Psalmus XXXVII. Deprecatorius
PSALMUS XXXVII. DEPRECATORIUS.
Absalomo persequente, amicis palam deficientibus, Dei ultionem agnoscit, seque gravissimis peccatis, ut morbo et ulceribus, confectum. Itaque ad ejus misericordiam confugit.
VERSIO VULGATA.
Psalmus David, in rememorationem de Sabbato.
Domine, ne in furore tuo arguas me, neque in ira tua corripias me.
Quoniam sagittæ tuæ infixæ sunt mihi, et confirmasti super me manum tuam.
Non est sanitas in carne mea a facie iræ tuæ ; non est pax ossibus meis a facie peccatorum meorum.
Quoniam iniquitates meæ supergressæ sunt caput meum, et sicut onus grave gravatæ sunt super me.
Putruerunt et corruptæ sunt ci- VERSIO S. HIERONYMI.
Canticum David, in commemoratione (a).
Domine, ne in ira (b) tua arguas me : neque in furore tuo (c) corripias me.
Quoniam (d) sagittæ tuæ infixæ sunt mihi, et tetigit (e) me manus tua.
Non est sanitas in carne mea, a facie indignationis tuæ : non est pax (f) ossibus meis a facie peccati mei.
Quoniam (g) iniquitates meæ transierunt caput meum : quasi onus grave aggravata sunt super me.
Computruerunt, et tabuerunt 1. In rememorationem : Hebr. ad commemorandum, supple beneficium liberatoris Dei. 3. Confirmasti : aggravasti. 5. Iniquitates meæ : ex his et seqq. patet Davidem post lapsum loqui.
(a) Var, : Canticum David in commemoratione. — (b) [ Hebr. indignatione.] — (c) [ Hebr. ira tua.] — (d) Quia. — (e) [ Hebr. terruit.] — (f) In. — (g) Quia.
catrices meæ : a facie insipientiæ meæ.
Miser factus sum et curvatus sum usque in finem ; tota die contristatus ingrediebar.
Quoniam lumbi mei impleti sunt illusionibus, et non est sanitas in carne mea.
Afflictus sum, et humiliatus sum nimis ; rugiebam a gemitu cordis mei.
Domine, ante te omne desiderium meum, et gemitus meus a te non est absconditus.
Cor meum conturbatum est, dereliquit me virtus mea, et lumen oculorum meorum, et ipsum non est mecum.
Amici mei, et proximi mei adversum me appropinquaverunt, et steterunt.
Et qui juxta me erant, de longe steterunt.
- Et vim faciebant qui quærebant animam meam. cicatrices meæ, a facie insipientiæ meæ.
Afflictus sum et incurvatus sum nimis ; tota die mærens ambulavi (a) .
Quoniam lumbi (b) mei repleti sunt ignominia (c) , et non est sanitas in carne mea.
Evigilavi, et afflictus sum nimis : rugiebam a gemitu cordis mei.
Domine, in conspectu tuo (d) omne desiderium meum, et gemitus meus a te non est absconditus.
Cor meum fluctuabat, dereliquit me fortitudo mea ; et lux oculorum meorum etiam ipsa non est mecum.
Chari mei et amici mei quasi contra (e) lepram meam steterunt, et vicini (f) mei longe steterunt :
Et irruebant quærentes animam meam, et investigantes 6. A facie insipientiæ : propter peccatum meum, quæ miseranda insipientia fuit.
Usque in finem : Hier. nimis, id est admodum ; et ita passim.
Illusionibus : Hier. ignominia, fœdo ulcere, cui peccata comparat. Hebr. Ilia mea plena sunt ardore, dolore vehementi.
Conturbatum est : Hier. fluctuabat, desertus ab omnibus ; incertus quid consilii caperem : Hebr. palpitat, pavore scilicet. Dereliquit me virtus mea : animi fortitudo, cum Absalomum fugeret. Lumen oculorum... tenebræ pro mœrore, quæ omnia etiam ad peccatum pertinent, fluctuante primum animo ex tentatione vehementi, tum deficiente prisca virtute, ac prævalente libidine, animo denique tenebris merso, suique oblito. Sic David in adulterium atque homicidium actus vix evigilavit, etiam a propheta monitus.
Amici mei : nullum tempus est post lapsum Davidis, qui hæc congruant, nisi illud, quo descivit Absalomus, transeunte in partes etiam Achitophelo intimo consiliario. Adversum me : quasi contra lepram meam steterunt, Theodot. apud Theodor. quod eodem recidit ; sensusque est : Sic a me abhorrebant, tanquam a leproso ac nefario homine ; quin etiam increpabant : Vir sanguinum, vir Belial, II Reg., xvi, 7.
Et vim faciebant... Hier. Et irruebant quærentes, etc. Hebr. laqueos tetenderunt.
(a) Var. : Ambulabam. — (b) [ AI. renes. Hebr. ilia mea.] — (c) [ Hebr. vilitate.]— (d) [ Hebr. coram te.] — (e) [ Hebr. sodales mei quasi contra.] — (f) Propinqui.
Et qui inquirebant mala mihi, locuti sunt vanitates, et dolos tota die meditabantur.
Ego autem tanquam surdus non audiebam, et sicut mutus non aperiens os suum.
Et factus sum sicut homo non audiens, et non habens in ore suo redargutiones.
Quoniam in te, Domine, speravi, tu exaudies me, Domine Deus meus.
Quia dixi : Nequando supergaudeant mihi inimici mei : et dum commoventur pedes mei, super me magna locuti sunt.
Quoniam ego in flagella paratus sum, et dolor meus in conspectu meo semper.
Quoniam iniquitatem meam annuntiabo, et cogitabo pro peccato meo.
Inimici autem mei vivunt ; et confirmati sunt super me, et multiplicati sunt qui oderunt me inique.
Qui retribuunt mala pro bonis, detrahebant mihi, quoniam sequebar bonitatem.
Ne derelinquas me, Domine Deus meus, ne discesseris a me.
Intende in adjutorium meum, Domine Deus salutis meæ. mala mihi, loquebantur insidias, et dolos tota die meditabantur.
Ego autem quasi surdus non audiebam, et quasi mutus non aperiens os suum.
Et eram quasi homo non audiens, nec habens in ore suo redargutiones.
Te enim, Domine, expectabam : tu exaudies, Domine Deus meus.
Quia dixi : Ne forte insultent mihi ; et cum vacillaverit pedes mei (a) , super me magnificentur.
Quia ego ad plagas (b) paratus sum, et dolor meus contra me est semper.
Quia iniquitatem meam annuntio ; sollicitus ero (c) pro peccato meo.
Inimici autem mei viventes confortati sunt, et multiplicati sunt odientes me mendaciter.
Et qui reddunt malum pro bono, adversabantur mihi ; quia sequebar bonum.
Ne derelinquas me, Domine : Deus meus, ne elongeris a me.
Festina in auxilium meum, Domine (d) salutis meæ. 14. Tanquam surdus : puta, cum Semel malediceret.
Quia dixi : versis ad Deum precibus.
In flagella paratus sum : dicebat enim : « Dimitte eum (Semei) ut maledicat : Dominus enim præcepit ei ut malediceret David : et quis est qui audeat dicere, quare sic fecerit ? » (I Reg., xvi, 10. Et, « faciat quod bonum est coram se. » Ibid., xv, 26. Dolor meus in conspectu meo semper : non cessat ; seu potius, ne cesset : ut sensus sit : Ad quæcumque mala paratus sum, etiam te volente, ad perpetuum dolorem.
Cogitabo pro peccato : ad propitiandum Deum, calamitatibus æquo animo susceptis.
Multiplicati : sic Psal. in. i, de iisdem.
Detrahebant mihi, quoniam sequebar bonitatem : Absalomus et socii insolescebant, Davidis clementia freti.
(a, Var. ; Cum vacillaverit pes meus. — (b) Ad plagam. — (c) Et contristabor. — (d) Add. Deus.
Chapter 44 of 153