XIV. Van den oversten decsele van blauwen weders vellen

Hier boven woude onse Here noch hebben dat overste decsele des tabernakels van weders vellen, ende die moesten hemelvaruwech sijn. Met desen oversten decsele verstaen wi ene inwindege verhavenheit onser begerten, met allen onser gevoeleken crachten, in ·j· eenvoldech verhangen onser senlecheit, sonder nederkeer¹. Hier inne wert volmaect al onse verlangen ende al onse begerleke ufeninge²: ende dit bediedet ons wel dat overste decsele van weders vellen, datten tabernakel boven al bedecte.

Maer dit decsele mote wi waken van jacinctinen, dat es hemelvaruwech. Hier inne werden wi geleert dat wi onse verhavene sinlecheit redeleke besitten moten, alsoe dat wi, overmids redene, altoes hebbelec alle onse crachte in ·j· eenvoldech verhangen boven hen selven houden gevaen, ende alsoe, overmids onse redelecheit, selen wi al onser sinne van buten ende van binnen altoes geweldech bliven³. Ende wi moten alle onse werke ende alle onse begerten claerleke anesien ende bekinnen; ende overmids begeren ende verlangen selen wi ons op rechten tote in ons eenvoldech verhangen: alsoe dat wi in iegewelken goeden werken, overmids onse redene, al onse begerelecheit overliden⁴ mogen, ende visiteren onse inwindege verhavenheit. Ende in elker nuwer visitatien wert die verhavenheit onser gevoeleker crachte vastere gestadecht in ·j· eenvoldech verhangen⁵, sonder wederkeren. Ende alsoe dicke alse wi, overmids onse redene, al onse sinlecheit verwinnen, ende eenvoldech ongehendert overliden tote in die verhavenheit onser sinlecheit, soe voegen wi een neuwe jacinctinen vel in dat overste decsele ons geestelecs tabernakels: ende alsoe wert geenecht onse utewendege minsche den inwindegen, in ene ewege onderdanecheit; ende alsoe meerent⁶ altoes raste ende vrede in onse senlecheit. Want alsoe gelikerwijs alse onse inwindege redeleke minsche, overmids ·j· vernieuten sijns selfs, in minnen wert verhaven, ende Gode geenecht, ende verdient die eerste stoele der glorien Goods: alsoe moet onse utewendege sinleke minsche, overmids begerlike verlangen, verhaven werden ende geenecht den inwindigen minsche, in ·j· eenvoldech redelec verhangen. Ende hier mede verdienen wi die andere stoele, dat es die andre cledinge der glorien Goods; ende deser cledingen ontbeiden wi in dien dage dies ordcels, daer onse gloriose liehamen selen hebben gloriose sinne, ende die selen vervult sijn, van buten ende van binnen, metter glorien Goods, na die mate onser edelheit ende haers verdienens.

Voert meer seldi weten dat die ·ij· overste decsele van weders vellen, die boven op den tabernakel lagen, dat si gelije waren in lingden ende in breiden, ende in alderwijs, sonder allene in der varuwen. Want na die mate dat wi Gode begeren ende verlangen, soe werden alle onse gevoeleke crachte boven hen selven verhaven in ·j· verhangen; ende soe wi meer dan ufenen onse eenvoldege verlangen, soe wi altoes meer verhaven werden, ende vastere verhangen, want wi en connen dat ·j· niet wel geufenen sonder gevoelen des anders; want het sijn die ·ij· overste decsele ons geestelecs tabernakels in gevoeleken opgange⁷, diemen niet sceden en mach, daer alle onse gevoeleke ufeninge inne volbracht wert in haren hoechsten graet. Maer si en sijn niet gelijc in der varuwen, want dat onderste decsele, dat es onse verlangen, dat hevel ene rode varuwe, gelijc den viere, dat van eigenre naturen altoes die hoechste stat sukende es; maer onse overste decsele dat es een eenvoldege verhavenheit ochte ·j· verhangen: dit houdet hem boven al, ende dit es hemelvaruwech. Hierinne werden alle onse gevoeleke crachte eenvoldech, ende werkeloes, ende verhaven boven hen selven, ende geenecht onser redelecheit: ende alsoe blivet onse sinleke verhavenheit bedect, ende overfoermt met hemelvaruwen, dat es met redeleken lichte. Want geliker- wijs dat die overste crachte ons geests, in godleker claerheit, geëenvoldecht werden, ende verhaven, ende overfoermt, ende geenecht der claerheit Goods: alsoe werden oec onse gevoeleke crachte, in onsen redeleken lichte, geëenvoldecht, overfoermt ende geenecht onser verstendecheit. Ende hier inne geleget gesaetheit ende vrede al onser sinlecheit; want hier inne wert al onse sinleke bevinden ende gevoelen bedect ende overfoermt met redeleken verstane, ende al onse gevoeleke verlangen ende begeren wert overfoermt met geesteleker minnen. Ende aldus moet al onse sinleke gevoelecheit eenvoldech verhaven werden in onse verstendecheit, ende al onse verstendecheit moet eenvoldech verhaven werden in die claerheit Goods. Siet, aldus selc wi hebben ·j· inwindech verlangen, ende met begerten altoes opwert climmen, soe werden wi altoes vastere verhangen; ende dit es die hoechste cierheit in onsen gevoeleken opgane, ende hier mede wert volmaect al dat dac ons tabernakels boven die wande⁸.