Skip to the text

XXXIII. Vanden gewichte des Candelaren

Voert sprac onse Here tote. Moysesse aldus: ‘Dat gewichte des Candelaren met allen sinen vaten, dat sal sijn een gewichte datmen noemt talentum.’ Dit was dat swaerste gewichte onder die Joden, ende dit gewichte was drier hande; want der coepliede talentum, dat hare swaerste was, dat woedt vijftech pont1, ende der porteren2 dat woech ·lxx· pont; maer dat hoechste gewiechte, daermen Gode mede wegen soude3, dat was hondert pont ende ·xx·. Dit hadde die andere beide in heme bevaen; ende aldus swaer woude God dat sijn candelare ware, al van den puersten goude dat men vinden mochte. Met deser swaerster wagen van goude4 soe verstaen wi die ewege wage der minnen5 die wi Gode sculdech sijn.

Want die minne die wi te Gode dragen selen, die moet alsoe swaer sijn, datsi ons salven verwege ende alle dinc6, ende datsi niewerincs raste noch troest en conne vinden, dan in die minne, die God selve es. Ende hier omme moten wi ons nu gevoelen als coepliede, hier in der tijt, ende alse porteren daer boven in der stat van Jherusalem7. Want onse minne te Gode moet hier alsoe groet sijn, datsi verwegen moge al dat verganclec es: soe hebben wi die wage der coepliede; want comenscap8 dat es wisselen underlinge, lief omme noch liever9. Maer soe wie ewege dinge laet, ende tijtleke dinge verkiest, dat en es geen coepman; want hi en wisselt niet, maer hi geeft al sijn goet omme niet. Want al vercrege hi al die werelt, begeeft hi Gode10, soe en heeft hi niet, want sonder Gode sijn alle dinc niet. Ende hier omme, wille wi dat die wage onser minnen verwege alle dine, soe mote wi onse herte bene ende onse sinne sluten ende bedwingen onder die gebode Goods; want iegewele onbehoet sin, die ons onordelec te smake, ende te gerieve, ende te ertscen troeste uutleit11, die es als ene doere die ons verleidet in die ewege doet. Maer alse ons eweghe dinge van binnen soe wel behagen ende genugen, dat al onse sinne van buten alre vremder dinge geledecht werden, ende ingetrocken12, alsoe dat wi met iegewelken sinne udewert ende inwert werken mogen die gebode Goods13, dit es die wage der minnen, die den coeplieden toe behoert: hier mede sijn wi den coepman gelijc daer onse Here af sprect, die goede margariten sochte14; ende alse hi ene preciose vant, soe vercochte hi al dat hi hadde ende cochse15 daer mede16. Nochtan moet die wage onser minnen noch swaerre sijn; want al sijn wi coepe liede, wi moeten oec porteren sijn: ende hier omme moet onse minne alsoe gewichtech sijn, datsi ons selven verwegen moge, ende sonder onderlaet onsinken in Gode17. Dit es die ewege wage der minnen die den porteren toe behoert. Want doe die ingele underlinge streden in den hemel, overmids ongelike uefeninge van minnen: die gene die haers selfs vertegen ende met minnen onsonken in Gode, die wrachten gerechtechheit, ende daer mede vochten si victorie, ende also worden si salech, ende Gode geenecht, ende eendrachtech underlinge in minnen; ende alsoe sijn si poneren bleven ende besitten die stat van Jherusalem met Gode in ewegen vrede. Maer die hen selven behageden, ende met minnen op hen selven bleven18, die wrachten ontrouwe, ende daer omme worden si verwonnen, versmaet ende utegeworpen in die hille, ende vervult met eweger pinen. Ende hier omme, willen wi ewege porteren sijn ende die stat besitten die si verloren hebben, soe sele wi gerechtecheiden plegen; ende ons moet God soe wel behagen ende genuegen19, dat wi ons selfs vertien in alre wijs; ende in iegewelker hoeft doecht moet onse minne alsoe sere wegen, datsi ons gevoelen doe enecheit der minnen Goods. Ende dan sal die enecheit sijnre minnen onse minne overformen, verteren ende verslinden in enen wesene met hare selven. Ende aldus volmake wi die swaerste wage der minnen die den porteren toe behoert, want si volbringet die wet der minnen geheel. Ende hier mede werden wi hen gelijc20, ende Christo geenecht onsen guldenen candelare, die ewelec onser alder licht dragere21 sijn sal in die sale der glorien. Dese candelare Jhesus Christus, met alle sire cierheit, die sal staen in die rechte side ons inwindechs tabernakels, op dat wi verclaert werden in alre wijs hoe wi leven selen. Ende hier omme sprac onse Here tote Moysesse: Sich inne22 ende werc na dat exemplaer dat di op den berch getoent es23. Ende alsoe seggic oec iegewelken minsce dat hi insiende si, ende merke Christum, ende heme selven, ende werke na die leringe die hier bewijst es24.

Footnotes

  1. B. ·l· pont. ↩

  2. Versta, dat der steden of der burgeryen, civitatum vel civium, zegt Surius. ↩

  3. In de Vulgaet en by Surius heet het pondus Sanctuarii. ↩

  4. Sur. hoc gravissimo auri pondere. ↩

  5. Sur. aeternum charitatis pondus. ↩

  6. Sur. ut et nobisipsis et cunctis rebus praeponderet. ↩

  7. A. in die stat. Sur. ac cives supernae Hierusalem. ↩

  8. Of coemanscap, zoo veel als koopmanschap, by Surius mercatura vel negociatio. ↩

  9. Sur. mutua quaedam permutatio est, qua rees chara chariori commutatur. ↩

  10. Sur. si deserat Deum. ↩

  11. Sur. sensus quilibet incustoditus ad terrenum gustum, commodum, solatium nos inordinatè foràs educens ac pelliciens, velut ostium est, enz. ↩

  12. Sur. At verò cum aeterna... tam nobis intûs benè placent ac sufficiunt, et explent animum nostrum, ut cuncti eteterni sensus nostri à quibuslibet rebus extraneis expediantur ac intrò pertrahantur. ↩

  13. Sur. ita ut singulis quibusque sensibus foris ac inlùs Dei exeq ui praecepta possimus. ↩

  14. Sur. quaerenti bonas margaritas, id est, lapides preciosos. ↩

  15. B. cochlse. ↩

  16. Cfr. Matth. 13. ↩

  17. Sur. et absque intermissione demergatur in Deum. ↩

  18. Sur. et cum amore sibiipsis inhaerebant ac innitebantur. ↩

  19. Sur. ut usque adeò nobis cordi sit el placeat, sufficiatque Dominus Deus noster. ↩

  20. Sur. Atque hoc ipso beatis spiritibus similes efficimur. ↩

  21. Sur. lucifer. ↩

  22. Inspice. ↩

  23. Cfr. Exod. 25. ↩

  24. B. bewiset. ↩

Chapter 34 of 159