IV. Respondet Deus animae, sacrae communionis avidae
Ic wil doen dat my behoirt;
Ic wil antwoerden1 dinen2 rouwe,
Ic wil di doen na dijn betrouwen.
Wes blide, coene ende onverveert3
Ic wil sijn uw spise, u koc en̄ u4 weert:
Keert u te male toe my5 weert.
Mijn vleysch is wel ghebraden
Aent cruce, om uwe ghenade6;
Dat siele en̄ lijſ doer gheet.
Wi selen te gader7 eten en̄ drinken;
Ghi selt mire passien en̄ doot ghedinken,
Ende mire ewigher minnen mede.
Lieve, ic hebbe alsoe verstaen:
Ghi sout8 gaerne dat Sacrament onfaen;
Die sacrificie der Missen es nu ghedaen9.
Sidi bereet, ghi moghet10 onfaen.’
Footnotes
-
F. kwalyk, anderwerven. ↩
-
G. kwalyk. sinen. ↩
-
D. alleen, onvervaert. Maer dan moet men in het volgend vers ook begaert lezen. ↩
-
U voor uw is gemeen by de Ouden. Surius vertaelt: Equidem cibus et hospes tuus ero. Men ziet, de koe blyft hier weg. Misschien heeft er oorspronkelyk gestaen u spise en̄ oec u weert. ↩
-
F, G. te mi. ↩
-
tuî gratia, zegt Surius. ↩
-
F, G. te samen. ↩
-
D. alleen, Ghi selt. ↩
-
In F en G. blyft nu weg. ↩
-
D. alleen, ghi mochtet. ↩
Chapter 4 of 84