Dominica IV post Pascha
eius in preces eorum. — Super constitiitos in devotione conlinua; Isaiae ultimo: Ad quem autem respiciam nisi ad pauperculum et contritum spiritu etc. — Super constitutos in mentis ordinatione arcta; loannis sexto: Cum sublevasset oculos Lesus et vidisset, quia muUitudo maxima venitadeum, dixit ad Philippum: Unde ememus panes etc.
II. Circa secundum nota, quod cor nostrum in niundo vere gaudere potest solum in quatuor, scilicet in virtulum pulcritudine; Isaiae sexagesimo primo: Gaudens gaudebo in Domino, et exsulta-
Sermo I
Cum venerit ille Spiritus veritatis, docebit vos veritatem, loannis decimo sexto.
Videns Dominus noster Lesus Christus, discipulos suos desolari de recessu suo corporali, in remedium desolationis in verbo proposito promittit eis regale xenium, imperiale donum, scilicet Spiritum sanctum, quo habito, non est locus desolationis et moestitiae, immo consolationis et laetitiae. Ut autem eorum animos in eius concupiscentiam provocet, describit eum quantum ad triplicem proprietatem, quae omnem animam desiderio sui in eius amorem trahit. Prjnao describit eum quantum ad benignilatem propter communicativam praesentiam raaiestatis altissimae; secundo, quantum ad nobilitatem propter excellentiam dignitatis personae; tertio, quantum ad liberalilatem propter redundantiam eopiositatis doctrinae. Primo describit eum ut benignissimum propler communicativam praesentiam altissimae maiestatis, cum dicit: Cum venerit. Vere magna benignitas, quia talis et tantus doctor non dedignatur venire ad suos discipulos contra consuetudinem aliorura raagistrorum. Secundo describit eum ut nobilissimum propter excellentiam dignitatis personae, cura subdit: ille Spiritus veritatis. Nihil enim excellentius, nihil pretiosius, nihil nobilius Spiritu sancto. Tertio describit eum ut liberalissimum propter redundanliam copiositatis doctrinae, cum subinfert: docebit vos omnem veritatem. De isto fontaiissimo doctore omnes rivi sapientiae et scientiae eraanant et derivantur.
- Dicit ergo: Cum venerit, ubi describit eura quantum ad benignitatem propter comraunicativam praesentiam altissimae maiestatis. Si quaeratur ratio.
« Vers. S. bit anima mea in Deo meo, quia induit me vestimentis salutis elc. — In meritorum multiplicatione; Lucae decimo: Nolite gaudere, quia spirilus vobis subiiciuntur; gaudete autem, quod nomina vestra scripta sunt in caelis. — In tribulationum perpessione; lacobi primo: Omne gaudium existimate, fratres mei, cum in varias tentationes incideritis etc. — In aeternorum odoratione; Isaiae ultimo: Gaudete cum lerusalem gaudio, universi, qui lugetis super eam, ut sugatis et repleamini ab ubere consolationis eius. quare ille benignissimus Spiritus dignatus est ad suos discipulos venire; optime respondetur, quod sua benignitas est ratio praecipua. Nam ratione benignitatis suae venit iste Spiritus primo ut medicus totius experientiae propler collationera spirilualis et corporalis vitae; secundo, ut magister totius sapienliae propter instructionem utilis doctrinae; tertio, ut rex totius opulenliae propter amotionem totalis indigentiae. Priraura est respectu inflrmorura, secundura respeclu ignorantiura, tertium respectu pauperura.
Primo venit ut medicus tolius experientiae propter collationem spiritualis et corporalis vitae. quam peritus est iste medicus, qui mortuos spiritualiter el corporaliter vivificat et omnera languorera curat sine ferro et sine igne, sed solo curationis verbo et suae voluntatis beneplacito! Unde Ezechielis trigesimo septimo: Veni, spiritus, et insufjla super inlerfectos islos, et reviviscant, scilicet a morte culpae per collationera gratiae. Unde sicut corpus raortuura est sine anima, sic et aniraa raortua est sine Spiritu sancto.
Secundo venit ut magister totius sapientiae propter instructionem utilis doctrinae. Ipse enim est fontale principium omnis scientiae et specialiter christianae doctrinae sive propheticae, sive apostolicae secundum utramque Legera. Et propter hoc, dicitur Sapientiae septirao, optavi, et datus est mihi sensus, et invocavi, et venit in me spiritus sapientiae; et praeposui illam regnis et sedibus et divitias nihil esse duxi in comparatione ilLius. Quia Spiritus sanctus, licet sit liberalis et largus in dando, quia ipse est providus et discretus in dispensando; ideo ad hoc, ut aliquis ab ipso magnum beneflcium impetret, requiritur convenientia debitae dispositionis ex parte sui; et propter hoc dicitur: Oplavi, 608), qui tractat de Ihemate: Perire, ei accipietis. In codice ille sermo est paulo diffusior, et satis quoad sententias cum
vehementi desiderio amoris, et invoccwi, cum devotione in oralione. Et lunc datus est mihi sensus, discretionis et prudentiae, et venit in me spiritus, illuminantis, sapienliae; el praeposui illam regnis, id est omnibus rebus temporalibus, eo quod niJiil sunt in comparatione illius. Nam si Scriptura sileret, esperientia doceret, quia cunctae res non satiant appetitum aniraae rationalis, eo quod homines, his omnibus adeptis, ardentiores fiunt in acquirendo; et ideo manifestum est, quod horum acquisitio vel possessio plus habet vacuitatis et indigentiae quam sohdilatis et sufficientiae; unde in eis nunquam sislit appetitus, quia non invenit solidilatem. Sed spiritus sapientiae est totius animae compietivus et moderativus; ila enim inebriat hominem, ut in omnibus operibus ducatur sobrie.
Tertio venit ut rex totius opuLenliae propter amotionem totius indigentiae; unde Actuum secundo: Factus est repenle de caelo sonus tanquam aduenientis spiritus vehementis et replevit totani domum, ubi erant sedenles; unde sequitur: Repleti sunt omnes Spirilu sancto. Ita enim Spiritus sanctus Apostolos virtutibus et donis et muneribus adimplevit et opulentavit, ut in nullo egerent, cum eos constituit heredes et reges regni caelorum et principes fidei christianae. Hic est enim, qui susciiat de terra, avaritiae, avarum et inopem, et erigit de slercore, immunditiae, peccatorem et pauperem, ut opulentatus veris divitiis gratiae, sedeat cum apostolicis jonncepibus et solium gloriae teneat, in caelesti patria.
II. Sequitur: ille Spiritus veritatis, ubi descriu. bit eum secundo quantum ad nobilitatem propter excellentiam dignitatis personae. Ille enim Spiritus ratione suae dignitalis et excellentiae est primo admirabilis in incipientibus propter spiritualem purgationem omnium peccatorum; iecmdiO, venerabilis in proficientibus propter fldelem dispensationem charismatum divinorum; tertio, desiderabilis in pervenientibus propter mentalem refectionem suavium ciborum. Ratione primi est virtutis summae; ratione secundi, aequitatis perfectae; ratione tertii, bonitatis supremae.
Primo ille Spiritus est admirabilis in incipientibus propler spiritualem purgationem omnium peccatorum; unde Isaiae quarto: Sanctus vocabitur omnis, qui scriplus est in vita in Jerusalem; si abluerit Dominus sordes filiarum Sion et sanguinem lerusalem laverit de medio eius in spirilu iudicii et spiritu ardoris. — Dicitur Spiritus sanctus spiritus iudicii, in quantum imprimit in animam timorem divinae severitatis; sed spiritus ardoris, in quantum elevat ad amorem bonitatis. His duobus, scilicet timore et amore, abluil Dominus sordes /illarum Sion et sanguinem lerusalem, id est maculas peccalorum spirilualium et carnalium. Ad illud balneum accedere debent omnes peccatores sordibus inquinati.
Secundo est venerabilis in proficientibus propter dispensationem fidelem charismatum divinorum; unde primae ad Corinthios duodecimo: Divisiones gratiarum sunt, idem autem Spiritus; et post enumerationem donorum et gratiarum sequitur: Haec omnia operatur unus atque idem Spiritus, dividens singulis, prout vult. Spiritus sanctus distribuit omnia bona secundum nostrum meritum et suani complacentiam. Unde licet diversi, distincti et multiplices rivuli a fonte egrediantur, tamen unus est fons, qui sine defectu se multiplicat; sic ab uno fonte aeterno, ab uno paradiso, ab uno Spiritu sancto sine sui defectibihtate egrediuntur diversi rivuli gratiarum, donorum el beatitudinum.
Tertio est desiderabilis in pervenientibus propter mentalem refectionem suavium ciborum; unde possunt dicere Sancti in patria; 0 quam bonus et suavis est, Domine, Spiritus tuus in nobis! Unde bene coniungitur bonum suavi. Nam est bonum, quod non est suave, sicut timor poenae, et est suave, quod non est bonum, sicut voluptas lasciviae; sed totum bonum dixit qui bonum suavi coniunxit dicendo: 0 quam bonus est et suavis! Sed quia vix invenitur aliqua delectatio terrena, quae non sit respersa amaritudine, vel prae frequenti assuetudine generet fastidium; ideo divina Sapientia, Christus, dicit Ecclesiastici vigesimo quarto: Spiritus meus super mel dulcis. — Spiritus meus, qui a me procedit, super mel dulcis, id est super omnem delectationem creaturae. Nara mel in genere creaturae habet dulcedinera; unde dulcedo Spiritus sancti sic dulciter reticit, ut perfecte animam satiet, nec generat fastidium, immo continuat desiderium.
III. Ultimo describit eum quantum ad liberalem redundanliam copiositatis doctrinae, cum subinfertur: docebit vos omnem verilatem. Ratione enim suae rednndantiae et copiositatis doctrinae docet iste Spiritus triplicem veritatem, ad quam omnis veritas potest reduci. Primo enim docet fugere deformitatem culpae propter timorem divinae severitatis; secundo, omnia facere sine acceptione personae propter amorem iustitiae et aequitatis; tertio, a;)eto-e inhabilationem caeleslis patriae propter visionem divinae raaiestatis. Primum est respectu sui; secundum, respectu proximi; tertium, respectu Dei. Et sic, cum doceat iste Spiritus fugienda mala propter divinae reverentiae timorem; operanda bona propter araorera iustitiae; el appetenda caelestia propter fruitionem sapientiae, ut per haec tria ordinetur homo
Chapter 36 of 64