Skip to the text

XV. Ut Spiritus Domini operatur in nobis

Voert meer, ghelikerwijs dat ons die gheest ons Heren uutsent te levene in doechden en̄ in allen goeden werken, alsoe treet hi ons in inwendigher oefeninghen, en̄ eyscht ons en̄ ghchiet ons dat wi Gode danken en̄ loven, minnen ende cren selen ewelijc en̄ emmermeer, ghelikerwijs dat ie voir ghelcert hebbe. En̄ soe wi meer kennen en̄ minnen, soe ons meer lust te kennene en̄ te minnene, en̄ alsoe onthoghen wi onsen sinnen1. Die gheest ons Heren treet ons in2, en̄ toent ons dat anscijn der minnen, en̄ maect ons los en̄ ledich ons selfs, liefs en̄ leets, en̄ alre creaturen, ende ghevet ons volheit sijnre ghenaden; en̄ leert ons oeſeninghe volmaecter minnen, dat is onderlinghe scouwen tusscen ons en̄ Gode, onderlinghe smaken en̄ kennen, ghelieven en̄ behaghen, in minnen smelten en̄ vervlieten. Want God gheeft ons hem selven, mer wi en connens niet begripen. Uut hem vloyen ons sine menichfoudighe gaven in siele, in lijf, in herte, in sin, in alle onse crafte. Wy smaken en̄ ghevoelen troest en̄ soeticheit sijnre minnen. Hi et en̄ drinct met ons, en̄ wi met hem. Dit is boven verstaen3 van sinnen. Soe wi meer eten, soe ons meer lust; soe wi meer drinken, soe ons meer dorst; maer minne betaelt al die cost. Die gaven Gods teren en̄ voeden4, want si sijn selve spise en̄ dranc. Die vloyen over, en̄ vollen alle onse vate: nochtan blijft ons verborghen hongher ende dorst; want wi ghieren en̄ gapen na dat goet, dat minne selve is boven alle gaven, sonder mate. Dit is die wise hoe die gheest Gods hem selven gheeft, mochten wine begripen. Hi treet ons oec in, en̄ eyscht ons ene minne met hem te sine. En̄ alle die woerde ons Heren Jhesu Christi die sijn moghelic te ghesciene. Ende hi begheerde en̄ bat sinen hemelscen Vader dat wi souden een5 sijn mit hem en̄ met sinen Vader, ghelikerwijs dat hi, nader menscheit, een is met Gode in minnen, niet van naturen maer van ghenaden. En̄ hi begheerde en̄ woude oec dat wi souden sijn daer hi is, op dat wi sien mochten die glorie en̄ die ere, die hem sijn hemelsche Vader ghegeven heeft6.

Uut desen woerden suldi merken ‧vj‧ punten met ondersceede, daer dat hoechste kennisse tusscen ons en̄ Gode inne gheleghen is.

Footnotes

  1. D. alleen, onse sinnen. Maer onthoghen regeert hier den dativus. Sur. sieque sensus nostros excedimus. ↩

  2. Sur. intrò nos trahit. ↩

  3. F. boven onse verstaen. Sur. Et hoe quidem supra captum sensuum agitur. ↩

  4. Sur. Ipsa Dei dona et consumunt et nutriunt. ↩

  5. D. kwalyk, in een. ↩

  6. Vglk. Joann. 17, 21 et 24. ↩

Chapter 15 of 84