XXVIII. De omnipotentis Dei secundum naturam unitate, et personarum trinitate

Nu merket dan, die hoghe nature Gods in drie personen die is ewich uutwerkende alle goet en̄ alle dogheden in yeghewelken mensche, dies behoeft en̄ begheert. En̄ hi heeft ghescapen die redelike siele met drie crachten; en̄ alse die vervult sijn met gracien, soe is die mensche Gode ghelije, en̄ hi is hebbelic, wijs en̄ machtich alle sonden te verwinnene ende alle doechden te volbringhene, en̄ hi mach hem selven regheren en̄ ordineren, van buten en̄ van binnen, in allen goeden wisen en̄ in allen doechden, naden liefsten wille Gods. En̄ alsoe is hi Gode ghelijc overmits gracie en̄ sijn doechsam leven; en̄ boven dit ghelijc in gracien en̄ in doechden, soe heeft God den mensche ghemaect tote sinen beelde. God is sijns selves beelde en̄ alre creaturen, en̄ hi bekent hem selven, met hem selven, in hem selven, ende alle dinc¹. Hi is alre wesene overwesene²; sijn godheit is een wiel³ al sonder gront: hi blivet verdoelt die daer inne comt. God is één inder naturen, drieheit in personen. Drieheit es ewighe⁴ inblivende in eenheit der naturen, ende eenheit der naturen in drieheit der persoenlicheit: en̄ aldus is die nature levende en̄ vruchtbaer in ewicheit.

Dat wesen Gods is ledich, nadien dat wesen heet, en̄ oec ewich beghin⁵ en̄ einde, en̄ een levende onthout alles dies dat ghescapen is⁶. En̄ dat selve wesen is nature, en̄ vruchtbaer, en̄ eyghendom⁷ der persoenlicheit⁸. En̄ dat eyghendom is persoenlicheit, en̄ persoenlic in drie eyghenscape, dat is vaderlic, en̄ soenlic, en̄ daer inne is verborghen die derde eyghenscap, dat is willighe gheestelicheit. Nu en mach nature niet sijn sonder persoen, noch persone sonder hare substancie, want si is een levende onthout der persone⁹. En̄ aldus is die nature één in haer selven, vruchtbaer in drieheit, en̄ drieheit in cenheit¹⁰, ende eenheit leeft in drieheit¹¹. En̄ drieheit is vruchtbaer in haer selven, en̄ si en is niet ondersceyden na dinghen mer na redenen¹²; want drieheit is eenheit der naturen, mer si brinct voirt die persone, ondersceden na redenen en̄ oec na dinghen, dat is die Vader en̄ die Sone en̄ die heylighe Gheest¹³. Dat sijn drie persone ondersceden, ende si sijn ene godheit, diemen niet sceden noch deelen en mach in gheenre wijs¹⁴. Ende aldus gheloven wi enen God in drie personen, en̄ die drie personen en bestaen niet op persoenlic ondersceet; mer si sijn één wesen, één nature, één God ongescheden ende onghedeilt in enigher wijs¹⁵. Nochtan is yeghewelc persoen God, want hi die nature te male in hem besloten heeft; maer wi en moghen niet segghen drie Gode, alsoe alse wi gheloven drie persone; want si sijn één onghedeelde eenheit der naturen, diemen niet sceyden en mach. Die Vader is een ewich beghin inden personen, en̄ dat beghin es weselic ende persoenlic¹⁶. Die andere persone sijn met den Vader dat selve beghin, ewich, sonder voir en̄ na noch minre no mere, maer ghelijc in alre wijs, in wesene, in levene, in werkene. Maer na redene, na ordine, na nature en̄ oec na wise der heyligher Scrifturen, soe is hi die ierste persoen in godliker naturen¹⁷; en̄ hi ghebaert sine ewighe wijsheit, dat is sijn Sone die hem ghelijc is en̄ éne substancie met hem¹⁸; en̄ hi bekent sinen eengheboren Sone ewelic in hem ongheboren¹⁹, en̄ sonder onderlaet uut hem van nuwes ghebarende, en̄ altoes uut gheboren een ander persoen, en̄ altoes één God met hem inder naturen²⁰. En̄ die Sone is wijsheit des Vaders; hi is wedersiende in sinen oirspronc, dat is sijn Vader, en̄ bekent sinen Vader²¹; en̄ hi siet hem inden Vader ongheboren inder naturen; en̄ hi siet hem uutvloyende in persoenlike anderheit uut der substancien des Vaders, ende een ander persoen ondersceden vanden Vader, en̄ altoes in blivende inder naturen metten Vader²². Ende in desen onderlinghen ondersiene tusseen den Vader en̄ den Soen²³, soe vloyet een ewich wel behaghen, dat is die heylighe Gheest, die derde persoen die uut hem beyden vloyet; want hi is één wille en̄ één minne in hem beiden, en̄ uut hem beyden ewich uutvloyende, en̄ weder invloyende in die nature der godheit. En̄ aldus bestaet die hoghe nature Gods in drieheit der personen met onderscede, en̄ in eenheit der naturen eenvoudigher wijs, sonder ondersceet. En̄ aldus suldi vaste houden en̄ gheloven den Sone metten Vader in eenheit des heylighen Gheestes, drie persone éne nature, ghewarich God, die leeft en̄ regniert in hemel en̄ in erde boven allen creaturen, in tijt en̄ in ewicheit.