XLII. Van den naesten artikele ons gheloefs

Die naeste steen in dat Redeleke die heet Topasius ochte Topasion; ende hier in stont Symeon, die naeste sone dies patriarken Jacobs. Met desen topase verstaen wi dat naeste artikel, ende met Symeone sinte Andriese, ons Heren apostel. Want Symeon ludet alsoe vele in dietsche alse die horet, ochte die hebbelec es te hoerne¹. Ende dit vinde wi eigheleke in Sinte Andriese, want hi hoerde van Sinte Janne Baptisten: ‘Siet dat lam Goods.’ Ende hi hoerde van den selven lamme, daer hi was in der zee met sinte Petre sinen broeder: ‘Comt na mi, ic sal u doen werden vesscheren der minschen.’ Ende omme dat hi hebbelec was te hoerne², soe hadde hi een inwindech ghetuuch ende een verborghen inspreken dies Vader: ende hier omme liet hi alle dinc, ende volghede Christus na, ende antwerde den insprekene dies Vaders met enen ghehelen wille, ende den Sone van buten met volcomenen werken; want Andreas ludet alsoe vele alse antwerdende der spisen, ochte der voedinghen. Ende hier omme antwerde hi dien woerde Goods in alre wijs dat³ ene spise es ende ene ewege voedinghe goeder minschen; ende sijn antwerde heeft hi volbracht in worden ende in werken. Ende hieromme volghet hi sinte Petre sinen broeder alre naest, ende sprect aldus: ‘Ic gheloeve in den eneghen Sone dies Vaders Ihesum Christum onsen Here.’ In desen artikele gheliken wi Ihesum Christum den Thopase, want hi es goutvaruwech overmids sine eweghe minne, als die edele thopaes. Ende die thopaes heeft oec varuwe alre steene: alsoe heeft Christus die Sone Goods edelheit ende cierheit alre heilegen, ende alre doghede, ende sonder mate daer boven⁴; ende al dat si hebben ende sijn dat es overmids heme⁵. Ende in dien wederblicke der sonnen⁶ onthoecht die thopaes in claerheiden allen ghesteinte⁷: alsoe ghelikerwijs es die minscheit Christi onthoghende in claerheiden ende in edelheiden allen heileghen ende allen inghelen, overmids eenheit met dien ewigen Worde: ende in der eenheit⁸ es die wederblic godleker sonnen soe claer ende soe glorious, dat alle ghesichten der heileghen, ende der inghele werden in die claerheit ghetrocken⁹, ende verbeeldet met eenvuldeghen siene¹⁰, ende oec alle goede minschen dien dese claerheit gheoppenbaert wert. Ende in deser wijs trect ende verbeelt¹¹ oec die thopaes alle ghesichten in heme, dien hi jeghenwerdech es¹², overmids sine groete claerheit. Maer graefdi dien thopaes¹³, hi sal u verdonkeren; ende laetine¹⁴ in sine nature, hi blijft u claer. Alsoe gelikerwijs, wildi graven na die claerheit dies eweghes Words¹⁵ omme ondervinden, die claerheit sal u verdonkeren¹⁶, ende ghi seltse verliesen¹⁷; maer laetise in hare selven, ende volcht hare na met eenvoldeghen siene in een vertien uwes selfs¹⁸, soe salse u verclaren. Die thopaes es ghemint van coninghen ende van princen boven alle rijcheit: alsoe ghelikerwijs die Christum verkiesen, minnen ende besitten boven alle dinc, dat sijn coninghe ende prince, ende niemen meer¹⁹. Ende dit dede Andreas. Want Andreas ludet alsoe vele alse manlec, van den man²⁰, dat es van Christo; want hi volghede heme na met manleken werken tote der doet. Ende Andreas betekent oec scone in sinen stane²¹, want hi stont twe daghe in den cruce, ende leerde dat volc ons Heren; ende Christus, die gloriose thopaes, gaf Sinte Andriese soe groete claerheit in sinen inde, dat hi van minschen ogen niet ghesien en mochte werden. Ende met diere claerheit gaf hi op sinen gheest²² in die eweghe claerheit.

Met desen artikele wert redene in eenvuldeghen siene verbeelt in godleken lichte²³, ende maect den minsche ghevolchsam van buten ende van binnen den dogheden ende der waerheit²⁴.