Skip to the text
Ember
PT

Caput XLII. Decretalem Exiit confirmarunt Clemens V, Clementina Exivi, et Joannes XXII, Extravagante Quorumdam : mox idem Joannes ejusdem Decretalis auctoritatem infringere aggr…

Decretalem Exiit confirmarunt Clemens V, Clementina Exivi, et Joannes XXII, Extravagante Quorumdam : mox idem Joannes ejusdem Decretalis auctoritatem infringere aggreditur.

Subortis postea circa hanc Decretalem aliquot scrupulis, eam Clemens V elucidatam voluit, Decretali inter Clementinas, Exivi de Paradiso ; de Verborum significatione1 ; qua diserte probat, rerum utendarum ad Ecclesiam Romanam translatum dominium ac proprietatem, « dimisso ipsis fratribus in eis tantummodo usu facti simplicis. »

Fratres contenderunt hanc Clementinam vel maxime fuisse [249] irrevocabilem ; quippe quæ à concilio Viennensi approbata fuerit ; quod falsum esse constat. Nec minus interim constat apostolica auctoritate comprobatam fuisse à Clemente V.

Circa has Decretales Nicolai III et Clementis V, Joannes XXII edidit Extravagantem Quorumdam , qua eorum declarationes vocat salubriter editas , solidas quidem et claras et lucidas ; alibi, limpidas. Ipse de vestium simplicitate ac forma, deque habendis cellis frumentariis ac vinariis, quid agendum sit, superiorum permittit arbitrio,2 pontificatus anno tertio, Christi 1318.

Etenim multi ex fratribus, fallace delusi paupertatis imagine, vanissima quæque in deformandis vestibus comminisci cœperant. Non ullis monitis, non ullis parere superiorum imperiis ; seque eo pauperiores ac perfectiores arbitrari, quo insaniora cogitarent.

Neque vero Joannes ea Decretali tantos motus comprimere potuit ; quin potius hinc exorti Fraticellorum insani clamores : Joannem hac Decretali fecisse « contra evangelicam paupertatem et per consequens contra Evangelium Christi ; et ideo factum hæreticum, ac papalem potestatem perdidisse, si in hoc perseveraverit.3 »

Tantæ postea exortæ sunt, circa illam inglossabilem Nicolai III constitutionem, difficultates et rixæ, tam turbidi motus, tam insana deliria, ut idem Joannes XXII eam paulatim, quam minima poterat antecessoris contumelia convellere cogeretur. Ac primum illud glossandi interdictum sub excommunicationis pœna à Nicolao positum, ad beneplacitum suspendit, edita Extravagante Quia nonnunquam anno pontificatus sexto, Christi 1321.4 Quo tempore Decretalis Exiit cœpit vacillare auctoritas ; multaque adversus eam scripta prodierunt quæ Rainaldus edidit.5 Imprimis impugnabant illud quod erat in ea Decretali dictum : « Christum habuisse loculos, infirmorum suscepta persona, » quemadmodum fugam præcipit : quæ omnia gravissime refutabant, et utrumque suo modo ad perfectionem pertinere contendebant ; cum [250] perfactionis sit providere suis et egenis, ac per fugam dare locum iræ, nec temere aggredi pericula.

Footnotes

  1. Clem., lib. V, tit. xi, de Verb. si - gnificatione , cap. i, Exivi de Paradiso. ↩

  2. Extrav. tit. XIV, de Verb. signif., cap. i, Quorumdam. ↩

  3. Rainald., tom. XV, an. 1318, n. 53. ↩

  4. Extrav., loc. cit., cap. ii, Quia nonnunquam. ↩

  5. Rainald., jam cit. loc., an. 1322, n. 55 et seq. ↩

Chapter 329 of 396