VI. De impedimentis verae contemplationis

Dat si no scouwen, no onwise vinden en moghen¹.
Die menschen hebben alle hinder,
Die noch scouwen no onwise en connen vinden²:
En̄ andere menschen nauwe merken;
Die vremde sorghe draghen
Ten vrienden en̄ ten maghen,
En̄ haers selfs noetorft³ besorghen⁴,
Voirsienighe besceydenheid is goet.
Die vele sorghet, hi is onvroet⁵.
Uutkeer in een sinlic leven
Beneemt ghewarich ynnich pleghen⁶.
Si en vinden binnen⁷ gheen ghevoech;
Van buten traghe⁸ en̄ onbereet,
Van binnen ongheordent in lieve, in leet.
Al moghen dese dinghen sijn sonder dootsonden,
Si letten⁹ den mensce¹⁰ te comene in sinen gronden¹¹.
Die sijn verbeeldet in vremden dinghen,
Si en moghen no scouwen, no onwise vinden.