XXXII. Van den zeven guldenen scaren ende den vaten den brant te blusscene

Toe desen seven lampten hiet onse Here maken ·vij· guldene scaren, den brant mede ave te snidene, op dat die lampten te claerre berren mochten. Met desen seven scaren werden wi geleert dat die Geest Goods metten seven gaven¹ stoect in onsen geeste ene minleke ongepaeitheit², ende dese ongepaeitheit es sevenvuldech; want die seven gaven bewegen ons tote ·vij· hoefdogeden, ende elke gave sunderlinge tote eenre hoefdoecht. Ende hier omme, in welker gaven dat wi ene doecht volbringen, ende wise Gode offeren, soe gevoelen wi deser ongepaeitheit; want elke gave eisct ons ene vernuwinge der doecht, ende hier ave meerret die ongepaeitheit altoes. Ende dit eiscen iegewelker gaven, ende onse minleke ongepaeitheit, dat sijn onse guldene scaren, daer wi den brant mede ave sniden ende onse lampten mede purgeren; want hier tusschen³ werden ons alle onse dogede ave gesneden, want wi vergeten olre dogede die wi gewracht hebben, rechte als ocht wi niet gedaen en hadden: ende alsoe beginnen wi altoes op een nuwe, alse die ghene die niet en sijn ende al toe setten willen op datsi iet werden mochten⁴. Ende aldus bliven ons onse doegede onbekint, ongewegen⁵ ende ongeacht; want elke gave eisct ons dat wi van nuwes beginnen sonder achtersien⁶, ende dat wi elken beruurne Goods met ongepaeiden moede gehoersam sijn: soe mogen wi meer verclaert werden ende altoes meer vernuwet in gaven ende in doechden, want God wilt al goet in ons vernuwen, eest alsoe dat wire toe kreet sijn⁷.

Voert meer, elke lampte hadde een gulden vat met watere, daer men den brant diemen ave sneet⁸ inne bluschede. Hier inne leren wi dat elke gave eisct onsen geeste, dat onse meininghe alsoe eenvuldech si in elker hoeft doget, dat wi in ons gevoelen mogen een minlec overgaen toe der enecheit Goods. Ende dit merken wi oec in Christo Jhesu, die onser alre spiegel es; want in elker doecht die hi wrachte, was hi alsoe minlec overgaande⁹, dat hi met minnen versochte die enecheit sijns Vader: ende alle onse overgange¹⁰ selen wi verenegen in die minleke overgange, die hi dede tote sinen Vader in elker hoefdoecht. Want sine minleke overgange dat sijn onse guldene vate, die vol waters sijn, dat es vol waerheiden ende gerechtecheiden: daer inne selen wi sinken onse verberrende lenement, dat es die gedaet¹¹ al onser dogede die wi gewracht hebben; die selen wi daer inne blusscen, ende sinken¹², ende sijnre gerechtecheit bevelen, ende met sire werdeger verdienten verenegen: anders soude dat lenement al onser dogede roeken ende stinken vore Gode en vore allen sinen heilegen.