Psalmus XV. Historicus et propheticus
PSALMUS XV. HISTORICUS ET PROPHETICUS.
David exul Deo vero adhærere se profitetur, falsis repudiatis : tum in persona Christi loquens ejus resurrectionem prædicit : teste Petro Act. ii, 25, et Paulo Act. xiii, 35. Ideo stelo-graphia seu tituli inscriptio est Psalmus scilicet munimento æterno insculpcndus. Vide titulum Psalm. lv, lvi, lvii, lviii, lix.
VERSIO VULGATA. i. Tituli inscriptio ipsi David. Conserva me, Domine, quoniam speravi in te.
Dixi Domino : Deus meus es tu, quoniam bonorum meorum non eges.
Sanctis, qui sunt in terra ejus, mirificavit omnes voluntates meas in eis.
Multiplicatæ sunt infirmitates eorum : postea acceleraverunt.
Non congregabo conventicula eorum de sanguinibus : nec memor ero nominum eorum per labia mea.
Dominus pars hæreditatis meæ, et calicis mei : tu es, qui restitues hæreditatem meam mihi.
Funes ceciderunt mihi in præclaris : etenim hæreditas mea præclara est mihi. VERSIO S. HIERONYMI. Humilis et simplicis David. Custodi me, Deus, quoniam speravi in te.
Dixi Deo (a) : Dominus meus es tu : bene mihi non est sine te.
Sanctis, qui in terra sunt, et magnificis, omnis voluntas mea in eis.
Multiplicabuntur idola eorum, post tergum sequentium ; non libabo libamina eorum de sanguine, neque assumam nomina eorum in labiis meis.
Dominus pars hæreditatis meæ et calicis mei ; tu possessor sortis meæ.
Lineæ ceciderunt mihi in pulcherrimis, et hæreditas speciosissima mea est. 2. Dixi Domino : Hier. Dixi Deo : Dominus meus es tu : Jehova. Bonorum meorum : Hier. bene mihi non es sine te.
3 Sanctis, qui sunt... sanctuario quod vocabatur Sancta. Hebræi neutro carent ; quod sæpe exprimunt per fœmininum. Hier. Sanctis qui in terra sunt et magnificis, omnis voluntas mea in eis, Omnis affectus meus sanctuario et inclyto tabernaculo inhæret, quod est in terra sancta : vel juxta Vulg. mirum mihi Deus sanctuarii affectum indidit. Sic David exul loquitur. Vide Psal. xli , 4 ; xlii, 3.
Infirmitates, Hebr. : vanitates, Hier., idola eorum, Syrorum scilicet et aliorum gentilium, apud quos exulabat, 1 Reg. xxvii. Postea acceleraverunt, Hebr., ad alienum (Deum) festinaverunt, illi scilicet, gentiles. Illi quidem multiplicant idola ; nobis ut unus Deus est, ita unum sanctuarium. Non congregabo... Hier. ; Non libabo libamina eorum, etc. non participabo eorum sacris. Nec memor, ne nominabo quidem deos falsos, ut lex vetabat.
Pars calicis mei' ; vide supra x, 7. Tu es qui restitues, tu sustentans, Hebr. assertor sortis meæ.
Funes : ad agrum scilicet metandum et dividendum ; quod ad erciscundam sive dividundam hæreditatem pertinet.
(a) Var. : Domino.
Benedicam Dominum, qui tribuit mihi intellectum : insuper et usque ad noctem increpuerunt me renes mei.
Providebam Dominum in conspectu meo semper : quoniam a dextris est mihi, ne commovear.
Propter hoc lætatum est cor meum et exultavit lingua mea : insuper et caro mea requiescet in spe.
Quoniam non derelinques animam meam in inferno : nec dabis sanctum tuum videre corruptionem.
Notas mihi fecisti vias vitæ, adimplebis me lætitia cum vultu tuo : delectationes in dextera tua usque in finem. Benedicam Dominum (a) qui dedit mihi consilium : insuper et noctibus erudierunt me renes mei.
Proposui (b) Dominum in conspectu meo semper ; quia a dextris meis est, ne commovear.
Propterea lætatum est cor meum, et exultavit gloria mea : et caro mea habitavit (c) confidenter.
Non enim derelinques animam meam in inferno : nec dabis sanctum tuum videre corruptionem.
Ostendis mihi semitam vitæ, plenitudinem lætitiarum ante vultum tuum : decores in dextera tua æternos. 7. Intellectum, Hier. consilium, usque ad noctem, Hier. noctibus erudierunt me renes mei. cum noctu curis angerer, pii motus ad interiora penitus immissi a Deo me erudierunt : per noctem, ut curæ remordent, ita sæpe subit dulcior Dei recordatio.
Providebam Dominum : hæc et sequentia in persona Christi : teste Petro, Act. ii. 25.
Lingua mea, Hier. gloria, quod sæpe linguam significat : ac sic refertur hic locus, Act. ii. 26. Certe per linguam Deo redditur gloria, quod est piis gratissimum et gloriosissimum. In spe : resurrectionis statim adventuræ.
Animam meam, meipsum ; unde Petrus : Providens locutus est de resurrectione Christi, quia neque derelictus est in inferno, Act. ii, 31. Quanquam anima Christi descendit ad inferos, non ibi derelicta est, ut cæteræ animæ piorum. In inferno,m sepulchro, teste Petro, Act. ii, 29, et Paulo, Act. xiii, 36. Corruptionem : foveam, Hebr. Chald.. ut Vulg. ac sic Petrus et Paulus locis citatis.
Notas mihi in sepulchro jacenti fecisti vias vitæ : quibus mortuus licet ad vitam redirem. Usque in finem : decores æternos, propter æternam gloriam Christo resurgenti traditam. Igitur hi tres ultimi versus de Christo intelligendi sunt, Petro et Paulo interpretibus. Hæc tamen aliquatenus præcesserunt in Davide ut typo Christi, dum illum Deus a morte toties eruit, et in regno collocavit. Cæterum, ut præclare argumentantur Petrus et Paulus, David et in sepulchro derelictus est, et corruptionem vidit : quare hæc de Davide intelligi nullatenus possunt ; neque res Davidis, utcumque splendidæ, hujus loci magnificentiam exhauriunt.
(a) Var. : Domino.— (b) Proponebam. — (c) Habitabit.
Chapter 22 of 153