XLVII. Vanden sevenden artikele des gheloves

Die sevende steen hiet Ligurius¹, ende hier inne stont Gad, die sevende sone her Jacobs. Met desen steene verstaen wi dat sevende artikel ons gheloefs, ende met dien name Gad sinte Phylipse. Want Gad ludet alsoe vele in dietsche alse salecheit, ochte salechleke²; ende dit leert ons sinte Phylips in den sevenden artikel, daer hi sprect van den lesten ordeele alre minschen, dat wel salecheit ende salechleke heten mach den goeden³; want si selen dan salecheit ontfaen in siele ende in lijf, ende salechleke⁴, dat es dat sijs werdech sijn, ende dat tughet hen dat ordeel Goods⁵. Ende hier omme sprect sinte Philips: ‘Ic gheloeve dat hi hier na toe te comene es⁶ ordelen levende ende dode,’ dat sijn die goede ende die quade. Ende in desen lesten ordeele gheliken wi Christum den stene die Ligurius hetet. Ligurius⁷ es blickende roet, ende hi trekt ane heme, overmids sine naturlike hitte ende die locht⁸, droeghe lichte dinghe, eest alsoe dat si heme bi sijn⁹. Ende hi wast van urinen eenre beesten¹⁰, wanneer dat si verhardet overmids hitte ende cracht der sonnen¹¹. Ende dese beeste es alsoe scalc van naturen, dat si hare urine dect met sande, op dat die steen niet ghesien noch vonden¹² en werde in orbore enechs menschen¹³. Hier mede proeve wi dat hem Christus oppenbaren sal ten ordele blickende roet, overmids sine wonden; ende overmids overvloedeghe hitte sire minnen, soe sal ute heme vloeien ene suete locht, ende hier mede sal hi ane heme trecken al dat licht ende droeghe es¹⁴: dat es al dat onladen es van sonden, dat es licht; ende al dat vol es karitaten dat es droeghe. Ende dese sijn alle bi heme, ende si sijn heme hebbelec te treckene¹⁵. Maer die nu beestelec leven, die decken desen edelen steen met sande, dat es met erdschen dinghen, want si en begeren Christum ten ordeele niet te siene; want si sijn scalc¹⁶ ende ontsien hem selven, ende en roeken eighenleke niemens salecheit¹⁷. Met allen rechte leert ons sinte Phylips dit artikel, want Philyppus es alsoe vele gheseghet alse die mont der hande, ochte die mont der lampten¹⁸: want in den daghe des ordeels selen de hande spreken vore den mont, dat sijn die goede werken; ende die mont der lampten sal oec spreken, dat es karitate ende ontfarmhertecheit. Die die gheufent heeft met milder herten, die werke selen spreken daer die naturleke mont sal swighen.