XXVIII. Vander gaven des Raets
Nu laet ons noch vorder udewert keren in beiden siden metten lampten, ende metten gaven, ende oec met dogeden die daer toe behoeren. Metter naester lampten die hier na volget, soe verstaen wi die gave des Raets. Die raet ons Heren dat es ·j· inwindech trecken ochte ruren des heilegen Geests, dat onse minnende cracht van binnen gheraect, ende eisct ons dat wi scuwen ende vlien alle onlede der werelt1, ende alle minscen die ons udewert trecken, ende alle menechfuldecheit van binnen, ende dat wi enecheit van geeste minnen. Ende dit raedt ons oec onse Here Jhesus Christus selve, daer hi sprect: Eens es noet2; wiltu volcomen sijn, vertie ende vercoep al dat du heves3, dat es, late alle dinc van buten gewerden, ende com in di selven, ende volch mi alsoe na in inwindegen vrede, in enecheiden ende in rasten. Eest dat wi desen rade gevolchsam sijn, soe sterven wi alre menechfuldecheit, ende alsoe vercrigen wi die vierde hoeft doecht, dat es ene minleke neiginge in enecheit; ende al neigende soe hoeren wi den raet ons Heren, ende al horende soe neigen wi minlec in enecheit, ende vergeten alre menechfuldecheit. Ende dit es dat die prophete sprect tote onser minnender cracht: Hoere, dochter (meint hi), den raet ons Heren, ende sich ane die enecheit, ende neige dine oere in die enecheit, ende vergete dijn volc ende dat huus diens vader; dat es, vergete alle onleden alre creaturen; ende dan sal dijn coninc dine scoenheit begeren, want dan es hi dijn Here, dijn God, ende alle dine crachte selene anebeden4. Ende alsoe selen wi heme eweleec offerande doen, want onse minnende cracht sal emmermeer neigende sijn in enecheit ons geests5: ende daer mede es onse minnende crach vol olien; want minleke neiginge in enecheiden, dat es die olie ons ewegen vreden, daer wi alle onse viande mede verdriven, ende in Gode ewege raste gecrigen, eest dat wi daer inne hebben dat rechte lenement, dat es dat die enecheit ons geests hare selven altoes ontsinct in die enecheit Goods. Alsoe mogen wi onse enecheit vinden gefundeert in Gode, ende aldaer wert onse olie onsteken met den rade ons Heren, ende alsoe vercrigen wi eenvuldecheit van binnen; ende op die eenvuldecheit selen wi funderen onse verclaerde geesteleke wandelinge vore Gode: ende alsoe selen wi bliven ingekeert, ende God sal eweleke woenen in ons ende wi in Gode.
Footnotes
Chapter 29 of 159