Dominica vigesima post Pentecosten

Sermo I

Domine, desceade, priusquam moriatur filius meus, loannis quarto.

Prothema: Qui sedes super Cherubim, manifeslare coram Ephraim, Beniamin et Manasse.

Verba, carissimi, secundo loco proposita, sunt ipsius David, In quibus divinae virtutis superessentialis intelligentia describitur virtuosa el stahilis auformalionem in ipsum; ad Romanos decimo tertio: Inilniinini Dominum lesum Chrislum, et carnis cnrain iic feceritis in desideriis. — Per verilatis inslilialis aeinululioiieni /jropto ipsum; Isiiiae quiniii:ii;esiiiio iiDiio: Iustilia indulus est ul loriea, el galea 'alutis in. capite eius. — Pcr sanclilutis regularis operationem iuxta ipsum; ad Romanos decimo terlio: Induamur arma lucis. Sicut in die honesle ambulemus.

SERiIO V.

Sormo fratris Bonaventurae ad populum Lugdunensem.

Renovamini spiritu mentis vestrae, ad Ephesios quarto.

Duo hic facit.postolus: primo hortatur ad reformationem interiorum, cum dicit: Renovamini; secundo, ad sursumaciionem desideriorum, cum subdit: spirilu menlis veslrae.

Circa iotuni nota, quod debemus raiowt;-/ quadntormiter, scihcet sicut serpens per depositioneni pellis, id est omnis ca?-ra/«7a/«.y,- ad Colossenses lertio: Exspolianles vos veterem hominem cum actibus suis et induentes novum, eum qui renovalur in agnilionem secundum imaginem eius qui creavit illum. — Sicut ccrcwi per ilcposilioiiem cornuum, id estoamis faslniisitatis; Psaliiiiis: Emiltes Spirilum tuum, et creabimlur, el renovabis faciem terrae. Sit gloria Domini in saeculum; et praecedit: in pulverem suum revertentur. — Sicut aquila per depositionein plumaru,m, id e&l omim vanilatis; Psainnis: Replet in bonis desiderium tuum, renovabitur uL aquilae iuventus tua. — Sicut phoenix per consunUionem sui ipsius, id est omnis propriae volunlatis; secundae ad Corinthios quarto '-': Licet is qui fvris est, noster homo, corrumpatur, tamen is qui intus est, renovaiur de die in diem. ctoritatis fortitudine, pre/rosa et nobilis sublimitatis altitudine, speciosa et delectabilis claritatis pulcritudine. Quod eoim fortitudine auctoritatis sit slabilis et virtuosa, tangitur, cum dicitur: Qui sedes; altitudine sublimitatis sit nobilis et pretiosa, notatur, cuni subditur: «Mper; pulcritudine claritatis sit speciosa et delectahilis, tangitur, cum subiungitur: Cherubim; Cherubim enim interpretatur plenitudo scientiae.

Quia ergo auctoritatis fortitudine virtuosa el slabilis, manifestatur sludiosis sine errore cum rectitudine veritatis; siiblimilatis altitudine pretiosa el nobilis, manifestatur fruclmsis sine rancore cum multitudine caritatis; claritatis pulcritudine speciosa et deleclabilis, manifestatur gratiosis cnm pulcritudine castitatis. Quod autem caritatis multitudine sine rancore manifestatur fructuosis, tangitur, cum dicitur: nianifestare co)-am Ephraim; interprelatur enim Ephraim stabiJitas et augmentum; veritatis rectitudine sine errore manifestatur studiosis, cum sequitur: Beniamin; inlerpretatur enim Beniamin lilins dexterae vel filius virtutis; castitatis pulcritudine cum pudore manifestatur gratiosis, nolatur, cnm subiungitur: Manasse; interpretatur enim yVanasse obstupescens vel obliviscens et significat illos, in quibus carnis concupiscentia velut objita stnpuit. Cupienles ergo, carissimi, divinum verbum proponere, rogemus omnium bonorum largitorem, ut nos in sui verbi minislerio faciat auctoritatis fortitudine virluosos et stabiles, carilalis raultitudine preliosos et nobiles, sanclitalis pulcritudine gratiosos et delectabiles, ut tandem stabilibus et virtuosis manifestetur cum rectitudine veritatis, nobilibus et pretiosis manifestetnr cum multitudine caritatis, delectabilibus et gratiosis manifestetur cum pulcritudine honestatis sive castitatis nnimae.

Domine, descende.

In isto Evangelio iste regnlns, gerens formam praelati, ex cuius regiminis defectu filius, id est subditus eius, infirmatur, ostenditur in verbo proposito ordinate processisse, eo quod in verbo proposilo primo praemittitur affectuosa invocatio excellentis magniflcentiae, cum dicitur: Domine; secnndo additur discreta insinuatio imminentis indigentiae, cnii! subditur: priusquam morialur filius meus; terlio subiungitur devota petitio anxiliantis misericordiae, cnm subinfertur: descende. In primo captat benevolentiam, in secundo manifestat indigentiam, in tertio implorat misericordiam.

I. Dicit ergo: Domine,vih commendat virtutis excellentiam et magnificentiam. Ista autem excellens virtus et magnificentia, quae in boc vocabulo Domine importatur, pntest apparere triplici ratione: primo, ratione insuperabilispotenliaein praevalendo; secnndo, ratione inscrutabilis sapienliae in cognoscendo; lertio, ralione indicibilis misericordiae in parcendo; nt sic propler polentiae mngnificentiam reddatnr terribilis inimicis; propter sapientiae Inculentiam, honorabilis domesticis et amicis; propler misericordiae clementiam, desiderabilis miseris et egenis.

Primo istam excellentiam Domini manifestat idrtuosilas insuperabilis potentiae in praevalendo; et de hoc (ticitnr Esther decimo terlio-: Domine, in dilione tua cuncta sunt posita, et non est qui possit tuae resistere voluntati. Et ratio est, quia sic Dei voluntati omnis virtus famnlatur, ut etiam ex his quae sibi videntur contraria, divinus honor eliciatnr, quamvis a malis et peccatoribus hoc non intendatur. Et propter hoc dicebat Psalmus: Non est similis tui in diis, Domine, et non esl secundum opera tua. Omnes gentes, quascumque fecisti, venient el adorabunt coram te, Domine, et glorificabunt nomen iuum in aeternum.

Secundo istam magnificentiam Domini manifestat profunditas sapientiae inscrutabilis in cognoscendo; unde in Psalmo =: Ecce, Domine, tu cognovisti omnia: novissima et antiqua; tu formasti me et posuisti super me manum tuam. Mirabilis facla est scientia tua ex me, confortata est, et non potero ad eam; quasi dicat: pro certo tu, Domine, habes perfectam scientiam et non potes falli in cognoscendo, eo quod cognovisti omnia: novissima, respectu futurorum, et antiqua, respectu praeteritorum, cuius dictamine formastime, ut essem qnantnm ad corpus et spiritum; et posuisti super me manum tuam, me confortando, ne redirem in nihilum. Unde Gregorius: « Cuncta in nihilum redirent, nisi divina potentia ea manu teneret ». Et quia ista multiformis sapientia Dei, qna cognoscit praeterita, praesentia et futura, secundum cuius dictamen homo formatur, regilur el gubernatur, non est curiose scrutanda, sed humiliter admiranda; ideo sequitur: Mirabilis facla est scientia tua ex me, et non potero ad eam. Psalmus: Miserator el misericors Dominus, longanimis el multum misericors. — Dominus propter benignitatem clementiae est miseraior, in parcendo faciliter; et ideo non timeas severitatem iuslitiae proferentis sentenliam. Unde Gregorius: 'tNovit Dominus mutare sententiam, si tu noveris emendare delictum ». Et misericors, in obliviscendo totaliter; et ideo non timeas immensitatem sapientiae aggravantis culpam; longanimis, in exspectando patienter; et ideo, si diu fnisli in peccato, non timeas iudicii severitatem inferentis poenam; e< wM/<'tt)n misericors, in snscipiendo clementer; et ideo non timeas altitudinem Maiestatis concitatae ad iram. Unde Augustinus super illud Lucae decimo quinto: Surgam et ibo ad patrem meum et dicam ei: Pater, peccavi in caelum et coram te etc.: « Quaecumque necessitas cogat peccatorem ad poenilentiam, non peccati quantitas nec vitae enormitas nec hominis extremitas excludit a venia, si perfecta fnerit immutatio voluntatis; sed in amplissimos sinns caritalis misericordia filios suos prodigos suscipit revertentes ».

Psalni. 102, S. — Sequens lociis esl polius Ambrosii, II.

c. n. 33.

Primo incurrit liomo neeesbitatem morti piooler (hl)ilila!c7n polenliae succnmiientis, uiide Eoi.li (lecimo Rogalc Dominuni Deuin vesliani. ul uit/iral a me morlem islain Sk nt Pluno (ogiioscens expeimientalilei, M iioii poss, k sisieie luiiulalionibui. a Deo sibi lilatis pmiii i ili lnhl ilem tiagiiitilis Immanae, sed lotalitii soiiuiuinn, lecniiilaii implolanilum b.uffraginm Mojsi et Vaion pei orationem, ne mcuiieiet morlem coipoiaiem, ita qmliljct tiibuiatni el alllictus, Milens expeiimentalitei, be snccumbere nec posse Iribuiationibus resistere, non debet intuitu fragiiilalis remoliescere nec in sustinendo suas vires metiri et desperare, sed humiliter per orationein ad suffragia amicorum se converlere, et maxime beatae Virginis. Unde Bernardus in homilia: « Quisquis te conspicis in huius saeculi pro- Huvio magis inter procellas et tempestates fluctuare quam per terram ambulare; respice stellam, voca Mariam. Si iactaris superbiae undis, si lastus, sive avaritia, aut carnis iiiecebra naviculam meritis concusseril; respice steiiam, voca iMariam. Si criminum immanitate turbatns vel conscientiae foeditate confusus, barathro desperationis incipias absorberi; respice ad Mariam; quia ipsa tenente, non corrnis; ipsa protegenle, non metuis; ipsa duce, non fatigaris; ipsa propitia, pervenis».

Secundo incurrit homo necessitatem mortis propter caecUatem ignorantiae deviantis; unde in Psalmo: Omnem escam abominata est anima eorum, et appropinquaverunt usque adporlas mortis. — Sicut, quando homo abominatwr omiiem cibum, ut non valeat comedere, de proxirao imminet sibi mors, nisi per remedium medicinale adiuvetur; sic anima, quando abominatur caelestem escamdivini verbi, prae nimia delectatione peccati ita absorbetur et obcaecatur, ut tanquam devia et infirma appropinquet usque ad portas mortis aeternae, nisi virtute divini verbi sanetur et dulcedine reflciatur et eius lumine dirigatur, ut possit discernere bonum a malo, inter statum culpae et gratiae et differentiam mortis et vitae.

Tertio incurrit homo necessitatem mortis propter poeiuiHtatem miseriae opprimentis; ad Romanos septimo: Infelix ego homo, quis me liberoMt de corpore morlis huius? Gratia Dei per fesum Christum, Dominimi nostrum. Loquitur Apostolus in persona generis humani et vocat vitam temporalem, Vb liac eiiim in(iiaii d dicit se liiieiaii pci gratiam Chrisli III 1,'cneiaii lesuiiectione.

III lertio suiimngitui feyoa-pf/i/o, cum inleit desreiule, uh imploiat pietatis miseiitoidiam Lit>() f)('us propler mibeiicoidiam pietatis descendit: priino, in c.iineni ut virtus potenlissimu ad lobolandum, stcuiiilo,in mentein nt iu i ad liiumnnndum, tertio, ad indirium ut salu thientissima ad gloiiflcandum Primum est contra deiiilitatem impolentuie, secundum esl contra caecilatem ignorantiae, tertium est contra poenaiitaleni miseriae.

Priino descendit in carneni ul virtus potenlissima ad rohdiaiidiiiu; uiide dicitur Exodi terlio: Descendi in Aciii/iilntn. ul hberom populum meum de manibus.Aeji/jilioi nm. — Tunc descendit in Aegyptum, quando poenaiitatem humanae miseriae assumsit, ul, patienter sustinendo mala poenae, in nobis deieret mala culpae; et tradendo se manibus ludaeorum, nos liberaret de manu Aegyptiorum, id est daemonioium; et suscipiendo inortem temporalem, destrueret mortem aelernalem.

Secundo descendit Dominus in mentem ut lux fulgentissima ad illuminandum; et de hoc dicitur Isaiae sexagesimo quarto: Utinam dirumperes caelos et descenderes! a facie tud montes defluerent. — Petiit David, caelos inclinari et monles tangi, cum dixit: Domine, inclina caelos tuos et descende; tange montes, et fumigabunt. Sed Isaias peiWt, caelos dirumpi, et a facie Christi superbos de/lui; et tamen uterque Domini descensum desiderabal. Descendere enim Deuni non est divinam similitudinem degradari, sed humanam naturam exaltari. Unde Dominus tunc caelos, id est caelestes Angelos, inclinavit, cum naturam humanam sibi copuiatam super ipsos subiimavit. Monles vero tetigit, dum carnem habentem defectus humanae naturae assumsit a Patriarchis et regibus, qui ratione sanctitatis et dignitatis per montes intelliguntur. Unde, secundum Philosophum, « ilia se tanguiit, ipiorum ultima sunt simul ». Sed caelos (liriipil, riiiu obstaculum, quo prohibet3atur genus liuiiiaiiiiiii iiiii;ire caelum, removit. A facie tua, caelesti, proprietate divini fnigoris insignifa, montes, id est superbi, de/luent, id est deserent superbiae altitudinem et sequentnr humanitatis assumtae humilitatem. Unde Hieronjmius in quadam epistola: « Nisi Cliristns demonstrasset in vultu oculisque aliquod

(liviMiiii), nunqiiain statiin secnli enm discipuli fuissent, iiec qui ad compi-eiiendendnm eum venerant corniissent». Dc hoc similiter polest exponi illud Exodi deciino nnno: ToUts mnns Sinni fiimahdj, co rjuod (lescendissct. f)o)iiinn snprr cuin l:iiiiu:mi iii igne. — Mons Siiiui cst ipiililiet Imiiiiis sci-viis (.'liristi, qui (lclict niliis fniiiiin interius per dolorosam cordis i()iii)nii(iiiiiiciii ci 1'xterius per lacrymosam oris conlessioiieiii merili. snornin peccatorum; tunc clescendit Dominus super euni tanquam in igne, ad illuminandum per splendorem veritatis et ad inflammandum per ardorenv caritatis.

Tertio descendit Dominus ad iudicium ul salus affluenlissima ad glorificandum; et de lioc dicitur primae ad Thessalonicenses quarto: fpse Dominus in iussu cL in voce Arcliangeli ct in t.uba Dei descendet dc caelo; et niortui, qui in C/tristo sunt, resurgent primi. — fste ius.nts ct vox Areliangeii cl t.uba Dei « nihil aliud est quam vox Filii fJei », secundum Magistrum, quarto Sententiarum distinctione quadragesima tertia; sed nunc iussus, nunc vox Archangeli, nunc luba Dei vocalur vox Chrisli propter diversas proprietates, quae in istis tribus vocabulis reperinntnr. Nam vox Chrisli in die iudicii erit inrtuosa poteslate, et ideo dicitur iussus, quasi praeceptum dicet tibi, et in continenti fiet; erit autlientica auctoritate, et ideo dicitur voxArchangeii, id est principis; erit nihilorainus sonora horribilitate, et ideo liiba Dei nuncupatur. Et sic idem multiplici vocabulo exprimitur ad insinuandum illius vocis niultiplicem proprielatem et dignitatem. Rogemus ergo etc.

Sermo II

Domiiiica vigesima. Sermo fratris Bonaveiiturae in domo Fratrum Praedicatorum Parisius, coram Universitate.

Nolite inehriari vino, in quo esl luxuria; sed implemini Spiritu sancto, loquentes vobismelipsis in psalmis et hymnis et canticis spiritualibus, ad Ephesios quinto.

In his verbis monet Apostolus omnem hominem volcnlem divinae laudi intendere ad tria, scilicet ad repellendum iinpedimentum mundanae lasciviae, ibi: Nolile iivbriiiri oino, in quo est luxuria; ad acquinnnlnvi iiiliniiirium supercaelicae gratiae, ibi: sed iinpli-nilni Spiritu sancto; ad dcpromendum Deo canUcuiii nov:;e laetitiae, ibi: loquentes vobismetipsis in psalmis et hymnis et canticis spiritualibus.

I. Circa primniu nota, quod volentem divinae laudi intendere et studio caeleatis sapientiae et exercitio sanctae vitae vacare oporlet mnndanam lasciviam omnino fugere. EliricLis enim (lelciiilioiiiini carnahum quatuor iii;il:i ipcc liicil: (icniin iiillii riam respectu )r:iclcii((iriiiii; tciiii I-siIimc lertio: Viiinni nninilin. /iDniiiiilin.-, qui bibunt illud, seilnrii iiirnirin ri inin nirntinit regem nec magislratum. — fervrrlU inlelliycii.liam respectu praesentium; Isaiae vigesimo octavo: Sacerdos el propheta nescierunt prae ebrielale, ah.sorpli.mnl a vino, erraverunt in ebrietate ct itr.scicrniil riilcnlem, ignoraveruiit iudicium. — Dlntnliiliti pniridentiam respeclu futurorum; Lucae viccsiniii primo: Atlendite autem vobis, ne forle gravenlur corda vesl.ra in cnipula et ehrictaie. — Peri.urbat sapientiam respectu aeternorum; Psalmus: Turbati sunt et moli sunt sicul ebrius, et omnis sapienlia eorum d.evorata est.

II. Qui vult ergo pervenire ad Spiritum, in quo est omnis sapieiiii:i ci s:iii(i:i vita, oportet, eum vitavevinum delecl;itiuiiis i idi lasciviae, in quo est luxuria. Qui vero vital chrKi.ilem vitii disponit se ad plenitudinem Spiritus s:iii(ii,:iil (ii:im invitat Apostolus, cum subdit: sed implcmint Spiritu sancto; qui quidem cum sit unus in se, est tamen multiformis in operatione, superexcellentcr residens in capile Christo, abundanter in corde vel in corpore myslico, sufficienter et pro modulo uniuscuiusque in quolibet viro iusto.

III. Ascendunt autem effeclus Spiritus sancti, quo impleri debemus, ad denarium numerum propter regimen actionum et contemplationum spiritualium perfecte exsequendnm iuxta numerum mandatorum et iuxta decem differentias psalmorum denario hoc Spiritu decantandorum. Est igitur primus spiritus compunctionis amarae, in quo cantandi sunt Psalini poenitentiales, ut septeni illi noti. — Secundus spiritus compassionis intimae, in quo cantandi sunt Psalmi passionales, ut: Deus, Deus meus, respice in me, et similes. — Terlius spiritus cong ratulationis benignae, in quo cantandi sunt Psalmi victoriales, ut: ExuUabo te, Domine, et similes. — Quartus spiritus fortitudinis inconcussae, in quo cantandi sunt P.salmi confortativi, ut: Dominus iUumiiuUio meri, et similes. — Quintus spiritus rectitudinis indeflexae, in quo cantandi sunt Psalmi directivi, ut: Beati immaculaii, et similes. — Sextus spiritus mansuetudinis gratiosae, in quo cantandi sunt Psalmi consolatorii, sicut Canticum graduum. — Septimus

ol huiusniodi.

Cnm ilaque deoom sinl gradus spirituum, per quos gradus homo tanquam decima drachma perdita virtule illius solis, qui per deceni lineas descendit., ascendit nsqne ad Deum, ita quod primus ordo compunctionis et poenitenliae compelil homini tanquam dcciiiiae draclnnae perdilae, reliqui vero novem ordinibus.Xngelornm; propterea David Pro[)licla, lias a.fcensiones in corde suo disponens, qnadani inir;i liarmonia spiritualiqne melodia Psalmos composinl ct decanlavil in his decem spiritibus tanquam in psullcrio decuchordo. Oinnes onim Psalmi, sicut iii his spiritibus sunt cditi, ila necess;irio sunt decantandi a nobis. Siiiil liincii non est idoneus ad decachordum h;iriiii)ni(v l:iiiiicndnm Deo qui non habet oxercilinm, nl lacililcr cl concorditer transeat ad sonos divers;irnm chordarum; sic nec Psalmi recte deoanlantnr ab eo qui non habet spiritum ad transeniidnni ab uno spiritu praedictorum in alium.

Sunt itaque Psalmi depromendi a nobis iuxla formam.postoli: voce per vociferationem modestam; Psalmus: Canlate ei canticum novum, bene psallite ei in vocifcratione. — Spiritu, per meditationom inlenlani; Psalmus: Etlingua mea medilabilur iustitiam tuam, tota die laudem luam. — Mente per excessivam anagogiara; l'saliiuis: Praevenerunt principes coniuncti psalleniilms. Ibi Beniamin adolescentul.us in mentis excessu.

Seiijio 111 '.

Sermo fratris Bonaventnrae Pratribiis de Barcinone.

Implemini Spiritu.sancto, loquenles vohismetipsis in psalmis et hymnis et canticis spiritualibus, gralias agenles Deo et Patri, ad Ephesios quinto.

In verbis his Iria facit Apostolus: primo hortatur ad recipiendnm divinum inspirationem, per quam homo interius reformalur; secundo, ad fruclifernm coUocutionem, per quam proximus aedifi- Psalm. 109; sequuiUur Ps. 113. et 83. mini Spirilu sunchi; scciiiidnni, ibi: lui/iieiites vobismetipsis olc.; lcrtiinn, ibi: gralius ugenles Dco et Patri.

I. Circa priinnni nola, quod tolis viribus nos disponere et pracp;ii;iic (lcbcinns ad iiispirationem divinam, quia ips;i cst (ii;ic illuslral ad cognitionem verilatis; loaiiiiis (lccimo sexto: Cum aulein rciivrit illi Spirilu. rrrililH.'!, dorcliil rohi.s oniiirm vrrilateiii. — Inlhiiiiiiial ad;iiiioi'oiii lionilalis; S;ipienli;io duodocimo: 0 quam bonus el suavis est, Domine, Spiritus tuus in omnibus. — Roborul ad perpessionem adversilalis; isaiae undecimo: Requiescet super eum spiritus Domini,.spiritus sapientiae et inlellectus, spirilus consilii et fortitudinis.

II. Circa secundum nola, quod dobomus loqui: verba aedificatoria incipientium; secundae ad Corinthios duodecimo: Omnia loquinnir, curissimi, propter vestram aedificationem; primao Pelri quarlo: Si quis loquitur, quasi srrmoncs Dei. — Veiija consolatoria tristinm; ZacJKiriae primo: Re.spondil Dominus Angelo, ipii loqiirhulur in me verhu bonu, verba consolatoria. — "cib;i coinmonitoria delinquentium; ad Titum secundo: Loquere qu.ue decenl sanam doctrinam elc.

III. Circa tertium nota, quod gratias deberans age.re Deo: quod nos a peccatornni nexibus liberavit: secundi Machabaeorum primo: De ma.gnis periculis a Deo liberati, magnifice gratias agimus ipsi elc. — Quod nos in gralia con/br/aw; primae ad Tiniolheum primo: Gratias ago ei qui me confortavil, Christo Iesu Doinino nostro. — Quod nobis vitam aeternara pracparawz/; secundae ad Corinthios nono: Gratias ago super inenarrabili dono eius.

Sermo III

Sermo fratris Boiiaventurae Fratribus Parisiensibus iii Capitulo.

Vidrte, quomodo caute ambuieiis, ad Ephesios quinto.

In verbis his hortatur Aposlolus ad prudentiam vitae secundum Evangelium; quod ut fiat, primo inducit ad vigiiantiam el altenlioneni; secundo, ad sapientiam et discrelionem. Primum, ibi: Videte; secundum, ibi: quomodo caute ambuLetis.

Circa totum nola, quod illi comprobanlur ambulare sive vivere in hoc mundo caute coramDeo,

solum et iieinini nocendo; Genesis quinto: Ambulavil Henoch cuin Deo etc. — Per viam piekUu et devotionis internae caelestia seinper ruminando et semper circa divina vers&ndo; Genesis decimo septimo: Ego Deus omnipotens; ambulacoram me elestoperfecliis; Genesis quadragesinio octavo: Deus, incuius conspeclu ambulaverunt patres mei, Abraham et Isaac etc. — Per viara purilatis et sanctimoniae custodiendo animam et corpus in cogitationibus et sermonibus et moribus et consortiis castis; Apocalypsis tertio-': Ambulabmit mecum in albis, quia digni sunt; Psalmus: Ambulans -in via immaculata, hic mihi minislrabat. — Per viam pacis et concordiae cum omiiibus communicando, disconvenientes reconciliando el omnes ad pacem traliendo; Malachiae secundo: In pace et in aequitate ambulavit mecum et multos avertit ab iniquitate. — Per viam austeritatis et poenitentiae coercendo corpus (observando praecepla) Evangelii, et exercitando ipsum (corpus vigiliis,) orationibus et huiusmodi; (Isaiae vigesimo): Sicut ambulavil servus meus Isaias nudus et discalceatus — Per viam veritatis et sapientiae zelando in se et in aliis iustitiam Evangelii; Genesis sexlo: Noe vir iustus atque perfeclus fuit in generationibus suis; cum Deo ambulavit. — Per viam humilitatis et patientiae in omnibus se annihilando et orania propter Deum supportando, considerans semper, quod cum toto hoc vix evadit homo, iuxta Psalmum: In via hac, qua ambulabam, absconderunt laqueum niihi.

Serjio V.

Sermo Bonaventurae Fratribus do Meldis.

Credidit liomo sermoni, quem dix.it ei Lesus, et ibat, loannis quarto.

Verbnin est Evangelislae loannis reguli devoti perfeclionem aliis in exempluin proponentis. Ostendit aulein ipsius perlectionem: primo, quantum ad fidei sive intelligentiae rectitudinem; secundo, quanlum ad verae obedientiae promplitudinem. Priraum, ibi: Credidit homo sermoni, quem dixit ei Lesus; secundum, ibi: et ibat.

Quantum ad totum nota, quod exemplo huius reguli deberaus fidei sive intelligentiae rectitudinem