Caput XXXIII. Concluditur argumentum ab octo primorum conciliorum auctoritate repetitum : eorum Acta adversarii nec considerasse videntur : sancti Gelasii et sancti Gregorii loc…

Concluditur argumentum ab octo primorum conciliorum auctoritate repetitum : eorum Acta adversarii nec considerasse videntur : sancti Gelasii et sancti Gregorii locus de irretractabili ecclesiasticorum judiciorum auctoritate.

Eam traditionem deductam ab apostolis ad octo prima generalia concilia manasse vidimus. Quæ quidem octo generalia concilia totius christianæ doctrinæ ac disciplinæ fundamenta sunt ; quorum prima quatuor, haud secus ac quatuor Evangelia, post sanctum Gregorium Ecclesia catholica venerata est.¹ Neque minor cæteris cultus, cum eodem spiritu acta, parem auctoritatem obtineant. Quæ octo concilia, magno unanimique consensu, definiendi vim irrefragabilem, non alia in re, quam in Patrum consensione posuerunt. Inter quæ sex ultima romani Pontificis prolatam etiam de fide sententiam ad examen legitimum, Sede apostolica probante, revocarunt, quæstione constituta in hanc formulam : Eane decreta recte habeant, necne ? ut in Actis legimus.

Conticescant igitur Stapletonus et auctores in libello Doctrinæ Lovaniensium relati, atque eos secutus auctor anonymus de Libertatibus gallicanis, qui hæc pronuntiant contra gestorum fidem : « In istis conciliis omnibus, præiudicatam romani Pontificis sententiam, pro norma et regula fidei habitam : » quodque idem est ; « apostolicæ Sedis dogmaticam ad synodum epistolam locum habuisse plenæ atque irretractabilis definitionis.² » Quo uno testantur synodalia gesta nunquam à se attento animo, [85] sanove judicio esse perlecta : quippe quae dogmaticarum epistolarum legitimam retractationem examenque contineant.

Non ita unquam synodi generalis judicium retractatum vidimus, sed omnes statim in obedientiam pronos : neque unquam cuiquam, post illud examen, inquisitionem novam fuisse concessam, sed intentatam pœnam. Sic Constantinus ; sic Marcianus ; sic Cœlestinus ; sic Leo ; sic alii omnes, quos in gestis vidimus. Hæc certa et inconcussa orbis christianus agnovit.

Huc accedit illud sancti Gelasii egregii Pontificis : « Bona synodus verèque christiana semel acta, nulla nec potest, nec debet novæ synodi iteratione convelli. » Atque iterum : « Bona synodus, nulla causa est, cur alia debeat synodo retractari, ne ipsa retractatio ejus constitutis detrahat firmitatem.³ » Sic stant irretractabilia, quæ ultimo et certo Ecclesiæ judicio constant. Convellitur enim illud Spiritus sancti judicium , quoties iterato judicio retractatur . Tale autem est judicium à romano Pontifice prolatum, ut novo judicio retractatum fuerit. Non ergo est illud ultimum et certum Ecclesiæ judicium.

Neque vero obscurior est illa sententia Gregorii Magni, quatuor synodos generales Evangeliis quatuor comparantis ; additaque ratio, « quia cum universali sunt consensu constituta, se et non illa destruit quisquis præsumit, aut solvere quos ligant, aut religare quos solvunt.⁴ »

Jam igitur nostra quæstio antiquorum conciliorum ac Patrum traditione finita est. Placere debet omnibus romani Pontificis secundum concilii florentini decretum explicata potestas, ex conciliorum generalium praxi. Patet discrimen ingens inter conciliare et pontificium judicium, cum post conciliare nulla quæstio, sed sola supersit captivati intellectus obedientia ; pontificium vero ita comprobetur facto examine, ut si detur locus, improbari possit : quod erat demonstrandum. [86]

Footnotes

1. Greg. Mag., lib. 1, ep. xxv, al. xxiv, ad Joan. Constantinop., tom. II Oper., col. 515 ; et lib. III, ep. x, col. 632, et alibi passim. ↩

2. Vid. Doct. Lov. et tract. de Libert., etc., lib. VII, c. iv et v. ↩

3. Gelas., ep. xiii, ad Episc. Dard., tom IV Conc. col. 1204, 1205. ↩

4. Greg. Mag., lib. I, ep. xxv, al. xxiv, ubi sup. ↩