Skip to the text

CXIII. Vander werdegher sacrificien Christi

Ic wille voert spreken van der werder sacrificien die Christus dede tote onser salicheit.

Alse hi dien nacht overleden1 hadde met groter con- fusien, gheliker wijs dat vore gheseghet es, te priemtide leiddene Joden ende heidene ghebonden, met groten nide, ende met eenen tekene gheesteleker gherechticheit2, ende met valschen ghetughe, vore Cayphasse, ende vore Pylatuse, ende vore Herodesse: ende hi wart versmaedt en bespodt alse ·j· doere3, verordeelt, ghehalsslaecht4 ende bespouwen in sijn anschijn, ghecroent met doernen, anebeedt in sceerne5, ende gheslaghen met gheeselen ende met enen stocke van riete: ende menich ander torment, dat hi ghedoechde, alsoe alse ons die Ewangelie leert. Ende hi doechde oec vele van buten ende van binnen, dat ons verborghen es ende niet bescreven. Ende aldus offerde Christus hem selven in die doet, omme onser alre salicheit; ende die vrocht van sijnre sacrificien wast ende vernuwet alle daghe in dat ambacht der heilegher Kerken6. Want alle die dienst ende die ufeninghe, die met sijnre doet gheenicht es, die moet Gode altoes behaghen, ende en gheen ander. Ende hier omme sijn si alle verbannen ende vermaledijt, die alsoe leven ende sterven, datse Christus in sijnre sacrificien Gode niet gheoffert en heeft; maer die quaetste van allen desen dat sijn die ghene die also heilich wanen sijn7, dat si der doet Christi noch ufeninghe der heiligher Kerken niet en behoeven. Want gheliker wijs dat die Joden in der figuren alle daghe moesten Gode offeren ·j· lam van ghemeinre cost, soude hare dienst vrochtbaer sijn ende Gode behaghen: alsoe moet nu die heileghe Kerke alle daghe in haerre sacrificien Gode offeren onser alre lam Jhesum Christum, sine passie ende sine heileghe doet, anders en mochte wi Gode nemmermeer behaghen. Ende hier ane moechdi merken dat alle heilicheit, van beghinne der werelt, ghefundeert ende ghewortelt es in die passie ende in die doet ons Heren.

Footnotes

  1. Sur. Transacta nocte illa. ↩

  2. Sur. et quadam spiritalis justitiae simulatione. ↩

  3. Sur. Ubi velut fatuus, irrisus et contemptus est. Het verouderde door wordt by Kiliaen vertolkt door stultus, stolidus, socors. ↩

  4. Sur. colaphis caesus. Het werkwoord is gemaekt van het subst. halslag, by Kiliaen colaphus, alapa. ↩

  5. Sur. irridiculè adoratus. Kiliaen geeft het woord scherne, dat is spot, en vertaelt het door ludibrium, jocus, sanna. Hy geeft ook schernen, dat is spotten, schertsen. ↩

  6. Sur. Fruetus autem sacrificii ejus per omnes dies in sanctae Ecclesiae officio ae ministerio crescunt ac renovantur. ↩

  7. Thans zegt men te zyn. Sur. qui intantum sese sanctos arbitrantur. Zie over het wegblyven der prepositie, Grimm, Grammatik, IV, bl.117. ↩

Chapter 114 of 159