qui Apostovigebat. Specialite/ad E^E^^ Jf"" adhuc plene pnonbus testimoniis diffiS «JEA^a^^

■ Pariter respomlit *d L'5 m esse comPOSit„m ? ,. ™r detormmata yideatur. ip^ Sl p, ,n, CirCa huius l]lbis ^crsio- ^'^e con^riptum. sustineri po^H ^S^^*nf»um ^bsdione iam inchoata r. Romae I938 ITO5- H. HoPfi- B4 Gvt, Introd. sf>ec. in N.

http:

De Auctoritate historica Evaogeliorum

I K

^baW&et^t^L^ minUS di£erte ad M^im clarf JffSK! Sarf C«*»«M» (circa a. o^) satis scripta certe iS TmfiZzt™ ?' ^ ProbaWliter Alexandriae gniSeml6 supponSf ^ ^ et ^ forsitan ~ adh?c"pui Sdif°erS i^UfiP™™ (Paulo post a. 107), qni

EvaSSril ^detnr1^- " -m quatnor nJi RomaS it^Tf^ %.150 SCriPta et olim ^o S. Cledam in Ssif'SmtSsi ^dVs iLT^Tr* Mardone ^ zr 1 ■ "■yi"eilsf* aa ^ -^. Matthaeum et Ioannem alludtf d ^ . ainclu,e auctores commemorant ^rl [Ttffl ePr S°- ^«s»* Hierapolitanae in phrygia (Eus Hist vetustS Vs lTnS' audit0\P°lycarpi «tem ?SStiS ve ?s J,tmL«^n(S/' lrenaeus' AdYhaer. 5, 33) circa a. i2o Dtf «rtto^™

S^^TSa 5ffiSP8it- Testim?™ «us Praesertim maS « vTvT" qwia ad traditionem apostolicam provocat auam a<sPrit oKxurctiri fra^m^f • P Vhmtl) aut rned^antibus eorumdem discioulk Tn tfe et seZrTn'S-KUperStitiDUS exPlicite testfanSn "5?S Mat- A^ ^ JS^^tir quasi ^onstrando eos ele auctorS, bendi referenl et S Tf a^ $ed P°tius de eorum m°d° scri' qnoad orcinem et inSlf deiendens' 51 <luaedam in eius Evangelio oraiuem et integntatem desiderentur. De S. Marco dicit ■

142 Ete Existentia Revelationis minum „equo eum sectatus fuerat. sed. „" ^ ~ tca Pcta T D°' falsi iis adiingeret». «uciKral, praetermitteret neve quid

De Matthaeo vero haec dicta sunt :

int«u^tw f ~ <™»* -rip.it oracu.a (sci!. EvangeHum) ; mterpretatus est autem ca mtusquisque, prout pottiit ■ 5 cantur. In^W*. ««» r?$S n Hof Z'a Tf?^ T scripta fuisse ab Apostolis et dis^uHs I]la eZ1«^ Evangelia. quatuor canonica, manifeste patet ex iniSnS^ * ^ esse "* tionibus, ut sunt' plusquarn i ^ina^SSn64 taneo ; vaticinia messianica alllgata ut ui So Fvl^f • ^™' tur ; Annuntiationem et plura de Christ naSt. ^g mvemunsolum Lucam inveniuntm; nonnnufS sok ?M ™ ESh qUM a?ud ut impositio cognominis . Boanerge^ » fii tz^etXlt^^!.

Theophtlus, episc. Antiochenus, in L Autolvcuw ri™ » ^

■ Haec nos docent Scripturae Sanctaeet quotquot Spirit» Sancto afflati fuere inter quos Ioannee dicit : In principio erat Verbum etc , «. ' 'aUr

S. Irenaeus in libro Adversus haereses, scrioto nlHmie Ho™..,!- saec II, praeclarum affert testimonium de quatuor EvSfe S auctores nominat, et compositionis tempJ^Lt-1, ^ ^ m . mgeiiffarent ct fundarent Ecclestam. Post vcro.horum sum Marcm, discipulus et interpres Petri ct i™> n,,^ * noium excesscripta nobis tradidit. Et Lucl sectator taS VT ^ u *nnimt,ata erailt' *r ~h*. et ipse edidit Evan^rm. eS^f ^^^.

(Br.)! IwtX*^; J R°UET DE »" S 1 < Frihurgi 2 /^. JV«^S., j. III, c. I, n. i. ifipw; P. G. VII, 844. - http:

I>e Genuinitate ac Tntegritate Evangeliorum

H intiSrlLtToS fS eruditionem ac sCIpulis. Natus in Asia, tSL^^Tff^ AP°stoIorum dfnensis, unde tamquam' ^ZTt^^l tlT^ lugdu" . fimgmmum a Mumtori invfnr,,^ , 1+ fcclesiae habetur.

inter libros inspiratos ^^^0^.^ »

psiSSet, nomine suo ex opinio ie tort' f T stndiosuI" ««■ assumdecipolis (discip„.es),r ' ae) ^ ^ng« /„

^AVSJt^!^ huiusee -tilati fragmenti, siam esse, quatuor Ev£2^b FrrfMt -^' ^6* «t^a . controver: . fuisse habitl et auctorT Srut S & <?™P0W APosto1™ C^«s Alexandrinus, Stromata I Ilf t, • > t quatett^a^^tcS IreUar' 6t ata htores nominat. In hoc' autem ,eSl^ap?fobata' «orumque aucsensus criticus Ecclesia^ ^ quaePSi Qmdqu,d dicant ationalistae, Iamvero ab hoc tempwe consenC^ V"^. aPocryPha reiecit Lorum est unanimis, TunSrif &gT** ^™ nuinSRm™r^ Pj-es admittebant gebant : ita Basilides Valetunm ^aJl^T doctr!nain eruere volegelium tanquam exnres^nnpnt Ma!°lm <rhm elegit S. Lucae Evanpositae. ^ «Pwssamem pnstinae doctrinae a Paulo recte exhaeSSUnS,^^ ^us dicit se multos taverant. Qeienswnem suorum errorum, Evangelia muexisDeS 11 °rta' .indirect« denxonstrant

• quorum ^^it^UV^^i^1006? imitanturatq«e Genumitas Evan^eliornm mte?tl0ne haeretica explent.

Pffiyri quidam KKutt ? fc^WS eonfirmatur.

dunt; ex 15oo codS^ 5«£^Te ad sacc- 11 et I" ascenxandrinus A \t Efikraem cZ 1 v 5 ad saec. VI ; Alead secundam paTtem Zec n ^ ; 6 ^onibus .F,^s separatorum Z fmem f ^a^e S ttt" Diaiessa™ ot ... saec. II; Grt^ ad * 11 f "T /esp. ; ^fc» ad finem ascendunt. Istae version^ ' F"^ate ad ^nem saec. IV fundatur in codfcibus ^ffl 2 ^ SEt lt>neum requi™nt, us apographjs, quorum transcnptio iterum aliquod

obrascatolicas.com r44

De Existentia Revelationis tT^Ti ?T« Im™.mai0/ei1? f.partem lectionum variantium iam saec II exstitisse, studium familiarum textuum ostendit. Ex quo mtet. textum lam longiorem historiam habuisse, jta ut quantum ad ipsa autographa necessario ad saec. I perducamur ' P r„f° *}?lu8i?' - Ex omnibus documentis certum est, quatuor Evangeha nostra m usu /msse ctrca finem secundi saeculi afiui eccll sias valde diversas, et eorum genminitatem sine dubio aenitam fuisse S, autem haec quatuor Evangelia non essent ab Apostolis eorumve discipulis, sequerentur piura moraHter impossibilia. *> Quomodo Patres Eftscofn, fideles potuissent tam Ieviter acceptare tamquam fidei regjularft hbros apocryphos ? - 2o Cur haeretici et pagani eorum ge nuimtatem non negassent ? — 30 Quomodo diversis ecclesiis suadfri potmsset, ea quatuor Evangelia, eaque sola, esse apostohW ? TtaS

Ir^ JTr^ eSt -fi+deles Per OTbem dispersos in hanc inauditam fraudem consp^rasse et contra eam non reclamasse. - 40 Praeterea instant cntici cathohci : si Evangelia genuina non sunt. quidam fuerunt eorum auctores, quo tempore et Ioco ? quomodo nomen horum auctorum potuif remanere ignotum ?

confirmatuV<in,nenfa lntr!n'eca ~~ Haec g~nuinitas criteriis intemis r^hiJUOad .E]!a^^ synoptica, examen enim eorum denotat auctorfnt S qui lin^am graecam classicam ignorant sed multe hebraismis utuntur. Insuper hi auctores ad saeculum I pertment, nam m descriptione locorum, morum, rerum personarum mmutissimas circumstantias sine errore referunt, quod .fuisset impossibile pro auctonbus modicae culturae intellectualis, qui saeculo

S ^T'^ ■P<? dev^tionem et destructionem temph Demque m Synophcis prophetia de excidio lerosolymae annuntxat hunc eventum simul cum ultimo fine mundi, omissa fere utriu-

Ste evemurn0"6 ' ^ C ^1"64 hanR ProPhetiam «criptam fuisse

«t^n^/ati50lic0S, Cr!"COS' -et h05 conceditur tanquam probabile a mtionahsta Harpack, tria pnora Evangelia scripta sunt inter ann sh"7a;nPr°ba ?S an' 60 aUt Paul° antea ; et <luartum Evangelium

' IV Evangelii maxime impugnata genuinitas diserte ostenditur papyro Rviands

T.L ri3V 3 . ° f ' A Pa,eo^aPh's famosissirnis doeumcntum primis decennii* saec II adscnbmir, atque factum quod istud provenit ex Egvpto Fvanc^

Cf. M. Lepin, Jesus Mes&ie et FU& de Dieu, ^ ddition fntrod — et Diri A*al <■ ' art Evangiks canoniq coJ. l6lI : , llaveu de 3^ ™ troiai&ne Fvan- ^

? * St d» mc^^teur que le livre dcs Actcs et est anterieur fcSt ^^t^£u4l« Actes ; se : termine ^ bri^uemonLsur le r^cit de 1'arrive* de S. Paul a Itome £ Ivtl

Hil K?L^f^ 1 c?tivi" ni dc s* La meiJlevire explication dc ce faitsem- ■

<lonc cte ecnt ver 1 an 60, et les Lvangiles de St. Matthicu et de St. Marc auraient http://www

De Genuitate ac Integritate EvangeHorum m jkSsv'"'- i-v -:'■■' frsf*-'-- ■

Sfi*

Hffifl i"

Rationalistae et protestantes liberales sine difficultate agnoscunt, Itv sec Marcum scnptum fuisse circiter ann. 70, sed alia Evangelia m nne J. saeculi . .

B. Quoad quartum Evangelium\ cuius genuinitas particulariter impugnatur cnteriamterna confirmant eius actorem e5se iudaeum (sunt erum multi hebraismi, et optime exponuntur iuciaeorum consuetudines et messiamcus conceptus), actorem esse testem owlatum* (propter vividam descnptionem characteris pers^onarum, v. g, - Ibannis Bapti^ stae, Petn Manae Magdalenae, Marthae, Samaritanae, ^eci nati, etc.), esse afostolum (cognoscit enim minutissimas circumstantias vitae lesu eius mtimas cogitationes et orationes, secretum.ems colloquimn cum Nicodemo et muliere samaritana, etc;, imo esse laannem (nunquam enim Apostolus Ioannes nominatur in hoc quarto Evaneelio sed vocatur solum « discipulus quem diligebat lesus». Hoc autem silentmm faciliter explicatur per modestiam Ioannis ; sed esset : ininteliigibile. si quartum Evangelium esset opus falsarii. Insuper in ultimo capite, cmus authenticitas non erlicaciter improbatur dicitur de «discipulo quem diligebat Iesus» : « Hic.est discipulus ille, qui testimonmm perhibet de his et scripsit haec.„».

Diversitas autem inter quartum Evangelium et Synoptica nihH iprth bat contra ews genuinitatem. sed manifestat 1° Ioannem voluisse ^swh^ piereea quae in Synopticis deerant ; describit praesertim quie m ludaea et non solum in Galilea occurrerunt, simulqtie divinitatem Chnsti magis exphcite asserere intendit, ad hunc finem ordinate colli^ git miracula et verba Domini, Nec Synopticis contradkit sed complementum aflert. 2« Insuper diversitas provenit ex differenm itidividuahbus scrtptorum et ex varietate charismatum, de qua loquitut S. Paulus I U>r., AIII 4; «Divisiones vero gratiarum sunt, idem autem Spiritus... Aiu quidem per Spmtum datur sermo sapientiae, alii autem sermo scientiae secundum eumdem Spiritum, alteri lides in eodem Spiritu. aln prophetia... alii mterpretatio sermonum». — loanni autem datur mterpretatio sermonum.Christi et sermo sapientiae, de qua loquitur b. Faulus I, Cor. II, 6-10. a Sapientiam autem Ioquimur inter perfec-

^ZZTt5lZ^T. fp0qUe; ^utetre ^uel<lues anneesplus tdt. M. Harhack lui meme ttfc tfn ' " T' ntK1^Ia/ri^q^ ^evait itre disposde a regarder une telie hypo^

SiC rwmi P°ssunt oaclusiones principalium rationalistarum et protestantis ^ahu quoad tempus compositionis evangeliorura, V

Renan H. Holtzmann B. Weiss

Harnack

Zahn

J J ■ 1 EPI^. forigine du quatr. EvongiU. Cf, Den2i. 2or8 damnationem oppositae modernistarum propositionis.

obrascatolicas.com

De Existentia Rcvelationis tos, sapientiam vero non huius saecuii ... sed loquimur Dei sapientiam in mysterio, quae abscondita est, quam praedestinavit Deus ante saecula in gloriam nostram ... Sicut scriptum est : quod oculus non vidit, nec auris audivit, nec in cor hominis ascendit, quae praeparavit Deus iis qui diligunt illum. Nobis autem reveJavit Deus per Spiritum suum : Spiritus enim omnia scrutatur, etiam profunda Dei » Hae sublimia scripsit Paulus, anno 53, iuxta Harnack, quare igitur discipulus, qui supra pectus Domini recubuit, non potuisset primo saeculo scribere quartum Evangelium ? Spiritus ubi vult spirat ; et quomodo amantissimus discipuls Domini potuisset aliter de suo dilecto Magistro scribere ? Alit autem evangelistae potius receperunt sermonem scientiae et fidei, « ea principaliter tradunt quae ad humanitatem Christi pertinent»1, 3* Imo ipsae apparentes discordantiae, quae inter Evangelia inveniuntur, quodammodo eorum genuinitatem manifestant ; nam ut aiebat Brugere ; « Si libri sub nomine Apostolorum vulgati scripti suut ab auctoribus posterioribus, scripti sunt vel ingenue, et sine intentione frauois, vel dolose et tali intentione. Porro si prius, quomodo tot et tam minutae concordantiae ? Si posterius, quomodo tot et tam apparentes discordantiae ? »,

§ III. De integritate Evangeliorum. — Haec integritas seu non corruptio est genuinitas omnium partium, Et ad rite probandam divinam originem Christianismi sufficit defendere historice integritatem substantialem Evangeliorum, id est quoad doctrinam et praecipua facta. Hodie autempost diligens examen manuscriptorum, versionum, Patrum citationmn, ipst acatholici critici fere omnes admittunt nullam factam .esse substantialem adulterationem in Evangeliorum textu a tempore ultimae redactionis, scil. pro Synopticis ab anno 70-90, et pro Ioanne ab anno 110-120, Sunt quidem multae variantes lectiones, sed pleraeque sunt solum verborum transpositiones, aut synonyma, aut orthographiae modificationes. — Decem circiter ad doctrinam pertinet, sed haec loca nihil essentiale continent quoad Christi praedicationem aut praecipua eius vitae facta ; nec his locis innituntur nostra apologetica argumenta^. . .

Insuper ut constat ex historia3, variantes ab haereticis introductae cito deprehensae sunt. Difncile erat, insciis episcopis et fidelibus, corrumpere Evangelia, quae maxima cum veneratione servabantur, et assidue legebantur. Vulgatissima erant Evangelia per totum orbem dispersa ; multa exemplaria in qualibet doecesi ; haec autem omnia corrumpere moraliter erat impossibile.

2 Ct Lepin, Dict. Apologiiiqus. Evtmgiles Canoniques, coL 161» ... Pnrcipatix pai- \ sages dont rauthenlicitl cst discutee : Finale de Saint Marc, XVI, 9-20. L_ Jipisode de la sueur de sang, Luc, XXII, 43-44. — Kpisode de la femme adultfrre, Jean,, VII, 53- VIII, ri._— La formule trinita.re du haptcroc, Matth, XXVII.I, 19. — _LMtribution dii Magnificat a Marie, Luc, 1, 4 67 L'aogc du la piscine probatique, jean, V. 3-4. — Cf. Opus eiusdem auctoris Jesus Messie et Fils ie Dieu, 3» ed,, p, 55.57, valeur historiquc des recites evangeiiqucs de V Fvnfance.

http://www

De Genuitate ac Integritate Evangeliorum

Art. II.

DE HlSTORICITATE EVANGELIORUM *.

evangelistarum stncentatem plerique critici agoscunt \ Sed ad ex-

«Srt "rhrSS11! su^Tnatul^ protestantes liberales et modernistae putant, Cnristi personam histoncam trasfiguratam fuisse a fide ditonis processu. Ergo subducendum est ab-

£m 277t supra conditiones historicas' (Cf- Encyd-

HctLvo*1'"*0^"1?8. syn»P««corum. — Adversari hodierni, evidentia

II « Si Tvo leten ^ SJn.°PtiCa, SCrfPta fuisse' non in fine frrtf e,n,lU • * ' Strauss' sed lnter 60 et 90. ab auctoribus perronrorZt VU1 d°cumentls usi sunt, et quoad substantiam

S^S?. positJS procsssus ideaiisationis seu r„r,f aL H*a? idealisatio ff * improbabilis, Synoptici enim historice refe-

^^5™ Ur/atl°naIlStae.' quae ad statum Politrcum, moralem C;fl,rel,gl0SU(m Tudferum pertment. Quomodo igitur minus accurate

S /f^ t Ct dlCta C-hristi auae -Pr^eruli et fiddiUr narrare ^«SuZ • v T™{ormatl° «t deformatio historiae Christi apparet CL™ Evangel"s apocryphis, in quibus legitur Christum etiam

S^r^f1* . )V>dlgla. 8tupenda Patrasse ; se<i nihil simile in simplici et gravi relatione Evangelistarum.

. ■ 6) Insufer moraliter impossibile erat adulterare aut transformare

Orplmu jtl Evanstle, 19,o. r.' Mrtoricitt d« Kecit Evaoyeliqoe' Eili nlfu ^ ! ■?* paice 1" ils '^ontent dcs miracles que je dis : les Evan-

• per totam^vitl^i3*^ n0n ,UeruDt Q«">modo omnes circa. eadem facta,

CAar(nj7H^^e0demtm?dVSiUe ex~P«™c ^"ncinati fuissent ? Hrant e ^ etfam infen^ "^.T- " .U, d,Clt Cl,ristus" sino nin,ia CT^«Iitate. Et oporteret dicere, K e» S ! 'Stl '^65 fuissc "allucinatos, hi enirn non poterant eius miappareT- 3* Iistf.0.(f«=ri'nt ^« : eorum probitas et simplicitas ex eorum vife Kn?£*?^LX' UUtB™ ten,P^'™ «o^nam e suo nrendacio sperare potefavorem ■ i™°> Persecutlones ; viam sequuntnr omrino contrariam ei quae ducit ad tormenta P PT san«:i"nc testimonium suum sigillaverunt, sinc fanatismo inter

4 ? f HAxenidecjm saecula,- in omnibiis bonJs-ct sanctitate /ecunrta ?

nisft ^Zt^tT^^T. S,CUJ ^^"^ nohis, qni ab initio ifisi vHern^ et obrascatolicas.com

De Existcntia Rcvelationis niter 60 an. et 90 facta, quorum testes mulii supererant, propterea Strauss dicebat : ad formationem mvthorum necessario admittendum est, evangelicas narrationes scriptas" fuisse in fine 11 saeeuli, quod rencitur hodie ab omnibus. — A fortiori, ut fatetur J. J. Rousseau 1 et postea J. Stuart Mill 2, nunquam Galikae -piscatores %,\it primi scriptores christiani potuissent cogitare vd perftccrc sermones Christi aut fingere imrabilem eius vitam ct mores quales in Synopticis exponuntur. Quomodo potuissent tantam altitudinem unire cum tanta simpiicitate ? Ut apparet in apocryphis, trasformatio humana doctrinae et vitae Chnsti eius harmoniam, sublimitatem et simplicitatem destruit.

c) Denique, haec idealisatio est factis contraria, ut ostendit M. Lepm . Etenim Synoptici mulio minus clare et expresse divinitatem Chnsti ac vim satisfactoriam eius mortis affirmant quam S. Paulus qui tamen %am ab anno 50 vel 53 scripserat. Hi evangelistae narrant potius quae pertinent ad umanitatem Salvatoris, eius infirmitates, dolores, tnstitias ; ltem frequenter notant imperfectiones et erronea praeiudi- . cja Apostolorum. Hoc autem non fecissent, si voluissent transfigurare gesta et dicta Christi ad manifestationem eius divinitatis, quam aperte et distfncte iam praedicaverat in suis Epistolis S. Paulus ab anno 50-53 \

XHct. ApoL ai-t. Evanqiies canoniques, col. 1703..,
Cf. infra, capite sequenti, testimonium Christi, o> sua divinitatc, principales textus Epistolarum S i. PanJi : Kom, ,1 3-4 j VIII, 3, 3* \ IX, 5; IV. JS; I Cor., omms plemtudo divimtatts corporaliter » ; Philipp., II, 5.7: « Hoc enim sentite in vbbis quod et m Christo Tesu, qui cutn in forma DH essel, non rapinam arbitratus est esse se aeqttatem Deo, sed semetipsum exinanivit, lormam servi accipiens»*

:Tompus autem compositionis Epistolarum S. Pauli sic assignatur a criticis cathohcis Cornely et Jacquier, et a rationalistis Harnack et Julichcr.

COKNELY

Jacquisr

Harwack

JtJLlCHER

id.

Gal

id.

Col id.

id.

i(L

TSt

id.

http://www.

De Historicitate Evangeliorum

Wk"

Wh m ■ m tunfi i t

Jmo S: Paulus sic affirmando Christi divinitatem, non annuntiabat ixclesns qmd novum et inauditum, sed loquebatur de dogmate iam recepto et credito a tota communxtate christiana. Certum est insuper Apostolos lam a die Pentecostes docuisse Iesum esse vere Messiam 1 J^iiium Dei, Auctorem vitae \

Unde nulla fuit m Ecclesia primitiva, progressiva idealisatio fectorum et chctorum Chnsti, sed agnita sinceritate Evangeiistarum, ne^ cesse est nistoncitatem eorum narrationem admittere; Ut notavit wailon si cntici tam difficiles se praeberent quoad documenta, V; g, quoaa Commentana Caesaris, quorum genuinitas paucis testimoniis probatur, ac quoad Evangelia, pauca sane essent facta quae historice demonstrari possent. Itaque nova confirmatio nostrae thesis habetur cri ™ae°Tabores improbandi synoP^omm historicitatem post tantos

§ II. Historicitai quarti Evan^elii.

Protestantes Iiberales et modernistae asserunt, ut habetur ex eorum propositiombus damnatis : « Narrationes loannis non sunt propne nistona, sed mystica Evangelii contemplatio ; sermones in eius Iivangelio contenti sunt meditationes theologicae circa mysteria salutis mstonca ventate destitutae. — Quartum Evangelium miracula exaggeravit non tantum ut extraordinaria magis apparerent, sed etiam ut aptiora fierent ad significandum opus el gloriam Verbi incarnati. loannes SLbi vindicat quidem rationem testis de Christo ; re tamen vera non est msi eximius testis vitae christianae, seu vitae Christi in Hcclesia, exeunte primo saeculo)>. Denz. 2016-2018, ultimis ,annis re scripserunt contra modernistas critici cathohci praesertxmM. Lepin3. Nihil melius videtur quam resumere argumenta huiusce laudati auctoris.

Finis frincipalis quarti evangelii est quidem dogmaticus, scriptum est praesertim ad clarius manifestandum1 Iesum esse Dei Filium, ut iiabetur ex ultimis lineis, c. XX, 31 : « Haec autem scripta sunt, ut creclatis, quia lesus est Christus Filius Dei ; et ut credentes, vitam nabeatis m nomme eius)>. — Sed ex hoc non sequitur, facta et dicta Umsti m hoc Evangelio narrata, non esse historica ; imo, ad rem tanti momenti probandam, auctor sincerus non debet afferre nisi facta ■"2mJ r%<!rtl8Bma' etiam seleGta Qn0Sid eorum veritatem et momenm ti-V v autem regula non deficit ailctor quarU Evangelii, quia nuinbi dicit se allegorias vel parabolas proponere, sed e contra facta uescnbit et sermones refert cum omnibus circumstantiis personarum iocorum, et temporis.

" Ih V«Utem SynSptlCa: ,ut s"pra dictum est- ScriPta sunf. fT»rta catholicos critibile IrT T7, 3 t70* mb,Rbl 1U$ ann' 60 aut PacI° antea et hoc conceditur ut probapro Ew Lucac ab A. Harnack. *

i6o,-i^oLet M Li 7f Ul Msto^telHrt^EtMgto. 1900; et Dict. Ap>jl„ I, col. 5cd 3 I.ACiRANCE, O. P, UEvangile de S. Jcan 3* ed. 1927. vide ^tiam obrascatolicas.com

De Existentia Revelationis

Coitfd^ factomm et sermomim.

A Hwtoricita» factorum. — Nonnulli adversarii obiiciunt ■ nWa

^ ™ SUnt in SynoptSlAt ™,Ad h°C resP°nf,end«m «t : a) nunquam haec jacla proionuntur ab evenlus . ^ Sed 6 contra b) Patica facta, quae communia Jiabet cum SvnoMici* i„,w quart: Evangelii refert fere eodem modo ac S. MatSet S.' MarcS ef S. Lucas. Non magis apparet allegoria quoad hoc in quarto Evan! geho quam m ceteris. Cf. Ioannis Baptistae testimonkm^ (Ioann " 19-34 et S.ynopt.), etectmnem venditorum e tempJo (loann II ivi6) ■' floann Z t^T^nZ ^tlonem supWlquas lioann. VI 16 . ,) Iesu.m Bethama unctionem (Ioann. XII 1-8 fhrista tnumphalem mgressum in lerusalem (Ioann. XII 12 ) totarnm^ passioms historiam (Ioann. XVIII...). ' "'* totam<l«e quia teZZ£UZfrqVf narmverit multa f<"t* a Synopticis omissa, quia generaluer non rursus exposuit .quae iam ab aliis evaneelisti*

I^t^ ^ • .Et6nUn fere nihl1 scribit de ministerio Iesu in Gahlea sed quae facta sunt in Iudaea commemorat. Nec iterum refert mtmnr°rfm EucharistiaeV,ed Prom™em huiusce sacSenti pos fUh vDS°MVPanT (C- V1 Nihil dicit de resnrrectione filfae IaM nl 1 J 1 ^ * confessione S. Petri Caesarea ; sed ille solus XI miraCuIum Cam*> Ni^derai accessum ad lesum mulier is Samar tanf convers<onem, sanationein caeci nati et paralytici ad proba- SStt Ed?' LaZf resurrecti°nem. Haec autem facta mSutedl scnbit quoad circumstantias loci, temporis, quoad ludaeorum usus et

Juae rC^1?^ aIl6g0ria auam in narratione fac" orum .

SSn oo^munia. Cf. v. g. relationes conversio-

"mbaricae PiS!ta^* ^0"15 Caeci nati' et ^'^em proeSseBdif?™!Cjla* fermonum- ~~ 0b"«unt rationalistae, maximam esse differentiam inter hos sermones quarti Evangelii et eos oui a Synopricis referuntur, tum quoad doctrinam tum quoad formam praedcatioms: synoptici praecipue referunt moralia

£& • Effil, °?f altissima. dofemata Verbi mcarnati -3535 iSL SmStSr non potmt praedicare m°dis tam diverin reve^f n?hnenr,Kfth°IiCi "S^ : non exaeSeranda est haec differentia, revera mhil probat contra Instoricitatem quarti Evangelii.

wonui ffi T Syn°Pttcts saeP\ habemus tantum substantiam ser- ;

orT Zl]*Z *Plart V' f apud Lucam ex relatione sermonis supra montem, quem S. Matthaeus multo fusius refert ■ sunt ouatuor beat,tUdmeSJlPud.Lucanl'..o

Cf. CoRNrst.Y, fwtro-i. in Vtr Tcst 1 * i ■■ Ttt ,% „r Xndaca iacta simL accidnuiit, ita S. Ioannes untcc farc ca, quae in

IV"

De Historicitatc Evangdiorum ' est quod Ioannes verba Domini latfTis m nK^A^i- *

tim quoad altiora mvsteri^ 1? 1 abunclantuis referat, praesera a Synopticis o^K^c^i^S1 *ublt^um est, qufa nonnulla sputantem cum ptaris^^S E^ffi^iS?™ ad populum loquitur Sir farii» o^^r ~vdnsenis Lhnstus plerumque saepe valde diversu" exphcatur quare modus Ioquendi sit loannes prS iSdeblflf ***** W&V. tem quae hoc t^S? a C3 ™ ^?1" pr°ferre Christi ^vmitatur. Proinde colSp^iatS f. ab Ebionitis reiiciebaeius gloria et Sn fas mLnife^ ur I? CX <Juibos

Synopticis, ipsi enim divinSm A." r • aUtem non «ontradicit cite. - Amp^s dl S • C "i^1 lnnuebanr sed minus expliponebant loannes Tt i V* „S, cate<*esim simplicibus protos» et sublim^mysteria frfe lA>tamen non omittit Td ^Ji^-Ti T?» PraeceP^ haec et proximum. m fere reducit ad charitatem erga Deum nae, slpe^Kuf ^^J^ ™bli™M paret eius in^TvStiDiSii,™af1,?C^' ^i0r,: in hoc aP" ligebat Iesus aui in Si« sPeciaIis ; erat emm discipulus quem di-

Iesus moriens matrem ™ ^ SUpr/ pectus Domini recnbuit, cui gendo StTcS tTl S;iJC^mendaVit' Unde P^ofundius intelUmonibus Chrkto ^ " ln _sua memona servavit. Nec in sernam ex plmibus ffiSL™l,dau Potmsquam Domini exposuit,

~ Xz^^±j!rsitquarti E^ei« a tria priora^ ffi^Ex inter onartum Evangelium et nec ipsam subsSam £STh^T ^V^^^. sed versantur circa chLo lo^r Chnstl vel e{ns doctrinae attingunt, In hoc novum ^sienun) ^SSSSS^ numernrn vel ordinem miraculorum Iose sub eZntitTnomW a f evangelistarum habetur, nam si dodiscordant^non iSJ^niST SCripsissent' has apparentes catholici.saepe ^0^^^™, ffiia «V^l COmmentator<* v. g. Svnopticiloquuntu Tn2MJ« ^pparebat contradictio : memorat P0nt E et ptrSf.f \ Sadducaeis ubi loannes comerant Sadducaei ^ et ita nSTiw-^ temp0re Pontinces rum relatio. contradIct10 sed potius accurata reliorum?erZ„S iSSwSS Pr°batUr anctorit« 'historica Evangederiie-y ip&^J%^J'ofnt;. SJ sunt> 1"°™ mtoricilas tam eviannis poTt its obSm sec ZX*Z F'™ fit-fb Arist0tele' cellt»m tos anno, Thucyd^pr^^^^^^^ http://www.obrascatolicas.com

De Existenlia. Revelationis trecentos Idem valet de multis aliis scriptis profanis quorum genuimtas et historicitas gencralitcr admittitur. Unde intcr rationalistas btrauss fatebatur; se non ob historicas rationes impngnare genuinitatem evangehorum, sed ob morales consequentias l. Item Renan ut supra dictum est. Zeller declarat etiam se non crediturum esse histonam resurrectioms Chnsti. licet certissimis testimoniis stabilitam 2 tdeo non rationes historicae, sed aliae movent rationalistas ad tcstimonia evangelica de factis supernaturalibus reiicienda.

Strauss, Leben lesn fiir das deutsche Volk. Rann. i.w XXII Zeller, Vortrage und Abhandhmgm. Frste Sammlung, I.eipzig, 1875, 543.

I- SECTIO Testiinomum lesu Christi.

\U* '■ m t. III, Testimonium lesu Christi de tius missione divina. Art. unicus.

C. IV, Testimonium Christi de mysUriis credendis et ds praecepiis servandis Ari. u Doctrina eius de Deo.

Art. 2. Testimonium de Filiatione eius divinae et de Kedemptione. Art 3, Testimonium de Vita cristiana.

Art. 4. Testimonium de fine mundi, de uJtimo iudicio, de vita aetema.

C. V. Testimonium Christi de insiitutione Ecchsiae ad Revelutionem infaUibitiier broponendam, ^ y

Art. unicos,

C. VI TtMmnium Christi d* fiuc digvum specla(is eitls sapimtia et sancH(ote

Att. UDICIIS.

praesertim

1° % TtVT* % r0*^' 2° * mysteriis ei praeceptis servandis,

?1 i^'0Be £ce*f"w ad ReveIationem infallibiliter servandam usque ad finem mundi.

r,,mH?C ^1*1634 te?timonium pertinet ad tractatum de Revelatione SJTw ^ignatur huiusce Revelationis origo, in secundo eius ttt ™- ^1" ! i° condltio eius Perpetuae conservationis et propo-

° deniaue considerandum est, an hoc testimonium sit ae se fade dignum propter Christi indolem, sapientiam et sanctitatem aunt Jgitur in hac sectione quatuor capita distingucnda. fhrfc^6 ?que exP°nendum est hoc testimonium. secundum ipsa Hr^,LV ' Ut mellus aPPareat P°stea vis argumentorum apologe- «qU?t sumuntm ex subiimitate doctrinae-Christi, ex eius mohT^n SS' ex mirabiii omnium legitimarum aspirationum exple- ^ JZ^^^T-10™6' ut Plures hodie animadvertunt : nam mtir ""tf*? ^nnae chnstianae est eius apologetica defensio, Z!™ increduh renciunt fidem non tam propter ignorantiam siniS mitlia^ra^ Praeiudicia c0»tra http://www.obrascatolicas.com

Chapter 21 of 34