XXXVII. Vanden viere clederen der ghemeine priesters
Dat ierste ornament des bisscops der Joden dat was een wit cleet van dobbelre byssen geweven, dat hem ginc van den lindenee tote den knien, datmen ane dede van beneden. Met desen dobbelen witten clede versteet men dobbele suverheit, dat es suverheit van lichamen, ende een starc wederstaen altoes iegewelcs opstaens in der veeleker gelost1.
Dat ander cleet dat was oec dobbel byssinen, tote op die voete lanc, met ingen mouwen.2. Dat es suverheit van herten, ende eersamheit in den seden ende in der wandelingen met den werken van buten, vore alle minschen. Dat derde ornament dat was een gurdel. Die werpte was al dubbel byssinen, ende daer in was geweven jacinct, ende purper, ende wormen, ende menegerande bloemen. Met der werpten versteet men ene pure consciencie met onnoeselheiden van levene. Dit es die werpte: hierinne salmen dragen jacinct, dat es hemelsche meininge; purper, dat es abstinencie alle der dinge die ongeorloeft sijn; woermen3, enen starken erenst Gode gnoech te sine ende allen minschen4; graciose bloemen, dat es andere minschen trecken ende leren met waerden ende met goeden werken. Dat vierde was een ornament des hoets5, dat was ene mitre van bysse6, met stertelen7 van jacincte op des priesters hoeft vaste gebonden, ende gehouden in alle der offeranden dien hi Gode soude doen. Hier mede versteetmen ene onbesorgede vriheit; want den vrien wille, dienmen den hoefde gelijct, dien behoert in iegewelken priestere onverbeeldet ende sonder sorge te sine, alsoe dat hi in allen sinen dienste onvermiddelt si, ende Gode werdege offerande doen moge: soe es sijn hoeft gheciert met der mitren der puerheit ende met dien sterken helme der bloetheit8, die nieman bestriden en mach alsoe huge als hi onghebeelt es9. Dese cierheit salmen vaste binden ende behouden met stertelen van jacincte, dat es met enen gehelen ave keere der werelt in inneghen ghebede, ende in hemelscer uefeningen. Dese viere ornamente waren gemeine alle den priesteren der Joeden die dienen souden in den tabernakel Goods, ende leven van dien offere dat Gode geoffert wart, in welker wise datment offerde10. Ende dese viere manieren van dogheden souden oec met rechte in allen priesteren sijn die van Christus goede11 leven, ende heme geordent sijn te dienne ende sinen volke in der heileger Kerken. Ende in welken priestere dese dogede gebreken, hi es onwerdich te levene van dien goede, dot die Sone Goods verdient heeft met sire doet. Ende dat selve meine ic oec12 van alle den ghenen die rinten heffen13, omme getiden ende omme ghebedt dat si doen souden in die ere Goods, ende vore die sunden der gherre diet Gode gheoffert hebben, daer si ave leven.
Noch was Aaron, die bisscop der Joden, ghecleedt ende gheciert met viere andre sunderlinghen ornamenten boven die ierste viere. Ende dese bedieden oec viere sunderlinghe doghede, die elken bisscop ende elken prelaet van rechte toe behoren.
Footnotes
-
Sur. bestialis appetitûs motus. ↩
-
Sur. strictis manicis. ↩
-
Sur. voegt by hoc est. ↩
-
Sur. qua tum Deo, tum cunctis hominibus satisfacere velimus. ↩
-
B. des hodes. ↩
-
Sur. tiara ex bysso. ↩
-
Sur. stertel wordt by Kiliaen vertaeld door ligula, ligula adstrictoria. By Surius heet het vitta. ↩
-
Sur. et forti expeditae nuditalis casside. ↩
-
Sur. quandiu imaginum expers perseveraverit. ↩
-
Sur. quae Deo quovismodo offerebantur. ↩
-
Sur. qui hodiè ex Christi patrimonio vitam ducunt. ↩
-
Sur. Idemque de illis omnibus dietum sit. ↩
-
Sur. qui vel ob preces horarias vel alias obsecrationes, quas in Dei honorem el pro illorum, qui ea undè victitant Deo obtulerunt, peccatis facere deberent, reditus percipiunt. ↩
Chapter 38 of 159