Psalmus XIV. Moralis

PSALMUS XIV. MORALIS.

Boni viri ac sacros conventus pure adituri, mores. Veri cœlorum cives.

VERSIO VULGATA. 1. Psalmus David.

Domine, quis habitabit in tabernaculo tuo ? aut quis requiescet in monte sancto tuo ?

2. Qui ingreditur sine macula, et operatur justitiam :

3. Qui loquitur veritatem in corde suo, qui non egit dolum in lingua sua :

Nec fecit proximo suo malum, et opprobrium non accepit adversus proximos suos.

4. Ad nihilum deductus est in conspectu ejus malignus ; timentes autem Dominum glorificat :

Qui jurat proximo suo, et non decipit :

Qui pecuniam suam non dedit ad usuram, et munera super innocentem non accepit :

Qui facit hæc, non movebitur in æternum. | VERSIO S. HIERONYMI. Psalmus (a) David.

Domine, quis peregrinabitur in tentorio tuo, et quis (b) habitabit in monte sancto tuo ?

Qui ingreditur sine macula, et operatur justitiam : loquiturque veritatem in corde suo.

Qui non est facilis in lingua sua, nec (c) fecit amico suo malum, et opprobrium non sustinuit super vicino suo (d) .

Despicitur in oculis ejus improbus : timentes autem Dominum glorificabit : jurat ut se affligat, et non mutat.

Pecuniam suam non dedit ad usuram, et munera adversum innoxium non accepit : qui facit hæc, non movebitur in æternum. 1. Habitabit, Hier. ; peregrinabitur, Septuaginta, πάροικὴσει. Allusum ad vocem tabernaculi seu tentorii quod est peregrinantis. Sensus est : Quis adibit sancta tua ?

4. Ad nihilum · Hier. ; despicitur. Septuaginta, ἐξουδένωται. Proximo suo... Hier., jurat ut se affligat : et non mutat, id est, vovet jejunium, et propositum non mutat. Lectio Vulgatæ orta ex unius transpositione litteræ.

(a) Var. : Canticum. — (b) Deest et ; habet qui. — (c) Neque. — (d) Vicinum suum.