Skip to the text

IV. Respondet Deus animae, sacrae communionis avidae

Ic wil doen dat my behoirt;
Ic wil antwoerden1 dinen2 rouwe,
Ic wil di doen na dijn betrouwen.
Wes blide, coene ende onverveert3
Ic wil sijn uw spise, u koc en̄ u4 weert:
Keert u te male toe my5 weert.
Mijn vleysch is wel ghebraden
Aent cruce, om uwe ghenade6;
Dat siele en̄ lijſ doer gheet.
Wi selen te gader7 eten en̄ drinken;
Ghi selt mire passien en̄ doot ghedinken,
Ende mire ewigher minnen mede.
Lieve, ic hebbe alsoe verstaen:
Ghi sout8 gaerne dat Sacrament onfaen;
Die sacrificie der Missen es nu ghedaen9.
Sidi bereet, ghi moghet10 onfaen.’

Footnotes

  1. F. kwalyk, anderwerven. ↩

  2. G. kwalyk. sinen. ↩

  3. D. alleen, onvervaert. Maer dan moet men in het volgend vers ook begaert lezen. ↩

  4. U voor uw is gemeen by de Ouden. Surius vertaelt: Equidem cibus et hospes tuus ero. Men ziet, de koe blyft hier weg. Misschien heeft er oorspronkelyk gestaen u spise en̄ oec u weert. ↩

  5. F, G. te mi. ↩

  6. tuî gratia, zegt Surius. ↩

  7. F, G. te samen. ↩

  8. D. alleen, Ghi selt. ↩

  9. In F en G. blyft nu weg. ↩

  10. D. alleen, ghi mochtet. ↩

Chapter 4 of 84