XXII. Van den guldenen candelare

Onse Here sprac tote Moysesse: ‘Ghi selt smeden enen candelare al van den puersten goude, sinen scacht¹, ende die roeden² in beiden siden, die coppe³, ende die rondeele⁴, ende die lilien al ute enen scachte opgaende. Die scacht sal hebben in elke side ·iij· guldenen gerden, ende elke gerde ·iij· guldene coppe, ront alse note⁵; ende iegewelc cop sal hebben onder hem ·j· rondeel, ende boven ute heme op gaende ene lilie. Ende al dit sal sijn van finen goude. Die candelare, dat es die scacht in midden, die sal hebben in heme selven ·iiij· rondeele, ende daer boven ·iiij· coppe, ront gelijc noten; ende boven ute dien coppen, selen opgaen lilien. Ende iegewelke ·ij· geerden, daer si vergaderen in den scacht, die selen hebben onder here joncture ·j· rondeel: ende hier omme al dat in desen scacht gevuecht es, dat behoert heme al toe, ende dat sal altemale gesmeet sijn van puren goude. Ende ghi selt maken ·vij· lampen, ende seltse doen op den candelare, op dat hi verclare al dat jegen hem es⁶. Die instrumente daer men die lampen mede purgeren ende ordineren sal, ende die vate daer men den brant in blusschen sal⁷, die selen alle sijn van puren goude. Dat gewichte des candelaren, met alle den vaten die daer toe behoeren, sal wegen ·c· pont ende ·xx· van den puersten goude⁸. Sich in⁹, ende make na dat exemplaer, dat di op den berch getoent es¹⁰.’