XLVI. Van den sesten artikele ons gheloeves

Die seste gemme hiet Jaspis, ende hier inne stont Neptalym, die seste sone her Jacobs. Met desen stene versta wi dat seste artikel ons gheloeves, ende met Neptalimme den minderen sente Jacob, ons Heren apostel. Want Neptalim ludet alsoe vele in dietsche alse ene wandelinghe, ochte ene ghelijcheit¹, ochte diese bekerende es², ochte hare breidde³. Ende dit leert ons al sinte Jacob in desen artikele daer hi sprect: ‘Ic gheloeve dat hi opvoer ten hemele ende sit ter rechter hant Goods dies almechtechs Vaders.’ Met diere wandelinghen, die Neptalim bediet, versteetmen die opvaert ons Heren. Metter ghelijcheit⁴ merken wi sijn sitten ter rechter hant sijns Vaders; ende hier mede worden⁵ die apostelen eighenleke bekeert, ende ave ghetrocken van allen tijtleken dinghen, ende volchden hem na met minnen in den hemel. Ende hier omme worden si ghebreidet⁶, dat volc te leerne in allen inden van ertrike⁷. In desen artikele gheliken wi Christum den edelen steene Jaspisse die groene es van varuwen, ende ghelustelec den oghen ane te siene; ende hi es den Smaragden alre naest ghelijc in sire groenheit. Ende hier omme ghelike winc der opvaert⁸ ons Heren, die groene was ende gracioes in den ogen der apostelen, ende alsoe ghelustelec, dat sijs daer na in al haren levene niet vergheten en mochten. Ende des selfs selen wi met rechte in ons ghevuelen, want wi selen anesien dat die edele miraude, dat eweghe Woert, met overvloedegher groenheit omme onsen wille neder comen es in onser naturen; ende hier inne sele wi ons boven al verbliden, want dit ghesichte es al vol gracien. Ende wi selen voert anesien dat die gloriose gemme Jaspis, dat es Christus Jhesus, met onser naturen es op ghevaren te hemele, ende sit ter rechter hant sijns Vaders, ende heeft ons bereet die stat der glorien. Ende hier na sal ons met rechte verlanghen⁹. Ende alsoe moghen wi lichtelike verwinnen alle dinc die ons lettende sijn.

Ende dit merke wi in sinte Jacoppe den minderen, Alpheus sone; want Jacobus ludet alse vele alse terdende¹⁰ onder voet den haesteghen¹¹, dat es dien viant, die werelt, ende onse eighen vleesch¹². Elc es hem haestende omme ons te bedervene; ende dese mote wi terden onder voet, willen wi Jacobus sijn, Alpheus sone. Want Alpheus es alsoe vele gheseghet alse leringhe, ochte gheleert, oehte die dusentechste¹³: ende hier mede verstaen wi eigheleke Jhesum Christum, want na der godheit es hi dies Vaders leringe, ende na der minscheit es hi gheleert van den Vader. Hi es oec die dusentechste, want in heme sijn besloten alle ghetale, ende overmids heme ende sijn verdienen wert dat volle ghetal der ute vercoerne volmaect.