Dominica nona post Pentecosten

« quia mors et vila in manu linguae », secundum Glossam. Si nolumus condemnari ex verbis nostris in die iudicii, habeamus in ore nostro verba dulcia, non dura; humilia, non superba; aediflcatoria, non criminosa et detractoria.

Tertio debel homo reddere rationem de pravis a- maleficiis operis; unde in Symbolo: « Omnes re- surgere habent cum corporibus suis et reddituri sunt de factis propriis rationem »; et in verbo proposito: Vocavit illum el ait illi: Quid hoc audio de «e? Redde rationem villicationis tuae. « Vocat illum, quando timorem incutit aeternae damnationis », secundum Glossam; et ait illi, dictante conscienlia: Quid hoc audio de te? Redde rationem viUicationis tuae, id est, secundum Glossam, « cogita, dum vivis, qualiter debeas operari, ut evadas poenas aeternas ». lam enim « tempore mortis » non poteris villicare, id est operari ad salisfaciendum. Rogeraus etc.

Sermo I

Dominica septima post Peiitecosteii. Sermo fratris Bonaventnrae in Conventu Praedicatorum de Atrebato.

Quicunujue Spiritu Dei aguntur, hi sunt filii Dei, ad Romanos octavo.

In verbis his duo nola, scilicel motus gratiae inspirantis, cui obtemperandum cum devotione; actus dikctionis gratiflcantis, cui est regratiandum cum attentione.

Circa primum nota, quod signa sequentis gratiae motus sunt haec, scilicet discretionis sapientifi-

Sermo II

Domus mea domus orationis vocabitur; vos autem fecistis illam speluncam lalronum, Lucae decimo nono.

Dominus noster, summus pontifex universalis Ecclesiae, videns hodierna die, domum oralionis fieri forum negotiationis, quodam debili flagello electis miraculose negotiatoribus de templo, dure arguit eos de maleficio, cum dicit in verbo proposito: Domus mea domus orationis vocabitur. In quo quidem verbo primo notatur appropriatio dominii; secundo, intentio sacrificii; tertio, increpatio maleficii. Pricae intellectus; Ecclesiastici tertio: Fi/zY sap?en«me, ecclesia iustorum, el natio iUo?'um, obedientia et dileclio. — Devotionis angelicae coelibatus; ad Galatas quarto: Quoniani estis filii, misit Deus Spiritum Filii sui in corda vestra clamantem: A bba, Pater. — Religionis sacrae ornatus; ad Ephesios quinto; Ut filii lucis ambulate. — Conversationis pacificae convictus; ad Phihppenses secundo: Sitis sine querela et simplices fiUi Dei sine reprehensione in medio nationis pravae et perversae, inter quos tucetis sicut luminaria in mundo.

Sermo III

Item, sermo fratris Bonaventurae Fratribus Parisius in Capitulo, Dominica octaTa post Pentecosten.

Ipse enim Spiritus testimonium reddit spiritui noslro, quod sumus filii Dei, ad Romanos octavo.

Notandum, quod comprobantur legitimi filii illi qui sunt honesti per sanctimoniae puritatem; ad Ephesios quinto: Estote ergo imitatores Dei sicut filii carissimi. Fornicatio autem et omnis immunditia, aut avaritia nec nominetur in vobis, sicut decet sanctos. — Devoti per Ecclesiae sedulitatem; ad Galatas quarto: Quoniam estis filii, misit Deus Spiritum Filii sui in corda vestra clamantem: Abba, Pater. — Pacifici per famihae unitatem; Matthaei quinto: Beati pacifici, quoniam filii Dei vocabuntur. — Sludiosi per diligentiae probitatem; Ecclesiastici tertio: Filii sapientiae, ecclesia iustorum, et natio illorum, obedientia et dilectio. mum est honoris et magnificentiae, secundum est amoris et benevolentiae, terlium est pudoris et displicentiae. Appropriatio dominii, quod est honoris et magnificentiae, notatur, cum dicit: Domus mea. Intentio sacrificii, quod est amoris et benevolentiae, notatur, cum subdit: domus orationis vocabitur; ista intentione flt ecclesia, ut sacrificiis Deus honoretur in ea. Increpatio maleficii et displicentiae notatur, cum subinfert: vos autem fecistis illam speluncam latronum.

I. Primo ergo in verbo proposito notatur appropriatio dominii, cum dicil: Domus mea. Vindicat et appropriat sibi dominium Dominus in ecclesia, eo

quod iu ea habel exercere tres actus liierarchicos sibi soU taiiquam efficienti convenicntes et nulh alii. Unde sicut Deus Pater habet in superiori hierarchia Angelorum purgare, illuminare el perficere; sic Filius, licel indivisa sint opera Trinitatis, in inferiori hierarchia fidelium habet haec tria facere, licet aliter acciiiialnr purgure hie et ibi. Uiide propter haec Iria, iiia(. habeiit lieri ab ipso in ecclesia, approiniai siln (lominium et dicit de ea, quod est domus nwa: primo, quia est locus desiderabilis propilialionis, purgaiilis alTectum a sordibus peccati; secundo, quia est locus salutaris eruditionis, illuminantis et dirigentis intellectum ab errore devii; tertio, quia est locus sacramentalis refeclionis, perficienlis et quietanlis appetitum dulcedine incomprehensibili. Et sic in ecclesia fidelis debet purgari a malo culpae et illuminari verbo doctrinae et refici sive perfici cibo eucharistiae.

Primo Dominus appropriat sibi doniinium in ecclesia, quia esl om% desiderabilis propilialionis, pj,.ggj. foecliiatem aOeclus; unde dicitur tertii Regum oclavo: Si fugeril populus tuus Israel inimicos suos, quia peccalurus esl tibi, et agentes poenUentiam et confitenies nomini tuo, venerint et orauerinl el deprecali te fuerint in domo hac; exaudi in caelo et dimitte peccala populi lui Israel. Qui eniin vult oblinere veniam peccatorum debet habere hunc ordinem, qui in praedicta auctoritate docetur servari, quia veri poenitentes primo debent gemere per dolorosam contritionem in corde; deinde confiteri peccata sua per recognitionem in ore ad laudem nominis Dei; postea venire per defectuum emendationem in opere; et tunc eum orabunt cum limore; et si deprecati fuerint, cum devotione in domo ecclesiae, merebuntur obtinere veniam peccalorum, duramodo proponant peccata postmodum non committere; quia propter boc dicilur Ecclesiastae quarto: Custodi pedem lu.um, ingrediens domum Dei. — ille novit custodire pedem suum, qui, ingrediens domum Dei, affectum ab omni immunditia per confessionem purgat et eam postmodum proponit non committere.

Secundo Dominus appropriat sibi in ecclesia dorainium, quia esl locus salutaris erudilionis, illurainantis tenebrositatem intellectus; unde Ecclesiastici quinquagesimo primo: Appropiale ad me, indocti, et congregute vos in domum disciplinae. — Verbum esl divinae Sapientiae ad laicos, qui indocli dicunlur, quia in divinis eloquiis non sunl instructi. Isti autem appropiant ad Sapientiam increatara, quando praebent tam aurium audientiara quam cordium intelligentiam ad praedicatoris eloquentiam, ut diligenler intenti his quae dicuntur, ea tolis visce- Vei-s. 33. secj. ribus anhelantes, festinent quod intelligunt opere adimplere. El congregale vos in domuni disciplinae, quod fit, quando fideles adunantur intra parietes ecclesiae materialis. Unde in diebus solemnibus tractanda sunt verba dominicae doctrinae; et propter hoc dicit Psalmus = in persona praedicatorum: Benediximus vobis de domo Domini; Deus Dominus, el illuxit nobis. — Benediximus vobis, scilicet populis, vestra arida corda rore caeleslis doctrinae compluendo, ct hoc,quia Deus Dominus, praebens auctoritatera officii, iltuxit nobis, conferens veritatein Evangelii. Unde in praedicatoribus debet esse auctoritas officii, veritas Evangelii et auditio populi.

Tertio Doininus appropriat sibi dominium in ecclesia, quia locus sacramentalis refectionis, perficientis et lermiiiantis fluxibifitatem appetitus; unde Proverbiorum nono: Sapientia aedificavil sibi domum, excidil columnas septem; immolavit victimas suas, miscuit vinum et proposuit mensam suam; et sequitur: Et insipienlilms locula est: Venite et comedite panem meum et bibite vinum, quod miscui vobis. — Sapientia, id est Christus, aedifi.cavit sibi domum, Ecclesiae; excidit, id est, profunde et firmiter in ea collocavit, columnas septon, Sacramentorum, immoiavit viclimas suas, proprii corporis, et miscuil vinum, proprii sanguinis, qui exivit de eius latere, et proposuit mensam suam, in altari crucis; el insipientibus, huius saeculi, qui nolunt humana ralione in cognitionem huius Sacramenti devenire, locuta est, tara interiori inspiralione quara exteriori praedicatione: Venite et eomedite panem meum, caelestera, in se habentem omne delectamenlum et omnis saporis suavitatem; et bibite vinum, spiritualis sapientiae. Unde qui vult comedere panem vitae et potare vinum sapienliae, necesse habet venire ad Sacramentum corporis et sanguinis Christi. Ibi enira sentiet, quomodo sapienlia secundum suum nomen sit, et gustabit sensibiliter, quoniam eius spiritus est super mel dulcis, cuius imraensa raagnitudo dulcedinis, quae in eo absconditur, appetitum aniraae, qui est ad inflnita, absorbet et quietat. In nullo enim alio fluxibilitas appetitus et instabilitas mentis potest lerminari et quielari. Nam cor hominis, cum sit lubricura et instabile propter diversitatem appetitus ad multa et varia fluxibilia, nisi eius appetitus in aliquo satietur, continuo dissolvitur et ad carnaha delectaraenta prolabitur; et ideo, ut stabiliatur in bono, Deus dedit homini hunc panem, in quo invenit plenitudinem saturilatis el ebrietatem sapientialis voluptatis; unde in Psalrao: Inebriabuntur ab ubertate domus tuae, et torrente voluptatis tuae potabis eos; quoniam apud te est fons vilae, et in lumine tuo videbimus lumen.

Psalm. 117, 26. seq. » ers. 1. sei.

II. Secundo in verbo proposito notatur inlentio sacfificii, quod est amoris et benevolentiae, cum subdit: domus orationis vocabitur.,d hoc, ut oratio ilirigatur sicut incensum in conspectu Dei, necesse sunt tres conditiones. Nam primo orationem debet praeire humilitas animi in reputatione; secundo debet comitari soMctitas desiderii in affectione; tertio debet subsequi sedulitas studii in continualione.

Primo orationem debet praeire humilitas animi /.. 9 j ni. 1 r cac decimo octavo, de Pharisaeo et pubhcano, qui ascenderunt in templum, ut orarent, sed oralio pubiicani adeo reputantis se malum, ut non auderet accedere; immo a longe stans, cum timore et reverentia, nolebat nec oculos ad caelum levare, prae verecundia, penetravit nubes et ascendit velut fumus aromatum in conspectu Dei, secundum quod dicitur Ecclesiastici trigesimo quinto: Oralio humiliantis se nubes penetrabit. Unde descendit iuslificatus in domum, conscientiae, ab illo Pharisaeo, cuius oratio erat cum tumore superbiae et praesumtione iustitiae de propriis meritis, quia Deum non orabat, immo se laudabat et oranti insultabat. Et propter hoc dicit Augustinus ad Dioscorum: « Nisi humilitas omnia, quaecumque bene agiinus, et praecesserit el comitetur et subsecuta fuerit et praeposila, quani intueamur, et apposita, cui adhaereamus, et imposita, qua reprimamur; iam nobis de aliquo bono facto gaudentibus totum extorquet de manu superbia ».

Secundo orationem debet comitari puritas desiderii in affectione; unde primae ad Tiinotheum secundo: Volo, viros orare in omni loco, levantes putas manus sine ira et disceptatione; hoc est, ut in tempore orationis nulla occurrat irae passio, nulla phantasmatum illusio. « Quales ergo volumus in oralione inveniri, tales debemus ante orationis tempus nos praeparare», quia, secundum beatum Augustinum, « quidquid ante tempus orationis per sensus hausimus, totum in tempore orationis occurrit». El propterea bene dicebat Dominus Matthaei sexto: Tu autem, cum oraveris, intra in cubiculum luum, el clauso ostio, ora Palrem tuum; hoc est, ut praeparetur secretum cordis et claudantur sensus corporis, ut mens, transcensis sensibus humanis et similitudinibus imaginariis, non sono vocis et linguae molu neque syllabarum distinctione, sed conglobalis desideriorum affectibus in Dei amorem et laudem resolvatur, quia tunc adimpletur quod dicitur Apocalypsis octavo: Ascendit fumus incensorum de orationibus Sanctorum de manu Angeli coram Deo. Oportet semper orare et non deficere, dicens eis 'exemplum cuiusdam viduae, quae ratione suae importunitatis exaudila est apud iudicem. Ad litteram illi, exemplo illius viduae, merentur exaudiri in oratione, qui non impediuntur aliqua superflua occupatione; sed semper sine intermissione et cum importunitate debent orare, quousque obtineanl quod desiderant. Et propter hoc dicitur Ecclesiastae septimo: Melior est finis oralionis quam principium. Tamen illud verbum, quod dicitur Lucae decimo octavo: Oportet orare.iemper, debet &k mXelligi secundum Glossam: « Semper orat qui canonicis horis quotidie secundum morem Ecclesiae insistit; vel semper orat iustus, dum secundum Deum omnia agit, nec desinit orare, nisi cum desinit iustus esse ».

III. Tertio in verbo proposito notatur increpalio maleficii, quod est pudoris et displicentiae, cum subinfert: vos autem fecistis illam speluncam latromim. Triplici de causa committitur illud maleficium, ut de Ecclesia flat spelunca latronum: primo, quando in ea est contentio superboi-um; secundo, quando in ea est infectio lubricorum; tertio, quando in ea est deceptio et negotialio cupidorum. Et illa tria genera hominum possunt figurari per tria genera animalium, quae morantur in speluncis. Nam primo superbi ratione furoris et iracundiae possunt figurari per canes et ursos; secundo, lubrici ratione foeditatis et immunditiae possunt intelligi per porcos; tertio, cupidi ratione terrenitatis et fraudulentiae possunt nominari per vulpes. Et proplerea, quando in Ecclesia est contentio superborum, infectio lubricorum et deceptio cupidorum, bene potest dici, quod facta est spelunca latronum. tur in Psalmo: Cuius maledictione os plenum est et amaritudine et dolo; sequitur: Jnsidiatur quasi leo in spelunca sua. Unde dum homo stans in Ecclesia laesionem innocenlis proximi cogitat, quasi leo insidiatur in spelunca sua, cuius os ad modum furiosi canis propter contentiones superbiae plenum est amaritudine, subversionis, et dolo, deceptionis. Tales non sunt sustinendi, immo flagello correptionis puniantur; et etiam, si incorrigibiles fuerint, expellantur, ne forle alios per contentionem subvertant, et flat domus orationis domus contentionis.

Secundo ecclesia tit spehuica latronum, quando in ea est infeclio lubricorum; unde leremiae septimo 1: Dixistis: Liberali sumus, eo quod fecerimus abominationes istas. Spelunca ergo latronum facta est ista domus, in qua invocatum est nomen meum; tunc Ecclesia, in qua invoeari debet nomen Dei, fit spelunca latronum, quando in ea fiunt liomicidia et adulteria, quae sunt abominationes ante Deum. Et propler hoc amovenda est ilia foetida aborainatio lubi-icorum ab Ecclesia, alioquin fit domus propitiationis domus abominationis et provocationis.

Terlio ecclesia fit spelunca latronmn, quando ii ea est negoliatio cupidorum; unde Matthaei vigesimo primo: Mravit Lesus in templum et eiiciebat omnes vendentes et ementes in templo el mensas nummulariorum et calhedras vendentium columbas evertit. El dicit eis: Scriptum esl: Domus mea domus orationis vocabitur; vos autem fecistis illam speluncam latronum. — Dominus noster, intrans templum, ardore spiritus concitatus, quodam vili flagello miraculose eiecit omnes negotiantes de templo. Unde Glossa: «Mirabilia, ut flagello unius el vilis tot vendentes de templo eiicere et nummulariorum mensas subvertere, quo nihil mirabilius egit. Igoeum et sidereum aliquid radiat ex eius ocuhs, lucet in facie maiestas Deitatis ». Et mensas nummulariorum et cathedras vendentium columba evertit. « Nummularii, secundum Glossam, erant aliqui positi a sacerdotibus, ut mutuarent nihil habentibus ad hoc, ut possent emere columbas, quas alii afferebant. Nam sacerdotes vendebant non habentibus cohimbas et alia animalia, ut vendita postea reciperent oblata». Simili zelo debet agitari praelatus, quando videt, in Ecclesia vendi Sacramenta, per quae hauritur Spiritus sancti gratia, vel emi ecclesiastica ofiicia, ut omnis, qui lucra talia sectatur, eiiciatur de Ecclesia, ne forte domus orationis fial domus negotiationis. Rogemus etc.

Sermo IV

Domus mea domus orationis vocabitur, Lucae decimo nono.

In verbo proposilo describit Dominus locum suae habitationis per actum orationis; unde nola in verbo proposito duo: primo enim praemittitur divinae liabitationis locus ut notificatus, cum dicitur: Donms mea; secundo subditur orationis actus ut notificativus, cum dicitur: donms orationis vocabitur. In quo miro modo commendatur divina habitatio et nostra oratio; tanta enim est excellentia domus Dei, ut in ea non acceplel Deus actum alterius generis quam orationis, et rursum tantae excellentiae est oratio, ut ei praecipue et praecise praeparata sit divina habilatio. Si ergo recta est praedicta domus divinae habitationis notificatio, nullus domum Dei fldeliter habitat nec flnaliter perseverat, qui orationi non intendit; et omnis, qui intendit orationi instanter et finaliter, in domo Dei manet, ut decet. Talis autem solus idoneus est ad salutem; totius ergo nostrae salutis effectus esl sanctae orationis dignus et conveniens usus. — Ad hoc autem, quod oratio Deo sit platio, subsequi vera exsultatio; et ita respondet actibus oralionis, qui sunt purgatio, illuminatio

I. Primo ergo oportet, quod praecedat purgativa praeparatio propter actus excellentiam; et ideo ne Ecclesiastici decimo oclavo: Ante orationem praepai-a animam tuam et noli esse quasi homo, qui tentat Deum. Purganda vero est anima a tribus, ex quorum fonte manat omnis foedatio ipsius, scilicet ab elatione praesumtuosa per mansuetudinem subiectionis, a delectatione volupttiosa ])er amaritudineiu compunctionis, ab actione tumultuosa per solitudinem religionis. Tria vero praemissa respondent tribus prioribus radicibus, ut patet aspicienti. Proverbiorum vigesimo octavo: Qui declinat aures suas, ne audiat legem, oratio eius erit exsecrabilis. Et ratio huius est, quia, qui divinam legem non audit et Deum contemnit, Deus ipsum non exaudit, quia « qualem se offert homo Deo, talem se exhibet Deus homini ». Unde oratio superbientis non est exaudibilis, sed magis exsecrabilis..b hoc ergo debet purgari qui vult exaudiri. Hoc autem flt per mansuetudinem subiectionis; propter quod ludith nono: Humilium et mansuetorum semper iibi placuit deprecatio; unde Ecclesiastici trigesimo quinto: Oratio humiliantis se nubes penetrabit, quia ad divinum conspectum ascendit; et ideo in Psalmo: Respexit in orationem humilium et non sprevit precem eorum. Exemplum de publicano, Lucae decimo octavo. Cum multiplicaverilis orationem, non exaudiam; manus enim vestrae sanguine plenae sunt. Quia enim carnahs homo et voluptuosus, quasi humi prostratus, carnalia et ponderosa verba interius format, schema infra positum. Notandum, quod in cod. Tudert. hic

quod quaerit noii impelrat, quia orationes eius per manus Angelorum non feruntur ad divinam audientiam; propter hoc oportet purgari volentem exaudiri, quod quidem fit per amaritudinem compunctionis; primi Regum primo: Ciini esset Anna amaro animo, oravit ad Dominum, flens largiter; in quo fletu se ipsam purgavit et quasi in quodam fonte lavit; unde ex ore ipsius munda oratio ad caelum usque conscendit, unde exaudita fuit; quod figuratur ludith duodecimo: El exihat noctibus in vallem Bethuliae et baplizabat se in fonte aquae. Et ut ascendebat, orabat Dominum Deum Israel, ut dirigeret viam eius ad liberalionmn populi sui. In quo figuratur, quod prius lavanda est conscientia per singulas noctes, quam ad orationem aseendamus. Exemplum de Esther oranle, decimo quarto.

Tertio purganda est ab actione tiimultuosa per solitudinem religionis, ut orationi vacelur; Threnorum tertio: Opposuisli nubem tibi, ne transeat oralio; quod quidem fit, quando tantum permittimus caelum cordis nostri nubilosis phantasiis et occupationibus involvi, ul non possit intueri radius verae lucis. Quamdiu vero mens noslra in huiusmodi phantasmatil3us et occupationibus mahs versatur, elongatur a veritate et spiritualitate; et ideo recte orare non potest, quia, sicut dicitur loannis quarto, spiritus est Deus, et eos qui adorant eum in spiritu et veritate oportet adorare. Debet igitur mens nostra ab liuiusmodi purgari; quod quidem fit per solitudinem religionis, recedendo scilicet a turba sensuum et sensibilium et imaginabiiinm. Quod bene figuratum est Matthaei decimo quarto, ubi dicitur, quod Salvator, dimissa turba, ascendit in montem solus orare. Haec autem sohtudo religionis magis altenditur per spiritualem recessmn in interiora conscientiae quam per corporalem separationem a consortio turbae. Unde Matthaei sexto: Tu aulem, cum oraveris, intra in cubicuhm tuum, et clauso ostio, ora Patrem tuum in abscondilo; ostio, scilicet sensuuin exteriorum. Ibi (?) est hominis cor. — Sed pauci sunt qui intrent, quia lioc est donum divinae gratiae et nostrae diligentiae; unde secundi Regum septimo dixit David: Invenit servus tuus cor suum, ut oraret te oratione hae. Exemplum de Sara, Tobiae tertio.

II. Hac triplici purgatione praemissa quasi quodam praeparalorio, adiungi debet oratio, quam comilari debet aUentio, quae debet tribus conditiooibus informari. Primo enim debet oratio attenta esse attentione provida per vigilantiam in intellectu; Matthaei vigesimo sexto: Vigilate et orate, ut non intretis in tentationem. Hoc etiam praecipit Dominus Marci decimo quarto et Lucae vigesimo primo et princeps Apostolorum, primae Pelri quarto: Vigilale in orationibus.

Hoc aulem praecipitur a Domino sive propter hostis fraudulenliam; propter quod dicitur primae Petri ultimo: Sobrii estote et vigilale, quia adver-.larius vester etc. — Sive propter nostri desiderii vehemmtiam; propter quod dicitur in Psalmo: Domine Deus salutis meae, in die clamavi et nocte coram te; et ibidem: Intret in conspectu tuo oratio mea etc. — Sive propter Sponsi festinantiam, qui cito transit et hora indeterminata venit; propter quod Lucae duodecimo: Beati servi illi, quos, cum venerit dominus, invenerit vigilantes. — Sive propter nostram mi:%e«Zjam; propter quod Ecclesiastici trigesimo nono: lustus cor suum tradet ad vigilandum diluculo ad Dominum, qui fecit illum, et in conspectu Altissimi deprecabitur. Aperiet os suum in oratione et pro deliciis suis deprecabilur. Hoc docuit Christus Lucae sexto.

Secundo debet esse mutua per benevolentiam in affectu; lacobi ultirao: Confitemini aiterutrum peccata vestra et oratepro invicem, ut salvemini. — Pro invicem dicit, ut oratio se extendat per benevolentiara non solum ad amicos, sed etiam ad extraneos et inimicos, secundum quod dicitur Matthaei quinto: Orate pro persequentibus et calumniantibus vos. Gregorius: « Pro semetipso poenitens tanto citius exaudiri meretur, quanto devote pro aliis intercedit». Hieronymus: « Oratio est brevis et subtilis avicula, quae pennis fidei et virtutis transcendit choros Cherubim et Seraphim et assistit in consistorio summi Regis egregia peroratrix pro se et unoquoque ». Et propterea primae Petri tertio: Omnes unanimes in oratione estote, ut nullum excludatis. Hoc autem exemplo docuit Christus, quando pro persequentibus exoravit.

Tertio debet esse continua propter perseverantiam in actu; Ecclesiastici decimo octavo: Non impediaris orare semper, et ne verearis usque ad mortem iustificari. Unde si aliquos actus velit Dorainus ad tempus fleri, ab oratione vult nunquam cessari; propter quod Lucae decimo octavo: Oportet semper orare et non deficere; et primae ad Thessalonicenses quinto: Sine intermissione orate. Gregorius: « Virtutis pondus oratio non habet, quam nequaquam perseverantia continui amoris tenet ». Ratio autem huius est, quia boni operis initium, medium et complementum est per divinae gratiae donum; quod autem consequi non potest, nisi qui perseveranter pulsat ad ostiura, secundum illud Lucae

undecimo: S ille perseveraverit pulsans, dabit illi quotquot habel necessaios.

11(. Hanc orationem ad suam perlectionem debet subsequi exsultatio, scilicet grata per memoriam beneficii; ad Colossenses quarto: Orationi instate, -g-igg,-,j g£j in gratiarum actione; haec enim exsuitatio liabetur per praesentiam gaudii; Lucae primo: Exaudila est deprecatio tua, et erit gaudium tibi et exsultatio. — Postremo viva per confidentiam refugii; Psalmus:.Apud me oratio Deo vitae meae, dicam Deo: Susceptor meus es; et rursus: Sicut adipe et pinguedine repleatur anima mea, et labiis exsullationis laudabit os meum; usque: me suscepit dextera tua. Rogemus etc.

SCHEMA PRAECEDENTIS SERMONIS.

Sermo Bonaventurae Parisius in domo Praedicatorum corara eis.

Domus mea domus oralionis vocabilur, Lucae decimo nono«, sumtum de Isaiae quinquagesimo sexto.

In verbis his describit Dominus habitationis suae locum per oralionis actum, in quibus notaduo. Primo. ppaemittit divinae habitationis locum ut notificatum, ibi: Domus mea; secundo describit ora-