Skip to the text

CXII. Vanden zeven lampten des goudenen candelaers

Ghi selt weten dat in den tabernakel der Joden ·vij· lampten borren in der nacht, ende ·iij· in den daghe. Ende hier1 in der heilegher Kerken berren oec ·vij· lampten in den staet der gracien, ende daer boven ·iij· in den staet der glo- rien. Want den staet der gracien gheliken wi der nacht ochte der maerghenstonden, die noch doncker es; want wi wandelen noch in den lichte kerstens gheloefs, ende behoeven dat ons alle die lampten lichten ende berren, op dat wi striden ende verwinnen ende met victorien comen in die oppenbaringhe Gods, die wi den claren daghe geliken. Daer selen berren die ·iij· nederste lampten eweleec in Christus menscheit, ende in alle die heme toe behoeren. Die ierste lampte es heileghe vreese, dat es oetmoedeghe reverencie te Gode; die andere, underlinghe trouwe ende goedertierenheit die ieghewelc hebben sal toe den anderen; die derde lampte es kinnesse met onderscede alre dinc2.

Die andere ·iiij· lampten, die ons nu wisen ende verheffen te Gode, die selen daer wiken den eweghen daghe, in den onbegripeleken lichte der glorien Gods, gheliker wijs dat die sterren wiken ende verblinden te middaghe in den lichte der sonnen, alsoe dat wi haers lichts niet gheware en werden noch en behoeven. Nochtan bliven si altoes staende in hare stade; ende alsoe bliven oec die lampten, dat sijn die gaven Gods, eweleec in onser sielen, in meerre cierheit ende claerheit dan si nu sijn. Ende dit moechdi merken aldus.

Die vierde lampte dat es die gave der staercheit, daer wi nu mede striden ende verwinnen alle dinc; moer alse wi volstreden hebben ende seghe ghevochten3, so en behoeve wi der wapenen niet meer omme striden, maer si bliven ons in ewegher eeren, ende al dat wi daer mede vercreghen hebben4. Want alse dat comt dat volmaect es, so late wi dat van den deele es, sprect sente Pauwels5. Ende alle gaven sijn ghedeilt, sprect hi op ene andere stat, maer God blijft altoes onghedeilt ende al gheheel6. Die gave der staercheit doet ons striden omme te vercrighene gheheele macht in Gode7; ende di sele wi hebben, alse wi Christo gheenicht werden in die glorie Gods. Die gave des raeds leert ons alle dinc vertien ende versmaden, op dat wi boven alle dinc verhaven werden in enicheiden met Gode: ende dit sal ons ghescien, alse ons Christus vertoent dat aenschijn sijns Vader in volre glorien, ende wi sijn troen ende sine woeninghe werden in ewegher eeren: dan sal ons ghenoeghen. Overmids die gave der verstendicheit moghe wi nu bekinnen alse in enen spieghel ende in een ghelikenesse8; maer dan sele wi scouwen in den Sone Gods van anscine te anscine, ende bekinnen alsoe wi bekint sijn9. Want met onbedecten anscine10 sele wi scouwen die glorie Gods, ende verwandelt werden in die selve glorie van claerheiden in claerheiden11. Want die glorie die in redenen es ende mate heeft12, die moet wiken der glorien Gods, die boven redene es ende sonder mate13. Die sevende lampte dat es die gave der wijsheit, die gheeft ons nu kinnesse ende smaec eenre druppen der goetheit Gods14, ende die druppe es so soete dat si verwint allen troest der werelt ende al dat Gode onghelic es; maer in den eweghen daghe der glorien sal ons die heileghe Gheest bevaen in overweseleker minnen, ende wi selen overvloyen in claerheiden, in waerheiden ende in onbegripeleken smake alre salicheit.

Nochtan selen die seven lampten, daer Christus die heileghe Kerke mede gheciert heeft, lichten ende berren eweleec in die ghemeinheit der heileghen, dat es in allen ordenen ende in allen wisen van glorien ende van loeven, daer redene ende caritate kinnen, ende minnen, ende werken sal met ondersceede15. Maer daer die heileghen verhaven sijn boven redene in een bloet ghesichte, daer es die claerheit so onmateleke groet, dat alle die lampten verblenden moeten16 ende wiken den overganghe der sonnen der gherechticheit17. Nu laet ons dan olie gaderen in onse vate. Al sijn die lampten ghemeine allen heileghen, si selen nochtan ieghewelken lichten ende berren, na sijnre maten dat hi olie brinct van goeden werken; ende die en gheene olie en brinct, hi sal gheworpen werden in die uuterste donkerheit, ende sijns en wert nemmermeer raet18. Hier ave nu niet meer.

Footnotes

  1. Sur. Et apud nos. ↩

  2. Sur. Tertia est scientia et rerum omnium discreta sive distincta cognitio. ↩

  3. Sur. et plena victoria potiti erimus. ↩

  4. Sur. neque ipsa dumtaxat, sed et ea omnia quae dimicando per ea obtinuerimus. ↩

  5. Cfr. I Cor. 13, 10. ↩

  6. Cfr. I Cor. 12, 5. ↩

  7. Sur. Hoc fortitudinis dono incitamur ad certandum, ut plenam perfectamque in Deo virtutem adipiscamur, qua possimus omnia. ↩

  8. Cfr. I Cor. 13, 12. ↩

  9. Cfr. Id. ibid. ↩

  10. Revelata facie. ↩

  11. Cfr. II Cor. 3, 18. ↩

  12. Sur. Quae enim gloria in ratione est, et modum ac finem habet. ↩

  13. Sur. ca illi cedet gloriae, quae rationem omnem excellit, et prorsus immensa ac modi expers est. ↩

  14. Sur. Septima denique lucerna, id est, sapientiae donum, in praesenti vita guttulam unam divinae bonitatis gustare et intelligere nos facit. ↩

  15. Sur. id est, cunctis ordinibus, et modis gloriae et laudis, ubi ratio et charitas distinctè ac discriminatim cognoscent, amabunt et operabuntur. ↩

  16. Sur. ut lucernas omnes obscurare.... necesse sit. ↩

  17. Sur. et Solis justitiae exuperantiae et excellentiae cedere prorsus necesse sit. ↩

  18. Sur. nec illi unquàm in omnem aeternitatem consuli aut succurri poterit. ↩

Chapter 113 of 159