Prologhe

Loept alsoe, dat ghi begripen moegt. Dit sijn Sinte Pauwels woerde tote dien lieden van Corintien¹, ende oec tote ons allen. In desen worden mogen wi merken ·iij· dinghe: In den iersten worde, daer hi sprect loept, ghebiet hi ons allen geestelike te lopene, dat es met minnen. In den anderen worde, daer hi sprect alsoe, hetet hi ons merken de manire ons loepens, op dat wi wijsleke loepen. Ten derden male wilt hi dat wi anesien dat inde ons loepens, ende die dinc daer wi na loepen, op dat wi niet en ghemessen², maer begripen ende besitten.

Alle menschen moten loepen den loep der minnen, te Gode ocht ten creaturen. Ende gheen dinc en es soe snel, noch soe subtijl alse loep der minnen. Hier omme sal de mensche hem selven merken ende proeven, ochte de loep sire minnen in Gode es ghekeert: soe sal hi seker begripen; maer es hi ten creaturen, soe moet hi emmer ghemessen; want hi sal verlisen al dat hi mint. Aldus moghedi ghevoelen dat wi alle moten loepen: soe eest don goet dat wi onse loepen alsoe ordineren, dat wi, na Sente Pauwels lere, venden ende begripen al dat wi soeken.

Hier omme selen wi merken ene figure van desen loepe, die ons bescrivet die prophete Moyses, die hem wart³ ghetoent van Gode op den berch van Synay. Ende dit es in sinen anderen boeke, dat es gheheten die Uteganc der kindere van Israel ute Egypten, ten lande wert dat hem von Gode ghelovet was. Dese figure die ic meine, dat es van eenre Arken, ende van enen Tabernacule, met alle dien dingen die daer toe behoerden. Dat gheboet God, datmen hem maken soude no alle dire maniren dat hijt Moysesse toenen soude op den berch. Ende hier in woude God wandelen in midden hen na alle dire wijs dat dat tabernakel ware met alle sire ufeningen⁴

Die prophete Moyses bescrivet ons ·vij· poente, die alle behoren tote enen wisen loepe der minnen. Ende in elken poente van den sevenen wert God vonden ende beseten, ende altoes in meerre minnen, ende altoes in meerren ghevoelne ende in meerre wijsheit, na dire wijs dat de mensche op clempt⁵ die poente ende die grade die der minnen toe behoren. Metten iersten poente wert de men- sche ontladen ende ghevrijt van allen sunden⁶ Ende dit poent beslut alle dandre in hem, eest alsoe dat den mensche tijt ghebrect⁷ Overmids dat ander poent, ende dat derde, wert de senlecheit⁸ ghesiert van buten ende van binnen, in seden ende in ghevoelne, na den wille Goeds ende na de ghebode Goeds. Overmids dat vierde poent, ende dat vyfte, wert ghesiert verstannesse⁹ ende wille met wijsheiden ende met minnen, in den love ende in der eren Goeds. Ende overmids dat seste poent werden alle dogede volbracht¹⁰ na den liefsten wille Goeds¹¹. Ende overmids dat sevende poent, valt men in rasten¹²; ende dan salmen besitten ende begripen, ende begripende loepen, ende lopende begripen: ende dit es ewech leven.

Footnotes

1. Currite ut comprehendatis. I Cor. 9, 24, ↩

2. Surius: ne frustra cursum conficiamus. ↩

3. A.C.D. wert. ↩

4. Surius: juxta omnem illius formam seu rationem, et omnium vasorum in cultum ejus. ↩

5. B. clemt. C. clymt. D. climpt. ↩

6. Sur. a cunctis absolvitur, expeditur, ae liberatur homo peccatis. ↩

7. Sur. si tempus cuiquam deficiat. ↩

8. Sur. pars sensitiva hominis. ↩

9. Sur. intellectus. ↩

10. Sur. perficiuntur. ↩

11. Sur. pro Dei gratissima volantate. ↩

12. Sur. ad quietem pervenitur. ↩