XXIX. Vander gaven der Goedertierenheit

Met der vifter lampten die hier na volcht, soe mote wi ons udewert keren; want si stont in die andere side alre naest den seachte, sonder ene¹, ende si bediet ons die gave der Goedertierenheit. Want geliker wijs dat God met heme selven altoes ingekeert es in enecheiden, alsoe es hi oec ute gekeert tote allen creaturen met sire genaden ende met sire goedertiernheit. Ende alse wi dese goedertiernheit in ons ontfaen ende wire gevulen², soe moten wi hare gehoersam sijn. Want hi geeft ons die gave des raets omme inkeren, ende die gave der goedertiernheit omme uutkeren; ende iegewelker gaven moten wi gevolchsam sijn; want wi moten woenen tusscen die minne Goods ende ons evenkerstens, ende alsoe mogen wi ons minlec inkeren ende uutkeren, na dat ons die minne beweget. Ende overmids die gave Goods ende onse minlec uutkeren, soe wast in ons die vifte hoeftdoecht, dat es ontfarmhertecheit, die ons moruhertech maect³ ende mededoegende in alre noet: ende si es die olie, die alle onse wonden genesen mach. Ende hier omme selen wise altoes dragen in onse vifte lampte, dat es in onse vrie begerlecheit, ende omme die ere Goods sal ons alre noet ontfaermen⁴: soe hebben wi dat lenement rechter meiningen in onser olien, ende dan selen wi in al onser noet⁵ minlec anesien die uutvloeiende meltheit Goods; ende daer inne sele wi ons minlec geven⁶, alsoe wert onse lenement onsteken ende berrende met der gaven sijnre goedertiernheit: ende dan sele wi altoes wassen ende vernuwen beide in gaven ende in dogeden. Want alse wi der goedertiernheit Goods in ons gevuelen, soe wert meltheit in ons geboren, die derde wise van allen dogeden; ende doer mede weven wi purper, die derde varuwe van onsen cortinen. Want overmids meltheit van gronde, en connen wi ons selven niet onthouden wi en moten altoes invlieten in enecheiden, ende uutvlieten met ontfarmeeheiden. Ende dit exempel vinden wi eigenlec in Christo, want hi gaf hem selven, geheel ende altemale, sinen Vader in eenvuldeger enecheit; ende hier mede ginc hi ende volgede na den scarpen rade des geests in minnen⁷, ende hi gaf oec ons heme selven geheel ende altemale, levende ende stervende, ende in sinen Sacramente: ende aldus es hi meldelec uutgaende met sijnre genaden, ende met sire goedertierenheit, ende hi wilt ewelec in ons bliven, eest dat wi met heme bliven met onser minnender cracht, ende woenen willen tusschen inkeer in enecheiden, ende uutkeer met goedertiernheiden, ende iegewelken gehoersam sijn⁸.