Skip to the text

III. Ut se praeparare et habere debeat dominici corporis Sacramentum percepturus

Dat ons van Gode wert1 ghesent,
Daer inne leeft die lichame ons Heren,
Dien wi mit rechte boven al selen eren.
Elc goet mensce sal sitten voir Christus jeghenwoirdicheit,
En̄ proeven hem selven, ende merken
Sijn leven, sijn waerde2 en̄ sijn werken,
Ende spreken met droeven sinne:
‘Sijt mijns ghenadich, ewighe minne.
Ic hebbe ghesondicht van al minen kintscendaghen3;
Ic hebbe verloren mine tijt:
Ontſermt mijns, Here, die vol ghenaden sijt.
Ic en bin niet weert dat ghi in mi comet4.
Ic en werde nemmermeer ghesont,
My en troeste uwe soete mont
En̄ spreke een woert, dat my becomt5,
Dat uut uwer hoecheit comt6.

Footnotes

  1. Alle de Hss. hebben wert, doch waerschynlyk moet men wart lezen in imperfecto. ↩

  2. F. sine weerde, kwalyk. Sur. verba actusque suos (explorabit). ↩

  3. De woorden al minen zyn louter inschuifsel en het werk van Copisten. ↩

  4. F, G. comt. ↩

  5. Verbum aliquod consolatorium, zegt Surius. Becomen, zegt zoo veel als behagen, aengenaem zyn. ↩

  6. Sur. ex tua celsitudine emissum. ↩

Chapter 3 of 84